2 ਸ਼ਮੁਏਲ 19

1ਯੋਆਬ ਨੂੰ ਇਹ ਖ਼ਬਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, “ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਲਈ ਰੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੋਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।” 2ਫਿਰ ਉਸ ਦਿਨ ਜਿੱਤ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸਾਰੀ ਫ਼ੌਜ ਲਈ ਸੋਗ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ ਕਿਉਂਕਿ ਫੌਜ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ, “ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਰੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।” ਉਸ ਦਿਨ ਜਿੱਤ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਡੂੰਘੀ ਉਦਾਸੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ ਸੀ। 3ਉਸ ਦਿਨ ਲੋਕ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚੋਂ ਭੱਜ ਆਉਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸ਼ਰਮਿੰਦੇ ਹੋ ਕੇ ਲੁੱਕਦੇ ਹਨ। 4ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਢੱਕਿਆ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਪੁਕਾਰਦਾ ਰਿਹਾ, “ਹਾਏ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ, ਹਾਏ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ!”

5ਤਦ ਯੋਆਬ ਉਸ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਅੱਜ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਅੱਗੇ ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਝੁਕਾ ਲਿਆ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਧੀਆਂ, ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਰਖੇਲਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ। 6ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹੋ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਨਾ ਤਾਂ ਅਧਿਕਾਰੀਆ ਦੀ ਕੋਈ ਮਹੱਤਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦੀ ਕਿਉਂ ਜੋ ਅੱਜ ਦੇ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਅੱਜ ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਜਿਉਂਦਾ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਰ ਜਾਂਦੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ। 7ਹੁਣ ਇਹ ਕਰੋ: ਉੱਠ, ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਓ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿਲਾਸੇ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੋ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਜਿਉਂਦੇ ਯਾਹਵੇਹ ਦੀ ਸਹੁੰ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਨਾ ਕਰੋਗੇ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਰਾਤ ਇੱਕ ਵੀ ਸਿਪਾਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਬੁਰਿਆਈਆਂ ਨਾਲੋਂ ਜੋ ਜਵਾਨੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅੱਜ ਤੱਕ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆਇਆ ਹਨ ਵੱਧ ਬੁਰੀ ਹੋਵੇਗੀ।

8ਤਦ ਰਾਜਾ ਉੱਠ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਫਾਟਕ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਸੁਣੋ, ਰਾਜਾ ਫਾਟਕ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਹੈ ਤਾਂ ਲੋਕ ਰਾਜੇ ਦੇ ਕੋਲ ਆਉਣ ਲੱਗੇ।

ਇਸਰਾਏਲੀ ਆਪੋ-ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਭੱਜ ਗਏ ਸਨ।

ਦਾਵੀਦ ਦਾ ਯੇਰੂਸ਼ਲੇਮ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਪਰਤਨਾ

9ਇਸ ਸਮੇਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਗੋਤਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਝਗੜਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਆਖਦੇ ਸਨ “ਜਿਹੜਾ ਰਾਜਾ ਸਾਨੂੰ ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਫ਼ਲਿਸਤੀਆਂ ਤੋਂ ਛੁਡਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਉਹ ਦੇਸ਼ ਛੱਡ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਭੱਜ ਗਏ ਹਨ। 10ਅਤੇ ਅਬਸ਼ਾਲੋਮ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜਾ ਹੋਣ ਲਈ ਮਸਹ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਦਾਵੀਦ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਹੁਣ ਕੁਝ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੇ?”

11ਰਾਜਾ ਦਾਵੀਦ ਨੇ ਸਾਦੋਕ ਅਤੇ ਅਬੀਯਾਥਰ ਜਾਜਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਭੇਜਿਆ: “ਇਸ ਬਾਰੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰੋ: ‘ਤੁਸੀਂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਵਿੱਚ ਸਾਰਿਆ ਨਾਲੋਂ ਪਿੱਛੇ ਕਿਉਂ ਰਹਿ ਗਏ ਹੋ, ਜਦਕਿ ਸਾਰੇ ਇਸਰਾਏਲ ਨੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦਿੱਤੇ ਹਨ? 12ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਆਪਣਾ ਲਹੂ ਅਤੇ ਮਾਸ। ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਕਿਉਂ ਰਹਿ ਗਏ ਹੋ।’ 13ਅਮਾਸਾ ਨੂੰ ਆਖ, ਕੀ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਮਾਸ ਅਤੇ ਲਹੂ ਨਹੀਂ ਹੈ? ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਯੋਆਬ ਦੀ ਥਾਂ ਆਪਣੇ ਅੱਗੇ ਸਦਾ ਦਾ ਲਈ ਸੈਨਾਪਤੀ ਨਾ ਬਣਾਵਾਂ ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਅਜਿਹਾ ਕਰੇ ਸਗੋਂ ਇਸ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਕਰੇ।”

14ਇਸ ਨਾਲ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਮੋੜ ਲਿਆ। ਤਦ ਉਸਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਭੇਜਿਆ, “ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਸੇਵਕ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਓ।” 15ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਅਤੇ ਯਰਦਨ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।

ਤਦ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਲੋਕ ਗਿਲਗਾਲ ਵਿੱਚ ਆਏ ਤਾਕਿ ਬਾਹਰ ਜਾ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਯਰਦਨ ਦੇ ਪਾਰ ਲੈ ਲਿਆਉਣ। 16ਗੇਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਿਮਈ, ਜੋ ਕਿ ਬਿਨਯਾਮੀਨ ਦੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਬਹੁਰੀਮ ਨਾਮਕ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਸੀ, ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਰਲ ਕੇ ਦਾਵੀਦ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ। 17ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਬਿਨਯਾਮੀਨ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ-ਸਮੂਹ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਆਦਮੀ ਸਨ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਸ਼ਾਊਲ ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਨੌਕਰ ਸੀਬਾ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪੰਦਰਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਵੀਹ ਨੌਕਰਾਂ ਨਾਲ ਯਰਦਨ ਨਦੀ ਵੱਲ ਭੱਜਦਾ ਹੋਇਆ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ। 18ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਨਦੀ ਪਾਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।

ਰਾਜਾ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਕਰਨ ਹੀ ਵਾਲਾ ਸੀ ਕਿ ਗੇਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਿਮਈ ਆਇਆ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੈਰੀਂ ਪੈ ਗਿਆ। 19ਉਸ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, “ਮੇਰੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਨਾ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਓ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮੇਰੇ ਉਸ ਗਲਤ ਵਿਵਹਾਰ ਨੂੰ ਚੇਤੇ ਕਰੋ ਜੋ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਹਾਰਾਜ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਦੇ ਯੇਰੂਸ਼ਲੇਮ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਹੋਣ ਦੇ ਮੌਕੇ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਮਹਾਰਾਜ ਇਸ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਨਾ ਰੱਖੋ।” 20ਤੁਹਾਡਾ ਸੇਵਕ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਵੇਖੋ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਯੋਸੇਫ਼ ਦੇ ਸਾਰੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਸੁਆਮੀ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ ਹਾਂ।

21ਜ਼ੇਰੂਇਯਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਬੀਸ਼ਾਈ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਕੀ ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਕਿ ਸ਼ਿਮਈ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਕੀਤੇ ਕਾਰਨ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ? ਉਸਨੇ ਯਾਹਵੇਹ ਦੇ ਮਸਹ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਸਰਾਪ ਦਿੱਤਾ।”

22ਦਾਵੀਦ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਜ਼ੇਰੂਇਯਾਹ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕੀ ਵਾਸਤਾ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਉਂ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ? ਕੀ ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ ਇਸਰਾਏਲ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੀ ਘਾਟ ਉਤਾਰਨਾ ਸਹੀ ਹੋਵੇਗਾ? ਕੀ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਸਮੇਂ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹਾਂ?” 23ਤਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸ਼ਿਮਈ ਵੱਲ ਮੁੜ ਕੇ ਆਖਿਆ, ਤੈਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਸਹੁੰ ਚੁੱਕੀ।

24ਸ਼ਾਊਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਫ਼ੀਬੋਸ਼ਥ ਵੀ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਨਾ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਦਾੜ੍ਹੀ ਬਣਾਈ ਸੀ, ਨਾ ਉਸ ਨੇ ਧੋਤੇ ਹੋਏ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਸਨ। ਜਿਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਰਾਜਾ ਭੱਜਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਦਿਨ ਤੱਕ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਰਾਜਾ ਸਹੀ-ਸਲਾਮਤ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆ ਗਿਆ। 25ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਯੇਰੂਸ਼ਲੇਮ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਹ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਮਫ਼ੀਬੋਸ਼ਥ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਗਿਆ ਤਾਂ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਸੀ?”

26ਮਫ਼ੀਬੋਸ਼ਥ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਮੇਰੇ ਮਹਾਰਾਜ ਪਾਤਸ਼ਾਹ, ਮੇਰੇ ਸੇਵਕ ਸੀਬਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਕਿਹਾ, ‘ਮੇਰੇ ਗਧੇ ਤੇ ਕਾਠੀ ਪਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾ ਸਕਾਂ।’ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੈਂ ਲੰਘੜਾ ਹਾਂ। 27ਸੀਬਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਬਦਨਾਮ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਆਉਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰਾ ਸੁਆਮੀ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦੂਤ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹੀ ਕਰੋ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। 28ਹੇ ਰਾਜਾ! ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਕੇਵਲ ਮੌਤ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾਇਆ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਮਹਾਰਾਜ ਤੋਂ ਹੋਰ ਆਸ ਰੱਖਣ ਦਾ ਕੋਈ ਹੱਕ ਨਹੀਂ ਹੈ।”

29ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਹ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਤੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਿਉਂ ਕਰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਮੈਂ ਤਾਂ ਆਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਅਤੇ ਸੀਬਾ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਵੰਡ ਲਓ।

30ਮਫ਼ੀਬੋਸ਼ਥ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਜਾਇਦਾਦ ਲੈ ਲੈਣ ਦਿਓ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ ਕਿ ਮਹਾਰਾਜ, ਮੇਰਾ ਮਾਲਕ ਸਹੀ-ਸਲਾਮਤ ਫਿਰ ਵਾਪਸ ਘਰ ਪਰਤ ਆਇਆ ਹੈ।”

31ਗਿਲਆਦੀ ਬਾਰਜ਼ਿੱਲਈ ਵੀ ਰੋਗੇਲਿਮ ਨਾਮ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਆਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਯਰਦਨ ਨਦੀ ਦੇ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਯਰਦਨ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਗਿਆ। 32ਬਾਰਜ਼ਿੱਲਈ ਬਹੁਤ ਬੁੱਢਾ ਸੀ, ਉਹ ਅੱਸੀ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸੀ। ਰਾਜੇ ਦੇ ਮਾਹਾਨਾਇਮ ਰੁਕਣ ਦੇ ਮੌਕੇ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉੱਥੇ ਬਹੁਤ ਅਮੀਰ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ। 33ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਨੇ ਬਾਰਜ਼ਿੱਲਈ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਨਦੀ ਪਾਰ ਕਰ। ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਯੇਰੂਸ਼ਲੇਮ ਵਿੱਚ ਰਹੋਗੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਨਾਹ ਦਿਆਂਗਾ।”

34ਪਰ ਬਾਰਜ਼ਿੱਲਈ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋਰ ਕਿੰਨ੍ਹੇ ਦਿਨ ਜੀਉਂਦਾ ਰਹਾਂਗਾ ਜੋ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਯੇਰੂਸ਼ਲੇਮ ਨੂੰ ਜਾਵਾਂ? 35ਮੈਂ ਅੱਸੀ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਹੁਣ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਅਨੰਦ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦਾ। ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਵਾਈਨ ਹੁਣ ਸਵਾਦ ਨਹੀਂ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਨਹੀਂ ਸੁਣ ਸਕਦਾ। ਜਾਂ ਕੀ ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਨਰ ਅਤੇ ਮਾਦਾ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਸੁਣ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਸੁਆਮੀ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਲਈ ਬੋਝ ਬਣਾਗਾ। 36ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਯਰਦਨ ਨਦੀ ਪਾਰ ਕਰੇਗਾ ਪਰ ਕੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜਾ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਇਨਾਮ ਦੇਵੇ। 37ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਾਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿਓ ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੀਆਂ ਕਬਰਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਮਰ ਜਾਵਾਂ। ਹਾਂ, ਇਹ ਕਿਮਹਾਮ, ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਤੁਹਾਡਾ ਸੇਵਕ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਕਰੋ ਕਿ ਉਹ ਮੇਰੇ ਮਾਲਕ ਮਹਾਰਾਜ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਤੇਰੀ ਯੋਗ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੇ।

38ਤਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਕਿਮਹਾਮ ਜ਼ਰੂਰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਲਈ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ ਜੋ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਮੰਗੇ।”

39ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਯਰਦਨ ਨਦੀ ਦੇ ਪਾਰ ਗਏ ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਵੀ ਨਦੀ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ। ਤਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਬਾਰਜ਼ਿੱਲਈ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਕੇ ਅਸੀਸ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਾਰਜ਼ਿੱਲਈ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਿਆ।

40ਰਾਜਾ ਗਿਲਗਾਲ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਿਆ। ਕਿਮਹਾਮ ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ। ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਯਹੂਦੀਆ ਦੀ ਸਾਰੀ ਫ਼ੌਜ ਅਤੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੀ ਅੱਧੀ ਫ਼ੌਜ ਸੀ।

41ਤਦ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਆ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਅਜਿਹਾ ਕਿਉਂ ਹੋਇਆ ਕਿ ਸਾਡੇ ਯਹੂਦੀ ਭਰਾ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਯਰਦਨ ਦੇ ਪਰਲੇ ਪਾਰ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਭ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਗਏ ਹਨ?”

42ਯਹੂਦਿਯਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਜਾ ਸਾਡਾ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੈ। ਇਸ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋਣ ਦਾ ਕੀ ਕਾਰਨ ਹੈ? ਕੀ ਅਸੀਂ ਰਾਜਾ ਦਾ ਕੁਝ ਖਾ ਲਿਆ ਹੈ? ਜਾਂ ਕੀ ਉਸਨੇ ਸਾਨੂੰ ਕੁਝ ਤੋਹਫ਼ਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ?”

43ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਇਸਰਾਏਲੀਆਂ ਨੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਰਾਜੇ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਦਸ ਹਿੱਸੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਸਾਡਾ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲੋਂ ਦਾਵੀਦ ਉੱਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ। ਫਿਰ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਕਿਉਂ ਤੁੱਛ ਸਮਝਿਆ? ਕੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਸੀ?”

ਇਸ ਵਿੱਚ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਇਸਰਾਏਲੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸਨ।