Kulvi Outer Seraji Bible
भज़न 89
राज़ै दाबेदा संघै बिधाते करार
एतानो खास भज़न ज़ुंण एज्रा खिंबा का थिअ
हे बिधाता, मुंह रहणअ तेरी अटल़ झ़ूरी लै गिहा बोल्दै लागी,
तेरअ सत्त खोज़णअ मुंह पोस्ती दर पोस्ती।
मुंह खोज़णअ इहअ, “बिधाता झ़ूरा सारी सदा,
ज़ेभै तैणीं स्वर्ग आसा, तेभै तैणीं रहणअ बिधातो सत्त बी।”
तंऐं बिधाता आसा इहअ बोलअ द, “दाबेद आसा मेरअ दास मंऐं आप्पै छ़ांटअ द,
मंऐं आसा तेऊ संघै एही करार किई दी,
‘दाबेद, तेरी आद-लुआदा मांझ़ै ई हणअ एक सदा लै राज़अ,
तेरी राज़गाद्दी रहणीं पोस्ती दर पोस्ती सदा लै।’”
हे बिधाता, सारै स्वर्गै लोल़ी तेरै नुआहरै कामां लै ज़ै-ज़ैकार हुई।
तेरै सोभी स्वर्ग दूतै लोल़ी तेरै सत्ता लै तेरी ज़ै-ज़ैकार किई।
हे परमेशर बिधाता, सारै भ्रमंडै निं तेरी बराबरी कुंण सका करी?
स्वर्ग दूता मांझ़ै बी निं तेरै मकाबलै कोहै आथी।
स्वर्गै ज़ुंण बी रहा, तिंयां रहा सोभै तेरी डरा हेठै,
ज़ुंण सोभी का खास्सअ बलबान बी आसा, सह बी रहा ताखा बच़दअ।
ए स्वर्गे सारी सैने मालक बिधाता, तेरै मकाबलै जोधअ निं कोहै आथी,
नां कुंण ताह ज़िहअ झ़ूरनै आल़अ आथी अर नां कहा का ताह ज़िहअ सत्त आथी।
समुंदरै बी करा तूह राज़,
तेते क्रुंगा बी करा तूह ई शांत।
समुंदरे सोभी का बडै रहाब1 नाओंए करबैऊंणैं ज़ीबा बी पाआ तूह चकोल्ली करै मारी।
आपणैं महान बाहे बला करै खद्रेल़ा तूह दुशमणा ओर्ही-पोर्ही।
सारअ भ्रमंड आसा पृथूई संघी तेरअ ई,
संसारे सोभ च़िज़ा बी आसा तेरी ई, किल्हैकि तिन्नां बणाणैं आल़अ आसा तूह ई।
फेरा-फेर आसा च़ऊ दिशा दी सोभै गल्ला तेरी,
ताबोर अर हर्मोन धारा बी करा तेरी ई ज़ै-ज़ैकार।
तूह आसा ज़बर ज़ोरा आल़अ!
तेरअ बल आसा महान!
तेरअ राज़ आसा नसाफ अर धर्में आथरी प्रैंदै,
तेरै हर कामां दी हआ झ़ूरी अर सत्त।
हे बिधाता, तूह दैआ तिन्नां मणछा लै बर्गत ज़ुंण तेरी गिहा बोली तेरी ज़ै-ज़ैकार करा अर
ज़ुंण तेरी झींणें प्रैश्शै दी हांढा।
हाम्हैं रहा हर धैल़ै कबल्लै ताह करै खुश,
तेरी भलाई लै करा हाम्हैं तेरी ज़ै-ज़ैकार।
तूह आसा हाम्हां लै महान बल अर
हाम्हां लै बल दैई हआ तूह आप्पू खुश।
म्हारी फाज़त करा तूह बिधाता ई,
तूह आसा इज़राईलो पबित्र अर तंऐं दैनअ हाम्हां लै राज़अ।
बिधाता दैनी राज़ै दाबेदा लै ज़बान
एता गई खास्सी साला बिति, ज़धू तंऐं आपणैं दास दाबेदा संघै सुपनै एही गल्ला खोज़ी,
“मंऐं दैनी मशूर सपाही लै मज़त करने ज़िम्मैंबारी,
मंऐं छ़ांटअ परज़ा मांझ़ै ई एक ज़ण्हअ, संघा बशैल़अ मंऐं सह राज़गाद्दी दी।
मंऐं बणाअं आपणअ दास दाबेद राज़अ,
आपणैं पबित्र तेला करै हेरअ मंऐं तेऊओ अभिषेक करी।
हुंह रहणअ तेऊ संघै आप्पै अर
तेऊ लै बल दैणअ मुंह ई।
कदुष्ट मणछ निं तेऊ तंग करी सकदै अर
नां दुशमण2 तेऊ हारी सकदै।
तेऊए दुशमण अर ज़ुंण तेऊ लै ज़ीद डाहा,
तिंयां पाणै मुंह तेऊ नदरी मारी।
तेऊ लै रहणीं मेरी झ़ूरी अर सत्त सदा,
मुंह करै भेटणीं तेऊ सदा ज़ीत ई।
तेऊ दैणअ मुंह मांझ़ समुंदरा पोर्ही
एप्रात नदी तैणीं राज़ करनै।
तेऊ बोल़णअ तेखअ मुल्है इहअ,
‘तूह आसा मेरअ परमेशर अर मेरअ बाब,
मेरी फाज़त अर मुंह बच़ाऊंणै आल़अ आसा तूह ई।’
सह हणअ मेरअ ज़ेठअ शोहरू,
पृथूईए राज़ै प्रैंदै माहा राज़अ हणअ सह ई।
मेरी झींण अर झ़ूरी रहणीं तेऊ लै सदा,
तेऊ संघै किई दी करार बी रहणीं अटल़।
तेऊओ खिंब निं हुंह कधि खतम हणैं दैंदअ अर
तेऊ ई खिंबा का हणअ एक सदा लै राज़अ।
पर ज़ै तेऊए आद-लुआदा मांझ़ै मेरअ बधान चोल़े अर
मेरै बधाने साबै ज़िन्दगी नांईं ज़िऊए,
ज़ै तिंयां मेरै बधान अर बिधीए कदर नांईं करे अर
मेरै हुकम नांईं मने,
तेखअ पल़णै मुंह तिंयां नैरनै अर
तिन्नें पापा लै पल़णीं मुंह सज़ा दैणीं।
पर दाबेदा झ़ूरनअ निं हुंह छ़ाडदअ अर
नां सत्त छ़ाडी आपणीं ज़बानी हुधदअ।
तेऊ संघै करार निं हुंह चोल़दअ,
ज़ुंण बैण मंऐं बोल़ी हेरअ, सह आसा तेखअ पाटा रेख।
मंऐं आसा राज़ै दाबेदा संघै सोह खाई करार किई दी,
मेरअ पबित्र नाअं निं झ़ुठअ हई सकदअ।
तेऊए आद-लुआदा करनअ सदा राज़,
तेऊओ राज़ रहणअ सरगे सुरज़ा ज़िहअ अर
ज़ोथा ज़िहअ सदा लै।
ईंयां दुहै आसा सरगै ऐहा गल्ले पाक्कै शाजत।”
राज़े हार हई लामण
पर हे बिधाता, तंऐं किअ तज़ी बी आपणैं तेऊ छ़ांटै दै राज़ै लै रोश्श!
तंऐं डाही तेऊ बाखा पिठ फरेऊई अर सह छ़ाडअ तंऐं पठी।
ज़ुंण तेऊ संघै तंऐं करार किई ती, तंऐं खोई सह बी,
अर तेऊओ राज़ मुगट बी शोट्टअ तंऐं धरनीं!
तेऊए नगरी फेर-फिरदी दुआल बी पाई तंऐं ढोल़ी अर
तेऊए बडै-बडै गहल़-कोट पाऐ तंऐं ढोल़ी!
बाता हांढणै आल़ै बी लुटअ-घशिट्टअ सह ज़िहअ नां किहअ,
तेऊ ओरी-पोरीए देशे लोग लागै तेऊए सुहांगा करदै!
इहअ करै, तंऐं तेऊए दुशमणा लै दैनअ बल!
अर तिंयां हुऐ नाच़णै जोगी खुश।
तंऐं किऐ तेऊए जुधा करने चाण बी ठुंढै,
ताकि सह जुध ज़िती नां सके!
तंऐं किई तेऊए शोभा खतम अर
तेऊए राज़गाद्दी पाई तंऐं आप्पै ढोल़ी!
तंऐं किई तेऊए ज़ुआनी खतम अर
सह किअ तंऐं शर्मिंदअ।
छ़ुटकारै लै प्राथणां
हे बिधाता, ताह कै सदा डाहणीं एही पिठ फरेऊई?
तेरै रोश्शा कधू तैणीं रहणअ इहै आगी ज़िहै दहंदै लागी?
ऐहा गल्ला, कर आद कि म्हारी ज़िन्दगी आसा बेघै थोल़ी!
तै किल्है डाहै तंऐं हाम्हैं मणछ थोघै बाझ़ी बणाईं?
इहअ कुंण मणछ आसा ज़ुंण अमर हणअ?
मणछा मांझ़ै कुंण सका मौते बला का बच़ी?
हे मेरै मालक, तेरअ हाम्हां लै झ़ूरनअ ऐबै केस्सी लुक्कअ?
तेरी सह दाबेदा संघै किई दी करार केस्सी पेठी?
हे मेरै मालक, हुंह आसा तेरअ दास, मुंह निं बिस्सरी पाई!
पराई ज़ातीए लोग लागै मेरै सुहांगा करदै, हुंह थक्कअ ऐहा बेइज़ती ज़िरी-ज़िरी।
हुंह आसा तंऐं आप्पै छ़ांटअ द,
पर तेरै दुशमण आसा मेरै पिछ़ै पल़ै दै अर तिंयां करा मेरअ सुहांग!
हे बिधाता, हाम्हैं करा सदा तेरी ज़ै-ज़ैकार।
एवमस्तू अर एवमस्तू।
Source notes (2)
- Footnote रहाब रहाब आसा इधी समुंदरै बडअ काल़ी नाग
- Footnote दुशमण दाबेदे दुशमण
Kulvi Outer Seraji Bible. Copyright © Beyond Translation. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.
Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.