Kulvi Outer Seraji Bible
मोत्ती 22:37
Verse 37 is marked below, with the whole chapter around it. Read from the start
धामा खाणां लै छ़ांदअ
(लूका 14:15-24)
ऐहा गल्ला समझ़ी लागअ ईशू तिन्नां का होर बी कथ्या खोज़ी गल्ला करदअ। ईशू बोलअ, “स्वर्गो राज़ आसा तेऊ राज़ै ज़िहअ ज़ुंणी आपणैं शोहरूए बैहा लै बडअ भोज़ दैनअ। ज़ांऊं धाम खाणां लै तैर गई हई तेऊ छ़ाडै आपणैं दास तिन्नां सेटा समाद पजैल़ै ज़हा लै छ़ांदअ आसा त, ‘एछा, धाम गई बणी।’ पर तिंयां निं आऐ।
“तेखअ छ़ाडै राज़ै भिई आपणैं दास लोगा सेटा शधाणूं कि ज़हा लै छ़ांदअ आसा किअ द तिन्नां लै बोला इहअ, ‘मंऐं हेरी धाम खाणां लै तैर करी अर खुढै धाचै दै गाभू-छ़ेल्हू हेरै मंऐं काटी अर सोभ गल्ला गई बणी, तम्हैं एछा ऐबै धामा खांदै एभी।’ पर ज़हा लै छ़ांदअ थिअ तिन्नैं निं तैहा गल्ले परबाह किई तिंयां लागै हांढदै, कोई डेऊऐ आपणैं खेचा लै कामां अर कोई डेऊऐ आपणैं होरी काम-काज़ करदै। एता का लाऊआ ढाकै तिंयां राज़ेए दास संघा पाऐ बेइज़त करी तिंयां।
“एता लै आई राज़ै खास्सी रोश्शै! तेऊ छ़ाडी तिन्नें नगरी लै आपणीं सैना ज़िधी तिंयां हत्या करनै आल़ै थिऐ बस्सै दै, सैना पाऐ तिंयां मारी ज़ुंणीं राज़ेए दास मारी पाऐ तै। तिन्नें नगरी किअ तिन्नैं आग चैल़ी बनाश। तेखअ बोलअ राज़ै आपणैं दासा लै, ‘बैहे धाम ता गई तैर हई अर ज़हा लै छ़ांदअ किअ त तिंयां निं धामा खाणैं जोगी रहै। तम्हैं करा इहअ, बाता अर च़फै ज़ेतरै लोग तम्हां भेटे, तिन्नां आणा सोभी धामा खांदै शादी।’ तिंयां दास डेऊऐ संघा किहअ ज़िहअ राज़ै बोलअ तिहअ ई। तिंयां डेऊऐ बाता अर च़फै संघा आणै तिन्नैं कै भलै, कै बूरै, ज़ुंण बी तिन्नां भेटअ तिंयां मणछ झाल़ी अर राज़ेए शोहरूओ बैहो दरबार हुअ भरी।
“ज़ांऊं राज़अ प्राहुंणैं भाल़अ भितरा लै आअ, तेऊ भाल़अ एक मणछ तिधी इहअ कि तेऊ निं तिंयां झिकल़ै आथी तै बान्हैं दै ज़ुंण बैहे भोज़ा लै बान्हणैं ज़रूरी आसा तै। राज़ै पुछ़अ तेऊ का, ‘साथी, ज़ुंण बैहे झिकल़ै मंऐं दैनै तै, तंऐं तिंयां किल्है निं बान्हैं?’ सह मणछ निं तेतो ज़बाब ई दैई सकअ। तेखअ दैनअ राज़ै आपणैं दासा लै हुकम, ‘एऊए हाथ खूर बान्हां संघा करा एऊ न्हैरी खुडी कैद, तिधी हणअ अह लेरदअ अर दांदा कटिल्लदअ।’ किल्हैकि छ़ांदअ आसा खास्सै लै किअ द, पर छ़ांटै दै आसा थोल़ै।”
माहा राज़ै लै कारअ दैणअ
(मार्कुस 12:13-17; लूका 20:20-26)
फरीसी पंथे लोग लागै तिधा का डेऊई आप्पू मांझ़ै इहै जोग करदै कि हाम्हां करनअ किज़ै इहअ ज़ेता करै अह ईशू किज़ै रोमी राज़े खलाफ बोले, तेऊ दोशा पिछ़ू बझ़ैल़णअ हाम्हां अह कैदखानै दी पाणै। फरीसी छ़ाडै आपणैं च़ेल्लै हेरोदेस राज़ेए पक्ष लणैं आल़ै लोगा संघै ईशू लै इहअ बोल्दै, “हे गूरू, हाम्हां का आसा ऐहा गल्लो थोघ कि तूह आसा शुचअ। तूह सखाऊआ परमेशरो सत्त। तूह निं कोहिए परबाह करदअ अर नां तूह कहा मणछे मुंहां भाल़ी गल्ला करदअ। तूह खोज़ हाम्हां का ऐहा गल्ले बारै कि तेरी हाम्हां लै एते बारै किज़ै राऐ आसा कि माहा राज़ै लै कारअ दैणअ ठीक आसा कि नांईं?”
ईशू हेरअ तिन्नें दिलो कपट समझ़ी संघा बोलअ तिन्नां लै, “कपटी मणछो, तम्हैं किल्है आसा मुंह परखदै लागै दै? तेऊ सिक्कै रहैऊआ मुखा ज़ेता लोग राज़ै लै कारअ दैआ।” तिन्नैं आणअ तेऊ सेटा एक च़ंदीओ सिक्कअ। ईशू बोलअ तिन्नां लै, “एऊ सिक्कै दी अह मुहुर्ती अर नाअं कसरअ आसा?”
तिन्नैं बोलअ, “एथ आसा माहा राज़ैओ नाअं अर मुहुर्ती।”
तेखअ बोलअ ईशू तिन्नां लै, “ज़ुंण माहा राज़ैओ आसा, तेऊ दैआ माहा राज़ै लै। ज़ुंण परमेशरो आसा, तेऊ दैआ परमेशरा लै।”
ऐहा गल्ला शूणीं हुऐ तिंयां रहैन संघा लागै ईशू सेटा का हांढदै।
मणछो भिई ज़िऊंदै हणअ अर बैह
(मार्कुस 12:18-27; लूका 20:27-40)
तैहा ई धैल़ी आऐ सदुकी ईशू सेटा लै, ज़ुंण इहअ बोला कि मूंऐं दै मणछो भिई ज़िऊंणअ निं आथी, तिन्नैं पुछ़अ ईशू का, “हे गूरू, परमेशरे गूर मोसा आसा इहअ बोलअ द कि, ज़ै कुंण आद-लुआद हुऐ बाझ़ी मरे, तेऊए बिधबा बेटल़ी संघै सका तेऊओ भाई बैह करी अर तेऊ लै लुआद पैईदा करी? एक बार हुअ इहअ कि सात भाई, पैहलअ भाई मूंअ बैह करी अर तेऊए निं लुआद हुई! तेऊए बिधबा बेटल़ी लागी दुजै संघै रहंदी। पर दुजअ अर चिऊथअ भाई बी मूंअ लुआद हुऐ बाझ़ी, इहअ हुअ तिन्नां साता भाई तैणीं अर तिंयां मूंऐं सोभ अर तिन्नें कोहिए निं तैहा बेटल़ी का लुआद। तिन्नां बाद खिरी सह बेटल़ी बी मूंईं। ता, ऐबै ज़ेभै सह भिई ज़िऊंदी हणीं, सह तिन्नां साता भाई मांझ़ै कसरी बेटल़ी हणीं? किल्हैकि सह ता पैहलै साता ज़ण्हे बेटल़ी ती।”
ईशू बोलअ तिन्नां लै, “अह आसा थारी भूल कि तम्हां का निं पबित्र शास्त्रो थोघ ई आथी अर नां तम्हां परमेशरे शगतीओ थोघ आथी! ज़ेभै तिंयां मूंऐं दै मांझ़ै ज़िऊई उझ़णै, तेभै नां तिन्नां बैह करनअ। नां तिंयां बैहा लै दैणैं। पर स्वर्गै हणैं तिंयां स्वर्ग दूता ज़िहै।
“पर मरी करै ज़िऊंदै हणें बारै तम्हैं पबित्र शास्त्र निं पहल़अ आथी? ज़ेथ परमेशर इहअ बोला, ‘हुंह आसा सह परमेशर ज़हा तेरै दाद-बाब आबराम, इसहाक अर याकब मना तै?’ सह निं मुल्दैओ परमेशर आथी पर सह आसा ज़िऊंदैओ।”
ईशूए ऐहा शिक्षा शूणीं हुऐ लोग रहैन।
सोभी का बडअ हुकम
(मार्कुस 12:28-34; लूका 10:25-28)
ज़ांऊं फरीसी पंथे लोगै शूणअ कि ईशू दैनअ तिन्नां सदुकी पंथे लोगा लै इहअ ज़बाब कि नां तिंयां तेते बारै सोठी सकदै तै अर नां तेते बारै किज़ै बोली सकदै तै। फरीसी किअ कठा हई आप्पू मांझ़ै जोग कि हाम्हां ईशू लै किज़ै बोल़णअ, संघा डेऊऐ तिंयां ईशू सेटा लै। तिन्नां मांझ़ै त एक शास्त्रो ज़ाणकार मणछ, सह लागअ इहअ बोली ईशू परखदअ, “हे गूरू, बधाना दी सोभी का खास हुकम किज़ै आसा?”
ईशू बोलअ तेऊ लै, “तूह करै आपणैं परमेशर बिधाता लै आपणअ सारअ मन्न, प्राण अर आपणीं सारी अक्ल लाई झ़ूरी। बडअ अर पैहलअ हुकम आसा अह ई। एता ई बराबर दुजअ हुकम बी आसा इहअ कि तूह कर आपणैं साथी-संघी संघै आप्पू बराबर झ़ूरी। ईंयां ई दूई हुकम आसा सारै बधाने अर परमेशरे गूरे शिक्षे आथरी।”
मसीहा दाबेदे लुआद या तेऊओ प्रभू आसा?
(मार्कुस 12:35-37; लूका 20:41-44)
फरीसी तै ईशू सेटा कठा हुऐ दै, ईशू पुछ़अ तिन्नां का सुआल, “मसीहे बारै तम्हैं कै समझ़ा? सह कसरअ शोहरू आसा?” तिन्नैं दैनअ ज़बाब, “दाबेद राज़ैओ शोहरू।” तेखअ पुछ़अ ईशू तिन्नां का, “तै राज़अ दाबेद आत्मां दी हई तेऊ लै प्रभू किल्है बोला?” “सह बोला इहअ,
‘प्रभू बोलअ मेरै प्रभू लै,
मेरै दैहणै बेश
ज़ेभै तैणीं हुंह तेरै दुशमणा हारी निं लऊं।’
“तै, ज़ै राज़अ दाबेद मसीहा लै प्रभू बोला, तै सह तेऊओ शोहरू किल्है हुअ?” एऊ सुआलो ज़बाब निं कोहै दैई सकअ। तेखअ निं कोही बी ईशू का पुछ़णें हिम्मत हुई।
Kulvi Outer Seraji Bible. Copyright © Beyond Translation. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.
Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.