Skip to content
BibleKenya

Kulvi Outer Seraji Bible

लूका 5

पैहलै च़ेल्‍लै शादणैं

(मोत्ती 4:18-22; मार्कुस 1:16-20)

ज़ांऊं लोग परमेशरे बैणा शुणदै तेऊ फेर चुटी पल़ा तै, ईशू त गन्‍नेसरत समुंदरे बाढै खल़्हुअ द अर इहअ हुअ कि तेऊ भाल़ी समुंदरे बाढै दूई किश्ती खल़्हुई दी अर तिंयां म्हाछ़ली ढाकणैं आल़ै तै किश्ती का होथी लागै दै म्हाछ़ली ढाकणें ज़ज़ाल़ा धोंदै।

तिन्‍नां किश्ती मांझ़ै बेठअ ईशू एकी किश्ती दी ज़ुंण शमौन नाओंए म्हाछ़ली ढाकणैं आल़ेए ती। संघा बोलअ ईशू शमौन पतरासा लै इहअ कि ऐहा किश्ती निंऊं बाढै का धख पाणीं मांझ़ा लै अर तेखअ लागअ तैहा किश्ती प्रैंदा का तिन्‍नां मणछा लै शिक्षा दैंदअ।

ज़ांऊं सह लोगा लै शिक्षा दैई मुक्‍कअ, तेखअ बोलअ तेऊ शमौना लै, “किश्ती निंऊं मांझ़ै ज़ेही ज़िधी पाणीं खास्सअ डुघअ आसा अर म्हाछ़ली ढाकणा लै पाआ आपणअ ज़ज़ाल़।”

शमौनै बोलअ ईशू लै, “हे गूरू, हाम्हैं किई सारी राची खास्सी मैन्थ, अर हाम्हां निं किछ़ बी भेटअ! पर तेरै बोलै लणअ हाम्हां ज़ज़ाल़ पाई।” तेखअ किअ तिन्‍नैं ज़िहअ बोलअ तिहअ ई। तिन्‍नें ज़ज़ाल़ा दी शाची खास्सी म्हाछ़ली कि तिन्‍नें ज़ज़ाल़ ई च़ाल्‍लै धेहल़ुई।

तेखअ शादै तिन्‍नैं आपणैं होर साथी बी ज़ज़ाल़ा खिंच़दै ज़ुंण दुजी किश्ती दी थिऐ। तिन्‍नैं भरी दूई किश्ती एही कि किश्ती बी च़ाल्‍ली पाणीं दी डुबी।

एता भाल़ी पल़अ शमौन पतरास ईशूए च़रणैं संघा लागअ इहअ बोल्दअ, “हे प्रभू! हुंह आसा पापी मणछ मुंह सेटा का डेऊ दूर।” किल्हैकि एतरी म्हाछ़ली ढाकणा लै हुऐ तिंयां सोभ ज़ण्हैं रहैन, तिहअ ई जबदीए शोहरू याकब अर जोहन्‍ना ज़ुंण शमौने साथी तै, तिंयां बी हुऐ रहैन।

तेखअ बोलअ ईशू शमौना लै, “डरै निं आथी, आझ़ तैणीं तै तम्हैं म्हाछ़ली कठा करदै, पर आझ़ा पोर्ही बणाणैं तम्हां मणछ कठा करी मेरै च़ेल्‍लै।” तिन्‍नैं आणी किश्ती समुंदरे बाढा लै अर सोभ गल्‍ला छ़ाडी लागै ईशू संघै हांढदै।

कोहल़े बमारी आल़अ ठीक करनअ

(मोत्ती 4:1-4; मार्कुस 1:40-45)

तेखअ त ईशू एकी नगरी, तिधी आअ एक मणछ, तेऊ ती कोहल़ निखल़ी दी, तेऊ टेक्‍कअ ईशू सेटा माथअ संघा किई एही अरज़, “हे प्रभू, ज़ै तूह च़ाहे, तूह सका मुंह एऊ कोहल़ा का शुचअ करी।”

ईशू लाअ तेऊ दी हाथ अर तेऊ लै बोलअ, “हुंह च़ाहा इहअ ई” तेखअ बोलअ, “कोहल़ा का हअ शुचअ” अर सह हुअ तेभी शुचअ।

तेखअ बोलअ ईशू तेऊ लै, “हेरे, ऐहा गल्‍ला निं होरी कोही का खोज़ी। हाँ, प्रोहता सेटा डेऊई एछ आप्पू रहैऊई अर कोहल़े बमारी का शुचै हणें बारै ज़ुंण बधान परमेशरे गूर मोसा आसा खोज़अ द तेऊ साबै दै भैंट। ताकि तिंयां भाल़े कि तूह गअ कोहल़े बमारी का शुचअ हई।”1

पर ईशूए बारै गल्‍ला पुजी सारै कई ज़ैगा अर खास्सै मणछे छ़ुंढ लागै ईशू सेटा लै तेऊए गल्‍ला शूणैं अर नरोगै हंदै एछदै। पर ईशू डेओआ त कांगनरांगी ज़ैगा तिन्‍नां का दूर प्राथणां करदअ।

दरंगे बमारी आल़अ बमार ठीक करनअ

(मोत्ती 9:1-8; मार्कुस 2:1-12)

एकी धैल़ै हुअ इहअ कि ईशू त शिक्षा दैंदअ लागअ द अर फरीसी अर शास्त्री बी तै तिधी बेठै दै, ज़ुंण गलील अर यहूदा मुल्खे कई गराऊंआं का अर एरुशलेम नगरी का थिऐ आऐ दै। बमारी का नरोगै करना लै त परमेशरो महान बल ईशू संघै।

तिधी आणअ लोगै एक दरंगो रोगी बछ़ाऊणैं प्रैंदै च़की। तिंयां लागै ईशू सेटा भितरा लै डेऊणा लै बाता लोल़ै कि तेऊ रोगी ईशूए मुंहां सेटा निंए।

तिधी दुआरा सेटा तै खास्सै मणछ झाल़्हुऐ दै। तिधी निं सिऊंणी सहरनै जोगी ज़ैगा बी आथी ती। तेखअ सोठी तिन्‍नैं मणछै एक तरकीब अर तिन्‍नैं पेच़अ तेऊ घअरो छ़ाप्पर तैहा सिधा का ज़ेथ हेठै ईशू त बेठअ द। ज़ेथ सह दरंगो रोगी थिअ सताऊअ द, सह बछ़ाऊणअ छ़ड़ाऊअ तिन्‍नैं छ़ाप्परा बाती च़ऊ कूणैं राश्शी बान्हीं उंधै ईशूए मुंहां सेटा लै। ईशू बोलअ तिन्‍नों विश्वास भाल़ी तेऊ दरंगे रोगी लै, “साथीआ तेरै पाप हुऐ माफ।”

तेखअ लागै यहूदी शास्त्री अर फरीसी पंथे लोग हठल़दै, “अह कुंण आसा? अह ता परमेशरे कदर बी निं करदअ? परमेशरा छ़ाडी होर कुंण सका पाप माफ करी?”

ईशू हेरी तिन्‍नें मन्‍नें गल्‍ला भुझ़ी संघा बोलअ तिन्‍नां लै, “तम्हैं आपणैं मन्‍नैं बूरअ किल्है सोठा? सान गल्‍ल किज़ै आसा, एऊ दरंगे मरीज़ा लै इहअ बोल़णअ कि तेरै पाप हुऐ माफ, या एऊ लै इहअ बोल़णअ, ‘उझ़ू हांढदअ-फिरदअ लाग?’ ज़िहअ करै तम्हां का थोघ लागे कि मुंह मणछे पूता लै आसा पृथूई दी पाप माफ करनैओ हक।” तेखअ बोलअ ईशू तेऊ दरंगे रोगी लै, “हुंह बोला ताल्है, उझ़ू आपणैं एऊ बछ़ाऊणैं च़क संघा डेऊ आपणैं घअरा लै।” सह मरीज़ उझ़ुअ तेभी सोभी नदरी खल़अ, संघा डेऊअ आपणैं बछ़ाऊणैं च़की परमेशरे ज़ै-ज़ैकारा करदी आपणैं घअरा लै। ऐहा गल्‍ला भाल़ी हुऐ सोभ लोग रहैन अर सोभ लागै परमेशरे ज़ै-ज़ैकार करदै। कई लागै डरै इहअ बोल्दै, “आझ़ भाल़ी हाम्हैं नुआहरी गल्‍ल।”

मोत्ती शादणअ

(मोत्ती 9:9-13; मार्कुस 2:13-17)

तेखअ डेऊअ ईशू बागा लै अर लेबी नाओं एक कारै गराहणै आल़अ मणछ भाल़अ कारै गराहणे च़ौकी बेठअ द अर तेऊ लै बोलअ, “मुंह पिछ़ू एछ” सह बी लागअ सोभ गल्‍ला छ़ाडी ईशू पिछ़ू हांढदअ।

तेऊ लेबी बणाअं आपणैं घअरै ईशू लै खाणां-पिणां लै अर ईशू संघै बेठै कारै गराहणै आल़ै बाखा बी कई लोग रोटी खांदै, तेथ तै खास्सै मणछ। फरीसी अर शास्त्री लागै ईशूए च़ेल्‍लै लै तान्हैं दैंदै, “तम्हैं कारै गराहणै आल़ै ज़िहै पापी मणछा संघै किल्है खाआ-पिआ?”

ईशू दैनअ तिन्‍नां लै ज़बाब, “बैईद निं नरोगै मणछा लै हंदअ पर तेऊए ज़रुरत हआ रोगी। हुंह निं तिन्‍नां लै आथी आअ द ज़ुंण आप्पू धर्मीं समझ़ा! पर हुंह आसा पापी मणछा शधाणूं आअ द तिंयां पापो प्राश्त करी पाप करनअ छ़ाडे।”

ब्रत करनैओ सुआल

(मोत्ती 9:14-17; मार्कुस 2:18-22)

एकी धैल़ै हुअ इहअ कि कई लोग लागै ईशू का इहअ पुछ़दै, “जोहन्‍ने च़ेल्‍लै करा ब्रत अर प्राथणां अर फरीसी मणछे च़ेल्‍लै बी करा तिहअ ई। पर तेरै च़ेल्‍लै किल्है हआ धैल़ खांदै-पिंदै लागै दै?” ईशू दैनअ तिन्‍नां लै ज़बाब, “ज़ेभै तैणीं लाल़अ बरातू संघै रहा, तेभै निं तिंयां ब्रत करदै। एक बगत एछणअ इहअ बी कि लाल़अ करनअ तिन्‍नां का ज़ुदअ अर तेभै करनअ तिन्‍नां ब्रत।”

तेखअ खोज़ी ईशू तिन्‍नां का एक होर कथ्या, “आपणैं नऊंऐं झिकल़े शाट्टी निं पराणैं झिकल़ै दी कोहै लांदअ। किल्हैकि सह निं पराणैं झिकल़ै दी ज़ुल़दी आथी। नां कुंण नऊंअ दाखो रस पराणैं खाल्हल़ै दी भरदअ। नांईं ता नऊंअ दाखो रस पोछणअ खाल्हल़ै फाल़ी करै बागै। दाखो रस अर तिंयां खाल्हल़ै हआ इहअ करै दुहै च़िज़ा ज़ांऐं। पर नऊंअ दाखो रस लागा नऊंऐं खाल्हल़ै दी भरनअ। पराणअ दाखो रस झुटी करै निं कोहै नऊंअ दाखो रस च़ाहंदअ किल्हैकि तेऊ का हआ थोघ कि पराणअ हआ बधिया।”

Source notes (1)
  1. Cross-reference लेब. 14:2-32

Kulvi Outer Seraji Bible. Copyright © Beyond Translation. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.

Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.

BibleKenya

Reader settings

Theme
Font
Alignment
Reading width

Saved in this browser and used offline too. Press ? for keyboard shortcuts.