Kulvi Outer Seraji Bible
आयूब 22
एलीपज लागअ चिऊथी बारी बोल्दअ
तेमानी नगरीओ एलीपज लागा इहअ बोल्दअ,
“कुंण मणछ कै परमेशरे किज़ै मज़त करी सका?
एतरअ कुंण अक्ली आल़अ मणछ आसा ज़ुंण परमेशरा लै सका सलाह दैई?
तेरै धर्मीं हणैं करै परमेशरा किज़ै फाईदअ भेटा?
तेरै भलै हणैं करै परमेशरा किज़ै आसरअ भेटा?
तेरै धर्मीं कामां लै सह ताह किल्है नैरा?
तूह कै सोठा, परमेशर कै ताल्है एते तैणीं दैआ सज़ा कि
तूह आसा तेऊओ शुचअ-पाक्कअ दास? इहअ निं हई ई सकदअ।
ताल्है सज़ा भेटी तै कि तंऐं किअ बतेर्हअ पाप,
तंऐं निं बूरअ करी कसर डाही।
हई सका कि ज़ांऊं तेरै भाई-बंध ताखा निंयं द ऋण भरी निं सकै,
तंऐं निं तिन्नों बांधअ बापस दैनअ अर
तंऐं बझ़ैल़ै तेता पिछ़ू तिन्नें घेरीए झिकल़ै बी पोर्ही खोल्हणैं, संघा डाहै तिंयां नांगै शोटी।
मेरै खैलै निं तंऐं कधू भुखै लै रोटी अर
नचिशै लै पाणीं पणैऊंअं आथी!
तंऐं किई आप्पू ज़िहै सेठा लै
रैनै-गरीबे ज़िम्मीं-ज़ैगा गिम्मणा लै मज़त।
तंऐं डाही बिधबा बेटल़ीए मज़त करना लै पिठ फरेऊई,
तंऐं लुटै हणैं छ़ुटै-मुक्कै दै लान्हैं।
तेही पल़ी ऐबै ताल्है फेरा-फेर आफ़त अर
ऐबै पल़ी नच़ानक तेरै दिलै डअर।
तैही निस्सअ तेरै ऐबै न्हैरै शुझुई,
तेऊ हर्हला दी गअ तूह गल़ै तैणीं डुबी।
परमेशर कै स्वर्गा का हाम्हां भाल़ी हेरा?
परमेशर रहा स्वर्गै सोभी का उछ़टै दी,
सरगे तारै दै भाल़णीं कि किधी तैणीं आसा,
सह आसा तेता का बी उझै।
तज़ी बी बोला तूह इहअ, ‘परमेशरा का किज़ै थोघ आसा?
सह आसा घणैं बादल़ा पिछ़ू लुक्कअ द, तेऊ किहअ करै लाअ म्हारअ नसाफ करी?’
तूह कै सोठा कि सह घणैं बादल़ा बाती
कै सह भाल़ी निं सकदअ?
सह कै उझै भ्रमंडै रहा सिधअ हांढदअ लागी?
तूह अज़ी बी तेही ज़िन्दगी ज़िऊंदअ आसा लागअ द,
ज़ेऊ साबै पराणैं ज़मानें कदुष्ट मणछ ज़िऊआ तै?
तिंयां गऐ तै तिन्नों बगत एछणैं का आजी
नच़ानक खारकी अमरा मरी!
ईंयां तै तिंयां मणछ ज़ुंण परमेशरा लै इहअ बोला तै,
‘तूह रह हाम्हां का दूर ई! हाम्हां किज़ै च़ाल्लअ ताखा भेटी?’
पर तज़ी बी दैनी परमेशरै तिन्नें घअरा लै बर्गत।
तिन्नां कदुष्ट मणछे सोठ समझ़णीं आसा मेरै बशा का बागै।
कदुष्टे बरैबादी भाल़ी हणैं धर्मीं मणछ खुश,
नर्दोश मणछ लागणै तिन्नां लै इहअ बोली हास्सदै,
‘भाल़ा, हाम्हां हंतणैं आल़ै हुऐ पठी बरैबाद,
तिन्नें हुई सोभै गल्ला आगी जैंदरी दझ़ी खतम।’
सोभै गल्ला छ़ाडणीं परमेशरा सेटा
आयूब, ऐबै लअ तूह परमेशरा सेटा मेल़-ज़ोल़ करी,
तेऊ संघै ज़िधणे पा ऐबै छ़ाड़,
तै हणअ तेरअ सोभी गल्ला लै भलअ।
तूह शुण कि परमेशर ताल्है किज़ै करना लै बोला,
संघा डाह तिन्नां आपणैं दिलै आद।
बिधाता ज़हा का सारअ बल आसा, ज़ै तूह दिला का तेऊ बाखा फिरे,
ज़ै तूह आपणैं डेरै कदुष्ट काम करनै छ़ाडे,
तै जाणअ तूह भिई नरोगअ अर सफल हई।
आपणअ च़ोखअ सुन्नअ1 च़ंदी शोट आप्पू का दूर,
तेता डाह तूह किधी नाल़ै दाबी।
ताल्है आसा सुन्नैं-च़ंदीओ खज़ानअ सह परमेशर
ज़हा का सारअ बल आसा।
तै रहणअ तूह कबल्लअ तेऊ परमेशरे भरोस्सै ज़हा का सारअ बल आसा,
तै हणअ तेरी खुशीओ मूल़ सिधअ सह ई।
तेखअ ज़ेभै बी तूह तेऊ सेटा अरज़ करे,
तेऊ हेरनी तेरी शूणीं,
ज़ुंण तंऐं मानत मनी, सह बी जाणीं तेरै पूरी हई।
तेखअ हणअ तूह तेरै हर कामां लै सफल अर
तै निं तेरी ज़िन्दगी दी न्हैरअ हणअ।
परमेशर घुशा शरेरै मणछो नाक,
अर भोल़ै मणछा डाहा सह बच़ाऊई।
ज़ै तूह भलअ करे
अर तूह नर्दोश निखल़े,
तै हेरनअ तेऊ तूह बी बच़ाऊई।”
Source notes (1)
- Footnote च़ोखअ सुन्नअ ओपीर
Kulvi Outer Seraji Bible. Copyright © Beyond Translation. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.
Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.