Skip to content
BibleKenya

Kulvi Outer Seraji Bible

जेरमयाह 9

हुंह सोठा इहअ, ज़ै मेरअ मूंड पाणींए सोबल़ हंदअ,

ज़ै मेरी आछी आशूओ छ़ो हंदै,

तै रहणअ त मुंह धैल़-राच तिन्‍नां आपणैं लोगे तैणीं

लेरा लांदै लागी ज़ुंण मारी आसा पाऐ दै।

हुंह सोठा इहअ कि मुल्है रेगीस्तानै किधी रहणा लै ज़ैगा हंदी

तै डेऊंदअ हुंह तिधा लै आपणैं लोगा का दूर।

तिन्‍नैं सोभी किई होरी देअए पूज़ा करी कंज़रैई,

तिंयां निं बिधाता लै शुचै-पाक्‍कै रहै।

तिन्‍नें ज़िभ रहा हर बगत झ़ुठअ बोल़णा लै कतीरा ज़ेही तैर।

बिधाता बोलअ मुल्है इहअ,

“तिंयां निं सत्ता बाखा खल़ै हंदै, तिंयां बढेरा बूराई ई।

तिंयां निं मुंह बछ़ैणदै ई आथी कि हुंह आसा तिन्‍नों परमेशर।

हुकम नांईं मनणै आल़ै लै सज़ा

सोभ डाहै आपणैं साथी-संघीओ धैन,

ज़ाथी निं आपणैं टबरा प्रैंदै बी भरोस्सअ करी,

तिंयां हणैं सोभ विश्वास घाती अर

सोभी रिश्तैदारा करनअ छ़ल़-कपट।

तिन्‍नां ठगणै एक-दुजै, तिन्‍नां निं कोही शुचअ बोल़णअ।

तिन्‍नैं आसा झ़ुठअ बोल़णअ शिखल़अ द

तिंयां करा धोखै प्रैंदै धोखअ दैणा लै मैन्थ।

जेरमयाह, तूह आसा इहै मणछा मांझ़ै बस्सअ द

ज़ुंण हर बगत झ़ुठअ बोला,

तैही निं तिंयां मुंह बाखा धैन दैंदै! अह गल्‍ल डाही मंऐं बिधाता बोली।”

तैही बोला स्वर्गे सारी सैनो मालक बिधाता,

“मुंह परखणीं ऐबै आपणीं परज़ा,

तिंयां गाल़णै मुंह धातू ज़िहै आगी जैंदरी।

मेरी परज़ा किअ पाप, एता का सुआई निं हुंह तिन्‍नां लै होर किछ़ करी सकदअ।

तिन्‍नें ज़िभा आसा मारनै आल़ै कतीरा ज़ेही।

तिंयां बोला हर बगत झ़ुठअ ई।

तिंयां करा आपणैं साथी-संघी लै बडी मिठी-मिठी गल्‍ला

पर असली दी हआ दिलै तिंयां एकी-दुजै मारने बिक्री सोठदै लागै दै।

इना एही गल्‍ला लै बी कै मुंह तिन्‍नां लै सज़ा दैणीं निं आथी?

इहै देशा लै कै मुंह बदल़अ लणअ निं आथी?

अह गल्‍ल डाही मंऐं बिधाता बोली।”

मंऐं बोलअ इहअ,

“मुंह लाणीं धारा लै लेरा-पकारा, मुंह करनअ हरै घाहे घैहणीं लै शोग!

किल्हैकि तिंयां शुक्‍की पठी अर तेस्सी बाती निं कुंण हांढदअ-फिरदअ बी आथी।

तेथ निं डागै-चैणैं छाहकणे हाक्‍का शुण्हदी,

च़ेल्‍लू-पखीरू अर बणें ज़ीब बी ठुर्है तेता का दूर।”

बिधाता बोला इहअ,

“एरुशलेम नगरी पाणीं मुंह ढोल़ी, तेथ रहणीं सिधी पात्थरे डिंगरी,

सह हणीं एही ज़ैगा ज़ेथ शैल़ी-शैल़ठै रहणैं बस्सी।

यहूदा मुल्खे सोभ नगरी पाणीं मुंह एही उज़र तिंयां निं कोही बस्सणै जोगी रहणीं।”

मंऐं पुछ़अ बिधाता का, “बिधाता, अह ज़ैगा किल्है हुई शुन्‍नीं अर रेगीस्ताना ज़ेही शुक्‍की कि एसी निं कुंण हांढदअ-फिरदअ बी आथी?” इहअ अक्ली आल़अ कुंण आसा ज़ुंण एता समझ़े? तंऐं कहा का आसा ईंयां गल्‍ला खोज़ी दी कि तिंयां होरी का बी खोज़े?

बिधाता दैनअ ज़बाब, “इहअ हुअ तै कि लोगै छ़ाडअ सह बधान मनणअ ज़ुंण मंऐं तिन्‍नां लै दैनअ त। तिन्‍नैं निं मेरी गल्‍ला मनी, तिन्‍नैं निं तिहअ किअ ज़िहअ मंऐं तिन्‍नां लै बोलअ त। हथू हुऐ तिंयां हठू अर तिंयां लागै बाल देअए तिन्‍नां मुहुर्तीए पूज़ा करदै ज़ुंण तिन्‍नें दादै-बाबै डाहअ तिन्‍नां का सखाऊई। हुंह आसा स्वर्गे सारी सैनो मालक बिधाता, ऐबै शूणां हुंह इज़राईलो परमेशर किज़ै बोला कि मंऐं किज़ै लाअ करी, ऐबै लाई मंऐं आपणीं परज़ा लै नागदौण ज़ेही कल़ुई बुटी दैई खाणां लै अर झुटणा लै दैणअ मुंह तिन्‍नां लै बिश।1 तिंयां छिंगणैं मुंह इहै देशा-देशा जैंदरी ज़ेतो थोघ तिन्‍नें बाब-दादा का बी नांईं त आथी। तिन्‍नां पिछ़ू डाहणीं मुंह तेभै तैणीं तलबारा पाई सैना लाई, ज़ेभै तैणीं तिंयां पठी बरैबाद निं हुऐ।”

एरुशलेम नगरीए लोग लागै लेरा लांदै

स्वर्गे सारी सैनो मालक बिधाता बोला इहअ,

“तेते बारै सोठा कि आजू किज़ै च़ाल्‍लअ हई!

शोग करनै अर लेरा लाणैं आल़ी बेटल़ी शादी,

ज़ुंण मरगा लै मखाण पाआ अर शोगे लामण बोला।”

लोग लागै इहअ बोल्दै,

“तिन्‍नां शादा छ़ेक्‍कै ओर्ही कि हाम्हां लै लेरा लाए,

तिन्‍नां दैआ तेभै तैणीं शोगो लामण बोल़णैं,

ज़ेभै तैणीं म्हारी आछी का आशू निं निखल़े।”

एरुशलेम नगरी शुण्हिंआं लेरा लांदै, तिंयां आसा इहअ बोल्दै लागै दै,

“हाम्हैं च़ाल्‍लै बरैबाद हई!

हाम्हैं हुऐ पठी शर्मिंदै! हाम्हां हुई आपणीं ज़ैगा छ़ाडणीं।

म्हारै घअर पाऐ दुशमणै पठी ढोल़ी।”

तेखअ बोलअ मंऐं इहअ,

“तम्हैं बेटल़ी शूणां कि बिधाता किज़ै बोला,

तेऊए गल्‍ला दी दैआ धैन सह बोला इहअ,

‘आपणीं शोहरी बी डाहा सखाऊई कि शोग किहअ करै करा,

आपणीं साथणीं का डाहा खोज़ी कि मरगा लै किहअ लामण लागा बोल़णअ।

मौत उखल़ी तीरू बाती भितरा लै, सह पेठी म्हारै गहल़ै-कोटै,

मौतै पाऐ बाता अर च़फै म्हारै लान्हैं-सुन्हैं

अर हाट्टै-बज़ारै च़फै दी म्हारै ज़ुआन मणछ पठ मारी।

सारै दी आसा मणछे ल्हासा ई ल्हासा एही पल़ी दी,

ज़िहअ खेचै सिक्‍कदअ गोबर पाआ अर

ज़ेही खेचै नाज़ लऊई काशी आसा होए धरनीं डाही दी शोटी

ज़हा झाल़णैं आल़अ कोह निं आथी।’”

बिधाता बोला इहअ,

“अक्ली आल़अ निं आपणीं अक्ली लै घमंड करी,

नां शूरबीर आपणैं ज़ोरा लै अर

नां सेठ मणछ आपणीं धन-माया लै घमंड करी।

ज़ै कहा घमंड करनअ, सह करै सिधअ तेता लै घमंड कि

सह बछ़ैणा मुंह अर मुंह समझ़ा बी।

किल्हैकि हुंह झ़ूरा सदा लै, हुंह करा भलअ अर नसाफ।

हुंह हआ इना ई गल्‍ला करै खुश।

अह गल्‍ल डाही मंऐं बिधाता बोली।”2

बिधाता बोला इहअ, “आजू एछणैं इहै धैल़ै ज़ेथ मुंह लोगा लै सज़ा दैणीं। मुंह दैणीं तिन्‍नां लै सज़ा ज़ुंणीं सिधअ आपणीं देही दी खतैर किअ!3 तिंयां हणैं मिसर, यहूदा, एदोम, अमोन अर मोआब देशे लोग अर तिंयां बी ज़ुंण दूर रेगीस्तानै आसा बस्सै दै। खतैर निं असली दी इना देशे कोही बी मणछै आथी किअ द। असली दी निं इज़राईली परज़ा बी आपणैं दिलो खतैर आथी किअ द।”4

Source notes (4)
  1. Cross-reference भज. 69:21; जेर. 23:15
  2. Cross-reference 1 करि. 1:31; 2 करि. 10:17
  3. Cross-reference रोम. 2:25
  4. Cross-reference शधा. 7:51

Kulvi Outer Seraji Bible. Copyright © Beyond Translation. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.

Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.

BibleKenya

Reader settings

Theme
Font
Alignment
Reading width

Saved in this browser and used offline too. Press ? for keyboard shortcuts.