Kulvi Outer Seraji Bible
जेरमयाह 48
मोआबीए बारै बिधातो समाद
स्वर्गे सारी सैनो मालक बिधाता, इज़राईलो परमेशर बोला मोआब देशे बारै इहअ,
“नेबो नगरीए लोगा लै आसा आफ़त!
तिन्नें नगरी हुई पठ बरैबाद!
किर्यातैम नगरी दी किअ कबज़अ,
तेता फेरै बडै उछ़टै गहल़ पाऐ ढोल़ी अर ऐहा नगरीए लोग हुऐ शर्मिंदै।
मोआब देशे शोभा-शान हुई खतम।
दुशमणै किअ हेशबोन नगरी कबज़अ
तिन्नैं आसा मोआब देशा पठी खतम करने डाही दी।
मदमेना नगरी हणीं पठी शुन्नीं,
तिन्नां मारदी पल़णीं सैना तलबार पाई पिछ़ू।
होरोनेईम नगरीए लोग लागै लैल़ा-पकारा लांदै,
नगरी किई पठी खतम।
मोआब देशो किअ बनाश,
लान्हैं-सुन्हैं आसा लेरा लांदै लागै दै।
लोग उखल़णैं लुहित नगरी डेऊणे बाता लेरा लांदी उझै कुआल़ी हांढदै,
उंधै होरोनेईम बाखा डेऊणे बाता बी आसा
ज़ोरै-ज़ोरै लेरा लांदी लोग थुआल़ी होथदै लागै दै
किल्हैकि नगरी किई पठी बरैबाद।
तिंयां आसा इहअ बोल्दै लागै दै, ‘छ़ेक्कै हांढा, मरनै का बच़ा!
बणें गाधै ज़ेही ठुहर दैआ!’
मोआब, तूह आसा आपणीं धन-माया अर आपणैं ज़ोरे आसरै,
पर ऐबै करनअ तूह बी कैद करी गलाम,
अर तेरअ देअ कमोश बी निंणअ तेऊए कार-करिंदै अर
प्रोहता संघी कैद करी गलामी करदै।
एक नगरी बी निं बरैबाद हणैं का बच़णीं,
तेथ नां निऊल़ी अर नां सराज़ी बच़णैं।
अह गल्ल डाही मंऐं बिधाता बोली।
मोआब देशा आसा ज़िहै फैंख लागै दै सह च़ाहा दूरा लै डैअ दैणअ!
सारै मोआब देशै छिंगा लूंण, तेथ हणअ सारै दी बनाश।
एते नगरी हणीं पठी उज़र अर शुन्नीं,
तेथ निं आजू कोहै बस्सणअ।”
तिन्नां सोभी लै आसा फिटक ज़हा तत्त-दिला का बिधातो काम करने ज़ैंईं लागा! तिन्नां लै बी आसा फिटक ज़ुंण आपणीं तलबारा करै काटणै-मारनै का पिछ़ू हटा!
मोआब देशे नगरीओ बनाश
बिधाता बोलअ इहअ, “ज़धकअ मोआब देश बणअ, तधकअ आसा सह राज्ज़ी-मौज़ी अर सुखी, सह निं कोहिओ गलाम हुअ। सह आसा गाडल़ू दी डाहै दै इहै दाखे रसा ज़िहअ ज़ुंण कोही निं छ़ुंहंअ अर नां होरी भांडै दी तरैल़अ। मोआब देशे लोग निं तिन्नें ज़ैगा का कोही कैद करी गलामी दी निंयैं। तिंयां आसा इहै दाखे रसा ज़िहै ज़ेतो सुआद आझ़ बी निं खोऊअ अर तेते बास्स बी आसा तेही ई।
“पर ऐबै बोला हुंह बिधाता कि आजू एछणैं इहै धैल़ै, मुंह छ़ाडणैं लोग अर तिन्नां तरैल़णअ मोआब देश गाडल़ू का दाखे रसा ज़िहअ पोर्ही अर गाडल़ू पाणै तिन्नां फाल़ी। तेखअ पल़णअ मोआब देशे लोगा तिन्नें कमोश देअए मुहुर्ती संघी शर्मिंदै हणअ, ज़िहै इज़राईली बेतेल तेऊ देअआ करै शर्मिंदै हुऐ तै ज़ेते आसरै तिंयां रहै तै।
मोआब देशे लोगो, तम्हैं किहअ करै सका बोली कि
तम्हैं आसा शूरबीर अर जोधै?
मोआब देश अर तेते सोभ नगरी हणीं बरैबाद,
इने ज़ुआन मणछ पाणै जुधा दी काटी-मारी।
हुंह आसा सोभी प्रैंदै माहा राज़अ, स्वर्गे सारी सैनो मालक बिधाता
अह गल्ल डाही मंऐं बोली।
मोआब देशा लै गई आफ़त नेल़ एछी
अह जाणअ छ़ेक्कै बरैबाद हई!
ज़ेतरै बी तम्हैं मोआब ओरी-पोरी होर देश आसा,
तम्हैं करा मोआब देशे लोगा लै शोग,
तम्हैं ज़ुंण ज़ाणनै आल़ै आसा कि मोआब देश किहअ मशूर आसा।
तम्हैं बोला इहअ, ‘आईओ, इहअ पाक्कअ शोठअ किहअ करै चुटअ!
एते शान-शोभा हुई पठी खतम।’
तम्हैं ज़ुंण दबोन नगरी आसा बस्सै दै,
तम्हैं बेशा अदरे ज़ैगा का धरनीं धूल़ै-माट्टै प्रैंदै।
ज़ुंणीं मोआब देशो बनाश किअ, सह पल़णअ तम्हां लै बी चुटी।
थारै दुशमणा करनी थारी फेर-फिरदै उछ़टै गहल़ा आल़ी नगरी खतम।
ज़ुंण तम्हैं अरोर नगरी आसा बस्सै दै,
बाता निखल़ा भाल़ै संघा रहा न्हैल़ै लागी,
तिन्नां का पुछ़ा ज़ुंण तेस्सी बाती ठुहर्दै आसा लागै दै,
तिन्नां दैआ पुछ़णी कि किज़ै हुअ।
तिन्नां खोज़णअ तम्हां का, ‘मोआब हुअ खतम,
तेऊ लै लाआ लेरा, सह किअ पठी बेइज़त।
अर्नोन गाडा बाती बी खोज़ा सोभी का इहअ कि
मोआब देश हुअ पठी बरैबाद!’
सऊंई ज़ैगा बस्सी दी नगरी लै किअ नसाफ,
होलोन, जहास, मेपात,
दबोन, नेबो, बेथ-दिबलातैम
किर्यातैम, बेथ-गामूल, बेथ-मिऊन
किर्यात अर बोज़रा।
मोआब देशै आअ नेल़-दूर सोभी नगरी लै नसाफ।
मोआब देशो शींग पाअ चोल़ी,
तेऊ दी निं किछ़ ज़ोर डाहअ, अह गल्ल डाही मंऐं बिधाता बोली।”
मोआब देशो घमंड हणअ खतम
बिधाता बोलअ इहअ, “मोआब देशे लोग समझ़ा आप्पू लै कि तिंयां आसा मुखा बडै। तिन्नें दुशमणा दैआ तिन्नां का खास्सी शराब पणैऊंणै। तिंयां बधल़णैं ज़ुंण तिन्नैं उल़्टी किई तेता ई प्रैंदै अर लोग लागणै तिन्नां लै हास्सदै। मोआब, तूह बी फिरा त इज़राईला लै हास्सदअ! तूह करा तेऊए हर ज़ैगा गल्ला अर इहअ सुहांग ज़िहअ कि सह ढाकअ किधी च़ोरा-डाकूए संगती!
“ज़ेतरै बी तम्हैं मोआब देशे आसा बस्सै दै, तम्हैं ठुर्हा आपणीं-आपणीं नगरी का दूर संघा लुक्का किधी टोल्हा जैंदरी संधा दी! तम्हैं बस्सा पालल़ी ज़िहै ज़ुंण डुआरे मोहरै बाखा आपणअ कोल्ह बणाआं। मोआब आसा खास्सअ घमंडी! मंऐं आसा तेऊए घमंडे बारै शूणअ द कि सह किहअ शरेरअ आसा। तिंयां समझ़ा आप्पू लै कि तिंयां आसा होरी का खास्सै राम्बल़ै। तिंयां तेऊ घमंडा करै भितरा का भरी। मुंह बिधाता का आसा थोघ कि तिंयां किहै शरेरै आसा। तिन्नें डिंगा मारनी आसा बृथा, तिन्नें बडी-बडी गल्ला करै निं किछ़ हणअ। तैही लाणीं मुंह मोआबी लोगा लै लेरा। कीर-हेरेस नगरीए लोगा लै करनअ मुंह शोग। सिबमा नगरीए लोगा लै लाणीं मुंह तेता का बी खास्सी ज़ोरै-ज़ोरै ढाहा ज़ेही मंऐं अमोनीए ज़जार नगरी लै लेरा लाई ती। सिबमा नगरी आसा दाखे एही बेला ज़ेही ज़ेते बेला उंधै मांझ़ समुंदरा तैणीं अर ज़जार नगरी तैणीं आसा पुजी दी। पर ज़ुंण ज़ेठै-शाल़्है ताह दी फल़ लागै अर ज़ुंण दाख पाक्की गई, तिंयां हेरै पठी बरैबाद करी। मोआब देशे रज़दी-पज़दी ज़ैगा का डेऊई नंद अर खुशी दूर। ऐबै निं तेथ कोफरी का दाखो रस निखल़दअ, नां कुंण दाखो रस काढदअ अर नां खुशीए गल्ला शुण्हदी।
“हेशबोन अर एलीला नगरीए लोग लागै लैल़ा लांदै, तिन्नें लैल़ा शुण्हुंई जहास नगरी तैणीं, तिंयां लैल़ा शुण्हुंई ज़ोआर, होरोनेईम अर एग्लात-शेलिशिया तैणीं। निमरीम गाडो पाणीं तोही शुक्कअ पठी।
“मोआब देशे लोग करा उझै धारा बल़ीदान, तिंयां ज़ाल़ा तेथ आपणैं देअआ लै धूप। पर मुंह निं तिंयां लोग ऐबै डाहणैं ई आथी, अह गल्ल डाही मंऐं बिधाता बोली।
“मेरअ दिल आसा मोआब देश अर कीर-हेरेस नगरी लै इहअ लेरा लांदअ लागअ ज़िहअ कुंण मरगा लै सरनाई बाज़दअ हआ लागअ द। किल्हैकि ज़ुंण बी तिन्नैं खटी कमाई थिई डाही दी, सह हुई पठी बरैबाद। तिन्नैं सोभी छाम्बै आपणैं मूंड अर दाल़्ही बी छाम्बी पठी। तिन्नैं पाई आपणीं घेरी क्रिंज़ा अर तिंयां सोभ आसा खिंथल़ै बान्हीं शोग करदै बेठै दै। मोआब देशै आसा सोभी घअरे च़ाऊल़ी-बाहूल़ी अर बाता-च़फै मणछ हिक्का पटाक्की लेरा लांदै लागै दै। किल्हैकि मोआब देश पाअ छ़ोतलै गाडल़ू ज़िहअ फाल़ी। मोआब भाल़ किहअ फाल़ी पाअ! लोग भाल़ किहै लेरा लांदै आसा लागै दै! तिंयां आसा शर्मिंदै हई पिठ फरेऊई बेठै दै। फेर आसा लोग तिन्नां लै हास्सदै अर सुहांगा लागै दै। तिंयां आसा तिन्नां भाल़ी हक्कै-बक्कै हुऐ दै। अह गल्ल डाही मंऐं बिधाता बोली।”
मोआब निं छ़ुटी सकदअ
बिधाता बोलअ इहअ, “नबूकदनेसर एछणअ उझै का मुक्षरलै ज़िहअ उटअ डैअ बाही अर मोआब देशा प्रैंदै फुआरनै तेऊ आपणैं फैंख। तेऊ करनअ किर्यात नगरी अर तेता फेर फिरदै गहल़ा दी कबज़अ। तैहा धैल़ी छ़ुटणअ मोआबी सैना दर्छ़णअ। तिन्नां उझ़णै सूंणें दाह लागी दी बेटल़ी ज़िहै शूल़। मोआब हणअ पठी बरैबाद अर तेखअ निं आजू सह देश रहणअ, किल्हैकि तेऊ किअ मुंह बिधाता लै द्रोह। मोआब देशे लोगा लै आसा डअर, खाल़्ही अर खल़ाक्की न्हैल़ी लागी दी। अह गल्ल डाही मंऐं बिधाता बोली। ज़ुंण बी डरा का ठुर्हे, सह पल़णअ खाल़्ही दी, ज़ुंण खाल़्ही का उझै निखल़ी बोले सह शाचणअ खल़ाक्की दी। किल्हैकि मंऐं बिधाता आसा मोआब देशे बनाश हणें धैल़ी काढी हेरी दी। अह गल्ल डाही मंऐं बिधाता बोली। ज़ुंण मज़बूर हणैं अर तिंयां डेऊणैं हेशबोन नगरी लै शरण लंदै कि बच़े, ज़ेथ एकी ज़मानै राज़अ सिहोन राज़ करा त। पर तैहा नगरी का निखल़ी आग।2 तेता करै दझ़ै मोआब देशे लोगे माथै ज़ुंण जुधा लै खास्सै झ़ूरा तै। तिन्नां मोआबी लै भाल़ केही आफ़त पल़ी! ज़ुंण कमोश देअए पूज़ा करा तै तिंयां हुऐ पठ बरैबाद अर तिन्नें शोहरू-शोहरी निंयैं कैद करी। पर आजू एछणअ एक बगत इहअ कि मुंह बिधाता करनअ मोआब देश भिई तिहअ ई हरअ-भरअ अर सफल। मोआब देशे लोग आणनैं मुंह गलामी का बापस फरेऊई।”
ईंयां एतरी गल्ला डाही बिधाता मोआब देशे बारै खोज़ी कि तिन्नां लै हणअ आजू इहअ।
Source notes (2)
- Cross-reference ईशा. 15:1—16:14; 25:10-12; एज. 25:8-11; आम. 2:1-3; सप. 2:8-11
- Cross-reference बधा. 2:26,30
Kulvi Outer Seraji Bible. Copyright © Beyond Translation. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.
Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.