Skip to content
BibleKenya

Kulvi Outer Seraji Bible

ईशायाह 65

बिधाता दैणीं द्रोही लै सज़ा

बिधाता बोला इहअ, “हुंह त मेरी परज़े हर गल्‍ला लै ज़बाब दैणा लै तैर, पर तिन्‍नैं निं मुखा अरज़ ई किई! हुंह त भाल़अ लागअ द कि तिंयां मुंह लोल़े, पर तिंयां निं धख लोल़ै भाल़ै बी लागै! ज़ुंणीं देशै मुंह सेटा अरज़ बी नांईं किई, तिन्‍नां लै बी रहअ हुंह बोल्दअ लागी, ‘हुंह आसा इधी, हुंह करूं थारी मज़त।’1 हुंह रहअ कबल्‍लअ आपणीं परज़ा बाखा बाह फुआरी फिरी ज़ुंण हठू आसा अर ज़ुंण आपणीं मन्‍न-मरज़ीए बूरी बाता रहा हांढदै लागी।2 तिंयां रहै नशर्म हई मुल्है रोश्श ठैऊंदै लागी। तिंयां रहै ज़ैगै-ज़ैगै छ़ोतली ज़ैगा अर बागा दी बणाऐं दै ओडै अर बेदी दी बल़ीदान करदै अर धूप ज़ाल़दै लागी। राची डेओआ तिंयां न्हैरै मल्थानै भूत सिधी करदै अर मूंऐं दै मणछे आत्मां का पुछ़दै। तिंयां खाआ सुंगरे शिखा अर तिंयां झुटा तिन्‍नां शिखो नेऊल़अ ज़ुंण छ़ोतली आसा। तेखअ फिरा तिंयां होरी लै इहअ बोल्दै, ‘तम्हैं रहा दूर, हाम्हां निं छ़ुंहीं आथी, हाम्हैं आसा खास्सै पबित्र!’ हुंह निं इहै मणछा मंदअ आथी, मेरअ रोश्श आसा इना लै एही आगी ज़िहअ ज़ुंण कधि निं हिठदी।

“मंऐं बिधाता आसा सोठी हेरअ द कि मुंह तिन्‍नां लै किज़ै सज़ा दैणीं, सह आसा मंऐं लिखी डाही दी। ज़ुंण तिन्‍नैं किअ, हुंह निं तेता लै च़ुप्पी बेशदअ, मुंह लणअ तेतो बदल़अ तिन्‍नां लै दैई, तिन्‍नें पापो बी अर ज़ुंण तिन्‍नें दादै-बाबै पाप किऐ, तेतो बी। तिन्‍नैं ज़ाल़अ उझै धारा गान-स्ताना दी धूप संघा रहै मेरी निंदा करदै लागी। तैही दैणीं मुंह तिन्‍नां लै तेही ई सज़ा ज़िहै तिन्‍नैं पैहलै कर्म किऐ।”

बिधाता बोला इहअ, “कई बारी रहा कोफरी पिल्‍ली दी दाखे लुम्बरू जैंदरी धख-धख रस एही। तेता लै बोला लोग इहअ, ‘एता निं ज़ांऐं करी।’ तिन्‍नें हआ तिंयां अज़ी बी कामें।” तिहअ ई भलअ करनअ मुंह तिन्‍नां लै ज़ुंण मेरी च़ाकरी करा। मुंह निं आपणीं परज़ा मांझ़ै सोभ खतम करनै। मुंह दैणीं तिन्‍नां याकबे आद-लुआदा लै बर्गत ज़ुंण यहूदा गोत्रा का आसा, अर तिन्‍नें आद-लुआद हणीं मेरी धारा बाखे देशे मालक। मेरी छ़ांटी दी परज़ा ज़ुंण मेरी च़ाकरी करा, तिंयां बस्सणै तिधी। मेरी परज़ा ज़ुंण मुंह लोल़ै लागा, तिन्‍नें भेडा-बाकरीए हेल़्ही भेटणअ पछ़मा बाखा शारोन सऊंई ज़ैगा च़रनै अर तिन्‍नें डागै-धणा भेटणअ पुर्बा बाखा आफ़ते खागा दी च़रनै।

“पर ज़ुंण मुंह बिधाता छ़ाडी दूर हुऐ तिन्‍नां लै निं इहअ हणअ, ज़ुंण तम्हैं मेरी पबित्र सियोन धारा बिस्सरुऐ अर ज़ुंणीं तम्हैं भाग नाओंए देअआ लै भोज़न छ़ाडअ अर ज़ुंणीं तम्हैं मणशाण देबी लै दाखे रसो अर्घअ दैनअ, थारी दशा हणीं एही कि तम्हैं पाणै तलबारा करै मारी, किल्हैकि ज़ेभै मंऐं तम्हां लै हाक्‍का लाई, तम्हैं निं होए बी किअ अर ज़ेभै मंऐं तम्हां संघै गल्‍ला किई, तम्हैं निं चिंजै बी आथी! ज़ेता हुंह नांईं च़ाहंदअ थिअ, तम्हैं सोठअ सह ई करनअ। तैही डाहअ मंऐं तम्हां लै बोली कि ज़िहअ हुंह थारअ मालक बिधाता बोला, ज़ुंण तिहअ करे अर ज़ुंण मुंह सेटा माथअ टेक्‍के, तिन्‍नां लै हणअ खाणां पिणां लै बतेर्हअ अर तिंयां रहणैं खुश अर नंद, पर तम्हैं हणैं भुखै-नचिशै अर तम्हां पल़णअ शर्मिंदै हणअ। तिन्‍नां बोल़णीं खुशीए गिहा, पर तम्हां हणैं भितरी शूल़ उझ़ुऐ दै अर थारअ चुटणअ दिल ई। मेरी छ़ांटी दी परज़ा दैणअ कहा लै फिटक बी थारै नाअं काढी। मुंह मालक बिधाता दैणअ तम्हां मरनै। पर तिन्‍नां लै दैणअ मुंह नऊंअ नाअं ज़ुंण मेरी शूणां-मना।3 तेखअ करनीं तिन्‍नां मुंह सेटा तिन्‍नें ज़ैगा लै बर्गत दैणा लै अरज़ अर सह मांगणी तिन्‍नां मेरै नाओंऐं। हुंह आसा सह परमेशर ज़हा दी भरोस्सअ सका करी। ज़ुंण बी करार करे अर ज़बान दैए, सह करनीं तिन्‍नां मेरै नाओंऐं ज़ेथ भरोस्सअ आसा। ज़ुंण पैहलै आफ़त पल़ी ती सह जाणी पठी मुक्‍की अर तेता जाणैं बिस्सरुई।”

सोभ गल्‍ला हणीं नऊंईं

बिधाता बोलअ इहअ, “मुंह बणाईं नऊंईं पृथूई अर नऊंअ भ्रमंड। ज़ुंण बी एता आजी थिई, तिंयां बिस्सर्नी पठी।4 खुश हआ अर सदा करा नंद। ज़ुंण नऊंअ एरुशलेम मुंह बणाणअं, तेथ हणीं नंद अर तैहा नगरीए लोग रहणैं सोभ खुश। हुंह आप्पू बी हणअ एरुशलेम नगरी अर तेते परज़ा करै खुश। तेथ निं तेखअ कधि लेर-पकार अर दुख-तकलिफी हणीं।5 होछ़ै लान्हैं निं बाल़ी अमरा मरनै, लोग रहणैं खास्सी प्रोढी अमरा तैणीं ज़िऊंदै। शौआ साले मणछ बी हणैं खारकै ज़िहै। ज़ुंण तेता का आजी मरे, सह हणअ ऐहा गल्‍लो नछ़ैण कि मंऐं दैनी तिन्‍नां लै सज़ा। मेरी परज़ा बणाणैं घअर संघा रहणैं तेथ बस्सी, तेथ निं कहा होरी कबज़अ करी बस्सणअ। तिन्‍नां लाणैं दाखे बाग संघा हणअ तिन्‍नां आप्पू लै बतेर्हअ दाखो रस झुटणा लै, सह बी निं तिन्‍नां का होरी लाअ छ़ड़ैऊई। मेरी परज़े अमर हणीं डाल़ा-बूटा ज़ेही खास्सी। ज़हा बी च़िज़ा लै तिंयां मैन्थ करे सह भेटणीं तिन्‍नां राज्ज़ी-मौज़ी खाणीं। तिंयां हणैं आपणैं हर कामां लै सफल अर तिन्‍नें लान्हैं-सुन्हैं लै निं आफ़त पल़णीं। मुंह दैणीं तिन्‍नां अर तिन्‍नें आद-लुआदा लै पोस्ती दर पोस्ती बर्गत।6 ज़ेतरी तिंयां अरज़ करी निं मुक्‍कणैं तेता का आजी हेरनअ मुंह तिन्‍नें गल्‍लो ज़बाब दैई। रुहलै अर मिम्मूं हणैं कठा च़रदै लागै दै, सिहा बी खाणअ बल्दा ज़िहअ भुखलअ, तेखअ निं सर्प झ़रीलअ हणअ। मेरी पबित्र धारा सियोन निं हान्‍नी करने किछ़ च़ीज़ हणीं अर नां किज़ै बूराई हणीं। अह गल्‍ल डाही मंऐं बिधाता बोली।”7

Source notes (7)
  1. Cross-reference रोम. 10:20
  2. Cross-reference रोम. 10:20,21
  3. Cross-reference जक. 8:13; प्रका. 2:17; 3:12
  4. Cross-reference ईशा. 66:22; 2 पत. 3:13; प्रका. 21:1
  5. Cross-reference प्रका. 21:4
  6. Cross-reference भज. 115:14,15
  7. Cross-reference ईशा. 11:6-9

Kulvi Outer Seraji Bible. Copyright © Beyond Translation. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.

Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.

BibleKenya

Reader settings

Theme
Font
Alignment
Reading width

Saved in this browser and used offline too. Press ? for keyboard shortcuts.