Kulvi Outer Seraji Bible
मूल़ 19
लूते घअरै प्राहुणैं
सान्हां आऐ दूई स्वर्ग दूत सदोम नगरी लै, लूत थिअ तेभै नगरीए प्रऊल़ी नेल़ बेठअ द। ज़ांऊं तेऊ तिंयां दूत भाल़ै, तेऊ किअ आपणीं मुंडकी ढोल़ी करै तिन्नों सुआगत, संघा बोलअ इहअ, “हे मालको, मेरी आसा तम्हां का अरज़ कि तम्हैं एछा मेरै घअरै प्राहुंणैं, आपणैं हाथ-खूर धोआ संघा दैआ बैल़ी रहणैं, दोत्ती लागै तम्हैं डेऊंदै।”
तिन्नैं किअ इहअ बोली तेऊ लै नांह, “हाम्हां काटणी आझ़की राच इधी च़फै दी।”
पर लूत रहअ तिन्नां लै बोल्दअ लागी, खिरी लागै तिंयां तेऊ संघै हांढदै। घअरै पुजी बणाअं लूतै तिन्नां लै बधिया-बधिया खाणां-पिणां लै अर फुलकै, संघा खाई तिन्नैं बी।
ज़ेतरी लूतै आपणैं तिंयां प्राहुंणैं सताऊई लाऐ तै, सदोम नगरीए आऐ सोभै मर्ध खारकै का प्रोढै तैणीं संघा खल़्हुऐ तेऊए दुआरा आजू।
तिन्नैं लाई बागा का लूता लै हाक्का संघा लागै पुछ़दै, “ज़ुंण मर्ध आझ़ तेरै प्राहुंणैं आसा आऐ दै, तिन्नां काढ बागा लै, हाम्हैं च़ाहा तिन्नां दूई संघै तिहअ करनअ ज़िहअ मर्ध बेटल़ी संघै करा।”1
तेखअ आअ लूत दुआरा बागै पिछ़ू हूल़अ तेऊ दुआर संघा बोलअ तेऊ तिन्नां मणछा लै, “मेरी आसा तम्हां लै हाथ ज़ोल़ी अरज़, भाईओ इहअ निं करा।
“मेरी गल्ल शूणां, मेरी आसा दूई कुंआरी शोहरी, हुंह आणू तिन्नां तम्हां सेटा लै आरो, ज़िहअ तम्हैं च़ाहा तम्हैं करै तिन्नां संघै तिहअ। पर इना मणछा संघै निं तम्हैं इहअ बभार करा किल्हैकि ईंयां आसा मेरै प्राहुंणैं।”
पर तिन्नैं बोलअ लूता लै, “आजू का सिक्क पोर्ही।” संघा लागै तिंयां सोभै लोग बी बोल्दै, “तूह आसा बाघलअ परदेसी मणछ, तूह आसा इधी हाम्हां लै बडअ भारी पांच़ बणअ द, ज़िहअ हाम्हैं तिन्नां संघै लाअ करी, ताह संघै करनअ हाम्हां तेता का बी खास्सअ बूरअ।”
तिंयां लोग रहै लूता संघै हठल़दै लागी। खिरी दैनअ तिन्नैं लूता लै पोर्ही धाक्कअ संघा लागै तेऊए दुआरा चोल़दै।
पर तिन्नैं दूतै घिशअ लूत भितरा लै संघा हूल़अ भितरा का दुआर।
तेखअ किऐ तिन्नैं होछ़ै का प्रोढै तैणीं सोभ लोग कांणै कि तिंयां थकै लोल़ी-तोप्पी पर तिन्नां निं दुआर भेटअ।2
लूत काढअ सदोम नगरी का दूर
तेखअ पुछ़अ तिन्नैं स्वर्ग दूतै लूता का, “बिधाता का गअ थोघ लागी कि सदोम नगरीए लोग किहै-किहै कदुष्ट काम करा, तेऊ आसा हाम्हैं ऐहा सारी नगरी खतम करदै छ़ाडै दै। ज़ेतरै बी तेरै ऐहा नगरी दी नातै-रिश्तैदार, शोहरू-शोहरी, नुशा, अर ज़हा संघै तेरी शोहरीओ बैह आसा च़ाल्लअ द हई, तिन्नां सोभी निंईं डेऊ ऐहा ज़ैगा का दूर।”
लूत डेऊअ आपणैं टांडै-टबरा अर सोभी नातै-रिश्तैदारा सेटा लै संघा बोलअ तिन्नां लै, “खल़ै उझ़िआ, छ़ेक्कअ करा, इधा का डेऊणअ दूर! बिधाता लाई अह सारी नगरी खतम करी।” पर तिन्नैं तेऊए ज़ुआंईं सोठअ इहअ कि अह आसा मखौला करदअ लागअ द, संघा लागै तिंयां हास्सदै।
राच ती भैणै आल़ी, तिंयां स्वर्ग दूत लागै लूता लै बोल्दै कि छ़ेक्कअ कर। संघा बोलअ इहअ, “उझ़ू, होरी न्हैल़अ निं लागै, ज़ुंण ताह संघै तेरी लाल़ी अर तेरी ईंयां दूई शोहरी आसा, इना संघा निंईं डेऊ इधा का छ़ेक्कै, नांईं ता तम्हैं बी हणैं हेरे नगरीए होरी लोगा संघै खतम।”
पर तेऊ पाई खास्सी बल़ैग। पर बिधाता च़ाहा त लूता बच़ाऊंणअ। तिन्नैं स्वर्ग दूतै काढै लूत, तेऊए लाल़ी अर तेऊए दुहै शोहरी हाथै ढाकी नगरी बागै। 3
नगरी बागै पुजी बोलअ एकी स्वर्ग दूतै तिन्नां लै इहअ, “इधा का ठुर्हा इहै कि थारी ज़िन्दगी बच़े! इधी तैणीं कि पिछ़ू बी निं भाल़ी, नां किधी खागै बशैघ करी। उझै ठुर्हा धारा बाखा लै, तिधी निं तम्हां लै किछ़ै हणअ।”
लूतै बोलअ तिन्नां लै इहअ, “हे मेरै मालक, तम्हैं किई हाम्हां लै झींण अर म्हारी ज़िन्दगी बच़ाऊई तम्हैं।
“पर हाम्हैं निं धारा बाखा लै ठुर्ही सकदै, सह आसा बेघै दूर। तिधी पुजणैं का आजी जाणीं नगरी खतम हई अर इहअ हंदी बारी मरनै तेता संघै हाम्हैं बी।
“भाल़, उपर आसा एक होछ़ी ज़ेही नगरी, अह आसा नेल़ अर इधी सका हुंह पुजी बी। मुंह दै इधा लै ठुर्हनै, तै जाणैं हाम्हैं मरनै का बच़ी।”
तेऊ दूतै बोलअ, “आछ़ा ठीक आ, अबी शूणीं मंऐं तेरी, इधा लै डेऊ, हुंह निं ऐहा होछ़ी नगरी खतम करदअ। ऐबै डेऊ छ़ेक्कै तिधा लै, ज़ेभै तैणीं तूह तिधी राज्ज़ी-राम्बल़अ निं पुजअ तेभै तैणीं निं हुंह किछ़ै करी सकदअ।”
तैहा नगरी नाअं पल़अ बादा का ज़ोआर4 किल्हैकि लूतै बोलअ कि अह आसा होछ़ी।
सदोम अर अमोरा नगरीओ बनाश
ज़ांऊं लूत ज़ोआर गराऊंऐं पुजअ, तेभै गअ त धैल़अ निखल़ी। संघा बरशाऊई बिधाता सदोम अर अमोरा नगरी दी गंधक अर आग।5 तेऊ किई तिंयां नगरी अर ज़ेतरै लोग तिन्नां नगरी दी रहा तै, सोभै ज़ैगा-ज़िम्मीं डाल़ा-बूटा संघी खतम।
लूते लाल़ी ती तेऊ पिछ़ू लागी दी हांढदी, तैहा भाल़अ पिछ़ू अर सह बणी तेभी लूंणो थाम्ह!6
दोत्ती-दोत्थी उझ़ुअ आबराम संघा डेऊअ तैहा ज़ैगा लै ज़िधी तेऊ संघै बिधाता गल्ला किई ती। तेऊ भाल़अ उंधै सदोम अर अमोरा नगरी बाखा कि तेथ आसा सारै का धूँ उझ़ुअ द। सह ज़ाण्हिंआं त भकदी भठी ज़िहअ।
ज़हा नगरी लूत रहा त, ज़ांऊं बिधाता तिंयां नगरी खतम किई, तेभै फिरी तेऊ आबरामे आद संघा बच़ाऊअ लूत तैहा घोर प्रल़या का।
लूत अर तेऊए दूई शोहरी
लूत डरा त ज़ोआर नगरी रहणैं का। आपणीं दुही शोहरी संघा निंईं डेऊअ सह उझै धारा लै संघा रहअ किधी डुआरै।
एकी धैल़ै हुअ इहअ कि तेऊए बडी शोहरी बोलअ होछ़ी का, “म्हारअ बाब आसा प्रोढअ, हाम्हां संघै निं इधी इहअ कोहै मर्ध आथी ज़ुंण संसारे रिती-रबाज़े साबै हाम्हां सेटा एछे अर म्हारी बी आजू लुआद होए।
“हाम्हां पणैऊंणी आपणैं बाबा का दाखे शराब, संघा सुत्तणअ हाम्हां दुही बारी-बारी तेऊ संघै ताकि म्हारै आजू लुआद होए।”
तिन्नैं पणैऊंईं तैहा ई राची आपणैं बाबा का दाखो शराब संघा सुत्ती ज़ेठी शोहरी तेऊ संघै च़ैन्नै, पर तेऊ त एतरअ नशअ लागअ द कि तेऊ का निं थोघ ई लागअ कि सह तेऊ संघै केभै सुत्ती अर केभै उझ़ुई।
दुजी धैल़ी बोलअ ज़ेठी शोहरी कान्हीं का, “हुंह सुत्ती हिझ़ राची बाबा संघै। आझ़ राची पणैऊंणी हाम्हां भिई तेऊ का दाखे शराब, आझ़ सुत्तै तूह बी तेऊ संघै, तेखअ हणीं हाम्हां दुहीए लुआद।”
तैहा राची बी पणैऊंअं तिन्नैं तेऊ का खास्सअ नशअ, ऐहा बारी सुत्ती तेऊ संघै कान्हीं शोहरी। पर तेभै बी निं तेऊ का थोघ लागअ कि सह तेऊ संघै केभै सुत्ती अर केभै उझ़ुई।
इहअ करै हुई तिंयां दुहै शोहरी आपणैं बाबा लूता करै सुंदी।
ज़ेठी शोहरीओ हुअ शोहरू, तेऊ नाअं डाहअ तिन्नैं मोआब। सह आसा आझ़ तैणीं मोआबी ज़ातीओ मूल़ दाद-बाब।
कान्हीं शोहरीओ बी हुअ शोहरू, तेऊ नाअं डाहअ तिन्नैं बेनामी7। सह आसा आझ़ तैणीं बी अमोनी ज़ातीओ मूल़ दाद-बाब।
Source notes (7)
- Cross-reference पांच़ 19:22-24
- Cross-reference 2 राज़. 6:18
- Cross-reference 2 पत. 2:7
- Footnote ज़ोआर इब्रानी दी मतलब होछ़ी ज़ैगा
- Cross-reference मोत्त. 10:15; 11:23,24; लूक. 17:29; 10:12; 17:29; 2 पत. 2:6; यहू. 7
- Cross-reference लूक. 17:32
- Footnote बेनामी मेरै रिश्तैदारो शोहरू
Kulvi Outer Seraji Bible. Copyright © Beyond Translation. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.
Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.