Kulvi Outer Seraji Bible
एजकेल 4
एरुशलेम अर यहूदा मुल्खा लै एछणैं आल़ी आफ़त
परमेशरै बोलअ इहअ, “एजकेल, मणछा, एक च़कोर पात्थर च़क, संघा खेल़ तेथ एरुशलेम नगरीओ नक्षअ। तेखअ रहैऊ तैहा नगरी एही कि सह आसा फेरा-फेर गोटी दी। नगरी फेर च़िण उछ़टै कोट ताकि तेता का कोह बच़ी निं निखल़े, बागै रहैऊअ इहअ कि दुशमणे सैना आसा डेरै पाऐ दै, नगरीए प्रऊल़ी ढोल़णा लै आसा बागा का चेच च़िणैं दै। तेखअ आण लोहे तऊई, तेता डाह आप्पू अर नगरी मांझ़ै कि सह आसा ताह अर नगरी मांझ़ै एक बडी दुआल। तूह फिरै नगरी बाखा लै संघा डाहै तेता फेरा-फेर गोटी। अह नक्षअ हणअ इज़राईल मुल्खा लै एक नछ़ैण।
“तेखअ फिरै तूह बाऊंईं पाशल़ी, मुंह पाणअ इज़राईले पापो बोझ़ ताह प्रैंदै। ज़ेतरी धैल़ी तूह बाऊंईं पाशल़ी सुत्ती रहणअ, तेतरी धैल़ी रहणअ तूह इज़राईलीए पापा पिछ़ू दाह ज़िरदअ लागी। ताह लागणीं चअन शौ नबै धैल़ी तैणीं तिन्नें सज़ा भुगतणी। एक धैल़ी आसा एकी साला बराबर, इज़राईल देशा लागणीं चअन शौ नबै साला तैणीं सज़ा भुगतणी। ज़ेभै तेरी ईंयां धैल़ी बिति जाणीं, तेखअ फिरै तूह दैहणीं पाशल़ी बाखा। ताह लागणअ तेखअ यहूदा मुल्खे पापा पिछ़ू च़ाल़्ही धैल़ै तैणीं दाह ज़िरनी। तेरी एकी धैल़ी सज़ा भुगतणी आसा तिन्नें एकी साले सज़ा बराबर।
“तूह रहै एरुशलेम नगरी भाल़अ लागी ज़ुंण दुशमणै फेरा-फेर आसा गोटी दी। रोश्शै डाहै तूह आपणीं बाह मुठी बाटी उझै च़की संघा करै गल्ला प्रगट कि एरुशलेम नगरी लै आजू किज़ै हणअ। हेरे, मुंह डाहणअ तूह राश्शी करै बान्हीं ताकि तूह तेभै तैणीं दुजी पाशल़ी फिरी निं सके ज़ेभै तैणीं नगरी गोटणें धैल़ी पूरी निं होए।
“तूह आणै कणक, ज़ौ, भरठ, मसर, कोदरअ अर मडणको पिठअ। संघा बणाऐं तेता कठा राल़ी करै रोटी। चअन शौ नबै धैल़ी तैणीं ज़ेभै तूह बाऊंईं पाशल़ी हणअ सुत्तअ द, तिन्नां धैल़ै खाऐ तूह तेते ई रोटी। ताल्है आसा हरेकी धैल़ी नापी करै सिधअ आधअ सेर पिठे रोटी खाणें ज़ाज़त अर रोटी खाऐ बी सिधी एकी ज़ुनै। पाणीं बी झुटै तूह नापी करै सारी धैल़ी सिधै दूई गलास। तूह ज़ाल़ै मणछे गूहे शुक्कै ग्रोष्टै करै आग संघा सटेऊऐ सोभी नदरी तेथ प्रैंदै रोटी। ज़ेही ज़ौए रोटी खाआ तेही ई खाऐ तिन्नां रोटी सोभी लोगा नदरी।”
बिधाता बोलअ इहअ, “ज़ेभै मुंह इज़राईल देशे लोग पाखलै देशा-देशा जैंदरी छिंगणैं, तेभै पल़णीं तिन्नां एही ई छ़ोतली रोटी खाणीं।”
पर मंऐं बोलअ इहअ, “मालक बिधाता! मंऐं निं होछ़ी उझै कधि बी छ़ोतली रोटी खाई आप्पू लै छ़ोत लाई! नां मंऐं आझ़ तैणीं मूंऐं दै पशू, नां बणें शकारी ज़ीबै मारै दै पशूए शिखा खाई। मंऐं निं कधि एही शिखा खाई ज़ुंण बधाने साबै छ़ोतली आसा।”1
परमेशर बोलअ तेता लै मुल्है इहअ, “तंऐं किई बडी बधिया गल्ल। मणछे गूहे शुक्कै ग्रोष्टे बदल़ै सटेऊऐ तूह गाऊईए गोबरे ग्रोष्टै प्रैंदै रोटी।
“एजकेल, मणछा, मंऐं लाअ ऐबै इहअ करी कि एरुशलेम नगरी लै नाज़े निऊल़ पाई। तिन्नां लागणअ नाज़ अर पाणीं नापी करै खाणअ अर झुटणअ। तिन्नां हणअ खांदी अर झुटदी फिकर पल़अ द। नाज़ा-पाणींए हणीं तिन्नां खास्सी निऊल़, तिन्नां हणअ सोभी हैल़अ-फिकर पल़अ द। तिन्नें पापे सज़ा भुगतदी शुक्कणैं-मुक्कणैं तिंयां पठ।”
Source notes (1)
- Cross-reference शधा. 10:14
Kulvi Outer Seraji Bible. Copyright © Beyond Translation. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.
Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.