Skip to content
BibleKenya

Kulvi Outer Seraji Bible

एजकेल 16

एरुशलेम नगरी आसा विश्वास घाती

बिधाता बोलअ मुल्है भिई इहअ, “मणछा, तूह खोज़ एरुशलेम नगरी का तिन्‍नां च़िल़्हखरै काम ज़ुंण सह करा। एरुशलेम नगरी का खोज़ कि सोभिओ मालक बिधाता बोला तैहा लै इहअ,

“‘तूह आसा कनान देशै हुई दी, बाब त तेरअ अमोरी ज़ातीओ अर ईज ती हित्ती ज़ातीए।

“‘ज़धू तूह पैईदा हुई, तधू निं तेरअ नल़्हू बी कोही आथी काटअ द, नां तूह कुंणी न्हैऊई दी आथी, नां तूह छशी-मल़ी करै झिकल़ै दी पल़ेटी डाही। ताल्है निं कोही झींण किई कि ताल्है इना सोभी च़िज़ा करे। तेरै ज़ल्म हणां लै निं कोह झ़ूरअ। तूह डाही सरलै दहल़ै शोटी।

“‘ज़ांऊं हुंह तेस्सी बाती आअ, मंऐं भाल़ी तूह लोधल़ै जैंदरी लत्त-पथ धरनीं पल़ी दी। पर मंऐं निं ताह मरनै दैनअ। मंऐं दैनअ ताह खेचे बुटी ज़िहअ राम्बल़ी बझ़णै। तूह हुई लाम्मी-पल़ामीं अर हेरनी बेघै बित्ती शोहरी। तेरी बझ़ी च़ूई अर मुंडे शराल़ हुऐ लाम्मै। पर तूह ती तज़ी बी नांगी ई!

“‘हुंह आअ तेस्सी बाती भिई, मंऐं भाल़अ कि तूह गई बैहा करनै जोगी हई। मंऐं पाअ तेरी नांगी घेरी प्रैंदै आपणअ च़ादरू, संघा दैनी मंऐं ताल्है ज़बान कि मुंह झ़ूरनअ ताल्है अर मुंह करनअ ताह संघै बैह। इहअ करै किई मंऐं ताह संघै बैहे करार संघा हुई तूह मेरी।’”

परमेशर बिधाता बोला इहअ, “तेखअ न्हैऊई मंऐं तूह पाणीं करै संघा धोअ ताह दी शाचअ द लोधल़अ पोर्ही। संघा छशी-मल़ी जैतूने तेला करै। तेखअ बन्हैऊंअ मंऐं ताखा घाघरअ, ज़ेथ बेल-बूटै आल़ी बूणती आसा ती, तेरै खूरै बन्हैऊंऐं मंऐं सोभी का बधिया खाला का बणाईं दी पोलल़ी। मुंडा लै बाछे मडेस्की अर बागै बन्हैऊंऐं रेशमी झिकल़ै। तेखअ सज़ाऊई मंऐं तूह गैहणैं करै, तेरी बाह दी बन्हैऊंऐं सनांगणूं अर गल़ै कंठी। तेरै नाकै लाअ मंऐं सुन्‍नेंओ बाल़ू अर कानै लाई बाल़ी अर तेरै मुंडै लाअ बित्तअ मुगट। तिन्‍नां सुन्‍नैं च़ंदीए गैहणैं, बूणती आल़ै बाछ अर रेशमी झिकल़ै बान्हीं लागा ती तूह बेघै बित्ती! ताखा खैऊई मंऐं कणके पिठे रोटी, मखीर अर जैतूनो तेल। तूह हुई ती हेरनी बेघै बित्ती अर तूह बणी राणीं! तेरी बेघै बित्ती हणें गल्‍ला पुजी देशै-देशै, तूह हुई सारै दी मशूर। किल्हैकि सह त हुंह ज़ुंणी तूह एही बित्ती बणाईं।”

परमेशर बिधाता बोला इहअ, “तूह निं मेरै भरोस्सै रही! पर हेरनी बित्ती अर मशूर हणैं पिछ़ू किअ तंऐं मुंह संघै इहअ विश्वास घात कि तूह लागी कंज़रैई करदी! ज़ुंण बी आअ अर ज़हा बी तूह गम्मी, तिंयां सुत्तै सोभ ताह संघै! आपणैं झिकल़ै करै डाही तंऐं आपणीं पूज़ा करने ज़ैगा सज़ाऊई, ज़िधी तूह कंज़रैई करा ती। तूह रही तिधी ज़ुंण बी आअ सोभी लै तुआणी पल़ी। तंऐं किऐ इहै घोर कदुष्ट काम ज़ुंण नां कधू हुऐ नां हणैं। ज़ुंण ताल्है मंऐं सुन्‍नैं-च़ंदीए गैहणैं दैनै, तेते बणाईं तंऐं मर्धे देही ज़ेही मुहुर्ती संघा रही तूह तिन्‍नां संघै कंज़रैई करदी लागी। ज़ुंण ताल्है मंऐं बेल-बूटै आल़ी बूणती आल़अ घाघरअ दैनअ थिअ, तेता करै डाही तंऐं तिंयां मर्धे देही ज़ेही मुहुर्ती ढोपी। तंऐं किअ मेरअ तेल अर धूप बी तिन्‍नां लै भैंट। मंऐं खैऊई ताखा कणके रोटी, जैतूनो तेल अर मखीर, पर तंऐं छ़ाडअ सह भोज़न बी तिन्‍नां मुहुर्ती लै! तेऊ नाज़ा करै किअ तंऐं तिन्‍नां लै हूम।”

परमेशर बिधाता बोलअ इहअ, “ज़ुंण मेरै ताह संघै सुत्ती शोहरू-शोहरी हुऐ तै, तिन्‍नों किअ तंऐं तिन्‍नां मुहुर्ती लै बल़ीदान! अह कै थोल़अ हुअ कि तूह निं मुल्है शुची-पाक्‍की रही? तंऐं किई कंज़रैई! तंऐं पाऐ मेरै शोहरू-शोहरी मारी! तंऐं किऐ तिंयां तिन्‍नां मुहुर्ती लै बल़ीदान। इना च़िल़्हखरै कामां अर कंज़रैई करदी निं ताह एकी बारी बी आद फिरी कि होछ़ी बारी तेरै हाल किहै तै! तूह ती नांगी सुत्ती दी अर लोधल़ै दी लत्त-पथ धरनीं पल़ी दी।”

एरुशलेम नगरीए कंज़रैई ज़िन्दगी

परमेशर बिधाता बोलअ इहअ, “ताल्है पल़णीं घोर आफ़त! तंऐं किऐ कदुष्ट ई काम, तंऐं डाहै हर बाता मुहुर्ती पूज़ा करना लै च़ऊंरै च़िणी, हर ज़ैगा डाही तंऐं च़फै दी उछ़टी-उछ़टी बेदी बणाईं। तूह ती हेरनी बित्ती पर तंऐं लाअ च़िक्‍करै जैंदरी करोल़्हुई आप्पू दी दाग। तूह रही ज़ुंण बी ताह सेटा सुत्तदअ आअ तेऊ लै तुआणी पल़ी, धैल़ी पर धैल़ी रही तूह होर बी खास्सी कंज़रैई करदी लागी। तूह सुत्ती आप्पू फेर बस्सै दै सोभी कंज़रै देशा संघै अर मिसर देशा संघै बी कंझ़रूई तूह! तूह सुत्ती तिन्‍नां संघै एतरी बारी कि तेता निं कुंण गणी सकदअ। तेरै एऊ पापा लै आसा मुंह आगी ज़ेही रोश्शै आई दी।

“तैही लाग तूह ऐबै भाल़ी, मंऐं लाई ताल्है ऐबै तेते सज़ा दैई। ऐबै लाई तूह मंऐं घअरा का नबारसी करी। तूह दैनी मंऐं ऐबै पलिश्ती शोहरीए बशै पल़णै ज़ुंण ताखा नफरत करा अर तेरै नशर्मै कामां भाल़ी शर्मिंदी हआ ती।

“किल्हैकि तेरी भुख निं तज़ी बी खतम हुई! तेखअ किई तंऐं अश्शूर देशा संघै कंज़रैई। सह बी निं तेरी कंज़रैईए भुख खतम करी सकअ। तेखअ सुत्ती तूह बपारी देश कसदी, पर सह बी निं तेरी कंज़रैईए आग शेऊई सकअ।”

परमेशर बिधाता बोलअ इहअ, “ताह भितरी भाल़ कंज़रैई करने केही आग आसा! तूह आसा नशर्म कंज़री ज़ेही कदुष्ट कामां करदी लागी दी। हर ज़ैगा आसा तंऐं मुहुर्ती पूज़णे ज़ैगा बणाईं दी, पर फरक आसा सिधअ एतरअ कि तिंयां निं आम कंज़री ज़ेही ढब्बै खटणा लै आथी। तूह आसा एही बेटल़ी ज़ेही ज़ुंण आपणैं मणछा छ़ाडी पाखलै मणछा संघै सुत्तणा लै झ़ूरा। कंज़री लै दैआ लोग तेतो मोल, पर तूह शादा ढब्बै दैई पाखलै अर आपणैं लोभी सारै का कि तिंयां ताह संघै सुत्ते। तूह आसा कै होरी ई रंगे कंज़री। ताह संघै निं कोह ज़बरी सुत्तदअ। ताल्है निं कोह कंज़रैई करनैओ मोल दैंदअ, पर तूह दैआ तिन्‍नां लै तेतो मोल पोर्ही पै! तैही निं तूह आम कंज़री ज़ेही आथी।

एरुशलेम नगरी लै परमेशरो नसाफ

“एरुशलेम! ऐबै शुण तूह कंज़री! शुण कि हुंह बिधाता किज़ै बोला।”

मालक बिधाता बोला इहअ, “तंऐं किऐ नशर्म हई ईंयां च़िल़्हखरै काम। तंऐं किई तेरै लोभी लै आपणीं घेरीए झिकल़ै पोर्ही संघा सुत्ती तिन्‍नां संघै नांगी! तूह रही मुहुर्तीए पूज़ा-गाज़ा लागी अर तिन्‍नां मुहुर्ती लै किऐ तंऐं आपणैं शोहरू-शोहरी बल़ीदान। तैही झाल़णैं मुंह ऐबै तेरै तिंयां सोभ लोभी ज़हा संघै तूह रही-बस्सी। तिंयां झाल़णैं मुंह सोभ ज़हा लै तूह झ़ूरा ती। तिंयां बी झाल़णैं मुंह सोभ ज़ुंण ताखा नफरत करा तै। ईंयां झाल़णैं मुंह ताह फेरा फेर संघा करनी मुंह तूह इना सोभी नदरी नांगी अर तिन्‍नां सोभी भाल़णीं तेरी पठ नांगी घेर। ज़ुंण सज़ा कंज़री अर हत्या करनै आल़ी बेटल़ी भेटा, मेरै आगी ज़िहै रोश्शा करै भेटणीं ताह तेही ई सज़ा संघा पाणीं तूह मारी। एरुशलेम, मुंह दैणीं तूह तेरै लोभी का सभाल़ी, ताकि तिंयां ज़िहअ तिन्‍नों दिल च़ाहा ताह संघै तिहअ करे। तिन्‍नां करनै तेरै पूज़ा करने गान-स्तान खतम। ताह बेइज़त करना लै करनी तिन्‍नां तूह नांगी। किम्मती गैहणैं छ़ड़ैऊंणैं ताखा तिन्‍नां पोर्ही, संघा डाहणीं तूह पठी नांगी शोटी।

“तेखअ करनअ तिन्‍नां खास्सै लोगो झाल़अ संघा दैणअ ताल्है पात्थरो ढो। तिन्‍नां करनै तेरै तलबारा करै काटी ठोर-ठोर। तिन्‍नां चैल़णीं तेरै घअरै आग, होर बेटल़ी लागणीं भाल़ी कि ताह केही सज़ा भेटी। तेरी कंज़रैई करनी मुंह खतम अर ज़ुंण तूह तेरै लोभी लै भैंट दैआ, तिंयां बी करनी मुंह बंद। ज़ेभै तैणीं मेरअ रोश्श फांभअ निं होए, तेभै तैणीं रहणअ मुंह ताल्है सज़ा दैंदै लागी। तेखअ निं मुंह रोश्श करनअ नां कोई ज़ल़ण रहणीं।

“एरुशलेम, तूह बिस्सरुई आपणीं होछ़ी बारीए गल्‍ला पठी कि मंऐं तूह केही धाची-पाल़ी! इना कदुष्ट च़िल़्हखरै कामां करी आणी तंऐं मुल्है खास्सी रोश्शै। तैही दैनी मंऐं ताल्है तेते सज़ा भुगतणै। तंऐं किऐ खास्सै कदुष्ट काम अर कंज़री बेटल़ी ज़िहै काम किऐ तंऐं तेता का लाऊआ! तंऐं इहअ किल्है किअ?”

ईंयां गल्‍ला बोली परमेशर बिधाता।

ज़ेही माआ तेही धी

बिधाता बोलअ इहअ, “एरुशलेम, लोगा जैंदरी हणीं तेरै बारै अह कहाबत मशूर, ‘ज़ेही माआ तेही धी।’ तूह आसा आपणीं माए असली धी! तैहा छ़ाडै तै आपणअ मर्ध अर आपणैं शोहरू-माठै। तूह आसा आपणीं होरी बैहणी ज़ेही, ज़ुंण आपणैं मर्ध अर शोहरू-माठै का नफरत करा। तम्हां सोभिए ईज आसा हित्ती अर बाब आसा अमोरी।

“तेरी ज़ेठी बैहण आसा सामरी नगरी। सह आसा आपणीं शोहरी गराऊंआं संघी उतर दिशा बाखा बस्सी दी। तेरी कान्हीं बैहण आसा सदोम ज़ुंण आपणीं शोहरी संघी दखण दिशा बाखा बस्सी दी। तंऐं भाल़ै इने लछ़ण, संघा किऐ तंऐं रज्ज़ी इना ई ज़िहै च़िल़्हखरै काम। पर तूह गई तेता लै झ़ट च़ारै हेरा-हेरी इना ई का आजू निखल़ी!

“हुंह परमेशर बिधाता बोला सोह खाई इहअ, ‘तेरी कान्हीं बैहण सदोम अर तेसे शोहरी निं तेतरै बूरै काम किऐ ज़ेतरै तंऐं अर तेरी शोहरी किऐ। तेरी कान्हीं बैहण सदोम नगरी अर तेसे शोहरी थिअ ऐहा गल्‍लो घमंड कि तिन्‍नां का आसा खाणां-पिणां लै बतेर्हअ अर तिंयां आसा राज्ज़ी-मौज़ी। पर तिंयां निं रैनै-गरीब मणछे कधि मज़त करदी ती। तिंयां ती घमंडी अर तिंयां करा ती ज़िहअ तिन्‍नों दिल बोला तिहअ। ज़ांऊं मुखा तिन्‍नें च़िल़्हखरै काम शुझुऐ, तिंयां किई मंऐं खतम। ऐहा गल्‍लो आसा ताखा बी थोघ।

“‘ज़ेतरै तंऐं पाप किऐ, तेरी ज़ेठी बैहण सामरी निं तेते आधै बी किऐ। तंऐं किऐ तैहा का कई गुणा खास्सै च़िल़्हखरै काम। ज़ेतरै भ्रष्ट काम अर ज़ुल्म तंऐं किऐ, तेता सेटा ज़ाण्हिंआं सह पठी नर्दोश कि तैहा निं किज़ै किअ ई आथी। ऐबै हुअ ताह आपणअ पाप मनणअ। तंऐं किऐ इहै ज़ुल्म कि तेरी बैहणी ज़ाण्हिंआं तेता सेटा तिंयां आसा नर्दोश। तंऐं किऐ तिन्‍नां का कई गुणा खास्सै पाप। ऐबै हुअ ताह शर्मिंदै हणअ अर सज़ा भुगतणी, किल्हैकि तंऐं किऐ एतरै पाप कि तेता सेटा निं तिन्‍नां दी कशूर ई शुझदअ।’”

सदोम अर सामरी नगरी हणीं भिई खल़ी

बिधाता बोलअ एरुशलेम नगरी लै, “तेरी कान्हीं बैहण सदोम नगरी अर तेसे शोहरी बसाऊंणी मुंह भिई। तेरी ज़ेठी बैहण सामरी नगरी अर तेसे शोहरी बी दैणअ मुंह भिई बस्सणै। एरुशलेम, तूह बी बसाऊंणी मुंह तेरी शोहरी संघी तेही ई। ज़ुंण भ्रष्ट काम तंऐं किऐ, तेता लै एछणी ताह आप्पू ई शरम। सदोम अर सामरी नगरी बी हुई राज्ज़ी कि तिन्‍नां भेटी ताखा थोल़ी सज़ा। तेरी बैहणी सदोम अर सामरी नगरी अर तिन्‍नें शोहरी बस्सणी भिई तेही ई ज़ेही तिंयां पैहलै आसा ती। तूह अर तेरै गराअं ज़ुंण तेरी शोहरी ज़िहै आसा, तिंयां बी बसाऊंणै मुंह भिई। कोई धैल़ै त ताह इहअ घमंड कि तूह निं तिन्‍नां धैल़ै आपणीं कान्हीं बैहण सदोम नगरीए इज़त ई करदी ती। ऐबै भाल़अ सोभी कि तूह केही भ्रष्ट आसा! ऐबै लागै अरामी, पलिश्ती अर ताह ओरी-पोरी बस्सै दै देश ताल्है हास्सदै ज़िहै तेसो सुहांग करा तै। एरुशलेम, ज़ुंण तंऐं घोर च़िल़्हखरै पाप किऐ, तेता लै हुई ताह सज़ा भुगतणी। अह गल्‍ल डाही मंऐं बिधाता बोली।”

अटल़ करार

परमेशर बिधाता बोला इहअ, “एरुशलेम, मुंह करनअ ताह संघै तिहअ बभार ज़ेता जोगी तूह आसा। किल्हैकि ज़िहै तंऐं सोह खाऐ तै तूह हुधूई तेता का! तंऐं निं मुंह संघै बैहो बधान नभाऊअ। पर ज़ुंण मंऐं होछ़ी बारी ताह संघै करार किई ती, सह आसा मुंह आद अर सह आसा अटल़। तेखअ एछणी ताह आद कि तंऐं किहै काम किऐ, ज़ांऊं ताह आपणीं ज़ेठी अर कान्हीं बैहण भिई मनणी, तेभै पल़णअ ताह शर्मिंदै हणअ। किल्हैकि तिंयां सभाल़णीं मुंह ताह सेटा तेरी शोहरी ज़ेही। पर तिंयां निं तैहा करारा दी साझ़ू हणीं ज़ुंण मंऐं ताह संघै होछ़ी बारी किई ती।1 ताह संघै करार करनी मुंह सदा लै पाक्‍की। तेखअ लागणअ ताखा थोघ कि हुंह आसा बिधाता।2 मुंह निं करनै तेरै पाप-दोश माफ, तिंयां निं मुंह भिई आद डाहणै, पर ताह डाहणैं तिंयां आद अर तूह हणीं एही शर्मिंदी कि ताह निं गल्‍ला करने हिम्मत बी पल़णीं। अह गल्‍ल डाही मंऐं परमेशर बिधाता बोली।”3

Source notes (3)
  1. Cross-reference रोम. 6:21
  2. Cross-reference एज. 37:26
  3. Cross-reference भज. 78:38

Kulvi Outer Seraji Bible. Copyright © Beyond Translation. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.

Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.

BibleKenya

Reader settings

Theme
Font
Alignment
Reading width

Saved in this browser and used offline too. Press ? for keyboard shortcuts.