Skip to content
BibleKenya

Kulvi Outer Seraji Bible

1 शमूएल 14

जोनाताने ज़ीत अर शाऊले हठ

एकी धैल़ै बोलअ जोनातानै आपणैं अस्त्र-शस्त्रा ढोणै आल़ै एकी ज़ुआन मणछा लै इहअ, “च़ाल्‍ल हाम्हां डेऊणअ पार बाखा पलिश्ती सैने च़ौकी बाखा लै।” पर जोनातानै निं एता लै आपणअ बाब शाऊल पुछ़अ। तेभै तै शाऊलै गिबा नगरी नेल़ मिग्रोन नाओंए ज़ैगा नारदाणें बूटा हेठै आपणैं डेरै पाऐ दै अर तेऊ संघै तै कोई छ़ह शौ आदमी। आहीयाह प्रोहत बी थिअ तिन्‍नां संघै। तेऊ त बाछे सह खास सदरी बान्हीं दी। सह थिअ इकबोदे भाई आहीतूबो शोहरू। आहीतूब त पिनहासो शोहरू अर एली त तेऊओ दादू। एली थिअ शिलोह बिधातो प्रोहत। कोही का निं थोघ आथी त कि जोनातान गअ डेऊई।

मिकमाश कुआल़ी पुजणा लै लागणअ त जोनाताना पलिश्तीए सैने च़ौकी बाती तैहा बाता बाती उंधै होथणअ ज़िधी दोहरी बाखा बडी-बडी टोल्हे भिल़ी दी खल़ी कुआल़ी थिई। एकी टोल्हा नाअं त बसेस अर दुजी नाअं त सेने। एकी टोल्हो मोहरअ त उतरा बाखा मिकमाश बाखा अर दुजी टोल्हो मोहरअ त दखणा बाखा गिबा नगरी बाखा।

जोनातानै बोलअ तेऊ अस्त्र-शस्त्रा ढोणै आल़ै ज़ुआन आदमी लै, “च़ाल्‍ल हाम्हां डेऊणअ इना पलिश्तीए च़ौकी सेटा ज़ुंण खतैर निं करदै। हई सका कि बिधाता म्हारी मज़त करे, किल्हैकि इहअ निं किछ़ै आथी ज़ुंण बिधाता करी निं सकदअ। तेऊ निं जुध ज़ताऊणैं का कोहै रोक्‍की सकदअ च़ाऐ हाम्हैं खास्सै होए या बेघै थोल़ै आदमी।”

तेऊ ज़ुआन आदमी दैनअ ज़बाब, “ज़िहअ तेरअ दिल बोला तिहअ कर, हुंह आसा ताह संघै।”

जोनातानै बोलअ, “हाम्हां लागणअ पलिश्ती नदरी खागा पारा लै आजू हांढदै अर तिन्‍नैं लोल़ी हाम्हैं भाल़ै। पर ज़ै पलिश्तीए सपाही इहअ बोले, ‘ज़िधी आसा, इधी खल़्हिया, नांईं ता हाम्हैं निं तम्हां ज़िऊंदै गऐ छ़ाडी।’ तै रहणअ हाम्हां तिधी खल़्हुई ज़िधी तिंयां रोक्‍के। पर ज़ै तिंयां इहअ बोले, ‘उझै एछा इधी हाम्हां सेटा लै।’ तेखअ डेऊणअ हाम्हां उझै धारठी प्रैंदा लै किल्हैकि तिन्‍नों इहअ बोल़णअ हणअ बिधाता बाखा हाम्हां लै नछ़ैण कि बिधाता हेरनै हाम्हैं तिन्‍नां का ज़ताऊई।”

तेखअ लागै जोनातान अर तेऊ संघै सह ज़ुआन आदमी पलिश्ती नदरी हांढदै कि तिंयां भाल़ै। पलिश्ती बोलअ तिन्‍नां भाल़ी, “भाल़ा, इब्रानी निखल़ै तिन्‍नां आपणीं खोखा का बागै ज़ेथ तिंयां लुक्‍कै दै थिऐ!” तेखअ लाई तिन्‍नैं जोनातान अर अस्त्र-शस्त्रा ढोणै आल़ै तेऊ आदमी लै हाक्‍का, “उझै एछा इधी हाम्हां सेटा लै, हाम्हैं खोज़ूं तम्हां का सबक भाल़ै!”

जोनातानै बोलअ आप्पू संघै तेऊ अस्त्र-शस्त्रा ढोणै आल़ै आदमी लै, “तूह रह मुंह पिछ़ू हांढदअ लागी, बिधाता हेरै इज़राईली इना पलिश्ती का ज़ताऊई।”

जोनातान उखल़अ च़ऊ पाओऐ तेऊ शाफल़ा बाती उझै अर तेऊओ साथी सह अस्त्र-शस्त्र ढोणै आल़अ आदमी बी उखल़अ तेऊ पिछ़ू। ज़ुंण पलिश्ती आजू का जोनाताना सम्हनै आऐ तेऊ पाऐ तिंयां मारी अर ज़ुण पलिश्ती पिछ़ू बाखा मारदै आऐ तिंयां पाऐ जोनाताने तेऊ ज़ुआन सपाही मारी। पैहलै जुधा दी पाऐ एकी शाहै तिन्‍नैं दुही ज़ण्हैं तैहा आधै बिघै ज़ैगा बिह पलिश्ती सपाही मारी। हेरा-हेरी झघाहुई सारी पलिश्ती सैना। ज़ुंण सैना डेरै दी थिई अर ज़ुंण सैना दहल़ै ती अर च़ौकी दी ओर्ही-पोर्ही पहरै दी थिई, तिन्‍नां सोभी पल़ी डअर अर झाख अर तिंयां डरै खास्सै।

इज़राईली ज़ितै पलिश्ती का

शाऊले आदमी लागै बिन्यामीन मुल्खे गिबा नगरी का भाल़ै कि पलिश्ती जैंदरी आसा झघाह पल़अ द अर तिन्‍नां आसा ओर्ही-पोर्ही ठुर्हा लागी दी। तेखअ बोलअ शाऊलै आपणैं आदमी लै, “सोभी लोगा दैआ गणनी, संघा करा थोघ कि हाम्हां जैंदरी कुंण निं आथी।” तिन्‍नैं गणै सोभ अर भाल़अ कि जोनातान अर तेऊ संघै अस्त्र-शास्त्रा ढोणै आल़अ सह ज़ुआन मणछ, तिंयां दूई ज़ण्हैं निं आथी। शाऊलै बोलअ आहीयाह प्रोहता लै, “बिधाते करारो मणशू आणा ओर्ही।1” तधू काल्‍ला त बिधाते करारो मणशू इज़राईली संघै। शाऊल त प्रोहता संघै गल्‍ला लागअ ई द कि पलिश्तीए दला दी पल़अ होर बी खास्सअ झघाह अर शाऊलै बोलअ प्रोहता लै, “ऐबै दै बिधाता पुछ़णै रहणैं, ऐबै दै एता हणैं।”

तेखअ डेऊऐ शाऊल अर तेऊए आदमी पलिश्ती संघै जुधा लै। तिन्‍नां का शुझुअ इहअ कि पलिश्ती जैंदरी त इहअ झघाह पल़अ द कि तिंयां थिऐ आप्पू ई मांझ़ै एकी-दुजै मारदै लागै दै। ज़ुंण इब्रानी पैहलै पलिश्ती संघै तै मिलै दै, तिंयां बी फिरै जोनातान, शाऊल अर होरी इज़राईली बाखा। कई इज़राईली ज़ुंण एप्रैम गोत्रे धारा बाखे मुल्खै लुक्‍की तै रहै दै, ज़ांऊं तिन्‍नैं ईंयां गल्‍ला शूणीं कि पलिश्ती ठुर्है पिछ़ू, तेखअ आऐ तिंयां होरी इज़राईली संघै जुधा लै संघा ठुर्है पलिश्ती दरल़ाऊंदै। तिंयां पुजै तिन्‍नां च़िक्‍कदी मारदी-मारदी बेताबेन नगरी पोर्ही बाखा तैणीं अर इहअ करै दैनी बिधाता इज़राईली लै बडी ज़ीत।

जुध ज़ितणैं का बाद खाण-पींण

इज़राईली आदमीए तै तैहा धैल़ी नीर ढल़ै दै, किल्हैकि शाऊलै तै तिन्‍नां का इहै सोह बझ़ैल़ै दै काढणैं, “तेऊ मणछा लै आसा फिटक ज़ुंण आझ़ मेरै दुशमणा का बदल़अ लणैं का आजी खाए-पिए।” तैही निं तिन्‍नैं सारी धैल़ी रोटी खाई आथी। तिंयां पुजै एकी बणैं, तिधी भेटी तिन्‍नां खास्सी मखीरे काशणीं, डाल़ा-बूटा का भाल़ै तिन्‍नैं कि मखीर आसा उंधै निटरदअ लागअ द पर तिन्‍नैं निं सह च़ाखअ बी आथी किल्हैकि तिन्‍नां का तै शाऊलै सोह खैऊऐ दै। पर जोनाताना का निं थोघ आथी त कि शाऊलै आसा सोभी का सोह खैऊऐ दै! तेऊ बिन्हीं आपणीं शोठी करै माहूँए काशण संघा खाअ तेता का धख मखीर अर तैबै जाई फिरै तेऊ तराण। तेथ बोलअ कुंणी तेऊ लै इहअ, “हाम्हैं सोभै आसा भुखै मरी च़ाल्‍लै दै, पर तेरै बाबै आसा हाम्हां का इहै सोह खैऊऐ दै, ‘तेऊ मणछा लागणअ फिटक ज़ुंण आझ़ खाए-पिए।’”

जोनातानै दैनअ ज़बाब, “अह भाल़ मेरै बाबै हाम्हां सोभी लै केही आफ़त डाही पाई! भाल़ा, मंऐं च़ाखअ धख ज़िहअ मखीर अर तेता करै तैबै जाई फिरै मुंह तराण। ज़ै सोभी लै दुशमणा का लुटी दी च़िज़ा मन्‍न-मरज़ी दी खाणें ज़ाज़त दैनी हंदी, तै सोठा एचल़ी कि हाम्हां होर बी केतरै खास्सै पलिश्ती मारनै तै!”

तधू रहै तिंयां सारी धैल़ी पलिश्ती पिछ़ू पल़ी मिकमाश नगरी पोर्ही अजालोन नगरी तैणीं मारदै लागी अर इहअ करै थकै तिंयां खास्सै, तिन्‍नां ती भुखै आई दी अर तेखअ पल़ै तिंयां दुशमणा का लुटी दी भेडा-बाकरी, गाऊई-बल्द अर बाछ़ूए हेल़्ही लै चुटी। तिन्‍नैं काटै तिधी कई पशू संघा लागै लोधल़ै संघी शिखा खांदै।

ईंयां गल्‍ला हेरी कुंणी शाऊला का खोज़ी, “भाल़णैं दै, लोग लागै बिधाते खलाफ लोधल़ै संघी शिखा खाई पाप करदै।”

शाऊलै पाई ज़ोरै लैल़, “अह शोटअ नर्थ करी आरो, बडअ पचैथर लोल़ा संघा आणा तेता बदल़ी करै इधा लै।”

तेखअ किअ शाऊलै इहअ हुकम, “पोर्ही दैआ लोगा जैंदरी फेरी संघा बोला तिन्‍नां लै इहअ, ‘आपणैं-आपणैं बल्द अर भेडा आणा ओर्ही इधी मुंह सेटा लै। काटी काढा तेतो लोधल़अ पठी पोर्ही तेखअ लागा खांदै। लोधल़ै संघी शिखा खाई निं बिधाता लै पाप करा।’” तेखअ आणै तिन्‍नैं तैहा बैल़ी आपणैं डागै-चैणैं शाऊला सेटा लै संघा काटै तिधी। तिधी बणाईं शाऊलै बिधाता लै एक बेदी। अह किअ तेऊ पैहली बारी कि बिधाता लै बणाईं तेऊ बेदी।

तेखअ बोलअ शाऊलै आपणैं आदमी लै इहअ, “उंधै च़ाल्‍ला हाम्हां पल़णअ आझ़ राची ई पलिश्ती मारदै चुटी, हाम्हां रहणअ राच भैणै तैणीं तिन्‍नां लुटदै लागी अर तिंयां करनै हाम्हां सोभ मारी खतम।”

तिन्‍नैं दैनअ ज़बाब, “ज़िहअ तेरअ दिल बोला तिहअ कर।”

पर प्रोहतै बोलअ, “धिरअ हआ, बिधाता लऊंमै पुछ़ी।”

शाऊल लागअ बिधाता का पुछ़दअ, “पलिश्ती मारदै डेऊणे ज़ाज़त आसा कि नांईं? ताह हाम्हैं इज़राईली ज़ताऊणैं कि नांईं?” पर बिधाता निं तैहा धैल़ी किछ़ै ज़बाब दैनअ। तेखअ बोलअ शाऊलै परज़ा मांझ़ै सैणैं मणछा लै, “तम्हैं सोभै एछा ओर्ही संघा ज़ाच़ा-भाल़ा कि आझ़ किहअ पाप हुअ। ज़ुंण ज़िऊंदअ बिधाता इज़राईला ज़ताऊंदी आअ, मंऐं खाऐ तेऊ बिधाते नाओंऐं सोह कि ज़ुंणी अह पाप किअ सह निं मुंह ज़िऊंदअ डाहणअ, च़ाऐ सह मेरअ शोहरू जोनातान ई किल्है निं होए।” पर तिन्‍नां मांझ़ै निं कोही दांदा बागै एक बैण बी बोलअ। तेखअ बोलअ शाऊलै तिधी सोभी इज़राईली लै, “तम्हैं सोभै खल्हिआ पार एकी बाखा अर हुंह अर जोनातान खल़्हूं इधी ओर्ही बाखा।”

तिन्‍नैं दैनअ ज़बाब, “ज़िहअ तेरअ दिल बोला तिहअ कर।”

शाऊलै बोलअ इज़राईले परमेशर बिधाता लै, “हे बिधाता, तंऐं आझ़ मुल्है ज़बाब किल्है निं दैनअ? बिधाता, इज़राईले परमेशर आझ़ खोज़ हाम्हां का कि कुंण आसा दोशी अर कुंण आसा नर्दोश। तेखअ बाही तिन्‍नैं प्रशण2 अर तेथ निखल़अ जोनातान अर शाऊलो दोश अर बाकी सारी परज़ा निखल़ी नर्दोश।”

तेखअ बोलअ शाऊलै, “मुंह अर जोनाताना मांझ़ै भाल़ा प्रशण पाई कुंण आसा दोशी।” तेथ निखल़अ जोनातानो दोश। तेखअ पुछ़अ शाऊलै जोनातान, “तूह खोज़ मुखा तंऐं किज़ै किअ?”

जोनातानै दैनअ ज़बाब, “मंऐं खाअ धख ज़िहअ मखीर, सह काढअ मंऐं आपणैं हाथे शोठिए च़ुंडी करै धख ज़िहअ, तूह कै बोला तेता पिछ़ू हुंह मारी लाअ!”

शाऊलै बोलअ तेऊ लै, “जोनातान, ताह हुअ मरनअ! बिधाता लोल़ी त तै हुंह ई मारअ ज़ै हुंह ताह निं मारूं!”

पर लोगै बोलअ शाऊला लै, “जोनातानै दैनी इज़राईला लै महान ज़ीत, अह कै ऐबै मारनअ? इहअ निं हाम्हैं हणैं दैंदै, हाम्हैं खाआ ज़िऊंदै परमेशर बिधाते सोह कि एऊ निं हाम्हैं पेऊश बी दैंदै लागणै किल्हैकि परमेशरै किई आझ़ तेऊए मज़त!” इहअ करै निं तिधी तिन्‍नैं सोभी लोगै जोनाताना मारनै दैनअ।

तेखअ पाई शाऊलै पलिश्ती लोगे पिछ़ै करने छ़ाड संघा डेऊऐ तिंयां सोभै आपणैं-आपणैं मुल्ख आपणैं घअरा लै।

शाऊलो मुल्ख अर तेऊओ खिंब

आपणअ राज़ मज़बूत करनै बाद किअ शाऊलै इज़राईली फेर बस्सै दै सोभी दुशमणो मकाबलअ। तेऊ किअ मोआब, अमोन, एदोम, सोबा नगरीए राज़ै अर पलिश्ती लोगा संघै जुध। ज़िधी बी सह लल़अ तिधी भेटी तेऊ ज़ीत। घोर जुध लल़ी ज़ितअ सह अमोलकी लोगा का अर ज़ुंण इज़राईली लुटदै तै लागै दै तेऊ बच़ाऊऐ इज़राईली तिन्‍नां का।

शाऊले तै चअन शोहरू जोनातान, ईशबी अर मोलकीशूआ। दूई ती तेऊए शोहरी, ज़ेठी नाअं थिअ मिराब अर कान्हीं नाअं आसा मिकल। शाऊले लाल़ी नाअं त आहीनोम अर सह थिई आहीमासे शोहरी। शाऊले सैनापति नाअं त अबनेर अर सह थिअ शाऊले च़ाच़ू नेरीओ शोहरू। शाऊले बाबा नाअं त कीश। अबनेरो बाब नेरी थिअ एबीएलो शोहरू।

शाऊल रहअ आपणीं सारी ज़िन्दगी पलिश्ती संघै जुधा करदअ लागी। शाऊला का ज़ेभै बी इज़राईली मांझ़ै कहा शूरबीर मणछो थोघ लागअ त, सह डाहा त तेऊ आपणीं सैना दी।

Source notes (2)
  1. Footnote ताकि हाम्हां का थोघ लागे कि किज़ै आसा हंदअ लागअ द
  2. Footnote प्रशण ऊरीम अर तूरीम

Kulvi Outer Seraji Bible. Copyright © Beyond Translation. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.

Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.

BibleKenya

Reader settings

Theme
Font
Alignment
Reading width

Saved in this browser and used offline too. Press ? for keyboard shortcuts.