ମାଥିଉ 8

କୁଷ୍ଠରୋଗୀ ସୁସ୍ଥ ହେଲା

1ଯୀଶୁ ପାହାଡ଼ ଉପରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିବା ପରେ, ବହୁସଂଖ୍ୟକ ଲୋକ ତାଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଗଲେ। 2ସେତେବେଳେ ଜଣେ କୁଷ୍ଠରୋଗୀ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି ଆଣ୍ଠୁପାତି କହିଲା, “ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଇଚ୍ଛା କଲେ, ମୋତେ ଶୁଚି କରିପାରିବେ।”

3ଯୀଶୁ ହାତ ବଢ଼ାଇ ଲୋକଟିକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି କହିଲେ, “ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି। ଶୁଚି ହୁଅ।” ତତ୍‌କ୍ଷଣାତ୍ ସେ କୁଷ୍ଠରୋଗରୁ ସୁସ୍ଥ ହେଲା। 4ତତ୍ପରେ ଯୀଶୁ ତାକୁ କହିଲେ, “ଦେଖ କାହାରିକୁ ଏ କଥା କୁହ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଯାଜକଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଅ, ଓ ନିଜକୁ ଦେଖାଅ ଏବଂ ମୋଶା ଯେପରି ଆଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେହି ଅନୁଯାୟୀ ନୈବେଦ୍ୟ ଉଚ୍ଛର୍ଗ କର ତାହା ଲୋକଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରମାଣ ସ୍ଵରୂପ ହେବ।”

ଶତସେନାପତିଙ୍କ ଅସାଧାରଣ ବିଶ୍ୱାସ

5ଯୀଶୁ ଯେତେବେଳେ କଫର୍ନାହୁମରେ ପହଞ୍ଚିଲେ, ସେତେବେଳେ ଜଣେ ଶତସେନାପତି ତାହାଙ୍କ ନିକଟରେ ସାହାଯ୍ୟ ଭିକ୍ଷା କଲେ। 6ସେ କହିଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ମୋର ଦାସ ପକ୍ଷାଘାତ ରୋଗରେ ଘରେ ଶଯ୍ୟାଶାୟୀ ହୋଇ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରୁଅଛି।”

7ଯୀଶୁ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ଯିବି ଓ ତାକୁ ସୁସ୍ଥ କରିବି?”

8ସେହି ଶତସେନାପତି ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଯେ ମୋ ଘରେ ପାଦ ପକାଇବେ ଏପରି ଯୋଗ୍ୟତା ମୋର ନାହିଁ। ଆପଣ କେବଳ ପଦେ କହିଦେଲେ, ମୋର ଦାସ ସୁସ୍ଥ ହେବ। 9କାରଣ ମୁଁ ନିଜେ ଶାସନାଧୀନ ଏବଂ ମୋ ଅଧୀନରେ ସୈନିକମାନେ ଅଛନ୍ତି। ମୁଁ ଜଣକୁ ‘ଯାଅ!’ ବୋଲି ଆଜ୍ଞା କଲେ, ସେ ଯାଏ, ଓ ଅନ୍ୟଜଣକୁ ‘ଆସ!’ ବୋଲି ଆଜ୍ଞା କଲେ, ସେ ଆସେ। ପୁଣି ମୋର କ୍ରୀତଦାସକୁ, ‘ଏହା କର!’ ବୋଲି କହିଲେ ସେ ତାହା କରେ।”

10ଯୀଶୁ ତାହା ଶୁଣି, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ ଏବଂ ପଛରେ ଆସୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟ କହୁଛି, ଇସ୍ରାଏଲ ଦେଶରେ ଏପ୍ରକାର ପ୍ରଗାଢ଼ ବିଶ୍ୱାସ ଥିବା କାହାରିକୁ ମୁଁ ଦେଖିନାହିଁ। 11ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଛି ଯେ ଏହିପରି ଅନେକେ ପୂର୍ବ ଓ ପଶ୍ଚିମରୁ ଆସି, ସ୍ଵର୍ଗରାଜ୍ୟରେ ଅବ୍ରହାମ, ଇସ୍‌ହାକ୍ ଓ ଯାକୁବଙ୍କ ସହିତ ଭୋଜନରେ ଆସନ ଗ୍ରହଣ କରିବେ। 12ଅଥଚ ରାଜ୍ୟର ଅଧିକାରୀମାନେ ବାହାର ଅନ୍ଧକାରରେ ପକାଯିବେ। ସେଠାରେ ରୋଦନ ଓ ଦନ୍ତର କିଡ଼ିମିଡ଼ି ହେବ।”

13ଏହାପରେ ଯୀଶୁ ସେହି ଶତସେନାପତିଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଯାଅ! ତୁମେ ଯାହା ବିଶ୍ୱାସ କରିଛ ତାହା ଘଟିବ।” ଠିକ ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ତାଙ୍କର ଦାସ ଆରୋଗ୍ୟ ଲାଭ କଲା।

ଯୀଶୁ ବହୁ ରୋଗିଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥ କଲେ

14ଯୀଶୁ ପିତରଙ୍କ ଗୃହରେ ପହଞ୍ଚିଲା ବେଳକୁ, ପିତରଙ୍କ ଶାଶୁ ଜ୍ୱରରେ ଶଯ୍ୟାଶାୟୀ ଥିଲେ। 15ଯୀଶୁ ତାଙ୍କ ହସ୍ତକୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ ଓ ତାଙ୍କର ଜ୍ୱର ଛାଡ଼ିଗଲା, ଏବଂ ସେ ଉଠି ତାଙ୍କର ପରିଚର୍ଯ୍ୟା କଲେ।

16ସନ୍ଧ୍ୟା ହୁଅନ୍ତେ, ଲୋକମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ନିକଟକୁ କେତେକ ଭୂତାବିଷ୍ଟ ଲୋକଙ୍କୁ ଆଣିଲେ, ସେ ପଦେ କଥାରେ ଭୂତାତ୍ମାମାନଙ୍କୁ ବିତାଡ଼ିତ କଲେ ଏବଂ ସବୁ ରୋଗୀଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥ କଲେ। 17ଏହା ଦ୍ଵାରା ଭାବବାଦୀ ଯିଶାଇୟଙ୍କ ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବାଣୀ ସଫଳ ହେଲା:

“ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଦୁର୍ବଳତାସବୁ ଧାରଣ କଲେ

ଓ ବ୍ୟାଧିସବୁ ବହନ କଲେ।”

ଶିଷ୍ୟତ୍ଵର ମୂଲ୍ୟ

18ତାଙ୍କ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ଲୋକଗହଳି ହେବାର ଦେଖି, ଯୀଶୁ ହ୍ରଦର ଆରପାରିକୁ ଯିବା ନିମନ୍ତେ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ। 19ସେତିକିବେଳେ ଜଣେ ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ଆସି ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଗୁରୁ, ଆପଣ ଯେଉଁଆଡ଼େ ଯିବେ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଅନୁଗମନ କରିବି।”

20କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ କହିଲେ, “କୋକିଶିଆଳିମାନଙ୍କର ଗାତ ଅଛି ଓ ଆକାଶର ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ବସା ଅଛି, ମାତ୍ର ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଗୁଞ୍ଜିବାକୁ ସ୍ଥାନ ନାହିଁ।”

21ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ଆଗେ ଯାଇ ମୋର ବାପାଙ୍କୁ କବର ଦେଇ ଆସିବାକୁ ମୋତେ ଅନୁମତି ଦିଅନ୍ତୁ।”

22କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମେ ମୋର ଅନୁଗମନ କର, ଯେଉଁମାନେ ମୃତ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ମୃତ ଲୋକକୁ କବର ଦିଅନ୍ତୁ।”

ଯୀଶୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଝଡ଼ବତାସ ଶାନ୍ତ ହେଲା

23ଏହାପରେ ସେ ଏକ ନୌକାରେ ଚଢ଼ିଲେ ଓ ଶିଷ୍ୟମାନେ ତାହାଙ୍କ ସହିତ ଗଲେ। 24ଅକସ୍ମାତ୍ ହ୍ରଦରେ ଭୟଙ୍କର ଝଡ଼ ଉଠିଲା, ଏବଂ ଲହରୀସବୁ ନୌକାକୁ ଜଳପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବାକୁ ଲାଗିଲା। କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ନିଦରେ ଶୋଇଥିଲେ। 25ଶିଷ୍ୟମାନେ ଯାଇ ତାଙ୍କୁ ନିଦରୁ ଉଠାଇ, କହିଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ! ଆମେ ବୁଡ଼ି ଯାଉଛୁ!”

26ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସ ଏତେ ଅଳ୍ପ, ତୁମ୍ଭେମାନେ କାହିଁକି ଏତେ ଭିତତ୍ରସ୍ତ?” ତତ୍ପରେ ସେ ଉଠି ପବନ ଓ ଢେଉକୁ ଧମକ ଦେଲେ, ଏବଂ ସବୁ ଶାନ୍ତ ହୋଇଗଲା।

27ସେମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ କୁହାକୁହି ହେଲେ, “ଏ କି ପ୍ରକାର ବ୍ୟକ୍ତି? ଯେ ପବନ ଓ ଢେଉ ସୁଦ୍ଧା ଏହାଙ୍କର ଆଜ୍ଞା ମାନନ୍ତି!”

ଦୁଇ ଭୂତାବିଷ୍ଟ ଲୋକ ସୁସ୍ଥ ହେଲେ

28ସେମାନେ ହ୍ରଦର ଅପର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଗାଦରୀୟମାନଙ୍କ ଅଞ୍ଚଳରେ ପହଞ୍ଚିଲା ପରେ, ଦୁଇଜଣ ଭୂତଗ୍ରସ୍ତ ଲୋକ କବରସ୍ଥାନରୁ ଆସି ତାଙ୍କୁ ଭେଟିଲେ। ସେମାନେ ଏଡ଼େ ଦୁର୍ଦ୍ଦାନ୍ତ ଥିଲେ ଯେକେହି ସେ ବାଟେ ଯାଇପାରୁ ନ ଥିଲେ। 29ସେମାନେ ଚିତ୍କାର କରି କହିଲେ, “ହେ ଈଶ୍ୱରତନୟ, ଆମ ସହିତ ତୁମର କଅଣ ଅଛି? ନିରୂପିତ ସମୟ ପୂର୍ବରୁ ତୁମେ କଅଣ ଆମକୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେବା ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆସିଅଛ?”

30ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଅଳ୍ପ ଦୂରରେ ଗୋଟିଏ ବଡ଼ ଘୁଷୁରିପଲ ଚରୁଥିଲା। 31ଭୂତାତ୍ମାମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ବିନତି କରି କହିଲେ, “ତୁମେ ଯଦି ଆମକୁ ତଡ଼ି ଦେବ, ତେବେ ସେହି ଘୁଷୁରିପଲ ମଧ୍ୟକୁ ପଠାଇଦିଅ।”

32ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଯାଅ!” ସେମାନେ ବାହାରି ଆସି ଘୁଷୁରିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପଶିଲେ, ଏବଂ ପଲ୍ଲଟା ଯାକ ତିଖତଟରୁ ଅତି ବେଗରେ ଦୌଡ଼ିଯାଇ ହ୍ରଦ ପାଣିରେ ବୁଡ଼ିମଲେ। 33ଘୁଷୁରି ଜଗିବା ଲୋକମାନେ ଦୌଡ଼ି ପଳାଇଲେ, ଓ ସହରକୁ ଯାଇ ଏସବୁ କଥା, ଓ ଭୂତଗ୍ରସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି ଘଟିଥିବା ବିଷୟ ଜଣାଇଲେ। 34ତା ପରେ ସହରବାସୀ ସମସ୍ତେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଭେଟିବାକୁ ବାହାରିଲେ। ଏବଂ ତାହାଙ୍କର ଦେଖା ପାଇ, ସେମାନଙ୍କର ଅଞ୍ଚଳ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଯିବାକୁ ତାହାଙ୍କୁ ବିନତି କଲେ।