ମାଥିଉ 14

ଡୁବକ ଯୋହନଙ୍କର ଶିରଚ୍ଛେଦନ

1ସେହି ସମୟରେ ସାମନ୍ତରାଜା ହେରୋଦ ଯୀଶୁଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣିଲେ 2ସେ ତାଙ୍କ କର୍ମଚାରୀମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏ ନିଶ୍ଚୟ ଡୁବକ ଯୋହନ, ସେ ମୃତ୍ୟୁ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଉଠିଅଛନ୍ତି ସେଥିଯୋଗୁଁ ଅଲୌକିକ ଶକ୍ତି ତାଙ୍କଠାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଅଛି।”

3ହେରୋଦ ନିଜ ଭାଇ ଫିଲିପଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ହେରୋଦିଆଙ୍କ ସକାଶେ ଯୋହନଙ୍କୁ ବାନ୍ଧି ବନ୍ଦିଶାଳାରେ ରିଖିଥିଲେ 4କାରଣ ଯୋହନ ହେରୋଦଙ୍କୁ କହୁଥିଲେ, “ହେରୋଦିଆଙ୍କୁ ରିଖିବା ତୁମ ପକ୍ଷରେ ବିଧିସଙ୍ଗତ ନୁହେ।” 5ହେରୋଦ ଯୋହନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିଲେ ସୁଦ୍ଧା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଭୟ କରୁଥିଲେ କାରଣ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଯୋହନଙ୍କୁ ଜଣେ ଭାବବାଦୀ ବୋଲି ମାନ୍ୟ କରୁଥିଲେ।

6କିନ୍ତୁ ହେରୋଦଙ୍କ ଜନ୍ମ ଦିବସରେ ହେରୋଦିଆଙ୍କ କନ୍ୟା ଅତିଥିମାନଙ୍କର ସମ୍ମୁଖରେ ନୃତ୍ୟ କରି ହେରୋଦଙ୍କୁ ମୁଗ୍ଧ କଲା। 7ତେଣୁ ସେ ଯାହା ମାଗିବ, ତାହା ତାକୁ ଦେବା ପାଇଁ ହେରୋଦ ଶପଥ ଦ୍ଵାରା ପ୍ରତିଶୃତି ଦେଲେ 8ତହୁଁ ସେହି ଝିଅ ଆପଣା ମାତାର ଶିକ୍ଷାରେ ପଡ଼ି କହିଲା, “ଡୁବକ ଯୋହନଙ୍କ ମସ୍ତକ ମୋତେ ଗୋଟିଏ ଥାଳିରେ ଏଠି ଦିଅନ୍ତୁ।” 9ତହିଁରେ ରାଜା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ନିଜର ଶପଥ ସକାଶେ ଓ ଅତିଥିମାନଙ୍କ ସକାଶେ ସେ ତାହାର ଅନୁରୋଧ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ 10ସେ ବନ୍ଦିଶାଳାରେ ଯୋହନଙ୍କ ମସ୍ତକ ଛେଦନ କରାଇଲେ 11ତାଙ୍କର ମସ୍ତକ ଏକ ଥାଳିରେ ଅଣାଯାଇ ବାଳିକାକୁ ଦିଆଗଲା ଓ ସେ ତାହାର ମାତା ନିକଟକୁ ତାହା ନେଇଗଲା। 12ଏଉତ୍ତାରେ ଯୋହନଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଆସିଲେ ଓ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ଦେହ ନେଇ କବର ଦେଲେ ତା ପରେ ସେମାନେ ଯାଇ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ସବୁ କଥା ଜଣାଇଲେ।

13ଯୀଶୁ ଏହି ସମ୍ବାଦ ଶୁଣିଲାକ୍ଷଣି ଗୋପନରେ ଗୋଟିଏ ନୌକାରେ ଚଢ଼ି ନିର୍ଜନ ସ୍ଥାନକୁ ବାହାରିଗଲେ କିନ୍ତୁ ଲୋକମାନେ ଯେତେବେଳେ ଏହା ଶୁଣିଲେ, ସହରଗୁଡ଼ିକରୁ ବାହାରି ଚାଲି ଚାଲି ତାଙ୍କ ପଛରେ ଗଲେ 14ଯେତେବେଳେ ଯୀଶୁ କୂଳରେ ପହଞ୍ଚି ଏକ ବିରାଟ ଜନତା ଦେଖିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ଦୟା ଜାତ ହେଲା ଓ ସେମାନଙ୍କ ରୋଗୀମାନଙ୍କୁ ସେ ଆରୋଗ୍ୟ କଲେ।

15ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳକୁ ଶିଷ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି କହିଲେ, “ଏହା ଏକ ନିର୍ଜନ ସ୍ଥାନ ଓ ବେଳ ଗଡ଼ି ଆସୁଛି। ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବିଦାୟ କରି ଦିଅନ୍ତୁ, ତା ହେଲେ ସେମାନେ ଗ୍ରାମମାନଙ୍କୁ ଯାଇ ନିଜ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ କିଣିପାରିବେ।”

16କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ସେମାନଙ୍କର ଯିବା ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ କିଛି ଖାଇବାକୁ ଦିଅ।”

17ସେମାନେ କହିଲେ, “ଆମ ପାଖରେ ତ କେବଳ ପାଞ୍ଚୋଟି ରୋଟୀ ଓ ଦୁଇଟି ମାଛ ଅଛି!”

18ସେ କହିଲେ, “ତାହା ମୋ ପାଖକୁ ନେଇଆସ।” 19ତା ପରେ ସେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଘାସ ଉପରେ ବସିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ, ସେ ପାଞ୍ଚୋଟି ରୋଟୀ ଓ ଦୁଇଟି ମାଛ ନେଇ ସ୍ଵର୍ଗଆଡ଼େ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱଦୃଷ୍ଟି କରି ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଲେ ତା ପରେ ସେ ରୋଟୀଗୁଡ଼ିକୁ ଭାଙ୍ଗି ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦେଲେ ଓ ସେମାନେ ତାହା ନେଇ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଦେଲେ 20ପୁଣି, ସମସ୍ତେ ଖାଇ ପରିତୃପ୍ତ ହେଲେ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଭଙ୍ଗାଭଙ୍ଗି ବଳକା ରୋଟୀ ଗୋଟାଇବାରୁ ବାରଟି ଟୋକେଇ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା। 21ଭୋଜନ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ପିଲାମାନଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଥିଲା ପ୍ରାୟ ପାଞ୍ଚହଜାର।

ଯୀଶୁ ପାଣି ଉପରେ ଚାଲିଲେ

22ଏହାପରେ ତାଙ୍କ ଆଗରୁ ଆରପାରିକି ଯିବା ପାଇଁ ଯୀଶୁ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସଙ୍ଗେସଙ୍ଗେ ନୌକାରେ ପଠାଇଦେଲେ ଏବଂ ନିଜେ ରହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଲେ 23ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବିଦାୟ କରିବାପରେ ସେ ଏକାକୀ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବାକୁ ପାହାଡ଼ ଉପରକୁ ଗଲେ ସନ୍ଧ୍ୟା ହେଲା ବେଳକୁ ସେ ସେଠାରେ ଏକୁଟିଆ ଥିଲେ 24ସେତେବେଳକୁ ନୌକାଟି କୂଳରୁ ବେଶ୍ ଦୂରକୁ ଚାଲି ଯାଇଥିଲା ଓ ପ୍ରତିକୂଳ ପବନ ହେତୁ ଲହରୀ ଦ୍ଵାରା ଟଳମଳ ହେଉଥିଲା।

25ଚତୁର୍ଥ ପ୍ରହରରେ ଯୀଶୁ ହ୍ରଦ ଉପରେ ଚାଲି ଚାଲି ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ 26ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ହ୍ରଦ ଉପରେ ଚାଲୁଥିବାର ଦେଖି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭିତ ହେଲେ ଓ ଭୟରେ ଚିତ୍କାର କରି କହିଲେ, “ଏ ତ ଗୋଟାଏ ଭୂତ।”

27ମାତ୍ର ଯୀଶୁ ସେହିକ୍ଷଣି ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ସାହସ ଧର, ଏ ତ ମୁଁ, ଭୟ କର ନାହିଁ।”

28ପିତର ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ସତରେ ଯଦି ଆପଣ ହୋଇଥାଆନ୍ତି, ତେବେ ପାଣି ଉପରେ ଚାଲି ଆପଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବା ପାଇଁ ମୋତେ ଆଜ୍ଞା କରନ୍ତୁ।”

29ସେ କହିଲେ, “ଆସ।”

ତହୁଁ ପିତର ନୌକାରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଯୀଶୁଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ପାଣି ଉପରେ ଚାଲିବାକୁ ଲାଗିଲେ 30ମାତ୍ର ଝଡ଼ ପବନକୁ ଦେଖି ସେ ଭିତ ହେଲେ ଏବଂ ବୁଡ଼ି ଯାଉ ଯାଉ ଚିତ୍କାର କରି ଡାକ ଦେଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।”

31ତତ୍‌କ୍ଷଣାତ୍ ଯୀଶୁ ହାତ ବଢ଼ାଇ ତାଙ୍କୁ ଧରି ପକାଇଲେ ଓ କହିଲେ, “ହେ ଅଳ୍ପ ବିଶ୍ୱାସୀ, କାହିଁକି ସନ୍ଦେହ କଲ?”

32ସେମାନେ ନୌକାରେ ଚଢ଼ିବା ପରେ ଝଡ଼ପବନ ବନ୍ଦ ହେଲା। 33ନୌକାରେ ଥିବା ଅନ୍ୟମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି କହିଲେ, “ପ୍ରକୃତରେ ଆପଣ ହିଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପୁତ୍ର।”

34ସେମାନେ ପାରି ହୋଇ ଗିନେସରତ୍ ଅଞ୍ଚଳରେ ପହଞ୍ଚିଲେ 35ସେହି ସ୍ଥାନର ଲୋକମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଚିହ୍ନ ପାରି ଆଖପାଖ ଚାରିଆଡ଼କୁ ଖବର ପଠାଇଦେଲେ ଲୋକେ ସେମାନଙ୍କର ରୋଗୀ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଣିଲେ 36ରୋଗୀମାନେ ଯେପରି ତାଙ୍କ ଲୁଗାଧାର ଟିକକ ଛୁଇଁ ପାରନ୍ତି, ଏଥିପାଇଁ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ବିନତି କଲେ ଏବଂ ଯେତେଜଣ ଛୁଇଁଲେ, ସମସ୍ତେ ସୁସ୍ଥ ହେଲେ।