Biblica® Open Lao Contemporary Version
ຈົດບັນຊີ 32
ເຜົ່າທີ່ຢູ່ທາງດ້ານຕາເວັນອອກຂອງແມ່ນ້ຳຈໍແດນ
ຊາວເຜົ່າຣູເບັນ ແລະ ຊາວເຜົ່າກາດ, ຜູ້ມີຝູງສັດ ແລະ ຝູງແກະຈຳນວນຫລາຍ, ຈຶ່ງເຫັນວ່າດິນແດນຢາເຊ ແລະ ກີເລອາດເໝາະສຳລັບສັດລ້ຽງ. ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງພາກັນມາພົບໂມເຊ ແລະ ປະໂລຫິດເອເລອາຊາ ແລະ ບັນດາຜູ້ນຳຂອງຊຸມຊົນ, ແລ້ວກ່າວວ່າ, “ອາຕາໂຣດ, ດີໂບນ, ຢາເຊ, ນິມຣາ, ເຮັດຊະໂບນ, ເອເລອາເລ, ສິບມາ, ເນໂບ ແລະ ເບໂອນ ດິນແດນທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວເອົາຊະນະຕໍ່ໜ້າປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນເປັນບ່ອນທີ່ເໝາະສຳລັບສັດລ້ຽງຂອງພວກຂ້ານ້ອຍທັງຫລາຍ. ຖ້າພວກເຮົາໄດ້ຮັບຄວາມກະລຸນາໃນສາຍຕາຂອງພວກທ່ານແລ້ວ, ຂໍຈົ່ງມອບດິນແດນໃຫ້ຢູ່ໃນການຄອບຄອງຂອງຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານແທນດິນແດນດ້ານຝັງແມ່ນ້ຳຈໍແດນນັ້ນເທີນ”.
ໂມເຊກ່າວກັບຊາວເຜົ່າກາດ ແລະ ຊາວເຜົ່າຣູເບັນວ່າ, “ຈະໃຫ້ພີ່ນ້ອງອິດສະຣາເອນອອກໄປສູ່ສົງຄາມຂະນະທີ່ພວກເຈົ້ານັ່ງຢູ່ທີ່ນີ້ບໍ? ເປັນຫຍັງພວກເຈົ້າຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຄົນອິດສະຣາເອນໝົດກຳລັງໃຈຈາກການຂ້າມໄປສູ່ດິນແດນທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ມອບໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ? ບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຈົ້າກໍ່ໄດ້ເຮັດເຊັ່ນນີ້ເມື່ອເຮົາສົ່ງພວກເຂົາອອກຈາກກາເດັດບາກເນອາໄປສຳຫລວດເບິ່ງດິນແດນນັ້ນ. ຫລັງຈາກພວກເຂົາກັບຈາກຮ່ອມພູເອັດຊະໂຄນ ແລະ ເຫັນດິນແດນນັ້ນແລ້ວ, ພວກເຂົາກໍເຮັດໃຫ້ຄົນອິດສະຣາເອນໝົດກຳລັງໃຈທີ່ຈະເຂົ້າໄປສູ່ດິນແດນທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມອບໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ. ໃນວັນນັ້ນພຣະເຈົ້າຢາເວເກີດຄວາມໂກດຮ້າຍຂຶ້ນ ແລະ ພຣະອົງໄດ້ສັນຍາດັ່ງນີ້ວ່າ: ‘ເພາະວ່າພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຕິດຕາມເຮົາຢ່າງສຸດໃຈ, ຈະບໍ່ມີຈັກຄົນໃນພວກທີ່ມີອາຍຸ 20 ປີ ຫລື ຫລາຍກວ່ານັ້ນທີ່ອອກມາຈາກເອຢິບຈະໄດ້ເຫັນດິນແດນທີ່ເຮົາສັນຍາໄວ້ກັບອັບຣາຮາມ, ອີຊາກ ແລະ ຢາໂຄບ ບໍ່ມີຈັກຄົນເລີຍ ຍົກເວັ້ນກາເລັບລູກຊາຍຂອງເຢຟຸນເນຊາວເກນີຊິດ ແລະ ໂຢຊວຍລູກຊາຍຂອງນູນ, ເພາະພວກເຂົາໄດ້ຕິດຕາມພຣະເຈົ້າຢາເວຢ່າງສຸດໃຈ’. ພຣະເຈົ້າຢາເວໂກດຮ້າຍຄົນອິດສະຣາເອນ ແລະ ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາພະເນຈອນຢູ່ໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານສີ່ສິບປີ, ຈົນກວ່າຄົນໃນຊົ່ວອາຍຸນັ້ນທີ່ເຮັດຊົ່ວໃນສາຍຕາຂອງພຣະອົງໄດ້ຕາຍໄປທັງໝົດ.
“ແລະ ພວກເຈົ້າກໍຢູ່ທີ່ນີ້ກຸ່ມຂອງຄົນບາບ, ຜູ້ທີ່ເດີນຕາມຮອຍບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຈົ້າ ແລະ ພວກເຈົ້າຍິ່ງເຮັດໃຫ້ພຣະເຈົ້າຢາເວໂກດຮ້າຍຄົນອິດສະຣາເອນຫລາຍຂຶ້ນຕື່ມ. ຖ້າພວກເຈົ້າຫັນໜີໄປຈາກການຕິດຕາມພຣະອົງ, ພຣະອົງຈະປ່ອຍປະຊາຊົນທັງໝົດນີ້ໄວ້ໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານອີກ ແລະ ພວກເຈົ້າຈະເປັນຕົ້ນເຫດຂອງຄວາມຈິບຫາຍຂອງພວກເຂົາ”.
ແລ້ວພວກເຂົາຈຶ່ງມາຊີ້ແຈງ ແລະ ກ່າວວ່າ, “ພວກເຮົາຢາກສ້າງພຽງຄອກສຳລັບສັດລ້ຽງຂອງພວກເຮົາ ແລະ ສ້າງບ້ານເຮືອນສຳລັບຜູ້ຍິງ ແລະ ເດັກນ້ອຍຂອງພວກເຮົາ. ແຕ່ພວກເຮົາຈະປະກອບອາວຸດເພື່ອການສູ້ຮົບ1ນຳໜ້າຄົນອິດສະຣາເອນຈົນກວ່າຈະນຳພວກເຂົາໄປຍັງດິນແດນຂອງພວກເຂົາ. ໃນຂະນະດຽວກັນນັ້ນພວກແມ່ຍິງ ແລະ ເດັກນ້ອຍຈະອາໄສໃນເມືອງທີ່ມີປ້ອມປ້ອງກັນ, ເພື່ອປົກປ້ອງຈາກຄົນທ້ອງຖິນຂອງດິນແດນນັ້ນ. ພວກເຮົາຈະບໍ່ກັບຄືນສູ່ບ້ານເຮືອນຈົນກວ່າຄົນອິດສະຣາເອນທຸກຄົນໄດ້ຮັບມໍລະດົກຂອງພວກເຂົາ. ພວກເຮົາຈະບໍ່ຮັບດິນແດນໃດໆກັບພວກເຂົາຢູ່ແມ່ນ້ຳຈໍແດນກ້ຳນັ້ນ, ເພາະມໍລະດົກຂອງພວກເຮົາໄດ້ມາສູ່ພວກເຮົາທາງດ້ານຕາວັນອອກຂອງແມ່ນ້ຳຈໍແດນກ້ຳນີ້”.
ແລ້ວໂມເຊຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ພວກເຂົາວ່າ, “ຖ້າພວກເຈົ້າຈະເຮັດເຊັ່ນນີ້ຄື: ຈະປະກອບອາວຸດສູ້ຮົບຝ່າຍພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະ ຖ້າພວກເຈົ້າທຸກຄົນໄດ້ປະກອບອາວຸດແລ້ວຂ້າມແມ່ນ້ຳຈໍແດນໄປຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າຢາເວຈົນກວ່າພຣະອົງໄດ້ຂັບໄລ່ສັດຕູອອກໄປພົ້ນໜ້າພຣະອົງ ພວກເຈົ້າຈະກັບຄືນມາໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອດິນແດນແຫ່ງນັ້ນຖືກປາບລົງຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະ ຕໍ່ອິດສະຣາເອນ. ແລະ ດິນແດນນີ້ຈະເປັນກຳມະສິດຂອງພວກເຈົ້າຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າຢາເວ.
“ແຕ່ຖ້າພວກເຈົ້າບໍ່ເຮັດໃນສິ່ງນີ້ໄດ້, ພວກເຈົ້າກໍຈະເປັນຜູ້ທີ່ກຳລັງເຮັດບາບຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ; ແລະ ຂໍໃຫ້ພວກເຈົ້າໝັ້ນໃຈວ່າຄວາມບາບນັ້ນຈະຕາມສະໜອງພວກເຈົ້າ. ຈົ່ງໄປສ້າງເມືອງໃຫ້ພວກຜູ້ຍິງ ແລະ ເດັກນ້ອຍຂອງພວກເຈົ້າ, ແລະ ສ້າງຄອກໃຫ້ຝູງສັດຂອງພວກເຈົ້າ, ແຕ່ຈົ່ງເຮັດຕາມທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ສັນຍາໄວ້”.
ຊາວເຜົ່າກາດ ແລະ ຊາວເຜົ່າຣູເບັນກ່າວຕໍ່ໂມເຊວ່າ, “ພວກເຮົາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານຈະເຮັດຕາມທີ່ເຈົ້ານາຍຂອງພວກເຮົາສັ່ງ. ພວກລູກຫລານ ເມຍຂອງພວກເຮົາ ແລະ ຝູງແບ້, ຝູງແກະ ແລະ ຝູງງົວຂອງພວກເຮົາຈະຍັງຢູ່ທີ່ເມືອງຕ່າງໆຂອງກີເລອາດ. ແຕ່ພວກຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານ, ທີ່ເປັນຜູ້ຊາຍທຸກຄົນຈະປະກອບອາວຸດເພື່ອການສູ້ຮົບ, ຈະຂ້າມໄປສູ້ຮົບຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າຢາເວ, ຕາມທີ່ເຈົ້ານາຍຂອງພວກເຮົາບອກ”.
ແລ້ວໂມເຊຈຶ່ງໄດ້ມອບຄຳສັ່ງແກ່ປະໂລຫິດເອເລອາຊາ ແລະ ໂຢຊວຍລູກຊາຍຂອງນູນ ແລະ ຫົວໜ້າຄອບຄົວຂອງເຜົ່າຕ່າງໆຂອງອິດສະຣາເອນກ່ຽວກັບຄົນເຫລົ່ານີ້ວ່າ, “ຖ້າຜູ້ຊາຍຂອງຊາວເຜົ່າກາດ ແລະ ຊາວເຜົ່າຣູເບັນທຸກຄົນປະກອບອາວຸດເພື່ອການສູ້ຮົບ, ຂ້າມແມ່ນ້ຳຈໍແດນໄປພ້ອມກັບພວກເຈົ້າຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະ ເມື່ອດິນແດນຖືກປາບລົງຕໍ່ໜ້າພວກເຈົ້າແລ້ວ, ພວກເຈົ້າຕ້ອງມອບດິນແດນກີເລອາດໃຫ້ເປັນກຳມະສິດຂອງພວກເຂົາ. ແຕ່ຖ້າພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຂ້າມໄປກັບພວກເຈົ້າ, ພວກເຂົາຕ້ອງຮັບກຳມະສິດຂອງພວກເຂົາຮ່ວມກັບເຜົ່າອື່ນໆໃນການາອານ”.
ຊາວເຜົ່າກາດ ແລະ ຊາວເຜົ່າຣູເບັນໄດ້ຕອບວ່າ, “ພວກຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານຈະປະຕິບັດຕາມທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ກ່າວ. ພວກເຮົາຈະຂ້າມໄປພ້ອມກັບອາວຸດຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າຢາເວສູ່ການາອານ, ແຕ່ຊັບສິນທີ່ເປັນມໍລະດົກຂອງພວກເຮົາຈະຢູ່ກ້ຳນີ້ຂອງແມ່ນ້ຳຈໍແດນ”.
ໂມເຊຈຶ່ງກຳນົດໃຫ້ອານາຈັກຂອງກະສັດສີໂຫນຊາວອາໂມ ແລະ ອານາຈັກຂອງກະສັດໂອກແຫ່ງບາຊານພ້ອມດ້ວຍດິນແດນ ແລະ ເມືອງຕ່າງໆທີ່ຢູ່ໃນບໍລິເວນນັ້ນ ແກ່ຊາວເຜົ່າກາດ, ຊາວເຜົ່າຣູເບັນ ແລະ ເຄິ່ງໜື່ງຂອງຊາວເຜົ່າມານາເຊລູກຊາຍຂອງໂຢເຊັບ.
ຊາວເຜົ່າກາດສ້າງເມືອງຄື: ດີໂບນ, ອາຕາໂຣດ, ອາໂຣເອ, ອັດໂຣດໂຊຟັນ, ຢາເຊ, ໂຢກເບຮາ, ເບັດນິມຣາ ແລະ ເບັດຮາຣານທີ່ເປັນເມືອງທີ່ມີປ້ອມປ້ອງກັນ, ແລະສ້າງຄອກສຳລັບຝູງແກະຂອງພວກເຂົາ. ແລະ ຊາວເຜົ່າຣູເບັນສ້າງເມືອງເຮັດຊະໂບນ, ເອເລອາເລ ແລະ ກິຣິອາທາອິມ, ເນໂບ ແລະ ບາອານເມໂອນ (ຊື່ເຫລົ່ານີ້ໄດ້ຖືກປ່ຽນ) ແລະ ສິບມາ. ພວກເຂົາຕັ້ງຊື່ເມືອງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ສ້າງຂຶ້ນໃໝ່.
ເຊື້ອສາຍຂອງມາກີລູກຊາຍຂອງມານາເຊໄປຕີເມືອງກີເລອາດ, ແລະ ຂັບໄລ່ຊາວອາໂມທີ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນອອກໄປ. ດັ່ງນັ້ນໂມເຊຈຶ່ງມອບກີເລອາດໃຫ້ແກ່ຊາວມາກີ, ເຊື້ອສາຍຂອງມານາເຊ, ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ຢາອີ, ເຊື້ອສາຍຂອງມານາເຊ, ໄດ້ຍຶດເອົາຖິ່ນຖານຂອງພວກເຂົາ ແລະ ເອີ້ນບ່ອນນັ້ນວ່າ ຮັບໂວດຢາອີ.2 ແລະ ໂນບາໄດ້ຍຶດເອົາເກນາດ ແລະ ຕັ້ງຖິ່ນຖານທີ່ຢູ່ອ້ອມຮອບທີ່ນັ້ນ ແລະ ເອີ້ນທີ່ນັ້ນວ່າໂນບາຕາມຊື່ຂອງຕົນ.
Source notes (2)
- Footnote ເຊັບຕູອາຈິນ; ພາສາເຮັບເຣີວ່າ: ຈະປະກອບອາວຸດໂດຍພວກເຮົາເອງ
- Footnote ຫລື ຖິ່ນຖານຂອງຢາອີ
Biblica® Open Lao Contemporary Version. Copyright © Biblica, Inc. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.
Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.