Biblica® Open Lao Contemporary Version
ພວກຜູ້ປົກຄອງ 9
ອາບີເມເຫລັກ
ອາບີເມເຫລັກ ລູກຊາຍຂອງເຢຣຸບບາອານໄດ້ໄປຫາຍາດຕິພີ່ນ້ອງທາງແມ່ທີ່ຊີເຄມ ແລະ ກ່າວກັບພວກເຂົາ ພ້ອມທັງຄົນໃນຕະກຸນຂອງແມ່ລາວວ່າ, “ຈົ່ງຖາມຊາວເມືອງຊີເຄມທັງໝົດວ່າ ‘ອັນໃດຈະເປັນການດີສໍາລັບພວກເຈົ້າຄື: ຈະໃຫ້ລູກຊາຍຂອງເຢຣຸບບາອານທັງເຈັດສິບຄົນປົກຄອງພວກເຈົ້າ, ຫລື ໃຫ້ຜູ້ດຽວປົກຄອງພວກເຈົ້າ?’ ຈົ່ງຈົດຈໍາໄວ້ວ່າ ຂ້ອຍກໍເປັນເລືອດເນື້ອເຊື້ອໄຂຂອງພວກເຈົ້າ”.
ເມື່ອຍາດພີ່ນ້ອງເລົ່າຄຳນີ້ຕໍ່ຊາວເມືອງຊີເຄມ, ພວກເຂົາກໍຂ້ອນຂ້າງຢາກຕິດຕາມອາບີເມເຫລັກ ເພາະພວກເຂົ້າກ່າວວ່າ, “ລາວເປັນຍາດຕພີ່ນ້ອງຂອງພວກເຮົາ”. ພວກເຂົາເອົາເງິນເຈັດສິບເຊເຄວ1 ຈາກວິຫານຂອງພະບາອານເບຣິດມາມອບໃຫ້ອາບີເມເຫລັກ, ແລ້ວອາບີເມເຫລັກນຳໃຊ້ເງິນນັ້ນໄປຈ້າງພວກນັກເລງເປັນຜູ້ຕິດຕາມຂອງລາວ. ອາບີເມເຫລັກໄປທີ່ບ້ານພໍ່ຂອງລາວທີ່ໂອຟະຣາ ແລະ ລາວໄດ້ຂ້າອ້າຍນ້ອງພໍ່ດຽວກັນເຈັດສິບຄົນທີ່ເປັນລູກຊາຍຂອງເຢຣຸບບາອານດ້ວຍຫີນກ້ອນດຽວ. ແຕ່ໂຢທາມລູກຊາຍຫລ້າຂອງເຢຣຸບບາອານໄດ້ໜີໄປລີ້ທັນ. ແລ້ວຊາວເມືອງຊີເຄມ ແລະ ຊາວເບັດມິນໂລທັງໝົດກໍມາຊຸມນຸມກັນຂ້າງຕົ້ນໄມ້ໃຫຍ່ທີ່ເສົາຫີນໃນຊີເຄມ ເພື່ອແຕ່ງຕັ້ງອາບີເມເຫລັກຂຶ້ນເປັນກະສັດ.
ເມື່ອໂຢທາມໄດ້ຍິນເລື່ອງນີ້, ລາວກໍປີນຂຶ້ນໄປເທິງຍອດພູເກຣີຊິມ ແລະ ຮ້ອງບອກພວກເຂົາວ່າ “ພີ່ນ້ອງຊາວເມືອງຊີເຄມ ຈົ່ງຟັງຂ້ອຍ, ເພື່ອວ່າພຣະເຈົ້າອາດຈະຟັງພວກເຈົ້າ. ວັນໜຶ່ງຕົ້ນໄມ້ທັງຫລາຍອອກໄປແຕ່ງຕັ້ງກະສັດໃຫ້. ພວກເຈົ້າເອງ. ຕົ້ນໄມ້ທັງຫລາຍເວົ້າກັບຕົ້ນໝາກກອກວ່າ, ‘ຈົ່ງມາເປັນກະສັດຂອງພວກເຮົາເທາະ’.
“ແຕ່ຕົ້ນໝາກກອກຕອບວ່າ ‘ຄວນບໍທີ່ຂ້ອຍຈະຖິ້ມນ້ຳມັນຂອງຂ້ອຍທີ່ໃຊ້ໃຫ້ກຽດແກ່ທັງບັນດາພະ ແລະ ບັນດາມະນຸດ ເພື່ອແກວ່ງໄປມາເທິງຕົ້ນໄມ້ທັງປວງນັ້ນ?’
“ຕໍ່ມາ, ຕົ້ນໄມ້ທັງຫລາຍເວົ້າກັບຕົ້ນໝາກເດື່ອວ່າ, ‘ເຊີນມາເປັນກະສັດຂອງພວກເຮົາເທີນ’.
“ແຕ່ຕົ້ນໝາກເດື່ອຕອບວ່າ, ‘ຄວນບໍ່ທີ່ຂ້ອຍຈະຖິ້ມໝາກອັນດີ ແລະ ຫອມຫວານຂອງຂ້ອຍ ເພື່ອແກວ່ງໄປມາເທິງຕົ້ນໄມ້ທັງປວງນັ້ນ?’
“ແລ້ວຕົ້ນໄມ້ທັງຫລາຍຈຶ່ງກ່າວກັບເຄືອອະງຸ່ນວ່າ, ‘ເຊີນມາເປັນກະສັດຂອງພວກເຮົາເທີນ’.
“ແຕ່ເຄືອອະງຸ່ນຕອບວ່າ ‘ຄວນບໍ່ທີ່ຂ້ອຍຈະປະຖິ້ມເຫລົ້າອະງຸ່ນຂອງຂ້ອຍ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ສຽງໂຮຮ້ອງເຊຍໃຫ້ແກ່ທັງບັນດາພະ ແລະ ບັນດາມະນຸດ, ເພື່ອແກວ່ງໄປມາເທິງຕົ້ນໄມ້ທັງປວງນັ້ນ?’
“ໃນທີ່ສຸດ ຕົ້ນໄມ້ທັງຫລາຍຈຶ່ງກ່າວກັບກົກໜາມວ່າ, ‘ເຊີນມາເປັນກະສັດຂອງພວກເຮົາເທີນ’.
“ກົກໜາມເວົ້າກັບຕົ້ນໄມ້ທັງຫລາຍວ່າ, ‘ຖ້າພວກເຈົ້າຢາກແຕ່ງຕັ້ງຂ້ອຍເປັນກະສັດເໜືອພວກເຈົ້າແທ້ໆ ເຊີນມາ ແລະ ລີ້ໄພຢູ່ໃຕ້ຮົ່ມຂອງຂ້ອຍແມ້; ຖ້າພວກເຈົ້າບໍ່ມາ, ແລ້ວກໍໄຟອອກມາຈາກກົກໜາມ ແລະ ລາມໄປໄໝ້ລາມຕົ້ນສົນສີດາແຫ່ງເລບານອນ!’
“ພວກເຈົ້າໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງອາບີເມເຫລັກຂຶ້ນເປັນກະສັດຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະ ຢ່າງສັດຊື່ບໍ? ພວກເຈົ້າໄດ້ປະຕິບັດຕໍ່ເຢຣຸບບາອານ ແລະ ຄອບຄົວຂອງລາວຢ່າງຍຸຕິທຳ ແລະ ຢ່າງສົມຄວນບໍ? ພວກເຈົ້າໄດ້ປະຕິບັດຕໍ່ລາວຕາມທີ່ລາວສົມຄວນໄດ້ຮັບບໍ? ຈົ່ງຈົດຈຳໄວ້ວ່າ ພໍ່ຂອງຂ້ອຍໄດ້ຕໍ່ສູ້ເພື່ອພວກເຈົ້າ ແລະ ໄດ້ສ່ຽງຊີວິດຂອງເພິ່ນເພື່ອກອບກູ້ເອົາພວກເຈົ້າຈາກມືຂອງພວກມີດີອານ. (ແຕ່ມື້ນີ້ ພວກເຈົ້າໄດ້ກະບົດຕໍ່ຄອບຄົວພໍ່ຂອງຂ້ອຍ. ພວກເຈົ້າຂ້າລູກຊາຍເຈັດສິບຄົນຂອງເພິ່ນທີ່ເທິງຫີນກ້ອນດຽວ ແລະ ໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງອາບີເມເຫລັກ, ລູກຊາຍຍິງຂ້າທາດຂອງພໍ່ຂອງຂ້ອຍ, ຂຶ້ນເປັນກະສັດປົກຄອງຊາວຊີເຄມ ເພາະລາວເປັນຍາດຕິພີ່ນ້ອງຂອງພວກເຈົ້າ). ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າໄດ້ປະຕິບັດຕໍ່ເຢຣຸບບາອານ ແລະ ຄອບຄົວຂອງລາວຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະ ຢ່າງສັດຊື່ບໍ? ຖ້າພວກເຈົ້າໄດ້ເຮັດ, ກໍຂໍໃຫ້ອາບີເມເຫລັກເປັນຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີຂອງພວກເຈົ້າ ແລະ ຂໍໃຫ້ພວກເຈົ້າເປັນຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີຂອງລາວເໝືອນກັນ! ແຕ່ຖ້າພວກເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເຮັດ, ກໍຂໍໃຫ້ໄຟຈາກອາບີເມເຫລັກເຜົາຜານຊາວເມືອງຊີເຄມ ແລະ ຊາວເມືອງເບັດມິນໂລ ແລະ ຂໍໃຫ້ໄຟຈາກພວກເຈົ້າເຜົາຜານອາບີເມເຫລັກ!”
ແລ້ວໂຢທາມກໍຫລົບໜີໄປທີ່ເບເອ ແລະ ລາວໄດ້ອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຍ້ອນລາວຢ້ານອາບີເມເຫລັກອ້າຍຂອງຕົນ.
ຫລັງຈາກ ອາບີເມເຫລັກໄດ້ປົກຄອງອິດສະຣາເອນເປັນເວລາສາມປີ, ພຣະເຈົ້າເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມກຽດຊັງລະຫວ່າງອາບີເມເຫລັກກັບຊາວເມືອງຊີເຄມ ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ທໍລະຍົດຕໍ່ອາບີເມເຫລັກ. ພຣະເຈົ້າເຮັດແບບນີ້ກໍເພື່ອລົງໂທດອາບີເມເຫລັກ ແລະ ຊາວເມືອງຊີເຄມທີ່ໄດ້ຊ່ວຍເຫລືອອາບີເມເຫລັກໃນການຂ້າລູກຊາຍທັງເຈັດສິບຄົນຂອງເຢຣຸບບາອານ ເຊິ່ງເປັນພວກອ້າຍນ້ອງຕົນ. ໃນການຕໍ່ຕ້ານລາວ ຊາວເມືອງຊີເຄມໄດ້ຕັ້ງຄົນດັກຊຸ້ມໂຈມຕີອາບີເມເຫລັກຕາມຍອດພູ ແລະ ປຸ້ນທຸກຄົນທີ່ຜ່ານໄປມາທາງນັ້ນ ແລະ ອາບີເມເຫລັກໄດ້ຮັບຂ່າວກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້.
ຕໍ່ມາກາອານ ລູກຊາຍຂອງເອເບັດຍ້າຍເຂົ້າມາຢູ່ເຜົ່າຂອງຕົນທີ່ຊີເຄມ ແລະ ຊາວຊີເຄມຈຶ່ງໄວ້ໃຈລາວ. ຫລັງຈາກ ພວກເຂົາໄດ້ອອກໄປສວນອະງຸ່ນ ແລະ ເກັບອະງຸ່ນຈາກສວນ ແລະ ຢຽບໝາກອະງຸ່ນເພື່ອເຮັດເຫລົ້າ, ພວກກໍຈັດງານລ້ຽງສະຫລອງໃນວັດຂອງພະຂອງພວກຕົນ. ໃນຂະນະທີ່ ພວກເຂົາກໍາລັງກິນ ແລະ ດື່ມຢູ່ນັ້ນ, ພວກເຂົາກໍໄດ້ສາບແຊ່ງອາບີເມເຫລັກ. ແລ້ວກາອານ ລູກຊາຍຂອງເອເບັດເວົ້າວ່າ, “ອາບີເມເຫລັກເປັນຜູ້ໃດ ແລະ ເປັນຫຍັງຊາວຊີເຄມເປັນຜູ້ໃດ ພວກເຮົາຈະຕ້ອງໄປຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງລາວ? ລາວເປັນລູກຊາຍຂອງເຢຣຸບບາອານບໍ່ແມ່ນບໍ? ແລະ ເຊບູນກໍເປັນຜູ້ຊ່ວຍຂອງລາວບໍ່ແມ່ນບໍ? ຈົ່ງຮັບໃຊ້ຕະກຸນຮາໂມພໍ່ຂອງຊີເຄມ! ເປັນຫຍັງພວກເຮົາຈຶ່ງພາກັນຮັບໃຊ້ອາບີເມເຫລັກ? ຖ້າພຽງແຕ່ຊາວເມືອງນີ້ຢູ່ໃຕ້ຄໍາສັ່ງຂອງຂ້ອຍ! ແລ້ວຂ້ອຍກໍຈະກຳຈັດລາວໃຫ້ສິ້ນໄປ. ຂ້ອຍຈະບອກອາບີເມເຫລັກວ່າ, ‘ຈົ່ງເອີ້ນກອງທັບຂອງເຈົ້າທັງໝົດອອກມາ!’ ”2
ເມື່ອເຊບູນຜູ້ປົກຄອງເມືອງໄດ້ຍິນສິ່ງທີ່ກາອານ ລູກຊາຍຂອງເອເບັດໄດ້ເວົ້າ, ດັ່ງນັ້ນ ເພິ່ນກໍໃຈຮ້າຍຫລາຍ. ເພິ່ນຈຶ່ງສົ່ງຜູ້ນຳຂ່າວຢ່າງລັບໆໄປບອກອາບີເມເຫລັກວ່າ, “ກາອານລູກຊາຍຂອງເອເບັດ ແລະ ຍາດຕິພີ່ນ້ອງຂອງລາວໄດ້ມາທີ່ຊີເຄມ ແລະ ບັດນີ້ກໍາລັງຊັກຊວນຊາວເມືອງໃຫ້ກະບົດຕໍ່ທ່ານ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ທ່ານ ແລະ ຄົນຂອງທ່ານມາໃນເວລາກາງຄືນນີ້ ແລະ ລີ້ຢູ່ຕາມທົ່ງນາ. ໃນຕອນເຊົ້າໆພໍຕາເວັນຂຶ້ນ, ຈົ່ງບຸກເຂົ້າໄປເມືອງ ເມື່ອກາອານ ແລະ ພວກຂອງລາວອອກມາຕໍ່ສູ້ທ່ານ, ຈົ່ງສວຍໂອກາດໂຈມຕີພວກເຂົາໂລດ”.
ດັ່ງນັ້ນ ອາບີເມເຫລັກກັບກອງທະຫານທັງໝົດຈຶ່ງອອກມາໃນຕອນຄືນ ແລະ ກະຈາຍກັນຢູ່ເປັນສີ່ກຸ່ມ ລີ້ຢູ່ໃກ້ເມືອງຊີເຄມ. ພໍແຕ່ກາອານໄດ້ອອກມາ ແລະ ກໍາລັງຢືນຢູ່ທີ່ທາງເຂົ້າປະຕູເມືອງ ໃນທັນໃດນັ້ນ ອາບີເມເຫລັກ ແລະ ກອງທະຫານຂອງເພິ່ນອອກມາຈາກບ່ອນທີ່ພວກເຂົາຫລົບລີ້.
ເມື່ອກາອານຫລຽວເຫັນພວກເຂົາ ລາວກໍບອກເຊບູນວ່າ “ເບິ່ງແມ ມີຄົນກຳລັງລົງມາຈາກຈອມພູ!”
ເຊບູນກໍເວົ້າຕໍ່ລາວວ່າ “ເຈົ້າເຫັນເງົາພູເຂົາເປັນຄົນໄດ້ແນວໃດ”.
ແຕ່ກາອານເວົ້າຂຶ້ນອີກວ່າ “ເບິ່ງແມ ມີຄົນກຳລັງລົງມາຈາກກາງເນີນພູ ແລະ ອີກກຸ່ມໜຶ່ງກຳລັງມາຈາກທາງຕົ້ນໄມ້ຂອງໝໍມໍ”.
ແລ້ວເຊບູນກໍເວົ້າກັບລາວວ່າ, “ຄຳເວົ້າຂີ້ຄຸຍຂອງເຈົ້ານັ້ນໄປໃສ ຜູ້ໃດທີ່ເຈົ້າເວົ້າວ່າ ‘ອາບີເມເຫລັກເປັນຜູ້ໃດທີ່ເຮົາຈະຕ້ອງໄປຢູ່ໃຕ້ອຳນາດລາວ?’ ພວກເຫລົ່ານີ້ແມ່ນພວກທີ່ເຈົ້າເວົ້າເຢາະເຢີ້ຍບໍ່ແມ່ນບໍ? ຈົ່ງອອກໄປສູ້ຕໍ່ກັບພວກເຂົາ!”
ດັ່ງນັ້ນ ກາອານກໍນຳເອົາຊາວເມືອງຊີເຄມອອກໄປ ແລະ ຕໍ່ສູ້ກັບ3ອາບີເມເຫລັກ. ອາບີເມເຫລັກກໍໄລ່ຕາມລ້າໄປຈົນເຖິງປະຕູທາງເຂົ້າເມືອງ ແລະ ມີຫລາຍຄົນຖືກຂ້າໃນຂະນະທີ່ ພວກເຂົາຫລົບໜີໄປ. ຈາກນັ້ນ ອາບີເມເຫລັກອາໄສຢູ່ທີ່ອາຣູມາ ແລະ ເຊບູນນັ້ນໄລ່ໄດ້ຕາມລ້າກາອານ ແລະ ຍາດຕິພີ່ນ້ອງຂອງລາວໃຫ້ໜີໄປອອກຈາກເມືອງຊີເຄມ.
ມື້ຕໍ່ມາ ຊາວເມືອງຊີເຄມອອກມາທີ່ທົ່ງນາ ແລະ ອາບີເມເຫລັກໄດ້ຍິນເລື່ອງນີ້. ດັ່ງນັ້ນ ລາວເອົາຄົນຂອງເພິ່ນມາ ແລ້ວໄດ້ແບ່ງຄົນເປັນສາມກຸ່ມໄປດັກຊຸ້ມຢູ່ໃນທົ່ງນາ ແລະ ເມື່ອລາວເຫັນຄົນກໍາລັງອອກມາຈາກເມືອງ, ລາວກໍລຸກຂຶ້ນໂຈມຕີພວກເຂົາ. ອາບີເມເຫລັກ ແລະ ກຸ່ມທີ່ຢູ່ກັບເພິ່ນກໍຟ້າວມຸ່ງໜ້າໄປທີ່ທາງເຂົ້າປະຕູເມືອງ. ສ່ວນອີກສອງກຸ່ມໂຈມຕີພວກທີ່ຢູ່ໃນທົ່ງນາ ແລະ ຂ້າພວກເຂົາຖິ້ມໝົດ. ຕະຫລອດວັນນັ້ນອາບີເມເຫລັກບຸກໂຈມຕີເມືອງຈົນເພິ່ນຢຶດເມືອງນັ້ນໄດ້ ແລະ ຂ້າຊາວເມືອງຖິ້ມ. ແລ້ວເພິ່ນກໍໄດ້ທຳລາຍເມືອງຈົນໝົດກ້ຽງ ແລະ ເອົາເກືອຫວ່ານໃສ່ທົ່ວເມືອງ.
ຊາວເມືອງຢູ່ໃນຫໍຄອຍຂອງຊີເຄມໄດ້ຍິນເລື່ອງນີ້ກໍໄດ້ໄປຫລົບລີ້ຢູ່ທີ່ປ້ອມຂອງວັດພະເອນເບຣິດ. ເມື່ອອາບີເມເຫລັກຍິນວ່າ ພວກເຂົາໄດ້ມາປະຊຸມກັນຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ເພິ່ນ ແລະ ຄົນຂອງເພິ່ນທັງໝົດຂຶ້ນໄປເທິງພູເຂົາຊານໂມນ. ເພິ່ນໃຊ້ຂວານຕັດງ່າໄມ້ແບກໃສ່ບ່າຂອງເພິ່ນໄປ, ເພິ່ນສັ່ງບັນດາຄົນຂອງເພິ່ນວ່າ “ໄວໆ! ຈົ່ງເຮັດຕາມສິ່ງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ເຮັດ!” ດັ່ງນັ້ນ ທຸກຄົນກໍຕັດງ່າໄມ້ແບກ ແລະ ຕາມອາບີເມເຫລັກໄປ. ພວກເຂົາກອງງ່າໄມ້ຢູ່ປ້ອມກຳແພງ ແລ້ວກໍຈູດໄຟເຜົາຄົນທີ່ຢູ່ໃນປ້ອນນັ້ນ ດັ່ງນັ້ນ ປະຊາຊົນທັງໝົດທີ່ຢູ່ໃນຫໍຄອຍແຫ່ງຊີເຄມ ທັງຊາຍ ແລະ ຍິງມີປະມານໜຶ່ງພັນຄົນກໍຕາຍໝົດ.
ຈາກນັ້ນ ອາບີເມເຫລັກໄປທີ່ເທເບັດ ເຂົ້າປິດລ້ອມ ແລະ ຢຶດເມືອງໄດ້. ຢູ່ໃນເມືອງນັ້ນມີຫໍຄອຍທີ່ແຂງແກ່ນຢູ່ແຫ່ງໜຶ່ງ ເຊິ່ງມີປະຊາຊົນທັງໝົດທັງຊາຍ ແລະ ຍິງໄດ້ຫລົບໜີໄປລີ້ຢູ່ໃນທີ່ນັ້ນ. ພວກເຂົາອັດປະຕູໃສ່ກະແຈຂັງຕົນເອງໄວ້ ແລະ ປີນຂຶ້ນໄປຫລັງຄາຫໍຄອຍ. ອາບີເມເຫລັກໄປທີ່ຫໍຄອຍ ແລະ ເຂົ້າໂຈມຕີ. ແຕ່ໃນຂະນະທີ່ເພິ່ນໄປທີ່ປະຕູທາງເຂົ້າຫໍຄອຍເພື່ອຈູດໄຟເຜົາຫໍຄອຍນັ້ນ, ຍິງຄົນໜຶ່ງໄດ້ເຮັດຫີນໂມ້ແປ້ງຢູ່ເທິງຕົກລົງມາໃສ່ຫົວຂອງເພິ່ນ ຈົນເຮັດໃຫ້ກະໂຫລກຫົວຂອງເພິ່ນແຕກ.
ອາບີເມເຫລັກບອກຜູ້ທີ່ຖືອາວຸດໃຫ້ຕົນວ່າ, ຮີບ “ຈົ່ງຖອດດາບຂອງເຈົ້າອອກມາຂ້າຂ້ອຍສາ, ເພື່ອວ່າ ພວກເຂົາຈະບໍ່ເວົ້າວ່າ ‘ມີຍິງຄົນໜຶ່ງໄດ້ຂ້າລາວ’ ”. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເພິ່ນຈຶ່ງເອົາດາບແທງເພິ່ນ ແລ້ວເພິ່ນກໍໄດ້ຕາຍໄປ. ເມື່ອຊາວອິດສະຣາເອນເຫັນວ່າອາບີເມເຫລັກຕາຍແລ້ວ, ພວກເຂົາກໍພາກັນກັບເມື່ອບ້ານ.
ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຕອບແທນຄວາມຊົ່ວຮ້າຍທີ່ອາບີເມເຫລັກທີ່ໄດ້ເຮັດຕໍ່ພໍ່ຂອງລາວໂດຍການຂ້າອ້າຍນ້ອງເຈັດສິບຄົນຂອງຕົນ. ພຣະເຈົ້າກໍເຮັດໃຫ້ປະຊາຊົນຊາວເມືອງຊີເຄມໄດ້ຮັບຜົນກໍາຈາກຄວາມຊົ່ວຮ້າຍທັງໝົດຂອງພວກເຂົາ. ຄຳສາບແຊ່ງຂອງໂຢທາມລູກຊາຍຂອງເຢຣຸບບາອານກໍຕົກໃສ່ພວກເຂົາ.
Source notes (3)
- Footnote 1 ຫລຽນ ຄືເງິນໜັກປະມານ 11,5 ກຣາມ ມີຄ່າເທົ່າກັບຄ່າແຮງສອງເດືອນ
- Footnote ພາສາເຮັບເຣີວ່າ “ແລ້ວເຮົາຈະກຳຈັດພວກເຂົາເສຍ” ຈາກນັ້ນພວກເຂົາກ່າວກັບອາບີເມເລັກວ່າ, “ຈົ່ງເອີ້ນກອງທັບຂອງທ່ານອອກມາໃຫ້ໝົດ!”
- Footnote ຫລື ກາອັນອອກໄປຢູ່ໃນສາຍຕາຂອງ
Biblica® Open Lao Contemporary Version. Copyright © Biblica, Inc. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.
Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.