Biblica® Open Lao Contemporary Version
ພວກຜູ້ປົກຄອງ 1
ອິດສະຣາເອນຕໍ່ສູ້ກັບຊາວການາອານທີ່ຍັງເຫລືອຢູ່
(ຢຊ 15:15-19)
ຫລັງຈາກທີ່ໂຢຊວຍໄດ້ຕາຍໄປແລ້ວ, ຊາວອິດສະຣາເອນໄດ້ຖາມພຣະເຈົ້າຢາເວວ່າ, “ຜູ້ໃດໃນພວກເຮົາທີ່ຈະຂຶ້ນໄປກ່ອນເພື່ອຕໍ່ສູ້ຊາວການາອານ?”
ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ຕອບວ່າ, “ໃຫ້ຢູດາໄປກ່ອນ, ເຮົາໄດ້ມອບດິນແດນນັ້ນໄວ້ໃນມືຂອງພວກເຂົາແລ້ວ”.
ແລ້ວຊາວຢູດາກໍໄດ້ເວົ້າກັບພີ່ນ້ອງອິດສະຣາເອນທີ່ເປັນເຜົ່າຊີເມໂອນວ່າ, “ຈົ່ງຂຶ້ນມາກັບພວກເຮົາ, ແລ້ວເຂົ້າໄປໃນດິນແດນທີ່ໄດ້ຖືກມອບໄວ້ໃຫ້ພວກເຮົາ, ເພື່ອຕໍ່ສູ້ກັບຊາວການາອານ. ພວກເຮົາຈະໄປກັບພວກເຈົ້າ ເຂົ້າໄປໃນດິນແດນທີ່ໄດ້ຖືກມອບໄວ້ໃຫ້ພວກເຈົ້າ”. ດັ່ງນັ້ນ ຊາວຊີເມໂອນຈຶ່ງໄດ້ໄປກັບພວກເຂົາ.
ເມື່ອຊາວຢູດາເຂົ້າໄປໂຈມຕີ, ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມອບຊາວການາອານ ແລະ ຊາວເປຣີຊີໄວ້ໃນມືພວກເຂົາ, ພວກເຂົາໄດ້ຂ້າຄົນເຫລົ່ານັ້ນສິບພັນຄົນທີ່ເບເຊັກ. ພວກເຂົາພົບອາໂດນີເບເຊັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະ ໄດ້ຕໍ່ສູ້ເພິ່ນ, ຈົນເຮັດໃຫ້ຊາວການາອານ ແລະ ຊາວເປຣີຊີພ່າຍແພ້ໄປ. ອາໂດນີເບເຊັກໄດ້ປົບໜີໄປ, ແຕ່ຊາວຢູດາໄລ່ນໍາ ແລະ ຈັບເພິ່ນໄດ້ ແລ້ວກໍຕັດໂປ້ມື ແລະ ໂປ້ຕີນຂອງເພິ່ນ.
ແລ້ວອາໂດນີເບເຊັກກໍໄດ້ເວົ້າວ່າ “ມີກະສັດເຈັດສິບຄົນທີ່ໂປ້ມື ແລະ ໂປ້ຕີນຂອງພວກເຂົາຖືກຕັດອອກ ເຊິ່ງໄດ້ກິນເສດອາຫານຢູ່ກ້ອງໂຕະຂອງຂ້ອຍ. ບັດນີ້ ພຣະເຈົ້າໄດ້ແກ້ແຄ້ນໃນສິ່ງທີ່ຂ້ອຍໄດ້ເຮັດຕໍ່ພວກເຂົາແລ້ວ”. ພວກເຂົາຈຶ່ງນຳເອົາເພິ່ນໄປທີ່ເຢຣູຊາເລັມ ແລະ ເພິ່ນໄດ້ຕາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ.
ຊາວຢູດາໄດ້ໂຈມຕີເຢຣູຊາເລັມດ້ວຍ ແລະ ຢຶດເມືອງໄດ້. ພວກເຂົາຂ້າຊາວເມືອງນັ້ນ ແລະຈູດເມືອງຖິ້ມ.
ຫລັງຈາກນັ້ນຊາວຢູດາລົງໄປຕໍ່ສູ້ຊາວການາອານທີ່ອາໄສຢູ່ໃນເນີນພູທີ່ເນເກັບ ແລະ ແຖບຮ່ອມພູທາງຕາເວັນຕົກ. ພວກເຂົາບຸກເຂົ້າໄປຕໍ່ສູ້ຊາວການາອານທີ່ອາໄສຢູ່ໃນເຮັບໂຣນ (ແຕ່ກ່ອນນັ້ນເອີ້ນວ່າ ກີຣິອາດອາກບາ) ແລະ ໄດ້ເອົາຊະນະຂອງເຊຊາຍ, ອາຮີມານ ແລະ ຕານໄມ. ຫລັງຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາບຸກເຂົ້າໂຈມຕີຊາວເມືອງເດບີ (ແຕ່ກ່ອນນັ້ນເອີ້ນວ່າກີຣິອາດເຊເຟ).
ແລະ ກາເລັບກໍໄດ້ເວົ້າວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າຈະຍົກອັກຊາລູກສາວຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ແຕ່ງງານກັບຊາຍຜູ້ທີ່ສາມາດໂຈມຕີ ແລະ ຢຶດເອົາເມືອງກີຣິອາດເຊເຟໄດ້ສຳເລັດ”. ໂອດນີເອນລູກຊາຍຂອງເກນາ, ເຊິ່ງເປັນນ້ອງຊາຍຂອງກາເລັບ ໄດ້ເອົາຊະນະເມືອງນັ້ນສຳເລັດ, ດັ່ງນັ້ນກາເລັບຈຶ່ງຍົກນາງອັກຊາລູກສາວຂອງເພິ່ນໃຫ້ແຕ່ງງານກັບລາວ.
ມື້ໜຶ່ງ ເມື່ອນາງມາຫາໂອດນີເອນ ນາງໄດ້ຮ້ອງຂໍລາວ1ໃຫ້ຂໍທີ່ດິນຈາກພໍ່ຂອງນາງ. ເມື່ອນາງລົງຈາກຫລັງລໍແລ້ວ ກາເລັບຈຶ່ງຖາມນາງວ່າ “ພໍ່ຈະຊ່ວຍຫຍັງເຈົ້າໄດ້ແດ່?”
ນາງໄດ້ຕອບວ່າ “ຂໍເມດຕາລູກເປັນພິເສດ ເມື່ອພໍ່ໄດ້ຍົກທີ່ດິນໃນເນເກັບໃຫ້ລູກແລ້ວ ກໍຂໍກະລຸນາຍົກບໍ່ນ້ຳນີ້ໃຫ້ລູກດ້ວຍ”. ດັ່ງນັ້ນ ກາເລັບຈຶ່ງມອບບໍ່ນ້ຳດ້ານເທິງ ແລະ ບໍ່ນ້ຳດ້ານລຸ່ມໃຫ້ນາງ.
ເຊື້ອສາຍຂອງພໍ່ເຖົ້າໂມເຊ ຊາວເກນິດໄດ້ອອກຈາກເມືອງແຫ່ງຕົ້ນປາມ ແລ້ວກໍໄປກັບປະຊາຊົນຢູດາມາອາໄສຢູ່ກັບຄົນທີ່ຢູ່ໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານແຫ່ງຢູດາທີ່ເນເກັບໃກ້ອາຣາດ.
ຫລັງຈາກນັ້ນ ຊາວຢູດາໄປກັບຊາວຊີເມໂອນທີ່ເປັນພີ່ນ້ອງຊາວອິດສະຣາເອນ ແລະ ໄດ້ໂຈມຕີຊາວການາອານທີ່ອາໄສຢູ່ທີ່ເຊຟັດ ແລ້ວພວກເຂົາກໍໄດ້ທຳລາຍ2ເມືອງນັ້ນຖິ້ມທັງໝົດ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນເມືອງນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຖືກເອີ້ນວ່າໂຮມາ.3 ຊາວຢູດາຍັງໄດ້ຢຶດເອົາ4ກາຊາ, ເມືອງອາຊະເກໂລນ ແລະ ເອັກໂຣນ ພ້ອມທັງເຂດແດນທີ່ຢູ່ອ້ອມເມືອງເຫລົ່ານັ້ນດ້ວຍ.
ພຣະເຈົ້າຢາເວສະຖິດຢູ່ກັບຊາວຢູດາ ພວກເຂົາຢຶດຄອງແຖບເນີນພູໄດ້ ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດຂັບໄລ່ຊາວເມືອງນັ້ນອອກໄປຈາກທົ່ງຮາບພຽງ ເພາະພວກເຂົາມີລົດຮົບເຫລັກ ເມືອງເຮັບໂຣນໄດ້ມອບໃຫ້ກາເລັບຕາມທີ່ໂມເຊສັນຍາໄວ້ ກາເລັບຈຶ່ງຂັບໄລ່ລູກຊາຍທັງສາມຄົນຂອງອານາກອອກໄປຈາກເມືອງນີ້ ແຕ່ຊາວເບັນຢາມິນບໍ່ໄດ້ຂັບໄລ່ຊາວເຢບຸດທີ່ອາໄສຢູ່ໃນເຢຣູຊາເລັມອອກໄປ; ຊາວເຢບຸດຍັງຄົງອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນກັບຊາວເບັນຢາມິນຈົນເຖິງທຸກວັນນີ້.
ບັດນີ້ ເຜົ່າໂຢເຊັບໄດ້ໂຈມຕີເບັດເອນ ແລະ ພຣະເຈົ້າຢາເວຢູ່ກັບພວກເຂົາ. ເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ສົ່ງຄົນໄປສອດແນມເບິ່ງເບັດເອນ (ແຕ່ກ່ອນເອີ້ນວ່າ ລູເຊ) ພວກນັກສືບເຫັນຊາຍຄົນໜຶ່ງກຳລັງອອກມາຈາກເມືອງ ແລ້ວພວກເຂົາຈຶ່ງກ່າວກັບລາວວ່າ “ຈົ່ງບອກພວກເຮົາແດ່ວ່າຈະໄປເຂົ້າໃນເມືອງນັ້ນຢ່າງໃດ ແລ້ວພວກເຮົາຈະປະຕິບັດຕໍ່ເຈົ້າເປັນຢ່າງດີ”. ດັ່ງນັ້ນ ຊາຍຜູ້ນັ້ນຈຶ່ງບອກທາງໃຫ້ພວກເຂົາ ແລະ ພວກເຂົາກໍຂ້າປະຊາຊົນທີ່ຢູ່ເມືອງນັ້ນທັງໝົດ ແຕ່ໄວ້ຊີວິດຊາຍຜູ້ນັ້ນ ແລະ ຄອບຄົວຂອງລາວທັງໝົດ. ຕໍ່ມາຊາຍຜູ້ນັ້ນກໍໄປທີ່ດິນແດນຂອງຊາວຮິດຕີ, ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ລາວໄດ້ສ້າງເມືອງໜຶ່ງຂຶ້ນ ແລ້ວກໍເອີ້ນເມືອງນັ້ນວ່າ ລູເຊ, ເຊິ່ງຍັງຄົງເອີ້ນກັນຈົນເຖິງທຸກວັນນີ້.
ແຕ່ເຜົ່າມານາເຊບໍ່ໄດ້ຂັບໄລ່ຊາວເມືອງທີ່ອາໄສຢູ່ໃນເບັດເຊອານ, ຕາອານັກ, ໂດເຣ, ອິບເລອາມ, ເມກິດໂດ ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ອ້ອມໆ ເພາະຊາວການາອານຍັງຢືນການທີ່ຈະອາໄສຢູ່ໃນດິນແດນນັ້ນ. ເມື່ອອິດສະຣາເອນເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນ, ພວກເຂົາກໍບັງຄັບຊາວການາອານໃຫ້ເຮັດວຽກຢ່າງໜັກ ແຕ່ບໍ່ເຄີຍຂັບໄລ່ພວກເຂົາອອກໄປຈາກດິນແດນຈົນໝົດສິ້ນ. ເຜົ່າເອຟຣາອິມກໍບໍ່ໄດ້ຂັບໄລ່ຊາວການາອານທີ່ອາໄສຢູ່ໃນເກເຊ, ແຕ່ຊາວການາອານຍັງສືບຕໍ່ອາໄສຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂົາຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ເຜົ່າເຊບູໂລນກໍບໍ່ໄດ້ຂັບໄລ່ຊາວການາອານທີ່ອາໄສຢູ່ໃນທ່າມກາງພວກເຂົາໃນກິດໂຣນ ຫລື ນາຮາລານ, ແຕ່ເກນແຮງງານຄົນເຫລົ່ານັ້ນ. ເຜົ່າອາເຊກໍບໍ່ໄດ້ຂັບໄລ່ປະຊາຊົນທີ່ອາໄສຢູ່ໃນອັກໂກ, ຊີໂດນ, ອາຮະລັບ, ອັກຊິບ, ເຮນບາ, ອາເຟັກ ແລະ ເຣໂຮບ. ຊາວອາເຊໄດ້ອາໄສຢູ່ທ່າມກາງຊາວການາອານຄົນພື້ນເມືອງທີ່ຢູ່ໃນດິນແດນນັ້ນ ເພາະຊາວອາເຊບໍ່ໄດ້ຂັບໄລ່ພວກເຂົາອອກໄປ. ເຜົ່າເນັບທາລີກໍບໍ່ໄດ້ຂັບໄລ່ປະຊາຊົນທີ່ອາໄສຢູ່ທີ່ເບັດເຊເມດ ແລະ ເບັດອານາດອອກໄປ; ແຕ່ຊາວເນັບທາລີອາໄສຢູ່ທ່າມກາງຊາວການາອານຄົນພື້ນເມືອງທີ່ຢູ່ໃນດິນແດນນັ້ນເໝືອນກັນ, ແລະ ປະຊາຊົນທີ່ອາໄສຢູ່ໃນເບັດເຊເມດ ແລະ ເບັດອານາດໄດ້ຖືກບັງຄັບໃຫ້ເຮັດວຽກຢ່າງໜັກເພື່ອພວກເຂົາ. ຊາວອາໂມໄດ້ບັງຄັບຊາວດານໃຫ້ໄປຢູ່ໃນແຖບເນີນພູ, ແລະ ບໍ່ຍອມໃຫ້ພວກເຂົາລົງມາທີ່ທົ່ງຮາບພຽງ. ຊາວອາໂມຍັງຕັ້ງໃຈຈະຢູ່ທີ່ພູເຂົາເຮເຣດ, ໄອຢາໂລນ ແລະ ຊາອານບິມ, ແຕ່ເມື່ອເຜົ່າໂຢເຊັບມີອໍານາດເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນ, ກໍໄດ້ບັງຄັບພວກເຂົາເຮັດວຽກຢ່າງໜັກໃຫ້ຕົນ. ເຂດແດນຂອງຊາວອາໂມເລີ່ມຈາກຊ່ອງແຄບແມງງອດໄປຈົນເຖິງເສລາ ແລະ ກາຍອອກໄປອີກ.
Source notes (4)
- Footnote ສະບັບເຊັບຕູອາຈິນວ່າ ພວກເຂົາຢົວະນາງ
- Footnote ຄນີ້ໃນພາສາເຮັບເຣີໝາຍເຖິງສິ່ງຂອງ ຫລື ບຸກຄົນທີ່ຖວາຍແກ່ພຣະເຈົ້າຢາເວແລ້ວບໍ່ສາມາດເອີ້ນຄືນໄດ້ ຈະຕ້ອງທຳລາຍໃຫ້ໝົດໄປ
- Footnote ແປວ່າ ຄວາມຈິບຫາຍ
- Footnote ສະບັບ ເຊັບຕູອາຈິນ ວ່າ ຢູດາບໍ່ໄດ້ຢຶດ
Biblica® Open Lao Contemporary Version. Copyright © Biblica, Inc. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.
Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.