ପ୍ରକାଶିତ୍‌ ବାକ୍ୟ 6

ମୁଦାନ୍ ୱେଷଡ଼୍

1ତାନ୍‍ ପେର୍କେ ନାନେ ଉଡ଼୍‍ତାନ୍‍, ମେକା ଗଲାଲ୍ ସାତ୍‍ଟାନ୍ ମୁଦ୍ରାନାଗାଙ୍କ୍ ୱେରଡ଼୍‍ ଟେଣ୍ଡ୍‍ତନ୍ ନୁ ନାଲୁ ପଶୁନ୍ ନାଗାଙ୍କ୍ ୱେରଡ଼୍‍ ନାକିଙ୍କ୍ ଗାଟି ଲେଙ୍ଗ୍‍ଦେ କେତ୍‍ତନ୍, “ୱାଡ଼େ !” 2ନାନେ ମାଲ୍‍ସ୍‍ ଉଡ଼୍‍ତାନ୍, ୱେରଡ଼୍ ପାଣ୍ଡେଲାଦ୍ ଗୁରାମ୍‍, ଗୁରାତଣ୍ଡ୍‍ କାଇଦାଗ୍ ୱିଲ୍‍ ପୟ୍‍ସ୍‍ ମାତ୍‍ତନ୍ । ଅଙ୍କ୍‌ ୱେରଡ଼୍ ମୁକୁଟ୍‍ ଇତ୍‍ତଡ଼୍ ନୁ ଅଣ୍ଡ୍‌ ଯୁଦ୍‍ତାଗ୍ ଜିଡ଼ାନଙ୍କ୍ ସେଙ୍ଗେ ପେଇତ୍‍ତନ୍ ।

3ତାନ୍‍ପେର୍କେ ମେକା ମେଇତାନନ୍‍ ରେଣ୍ଡ୍ ଟେଣ୍ଡ୍‍ତଣ୍ଡ୍ ନୁ ରେଣ୍ଡ୍ ପଶୁ ନାକିଙ୍କ୍ କେତ୍‍ତା, “ୱାଡ଼ାଟ୍‍ ।” 4ନାନେ ଉଡ଼୍‍ତାନ୍, ଏର୍‍ରେ କଲର୍‍ତାଦ୍ ମେଣ୍ଡନ୍ ଗୁରାମ୍‍ । ପୃତିବିତାଗ୍ ଅଶାନ୍ତି ମାଡ଼ାନ୍ ସେଙ୍ଗେ ତାନ୍ ଚାଲାମାଡ଼ାନଙ୍କ୍‍ ଆଦେଶ୍ ଇତ୍‍ତନ୍, ନାରୁଡ଼୍ ବେଲାନ୍ ଯୁଦ୍‌ମାଡ଼ି ନିଜେ ନିଜେତିଗ୍ ଆୱୁକିତଡ଼୍ । ଅନ୍‌ କାଇଦାଗ୍ ୱେରଡ଼୍‍ ବେଡ଼ିୟାଦ୍ କଡ଼୍‍ଗ ତିଆର୍‍ ଆତ୍‍ତେ ।

5ତାନ୍‍ପେର୍କେ ମେକାଗଲାଲ୍ ମୁଣ୍ଡ୍ ମୁଦ୍ରା ଉତ୍‍ତେ ପେର୍କେ ମୁଣ୍ଡ୍ ମେଣ୍ଢା ନାକିଙ୍କ୍ କେତ୍‍ତା, “ୱାସ୍‍ ଉଡ଼ା ।” ନାନେ ଉଡ଼୍‍ତାନ୍, ୱେରଡ଼୍ ଗୁଡି କଲର୍‍ତେ ଗୁରାମ୍; ଆଦ୍ ଗୁରାତଣ୍ଡ୍‍ତେ କାଇଦାଗ୍ କେଜି ମାତ୍‍ତେ; 6ନୁ ନାୟାଦ୍ ଏର୍କେ ଆତ୍‍ତେ ନାଲୁଜାକ ପଶୁ ଅଣ୍ଡୟ୍‌ ଲେଙ୍ଗ୍‍ତେ କେତୁତା, “ଅନ୍‌‍ଦିନାତ୍ କୁଲ୍‍ଦେ ଅଣ୍ଡ୍‌‍ କେଜି ଗଅମ୍ ନୁ ମୁଣ୍ଡ୍ କେଜି ଯବ1 ଦର୍‍କିତ୍ । ଇତ୍କେ ଜିତ ନିୟ୍‍ ମାଡ଼େ ନୁ ଅଙ୍ଗୁର୍‌ ବଗିଚାତିଙ୍ଗ୍ ନଷ୍ଟ ମାଡ଼୍‍ମାଟ୍ ।”

7ତାନ୍‍ ପେର୍କେ, ମେକା ମେଇତାନନ୍ ନାଲୁଯାକ ଉସ୍‍ମିକା କେତ୍‍ତନ୍ ନୁ ନାଲୁ ପଶୁ ନାକିଙ୍କ୍ କେତ୍‍ତା, “ୱାଡ଼େ !” 8ନାନେ ଉଡ଼୍‍ତାନ୍, ୱେରଡ଼୍ ନିର୍‍ କଲର୍ ଗୁରାମ୍‍ । ତାନ୍ ଚାଲାମାଡ଼ାନ୍‍ତେ ପେଦେର୍ ଡଲାନାଦ୍; ପାତାଲ୍‍ ତାନ୍ ପେର୍କେ ଆଞ୍ଜ ମାନ୍‍ନୁ । ଯୁଦ୍‌, ଦୁବିକ୍ଷ, ରୋଗ୍, ବ୍ୟାଦି ନୁ ମେଟେତା ମାନ୍ଦାନ୍ ଉପଦ୍ରବ୍ୟ ଲେକାମ୍ ପୃତିବିତେ ଅଣ୍ଡୟ୍‌ ନାଲୁପାକା ଆଦିବାସିଡ଼୍‍କ୍ ବିନଷ୍ଟ ମାଡ଼ାନ୍ ସେଙ୍ଗେ ଅଡ଼୍‌‍କିଂଙ୍କ୍ କ୍ଷମତା ଇତ୍‍ତଡ଼୍ । 9ତାନ୍‍ପେର୍କେ, ମେକାଗଲାଲ୍ ଏଇଙ୍ଗ୍ ମଆର୍ ଉତ୍‍ତନ୍ ନୁ ନାନେ ଉଡ଼୍‍ତାନ୍, ୱେରଡ଼୍ ବେଦୀ । ଇଶ୍ୱର୍‌ତେ ବାକ୍ୟ କେସ୍‍ମିକା ସାକ୍ଷ୍ୟତାଗ୍ ବିଶ୍ୱାସ୍‍ତେ ମାନ୍ଦାନ୍ ସେଙ୍ଗେ ଡଲିମାନ୍ଦାନ୍ ନାରୁଡ଼୍‍କିଙ୍କ୍ ଆତ୍ମାକିନ୍ ଆୱୁ ବେଦୀ ମଦଲ୍ ସୁରକିତ୍ ଆସ୍‍ମାତ୍‍ତା । 10ଅଡ଼୍‌‍ ଗାଟିଲେଙ୍ଗ୍‍ଦେ କେତ୍‍ତା, “ସାରେଦାମ୍ ପବିତ୍ର ନୁ ସତ୍ୟତେ ପ୍ରବୁ ଇଶ୍ୱର୍ ! ପୃତିବିତାଗ୍ ବେନଡ଼୍ ମାନାଙ୍କ୍ ଆଉକି ମାତ୍‍ତଡ଼୍, ଅଡ଼୍‌‍କିଂଙ୍କ୍ ବିଚାର୍ ମାଡ଼ି ଶାସ୍ତି ଇଦାନଙ୍କ୍ ମେଣ୍ଡେ ବେସ୍‍କେ କାଲାମ୍ ଲେଟ୍‍ ମିନ୍ଦେ ?” 11ଅଡ଼୍‌ଆଗାଙ୍କ୍ ସାରେତଡ଼୍‍କିଙ୍କ୍ ୱେରଲାକା ପାଲ୍‍ସେ ଲାୱୁ ଚକାସିଲେ ଇତ୍‍ତଡ଼୍‍ । ମେଣ୍ଡେ ଅଡ଼୍‌‍ୱାଦ୍‌ ସାଙ୍ଗ ଦାଦାନଡ଼୍ ନୁ ସେବକ୍‍ ନଡ଼୍ ନାର୍ଗେ ସଂକ୍ୟାତେ ଡଲୱେ ଯାକ ଅଡ଼୍‌‍କିଂଙ୍କ୍ ମେଣ୍ଡେ ବେସ୍‍କେ ଦିନା କେପାନଙ୍କ୍ କେତ୍‍ତଡ଼୍ । 122

ତାନ୍‍ପେର୍କେ, ନାନେ ଉଡ଼୍‍ତାନ୍, ମେକାଗଲାଲ୍ ଚଅଟାନ୍‍ ସିଲ୍‍ ଉତ୍‍ତନ୍; ସାଙ୍ଗେ ସାଙ୍ଗେ ନାର୍ଗେ ବୁମିକମ୍ଫ ଆତ୍‍ତା । ପଡ଼୍‍ଦ୍ କୃଷ୍ଣ କଲର୍‍ତେ କମ୍ୱଲ୍‍ ଲେକାମ୍ ଇକାଡ଼୍‍ ଆତ୍‍ତେ ନୁ ନେଲ୍‍ଞ୍ଜ୍ ପୁରା ନେତୁର୍ କଲର୍ ଆତ୍‍ତେ । 13ନାର୍ଗେ ଗାଲ୍‍ଦେ ଆଗାତ୍‍ତେ ତୟା ମାଡ଼େତାଗାଙ୍କ୍ କାୟା ସାରେ ରାଲାନ୍ ଲେକାମ୍, ଉକାକ୍‍ ସାରେ ମୟଲ୍‍ତାଗାଙ୍କ୍ ପୃତିବିତେ ପରୁ ରାଲ୍‍ତା । 143ୱେରଡ଼୍ କାଗଜ୍ ପର୍ଦ୍ଦା ମାଡ଼୍‍ପି ଆଦାନ୍ ଲେକାମ୍ ମାବ୍ ମାଡ଼୍‍ପି ଆସ୍ ମାଇ ଆତ୍‍ତେ । ମେଟା ନୁ ଗପ୍‍ ମେଣ୍ଡେଅଣ୍ଡାଗ୍‍ ଆତ୍‍ତା । 15ଆଦ୍ ସମୟତେ ପୃତିବିତେ ସାରେ, ରାଜା, ଶାସନଡ଼୍ ବା ସେନାନାୟକ୍, ଦନି ନୁ ପରାକ୍ରନ୍ତ, କ୍ରୀତଦାସ ବା ସାଦାରନ୍ ନାଗରିକ୍ ସାରେତଡ଼୍ ପାଡ଼୍‍କିନାଗ୍ ନୁ ମେଟେତ୍‍ କାଲ୍‍ ଦରାନାଗ୍‍ ମଦଲ୍‍ ଆଞ୍ଜ୍ ମିଞ୍ଜ୍‍ତଡ଼୍ । 164ଅଡ଼୍‌ ମେଟାକିଂଙ୍କ୍‌ ନୁ କାଲ୍‍କିଙ୍କ୍ କାର୍‍ଙ୍ଗି କେସମାନ୍‍ନୁଡ଼୍, “ମା ପରୁରାଲା, ସିଂହାସନତାଗେ କୁଦିମାନ୍ଦାନ୍‍ ଆ ନାରିନ୍ କଣ୍ଡେତାଗାଙ୍କ୍ ନୁ ମେକା ଗଲାନ୍‍ କପାମ୍‍ତାଗାଙ୍କ୍‍ ମାକିଙ୍କ୍ ମିଞ୍ଜ୍‍ପି ନେଏମ୍ । 17ଅଡ଼ାଦ୍‌ କପାମ୍‍ତେ ବୟଙ୍କାର୍ ଦିନାମ୍ ୱାସ୍‍ ଏୱୁସ୍‍ମିନ୍ଦେ । ବେନ ଆଦ୍ ପ୍ରତିରଦ୍ ମାଡ଼େପାର୍‍ତନ୍ ?”