ΙΑΚΩΒΟΥ 4

Friendship with the World

1Πόθεν πόλεμοι καὶ 1μάχαι ἐν ὑμῖν; Οὐκ ἐντεῦθεν, ἐκ τῶν ἡδονῶν ὑμῶν τῶν στρατευομένων ἐν τοῖς μέλεσιν ὑμῶν; 2Ἐπιθυμεῖτε καὶ οὐκ ἔχετε, φονεύετε καὶ ζηλοῦτε καὶ οὐ δύνασθε ἐπιτυχεῖν· μάχεσθε καὶ πολεμεῖτε. 2Οὐκ ἔχετε διὰ τὸ μὴ αἰτεῖσθαι ὑμᾶς· 3αἰτεῖτε καὶ οὐ λαμβάνετε, διότι κακῶς αἰτεῖσθε, ἵνα ἐν ταῖς ἡδοναῖς ὑμῶν δαπανήσητε. 43Μοιχοὶ καὶ μοιχαλίδες, οὐκ οἴδατε ὅτι ἡ φιλία τοῦ κόσμου ἔχθρα τοῦ Θεοῦ ἐστιν; Ὃς 4ἂν οὖν βουληθῇ φίλος εἶναι τοῦ κόσμου, ἐχθρὸς τοῦ Θεοῦ καθίσταται. 5Ἢ δοκεῖτε ὅτι κενῶς ἡ γραφὴ λέγει; Πρὸς φθόνον ἐπιποθεῖ τὸ πνεῦμα ὃ 5κατῴκησεν ἐν ἡμῖν, 6μείζονα δὲ δίδωσι χάριν· διὸ λέγει, Ὁ Θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δὲ δίδωσι χάριν. 7Ὑποτάγητε οὖν τῷ Θεῷ, ἀντίστητε 6δὲ τῷ διαβόλῳ, καὶ φεύξεται ἀφ᾽ ὑμῶν. 8Ἐγγίσατε τῷ Θεῷ, καὶ 7ἐγγιεῖ ὑμῖν. Καθαρίσατε χεῖρας, ἁμαρτωλοί, καὶ ἁγνίσατε καρδίας, δίψυχοι. 9Ταλαιπωρήσατε καὶ πενθήσατε καὶ κλαύσατε· ὁ γέλως ὑμῶν εἰς πένθος 8μεταστραφήτω καὶ ἡ χαρὰ εἰς κατήφειαν. 10Ταπεινώθητε ἐνώπιον 9τοῦ Κυρίου, καὶ ὑψώσει ὑμᾶς.

Speaking Evil Against One Another

11Μὴ καταλαλεῖτε ἀλλήλων, ἀδελφοί. 10Ὁ καταλαλῶν ἀδελφοῦ 11καὶ κρίνων τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, καταλαλεῖ νόμου καὶ κρίνει νόμον· εἰ δὲ νόμον κρίνεις, οὐκ εἶ ποιητὴς νόμου ἀλλὰ κριτής. 12Εἷς ἐστιν 12ὁ νομοθέτης καὶ κριτής, ὁ δυνάμενος σῶσαι καὶ ἀπολέσαι· σὺ 13δὲ τίς εἶ 14ὃς κρίνεις τὸν 15ἕτερον;

Boasting About Tomorrow

13Ἄγε νῦν οἱ λέγοντες, Σήμερον 16καὶ αὔριον 17πορευσώμεθα εἰς τήνδε τὴν πόλιν καὶ ποιήσωμεν ἐκεῖ ἐνιαυτὸν 18ἕνα καὶ ἐμπορευσώμεθα καὶ κερδήσωμεν, 14οἵτινες οὐκ ἐπίστασθε 19τὸ τῆς αὔριον—ποία 20γὰρ ἡ ζωὴ 21ὑμῶν; ἀτμὶς γὰρ 22ἔσται 23ἡ πρὸς ὀλίγον φαινομένη, ἔπειτα 24δὲ καὶ ἀφανιζομένη— 15ἀντὶ τοῦ λέγειν ὑμᾶς, Ἐὰν ὁ Κύριος 25θελήσῃ, καὶ 26ζήσωμεν καὶ ποιήσωμεν τοῦτο ἢ ἐκεῖνο. 16Νῦν δὲ καυχᾶσθε ἐν ταῖς 27ἀλαζονείαις ὑμῶν· πᾶσα καύχησις τοιαύτη πονηρά ἐστιν. 17Εἰδότι οὖν καλὸν ποιεῖν καὶ μὴ ποιοῦντι, ἁμαρτία αὐτῷ ἐστιν.