ΜΑΡΚΟΝ 14

1Ἦν δὲ τὸ Πάσχα καὶ τὰ ἄζυμα μετὰ δύο ἡμέρας· καὶ ἐζήτουν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς πῶς αὐτὸν ἐν δόλῳ κρατήσαντες ἀποκτείνωσιν· 2ἔλεγον 1⸂δέ,⸃ Μὴ ἐν τῇ ἑορτῇ, μήποτε 2⸉θόρυβος ἔσται⸊ τοῦ λαοῦ.

3Καὶ ὄντος αὐτοῦ ἐν Βηθανίᾳ, ἐν τῇ οἰκίᾳ Σίμωνος τοῦ λεπροῦ, κατακειμένου αὐτοῦ, ἦλθεν γυνὴ ἔχουσα ἀλάβαστρον μύρου νάρδου πιστικῆς πολυτελοῦς· 3⸋καὶ⸌ συντρίψασα 4⸂τὸ⸃ ἀλάβαστρον, κατέχεεν αὐτοῦ 5⸋2κατὰ⸌ τῆς κεφαλῆς. 4Ἦσαν δέ τινες ἀγανακτοῦντες πρὸς ἑαυτούς, 6⸋καὶ λέγοντες,⸌ Εἰς τί ἡ ἀπώλεια αὕτη τοῦ μύρου γέγονεν; 5Ἠδύνατο γὰρ τοῦτο 7⸆ πραθῆναι ἐπάνω 8⸉τριακοσίων δηναρίων,⸊ καὶ δοθῆναι τοῖς πτωχοῖς. Καὶ ἐνεβριμῶντο αὐτῇ. 6Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν, Ἄφετε αὐτήν· τί αὐτῇ κόπους παρέχετε; Καλὸν ἔργον εἰργάσατο 9⸂ἐν ἐμοί.⸃ 7Πάντοτε γὰρ τοὺς πτωχοὺς ἔχετε μεθ᾽ ἑαυτῶν, καὶ ὅταν θέλητε δύνασθε 10⸂αὐτοὺς⸃ 11⸆ εὖ ποιῆσαι· ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε. 8Ὃ 12⸂ἔσχεν⸃ 13⸋αὕτη⸌ ἐποίησεν· προέλαβεν μυρίσαι 14⸉μου τὸ σῶμα⸊ εἰς τὸν ἐνταφιασμόν. 9Ἀμὴν 15⸋δὲ⸌ λέγω ὑμῖν, ὅπου 16⸂ἐὰν⸃ κηρυχθῇ τὸ εὐαγγέλιον 17⸋2τοῦτο⸌ εἰς ὅλον τὸν κόσμον, καὶ ὃ ἐποίησεν αὕτη λαληθήσεται εἰς μνημόσυνον αὐτῆς.

10Καὶ 18⸋ὁ⸌ Ἰούδας ὁ Ἰσκαριώτης, 19⸆ εἷς τῶν δώδεκα, ἀπῆλθεν πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς, ἵνα 20⸉παραδῷ αὐτὸν⸊ αὐτοῖς. 11Οἱ δὲ ἀκούσαντες ἐχάρησαν, καὶ ἐπηγγείλαντο αὐτῷ 21⸂ἀργύριον⸃ δοῦναι· καὶ ἐζήτει πῶς 22⸉εὐκαίρως αὐτὸν παραδῷ.⸊

12Καὶ τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ τῶν ἀζύμων, ὅτε τὸ Πάσχα ἔθυον, λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, Ποῦ θέλεις ἀπελθόντες 23⸂ἑτοιμάσωμεν⸃ ἵνα φάγῃς τὸ Πάσχα; 13Καὶ ἀποστέλλει δύο τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, καὶ λέγει αὐτοῖς, Ὑπάγετε εἰς τὴν πόλιν, καὶ ἀπαντήσει ὑμῖν ἄνθρωπος κεράμιον ὕδατος βαστάζων· ἀκολουθήσατε αὐτῷ, 14καὶ ὅπου 24⸂ἐὰν⸃ εἰσέλθῃ, εἴπατε τῷ οἰκοδεσπότῃ ὅτι Ὁ διδάσκαλος λέγει, Ποῦ ἐστιν τὸ κατάλυμα, 25⸆ ὅπου τὸ Πάσχα μετὰ τῶν μαθητῶν μου φάγω; 15Καὶ αὐτὸς ὑμῖν δείξει ἀνώγεον μέγα ἐστρωμένον ἕτοιμον· 26⸆ ἐκεῖ ἑτοιμάσατε ἡμῖν. 16Καὶ ἐξῆλθον οἱ μαθηταὶ 27⸋αὐτοῦ,⸌ καὶ ἦλθον εἰς τὴν πόλιν, καὶ εὗρον καθὼς εἶπεν αὐτοῖς, καὶ ἡτοίμασαν τὸ Πάσχα.

17Καὶ ὀψίας γενομένης ἔρχεται μετὰ τῶν δώδεκα. 18Καὶ ἀνακειμένων αὐτῶν καὶ ἐσθιόντων, 28⸉εἶπεν ὁ Ἰησοῦς,⸊ Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅτι εἷς ἐξ ὑμῶν παραδώσει με, ὁ ἐσθίων μετ᾽ ἐμοῦ. 1929⸋Οἱ δὲ⸌ ἤρξαντο λυπεῖσθαι, καὶ λέγειν αὐτῷ εἷς καθ᾽ εἷς, Μήτι ἐγώ; 30⸋2Καὶ ἄλλος, Μήτι ἐγώ;⸌ 20Ὁ δὲ 31⸋ἀποκριθεὶς⸌ εἶπεν αὐτοῖς, Εἷς 32⸋2ἐκ⸌ τῶν δώδεκα, ὁ ἐμβαπτόμενος μετ᾽ ἐμοῦ εἰς τὸ 33⸆ τρυβλίον. 2134⸆ Ὁ μὲν υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὑπάγει, καθὼς γέγραπται περὶ αὐτοῦ· οὐαὶ δὲ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ δι᾽ οὗ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται· καλὸν 35⸋ἦν⸌ αὐτῷ εἰ οὐκ ἐγεννήθη ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος.

22Καὶ ἐσθιόντων αὐτῶν, λαβὼν 36⸋ὁ Ἰησοῦς⸌ ἄρτον 37⸆ εὐλογήσας ἔκλασεν, καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς, καὶ εἶπεν, Λάβετε, 38⸋2φάγετε·⸌ τοῦτό ἐστιν τὸ σῶμά μου. 23Καὶ λαβὼν 39⸋τὸ⸌ ποτήριον εὐχαριστήσας ἔδωκεν αὐτοῖς· καὶ ἔπιον ἐξ αὐτοῦ πάντες. 24Καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Τοῦτό ἐστιν τὸ αἷμά μου, 40⸋τὸ⸌ τῆς 41⸋2καινῆς⸌ διαθήκης, τὸ 42⸂περὶ πολλῶν ἐκχυνόμενον.⸃ 25Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οὐκέτι οὐ μὴ πίω ἐκ τοῦ γενήματος τῆς ἀμπέλου, ἕως τῆς ἡμέρας ἐκείνης ὅταν αὐτὸ πίνω καινὸν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ θεοῦ.

26Καὶ ὑμνήσαντες ἐξῆλθον εἰς τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν.

27Καὶ λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς ὅτι Πάντες σκανδαλισθήσεσθε 43⸋ἐν ἐμοὶ ἐν τῇ νυκτὶ ταύτῃ·⸌ ὅτι γέγραπται, Πατάξω τὸν ποιμένα, καὶ 44⸂διασκορπισθήσεται τὰ πρόβατα.⸃ 2845⸂Ἀλλὰ μετὰ⸃ τὸ ἐγερθῆναί με, προάξω ὑμᾶς εἰς τὴν Γαλιλαίαν. 29Ὁ δὲ Πέτρος ἔφη αὐτῷ, 46⸉Καὶ εἰ⸊ πάντες σκανδαλισθήσονται, ἀλλ᾽ οὐκ ἐγώ. 30Καὶ λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ἀμὴν λέγω σοι, ὅτι 47⸋σὺ⸌ σήμερον 48⸋2ἐν⸌ 49⸉τῇ νυκτὶ ταύτῃ,⸊ πρὶν ἢ δὶς ἀλέκτορα φωνῆσαι, τρὶς 50⸉2ἀπαρνήσῃ με.⸊ 31Ὁ δὲ 51⸂ἐκπερισσοῦ ἔλεγεν μᾶλλον,⸃ Ἐάν 52⸉με δέῃ⸊ συναποθανεῖν σοι, οὐ μή σε 53⸂2ἀπαρνήσωμαι.⸃ Ὡσαύτως δὲ καὶ πάντες ἔλεγον.

32Καὶ ἔρχονται εἰς χωρίον οὗ τὸ ὄνομα Γεθσημανῆ· καὶ λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, Καθίσατε ὧδε, ἕως 54⸂προσεύξωμαι.⸃ 33Καὶ παραλαμβάνει 55⸂τὸν Πέτρον καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην⸃ 56⸂2μεθ᾽ ἑαυτοῦ,⸃ καὶ ἤρξατο ἐκθαμβεῖσθαι καὶ ἀδημονεῖν. 34Καὶ λέγει αὐτοῖς, Περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου· μείνατε ὧδε καὶ γρηγορεῖτε. 35Καὶ 57⸂προσελθὼν⸃ μικρόν, 58⸂2ἔπεσεν⸃ ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ προσηύχετο ἵνα, εἰ δυνατόν ἐστιν, παρέλθῃ ἀπ᾽ αὐτοῦ ἡ ὥρα. 36Καὶ ἔλεγεν, Ἀββᾶ, ὁ πατήρ, πάντα δυνατά σοι. Παρένεγκε τὸ ποτήριον 59⸉ἀπ᾽ ἐμοῦ τοῦτο·⸊ ἀλλ᾽ οὐ τί ἐγὼ θέλω, ἀλλὰ τί σύ. 37Καὶ ἔρχεται καὶ εὑρίσκει αὐτοὺς καθεύδοντας, καὶ λέγει τῷ Πέτρῳ, Σίμων, καθεύδεις; Οὐκ ἴσχυσας μίαν ὥραν γρηγορῆσαι; 38Γρηγορεῖτε καὶ προσεύχεσθε, ἵνα μὴ 60⸂εἰσέλθητε⸃ εἰς πειρασμόν. Τὸ μὲν πνεῦμα πρόθυμον, ἡ δὲ σὰρξ ἀσθενής. 39Καὶ πάλιν ἀπελθὼν προσηύξατο, τὸν αὐτὸν λόγον εἰπών. 40Καὶ 61⸂ὑποστρέψας εὗρεν αὐτοὺς πάλιν⸃ καθεύδοντας· ἦσαν γὰρ 62⸉οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν⸊ 63⸂2βεβαρημένοι,⸃ καὶ οὐκ ᾔδεισαν τί 64⸉2αὐτῷ ἀποκριθῶσιν.⸊ 41Καὶ ἔρχεται τὸ τρίτον, καὶ λέγει αὐτοῖς, Καθεύδετε 65⸆ λοιπὸν καὶ ἀναπαύεσθε. Ἀπέχει· ἦλθεν ἡ ὥρα· ἰδού, παραδίδοται ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου εἰς τὰς χεῖρας τῶν ἁμαρτωλῶν. 42Ἐγείρεσθε, ἄγωμεν· ἰδού, ὁ παραδιδούς με ἤγγικεν.

43Καὶ 66⸂εὐθέως,⸃ ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος, παραγίνεται 67⸆ Ἰούδας, 68⸆2 εἷς 69⸋ὢν⸌ τῶν δώδεκα, καὶ μετ᾽ αὐτοῦ ὄχλος 70⸋2πολὺς⸌ μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων, παρὰ τῶν ἀρχιερέων καὶ τῶν γραμματέων καὶ τῶν πρεσβυτέρων. 44Δεδώκει δὲ ὁ παραδιδοὺς αὐτὸν σύσσημον αὐτοῖς, λέγων, Ὃν ἂν φιλήσω, αὐτός ἐστιν· κρατήσατε αὐτόν, καὶ 71⸂ἀπαγάγετε⸃ ἀσφαλῶς. 45Καὶ ἐλθών, 72⸂εὐθέως⸃ προσελθὼν αὐτῷ λέγει 73⸋αὐτῷ,⸌ Ῥαββί, 74⸋2ῥαββί·⸌ καὶ κατεφίλησεν αὐτόν. 46Οἱ δὲ ἐπέβαλον 75⸂ἐπ᾽ αὐτὸν τὰς χεῖρας αὐτῶν,⸃ καὶ ἐκράτησαν αὐτόν. 47Εἷς δέ 76⸋τις⸌ τῶν παρεστηκότων σπασάμενος τὴν μάχαιραν ἔπαισεν τὸν δοῦλον τοῦ ἀρχιερέως, καὶ ἀφεῖλεν αὐτοῦ τὸ 77⸂ὠτίον.⸃ 48Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Ὡς ἐπὶ λῃστὴν ἐξήλθετε μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων συλλαβεῖν με; 49Καθ᾽ ἡμέραν ἤμην πρὸς ὑμᾶς ἐν τῷ ἱερῷ διδάσκων, καὶ οὐκ ἐκρατήσατέ με· ἀλλ᾽ ἵνα πληρωθῶσιν αἱ γραφαί. 50Καὶ ἀφέντες αὐτὸν 78⸉πάντες ἔφυγον.⸊

51Καὶ 79⸋εἷς⸌ 80⸉τις νεανίσκος⸊ 81⸂ἠκολούθησεν⸃ αὐτῷ, περιβεβλημένος σινδόνα ἐπὶ γυμνοῦ. Καὶ κρατοῦσιν αὐτὸν 82⸋2οἱ νεανίσκοι·⸌ 52ὁ δὲ καταλιπὼν τὴν σινδόνα γυμνὸς ἔφυγεν 83⸋ἀπ᾽ αὐτῶν.⸌

53Καὶ ἀπήγαγον τὸν Ἰησοῦν πρὸς τὸν ἀρχιερέα· καὶ συνέρχονται 84⸋αὐτῷ⸌ πάντες οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι καὶ οἱ γραμματεῖς. 54Καὶ ὁ Πέτρος ἀπὸ μακρόθεν ἠκολούθησεν αὐτῷ ἕως ἔσω εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ ἀρχιερέως· καὶ ἦν συγκαθήμενος μετὰ τῶν ὑπηρετῶν, καὶ θερμαινόμενος πρὸς τὸ φῶς. 55Οἱ δὲ ἀρχιερεῖς καὶ ὅλον τὸ συνέδριον ἐζήτουν κατὰ τοῦ Ἰησοῦ μαρτυρίαν, εἰς τὸ θανατῶσαι αὐτόν· καὶ οὐχ εὕρισκον. 56Πολλοὶ γὰρ ἐψευδομαρτύρουν κατ᾽ αὐτοῦ, καὶ ἴσαι αἱ μαρτυρίαι οὐκ ἦσαν. 57Καί τινες ἀναστάντες ἐψευδομαρτύρουν κατ᾽ αὐτοῦ, λέγοντες 58ὅτι Ἡμεῖς ἠκούσαμεν αὐτοῦ λέγοντος ὅτι Ἐγὼ καταλύσω τὸν ναὸν τοῦτον τὸν χειροποίητον, καὶ διὰ τριῶν ἡμερῶν ἄλλον ἀχειροποίητον οἰκοδομήσω. 59Καὶ οὐδὲ οὕτως ἴση ἦν ἡ μαρτυρία αὐτῶν. 60Καὶ ἀναστὰς ὁ ἀρχιερεὺς εἰς 85⸆ μέσον ἐπηρώτησεν τὸν Ἰησοῦν, λέγων, Οὐκ ἀποκρίνῃ οὐδέν; Τί οὗτοί σου καταμαρτυροῦσιν; 61Ὁ δὲ ἐσιώπα, καὶ 86⸂οὐδὲν ἀπεκρίνατο.⸃ Πάλιν ὁ ἀρχιερεὺς ἐπηρώτα αὐτόν, καὶ λέγει αὐτῷ, Σὺ εἶ ὁ χριστός, ὁ υἱὸς τοῦ εὐλογητοῦ; 62Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν, Ἐγώ εἰμι. Καὶ ὄψεσθε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου 87⸉ἐκ δεξιῶν καθήμενον⸊ τῆς δυνάμεως, καὶ ἐρχόμενον μετὰ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ. 63Ὁ δὲ ἀρχιερεὺς διαρρήξας τοὺς χιτῶνας αὐτοῦ λέγει, Τί ἔτι χρείαν ἔχομεν μαρτύρων; 64Ἠκούσατε τῆς βλασφημίας· τί ὑμῖν φαίνεται; Οἱ δὲ πάντες κατέκριναν αὐτὸν 88⸉εἶναι ἔνοχον⸊ θανάτου. 65Καὶ ἤρξαντό τινες ἐμπτύειν αὐτῷ, καὶ περικαλύπτειν 89⸉τὸ πρόσωπον αὐτοῦ,⸊ καὶ κολαφίζειν αὐτόν, καὶ λέγειν αὐτῷ, Προφήτευσον· καὶ οἱ ὑπηρέται ῥαπίσμασιν αὐτὸν 90⸂ἔβαλλον.⸃

66Καὶ ὄντος τοῦ Πέτρου 91⸉ἐν τῇ αὐλῇ κάτω,⸊ ἔρχεται μία τῶν παιδισκῶν τοῦ ἀρχιερέως, 67καὶ ἰδοῦσα τὸν Πέτρον θερμαινόμενον, ἐμβλέψασα αὐτῷ λέγει, Καὶ σὺ 92⸂μετὰ τοῦ Ναζαρηνοῦ Ἰησοῦ ἦσθα.⸃ 68Ὁ δὲ ἠρνήσατο, λέγων, 93⸂Οὐκ⸃ οἶδα, 94⸂2οὐδὲ⸃ ἐπίσταμαι 95⸉τί σὺ⸊ λέγεις. Καὶ ἐξῆλθεν ἔξω εἰς τὸ προαύλιον· 96⸂3καὶ ἀλέκτωρ ἐφώνησεν.⸃ 69Καὶ ἡ παιδίσκη ἰδοῦσα αὐτὸν 97⸉πάλιν ἤρξατο⸊ λέγειν τοῖς παρεστηκόσιν ὅτι Οὗτος ἐξ αὐτῶν ἐστίν. 70Ὁ δὲ πάλιν ἠρνεῖτο. Καὶ μετὰ μικρὸν πάλιν οἱ παρεστῶτες ἔλεγον τῷ Πέτρῳ, Ἀληθῶς ἐξ αὐτῶν εἶ· καὶ γὰρ Γαλιλαῖος εἶ, 98⸋καὶ ἡ λαλιά σου ὁμοιάζει.⸌ 71Ὁ δὲ ἤρξατο ἀναθεματίζειν καὶ 99⸂ὀμνύναι⸃ ὅτι Οὐκ οἶδα τὸν ἄνθρωπον τοῦτον ὃν λέγετε. 72Καὶ 100⸆ ἐκ δευτέρου ἀλέκτωρ ἐφώνησεν. Καὶ ἀνεμνήσθη ὁ Πέτρος 101⸂τὸ ῥῆμα ὃ⸃ εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς ὅτι Πρὶν ἀλέκτορα 102⸉φωνῆσαι δίς,⸊ 103⸉2ἀπαρνήσῃ με τρίς.⸊ Καὶ ἐπιβαλὼν ἔκλαιεν.