ΠΡΑΞΕΙΣ 14

1Ἐγένετο δὲ ἐν Ἰκονίῳ, κατὰ τὸ αὐτὸ εἰσελθεῖν αὐτοὺς εἰς τὴν συναγωγὴν τῶν Ἰουδαίων, καὶ λαλῆσαι οὕτως ὥστε πιστεῦσαι Ἰουδαίων τε καὶ Ἑλλήνων πολὺ πλῆθος. 2Οἱ δὲ 1⸂ἀπειθοῦντες⸃ Ἰουδαῖοι ἐπήγειραν καὶ ἐκάκωσαν τὰς ψυχὰς τῶν ἐθνῶν κατὰ τῶν ἀδελφῶν. 3Ἱκανὸν μὲν οὖν χρόνον διέτριψαν παρρησιαζόμενοι ἐπὶ τῷ κυρίῳ τῷ μαρτυροῦντι 2⸆ τῷ λόγῳ τῆς χάριτος αὐτοῦ, 3⸆2 διδόντι σημεῖα καὶ τέρατα γίνεσθαι διὰ τῶν χειρῶν αὐτῶν. 4Ἐσχίσθη δὲ τὸ πλῆθος τῆς πόλεως· καὶ οἱ μὲν ἦσαν σὺν τοῖς Ἰουδαίοις, οἱ δὲ σὺν τοῖς ἀποστόλοις. 5Ὡς δὲ ἐγένετο ὁρμὴ τῶν ἐθνῶν τε καὶ Ἰουδαίων σὺν τοῖς ἄρχουσιν αὐτῶν, ὑβρίσαι καὶ λιθοβολῆσαι αὐτούς, 6συνιδόντες κατέφυγον εἰς τὰς πόλεις τῆς Λυκαονίας, Λύστραν καὶ Δέρβην, καὶ τὴν περίχωρον· 7κἀκεῖ 4⸉ἦσαν εὐαγγελιζόμενοι.⸊

8Καί τις ἀνὴρ 5⸉ἐν Λύστροις ἀδύνατος⸊ τοῖς ποσὶν ἐκάθητο, χωλὸς ἐκ κοιλίας μητρὸς αὐτοῦ 6⸋ὑπάρχων,⸌ ὃς οὐδέποτε 7⸂περιπεπατήκει.⸃ 9Οὗτος 8⸂ἤκουσεν⸃ τοῦ Παύλου λαλοῦντος· ὃς ἀτενίσας αὐτῷ, καὶ ἰδὼν ὅτι 9⸉πίστιν ἔχει⸊ τοῦ σωθῆναι, 10εἶπεν μεγάλῃ 10⸋τῇ⸌ φωνῇ, Ἀνάστηθι ἐπὶ τοὺς πόδας σου 11⸂ὀρθῶς.⸃ Καὶ ἥλλετο καὶ περιεπάτει. 11Οἱ 12⸂δὲ⸃ ὄχλοι, ἰδόντες ὃ ἐποίησεν 13⸋ὁ⸌ Παῦλος, ἐπῆραν τὴν φωνὴν αὐτῶν Λυκαονιστὶ λέγοντες, Οἱ θεοὶ ὁμοιωθέντες ἀνθρώποις κατέβησαν πρὸς ἡμᾶς. 12Ἐκάλουν τε 14⸂τὸν μὲν Βαρνάβαν, Δία· τὸν δὲ Παῦλον, Ἑρμῆν,⸃ ἐπειδὴ αὐτὸς ἦν ὁ ἡγούμενος τοῦ λόγου. 13Ὁ 15⸂δὲ⸃ ἱερεὺς τοῦ Διὸς τοῦ ὄντος πρὸ τῆς πόλεως 16⸋αὐτῶν,⸌ ταύρους καὶ στέμματα ἐπὶ τοὺς πυλῶνας ἐνέγκας, σὺν τοῖς ὄχλοις ἤθελεν θύειν. 14Ἀκούσαντες δὲ οἱ ἀπόστολοι Βαρνάβας καὶ Παῦλος, διαρρήξαντες τὰ ἱμάτια 17⸂αὐτῶν,⸃ 18⸂2εἰσεπήδησαν⸃ εἰς τὸν ὄχλον, κράζοντες 15καὶ λέγοντες, Ἄνδρες, τί ταῦτα ποιεῖτε; Καὶ ἡμεῖς ὁμοιοπαθεῖς 19⸉ἐσμεν ὑμῖν⸊ ἄνθρωποι, εὐαγγελιζόμενοι ὑμᾶς ἀπὸ τούτων τῶν ματαίων ἐπιστρέφειν ἐπὶ 20⸂τὸν θεὸν τὸν ζῶντα,⸃ ὃς ἐποίησεν τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς· 16ὃς ἐν ταῖς παρῳχημέναις γενεαῖς εἴασεν πάντα τὰ ἔθνη πορεύεσθαι ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν. 1721⸂Καίτοιγε⸃ οὐκ ἀμάρτυρον 22⸂2ἑαυτὸν⸃ ἀφῆκεν 23⸂3ἀγαθοποιῶν,⸃ οὐρανόθεν 24⸂4ὑμῖν ὑετοὺς διδοὺς καὶ καιροὺς καρποφόρους, ἐμπιπλῶν τροφῆς καὶ εὐφροσύνης τὰς καρδίας ἡμῶν.⸃ 18Καὶ ταῦτα λέγοντες, μόλις κατέπαυσαν τοὺς ὄχλους τοῦ μὴ θύειν αὐτοῖς.

19Ἐπῆλθον δὲ ἀπὸ Ἀντιοχείας καὶ Ἰκονίου Ἰουδαῖοι, καὶ πείσαντες τοὺς ὄχλους, καὶ λιθάσαντες τὸν Παῦλον, ἔσυρον ἔξω τῆς πόλεως, 25⸂νομίσαντες⸃ αὐτὸν τεθνάναι. 20Κυκλωσάντων δὲ 26⸉αὐτὸν τῶν μαθητῶν,⸊ ἀναστὰς εἰσῆλθεν εἰς τὴν πόλιν· καὶ τῇ ἐπαύριον ἐξῆλθεν σὺν τῷ Βαρνάβᾳ εἰς Δέρβην. 2127⸂Εὐαγγελισάμενοί⸃ τε τὴν πόλιν ἐκείνην, καὶ μαθητεύσαντες ἱκανούς, ὑπέστρεψαν 28⸂2εἰς τὴν Λύστραν καὶ Ἰκόνιον καὶ Ἀντιόχειαν,⸃ 22ἐπιστηρίζοντες τὰς ψυχὰς τῶν μαθητῶν, παρακαλοῦντες ἐμμένειν τῇ πίστει, καὶ ὅτι διὰ πολλῶν θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ. 23Χειροτονήσαντες δὲ αὐτοῖς 29⸉πρεσβυτέρους κατ᾽ ἐκκλησίαν,⸊ προσευξάμενοι μετὰ νηστειῶν, παρέθεντο αὐτοὺς τῷ κυρίῳ εἰς ὃν πεπιστεύκεισαν. 24Καὶ διελθόντες τὴν Πισιδίαν ἦλθον εἰς 30⸆ Παμφυλίαν. 25Καὶ λαλήσαντες 31⸂ἐν Πέργῃ⸃ τὸν λόγον, κατέβησαν εἰς Ἀττάλειαν· 26κἀκεῖθεν ἀπέπλευσαν εἰς Ἀντιόχειαν, ὅθεν ἦσαν παραδεδομένοι τῇ χάριτι τοῦ θεοῦ εἰς τὸ ἔργον ὃ ἐπλήρωσαν. 27Παραγενόμενοι δὲ καὶ συναγαγόντες τὴν ἐκκλησίαν, 32⸂ἀνήγγειλαν⸃ ὅσα ἐποίησεν ὁ θεὸς μετ᾽ αὐτῶν, καὶ ὅτι ἤνοιξεν τοῖς ἔθνεσιν θύραν πίστεως. 28Διέτριβον δὲ 33⸋ἐκεῖ⸌ χρόνον οὐκ ὀλίγον σὺν τοῖς μαθηταῖς.