ΠΡΑΞΕΙΣ 11

1Ἤκουσαν δὲ οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ ἀδελφοὶ οἱ ὄντες κατὰ τὴν Ἰουδαίαν ὅτι καὶ τὰ ἔθνη ἐδέξαντο τὸν λόγον τοῦ θεοῦ. 21⸂Καὶ ὅτε⸃ ἀνέβη Πέτρος εἰς Ἱεροσόλυμα, διεκρίνοντο πρὸς αὐτὸν οἱ ἐκ περιτομῆς, 3λέγοντες ὅτι 2⸉Πρὸς ἄνδρας ἀκροβυστίαν ἔχοντας εἰσῆλθες,⸊ καὶ 3⸂συνέφαγες⸃ αὐτοῖς. 4Ἀρξάμενος δὲ 4⸋ὁ⸌ Πέτρος ἐξετίθετο αὐτοῖς καθεξῆς λέγων, 5Ἐγὼ ἤμην ἐν πόλει Ἰόππῃ προσευχόμενος, καὶ εἶδον ἐν ἐκστάσει ὅραμα, καταβαῖνον σκεῦός τι, ὡς ὀθόνην μεγάλην τέσσαρσιν ἀρχαῖς καθιεμένην ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἦλθεν ἄχρι ἐμοῦ· 6εἰς ἣν ἀτενίσας κατενόουν, καὶ εἶδον τὰ τετράποδα τῆς γῆς καὶ τὰ θηρία καὶ τὰ ἑρπετὰ καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ. 7Ἤκουσα δὲ 5⸆ φωνῆς λεγούσης μοι, Ἀναστάς, Πέτρε, θῦσον καὶ φάγε. 8Εἶπον δέ, Μηδαμῶς, κύριε· ὅτι 6⸋πᾶν⸌ κοινὸν ἢ ἀκάθαρτον οὐδέποτε εἰσῆλθεν εἰς τὸ στόμα μου. 9Ἀπεκρίθη δέ 7⸋μοι⸌ 8⸉φωνὴ ἐκ δευτέρου⸊ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, Ἃ ὁ θεὸς ἐκαθάρισεν, σὺ μὴ κοίνου. 10Τοῦτο δὲ ἐγένετο ἐπὶ τρίς, καὶ 9⸉πάλιν ἀνεσπάσθη⸊ ἅπαντα εἰς τὸν οὐρανόν. 11Καὶ ἰδού, ἐξαυτῆς τρεῖς ἄνδρες ἐπέστησαν ἐπὶ τὴν οἰκίαν ἐν ᾗ 10⸂ἤμην,⸃ ἀπεσταλμένοι ἀπὸ Καισαρείας πρός με. 12Εἶπεν δέ 11⸉μοι τὸ πνεῦμα⸊ συνελθεῖν αὐτοῖς, μηδὲν 12⸂διακρινόμενον.⸃ Ἦλθον δὲ σὺν ἐμοὶ καὶ οἱ ἓξ ἀδελφοὶ οὗτοι, καὶ εἰσήλθομεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ ἀνδρός· 13ἀπήγγειλέν 13⸂τε⸃ ἡμῖν πῶς εἶδεν τὸν ἄγγελον ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ σταθέντα, καὶ εἰπόντα 14⸋αὐτῷ,⸌ Ἀπόστειλον εἰς Ἰόππην 15⸋2ἄνδρας,⸌ καὶ μετάπεμψαι Σίμωνα, τὸν ἐπικαλούμενον Πέτρον, 14ὃς λαλήσει ῥήματα πρός σε, ἐν οἷς σωθήσῃ σὺ καὶ πᾶς ὁ οἶκός σου. 15Ἐν δὲ τῷ ἄρξασθαί με λαλεῖν, ἐπέπεσεν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐπ᾽ αὐτούς, ὥσπερ καὶ ἐφ᾽ ἡμᾶς ἐν ἀρχῇ. 16Ἐμνήσθην δὲ τοῦ ῥήματος 16⸆ κυρίου, ὡς ἔλεγεν, 17⸆2 Ἰωάννης μὲν ἐβάπτισεν ὕδατι, ὑμεῖς δὲ βαπτισθήσεσθε ἐν πνεύματι ἁγίῳ. 17Εἰ οὖν τὴν ἴσην δωρεὰν ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ θεὸς ὡς καὶ ἡμῖν, πιστεύσασιν ἐπὶ 18⸂τὸν κύριον Ἰησοῦν χριστόν,⸃ ἐγὼ 19⸋δὲ⸌ τίς ἤμην δυνατὸς κωλῦσαι τὸν θεόν; 18Ἀκούσαντες δὲ ταῦτα ἡσύχασαν, καὶ 20⸂ἐδόξαζον⸃ τὸν θεόν, λέγοντες, Ἄρα 21⸋γε⸌ καὶ τοῖς ἔθνεσιν ὁ θεὸς τὴν μετάνοιαν 22⸉ἔδωκεν εἰς ζωήν.⸊

19Οἱ μὲν οὖν διασπαρέντες ἀπὸ τῆς θλίψεως τῆς γενομένης ἐπὶ Στεφάνῳ διῆλθον ἕως Φοινίκης καὶ Κύπρου καὶ Ἀντιοχείας, μηδενὶ λαλοῦντες τὸν λόγον εἰ μὴ μόνον Ἰουδαίοις. 20Ἦσαν δέ τινες ἐξ αὐτῶν ἄνδρες Κύπριοι καὶ Κυρηναῖοι, οἵτινες 23⸂εἰσελθόντες⸃ εἰς Ἀντιόχειαν, ἐλάλουν 24⸆ πρὸς τοὺς 25⸂2Ἑλληνιστάς,⸃ εὐαγγελιζόμενοι τὸν κύριον Ἰησοῦν. 21Καὶ ἦν χεὶρ κυρίου μετ᾽ αὐτῶν· πολύς τε ἀριθμὸς 26⸆ πιστεύσας ἐπέστρεψεν ἐπὶ τὸν κύριον. 22Ἠκούσθη δὲ ὁ λόγος εἰς τὰ ὦτα τῆς ἐκκλησίας τῆς 27⸆ ἐν 28⸂Ἱεροσολύμοις⸃ περὶ αὐτῶν· καὶ ἐξαπέστειλαν Βαρνάβαν 29⸋διελθεῖν⸌ ἕως Ἀντιοχείας· 23ὃς παραγενόμενος καὶ ἰδὼν τὴν χάριν 30⸆ τοῦ θεοῦ ἐχάρη, καὶ παρεκάλει πάντας τῇ προθέσει τῆς καρδίας προσμένειν 31⸆2 τῷ κυρίῳ· 24ὅτι ἦν ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ πλήρης πνεύματος ἁγίου καὶ πίστεως· καὶ προσετέθη ὄχλος ἱκανὸς τῷ κυρίῳ. 25Ἐξῆλθεν δὲ εἰς Ταρσὸν 32⸋ὁ Βαρνάβας⸌ ἀναζητῆσαι Σαῦλον, 26καὶ 33⸂εὑρὼν ἤγαγεν αὐτὸν⸃ εἰς Ἀντιόχειαν. Ἐγένετο δὲ 34⸂2αὐτοὺς⸃ 35⸆ ἐνιαυτὸν ὅλον συναχθῆναι 36⸆2 τῇ ἐκκλησίᾳ καὶ διδάξαι ὄχλον ἱκανόν, χρηματίσαι τε 37⸂3πρῶτον⸃ ἐν Ἀντιοχείᾳ τοὺς μαθητὰς Χριστιανούς.

27Ἐν ταύταις δὲ ταῖς ἡμέραις κατῆλθον ἀπὸ Ἱεροσολύμων προφῆται εἰς Ἀντιόχειαν. 28Ἀναστὰς δὲ εἷς ἐξ αὐτῶν ὀνόματι Ἄγαβος, ἐσήμανεν διὰ τοῦ πνεύματος 38⸂λιμὸν μέγαν μέλλειν ἔσεσθαι ἐφ᾽ ὅλην τὴν οἰκουμένην· ὅστις⸃ 39⸋καὶ⸌ ἐγένετο ἐπὶ Κλαυδίου 40⸋2Καίσαρος.⸌ 29Τῶν δὲ μαθητῶν καθὼς εὐπορεῖτό τις, ὥρισαν ἕκαστος αὐτῶν εἰς διακονίαν πέμψαι τοῖς κατοικοῦσιν ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ ἀδελφοῖς· 30ὃ καὶ ἐποίησαν, ἀποστείλαντες πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους διὰ χειρὸς Βαρνάβα καὶ Σαύλου.