Mga Salmo 46

Ang awit alang sa maestro sa mga mag-aawit. Ang awit sa mga anak ni Kora. Awita kini sa taas nga tingog.

1Ang Dios mao ang atong kusog ug tigpanalipod.

Andam gayod siya kanunay sa pagtabang sa panahon sa kalisod.

2Busa dili kita mahadlok bisan pag matay-og ang yuta

ug mangatumpag ang mga bukid ngadto sa kinahiladman sa dagat,

3o bisan pa kon magdahunog ug grabe kakusog ang mga balod sa dagat,

ug mauyog ang mga bukid tungod niini.

4Adunay suba nga naghatag ug kalipay sa siyudad sa Dios,

ang balaan nga puloy-anan sa Labing Halangdong Dios.

5Ang Dios nagpuyo niini nga siyudad,

busa dili kini malaglag.

Sayo pa moabot ang Dios sa pagtabang niini.

6Nagkaguliyang ang mga nasod;

nangatay-og ang mga gingharian.

Sa singgit sa Dios matunaw ang kalibotan.

7Ang Ginoo nga Makagagahom kauban nato.

Siya nga Dios ni Jacob mao ang atong dalangpanan.

8Dali, tan-awa ang mga gipangbuhat sa Ginoo,

ang katingalahang mga butang nga iyang gihimo sa kalibotan.

9Gipahunong niya ang mga gira sa tibuok kalibotan1.

Gipamali niya ang mga pana

ug mga bangkaw, ug gidaoban ang mga taming.

10Miingon siya, “Hunonga na ninyo ang panag-away ug ilha ninyo ako nga Dios.

Ang tanang kanasoran sa tibuok kalibotan magdayeg kanako.”

11Ang Ginoo nga Makagagahom kauban nato.

Ang Dios ni Jacob mao ang atong dalangpanan.