Bhadrawahi Bible
न्यायी 19
लेवेरी रखैल
तैन दिहाड़न मां ज़ेइस इस्राएली लोकां केरो कोई राज़ो न थियो, तैखन अक लेवी मैन्हु मुसाफर एप्रैम गोट्लेरे पहाड़ी प्रदेशेरे पैरीं पासे मां रहतो थियो, ज़ैनी यहूदारे बैतलहम नगरे मां अक रखैल रख्खोरी थी। एक्सां तैसेरी रखैल व्यभिचार केरतां1 यहूदा इलाकेरे बैतलहम नगरे जो अपने बाजी केरे घरे च़ली जेई, ते च़ेवर महीने तैट्ठी राई। तैखन तैसेरो मुन्श एप्पु सेइं साथी अक नौकर ते दूई गधे नेइतां च़लो, ते तैसेरे तैड़ी जेव, कि तैस समझ़ेइतां अपने घरे जो ने। तैसां तै अपने बाजी केरे घरे नेव, ते तैस जुवान कौन्शरो बाजी तैस लेवी हेरतां ते तैस सेइं खुश भोव। तैखन तैसेरे शेहरे मतलब तैस कौन्शरे बाजे बिनती केरतां तै रोको, ते तै ट्लाई दिहाड़े तैस कां राव; एल्हेरेलेइ तैना तैड़ी खाते पीते बिश्शोरे राए। आखरकार च़ेवरोवं दिहाड़े ज़ैखन तैना झ़ेझ़ां उठे, ते तै च़लनेरे लेई तियार भोव; तैखन कौन्शरे बाजे अपने ज़माई सेइं ज़ोवं, “अक टुक्ड़ो रोट्टी खेइतां अपनो दिल ठंडो केर, फिरी तुस लोक च़ले गाथ।” तैखन तैन दूइयेईं बिशतां साथी-साथी खाव पियूं; फिरी कौन्शरे बाजी तैस मैन्हु सेइं ज़ोवं, “ते एक्की राती बिशनेरे लेई खुशी भो ते आनन्द केरा।” तै लेवी गानेरे लेई उठो, पन तैसेरे शेहरे बिनती केरतां तै रोको, एल्हेरेलेइ तैनी फिरी तैसेरे कां रात कट्टी। ज़ैखन पंच़ोंव दिहाड़े तै त गानेरे लेई झ़ेझ़ां सुबेलो उठ्ठो; पन कौन्शरे बाजे ज़ोवं, “अपनो दिल ठंडो केर, ते तुस दूइयोवं दिहाड़े ढलने तगर रुकोरे राथ।” तैखन तैन दूइयेईं रोट्टी खाई। ज़ैखन लेवी अपनि रखैल ते नौकरे समेत गानेरे लेई उठो, तैखन तैसेरे शेहरे मतलब कौन्शरे बाजे तैस सेइं ज़ोवं, “हेर दिहाड़ी त डुब्बी जेवरीए, ते ड्लोझ़ भोने पुड़े; एल्हेरेलेइ तुस लोक पूरी राती रुकोरे राथ। हेर, दिहाड़ी त डुबने पुड़े; एल्हेरेलेइ इड़ी खुशी मनेइतां रात कट्टा, ते झ़ेझ़ां उठतां अपनि बत्तां गेइयथ, ते अपने डेरे जो च़ले गेइयथ।”
पन तैनी मड़दे तैस राती रुकनू न चावं, एल्हेरेलेइ तै उठतां च़लो जेव, ते काठी बन्धोरे दूई गधे ते अपनि रखैल साथी नेइतां यबूस2 नगरेरे सामने तगर (ज़ैस जो यरूशलेम भी ज़ोतन) पुज़्ज़ो। ज़ैखन तैना यबूस नगरेरे नेड़े पुज़ोरे थिये तैखन दिहाड़ी बड़ी ढेली जेवरी थी, ते नौकरे अपने मालिके सेइं ज़ोवं, “एई, अस यबूसी लोकां केरे एस नगरे मां मुड़तां रुकम।” तैसेरे मालिके तैस सेइं ज़ोवं, “अस बखले नगरे मां ज़ैड़ी कोई इस्राएली न राए, न रुकमेले; ते गिबा नगरे तगर च़ले गामेले।” फिरी तैनी अपने नौकरे सेइं ज़ोवं, “एई, अस तैट्ठेरे ठारन मरां कोन्ची होरि पासे गाम, अस गिबा नगरे या रामाह नगरे मां रात बीताम।” ते तैना अग्रोवं च़ले; ते तैन केरे बिन्यामीन गोट्लेरे गिबारे नेड़े पुज़ते-पुज़ते दिहाड़ो डुब्बी जेव, एल्हेरेलेइ तैना गिबा नगरे मां रुकनेरे लेई तैसेरे पासे मुड़ी जे। ते तै अन्तर गेइतां तैस नगरेरे चौके मां बिश्शी जेव, किजोकि केन्चे भी तैना अपने घरे मां रुकने न दित्ते।
तैखन अक बुढो अपने उडारे मरां कम खतम केरतां ड्लवझ़ी च़लो अव; तै त एप्रैमेरे पहाड़ी मुल्खेरो थियो, ते गिबा मां परदेशी भोइतां रहतो थियो; पन तैस जगारे लोक बिन्यामीनी थिये। तैनी एछ़्छ़ी खेड़ि केरतां तै मुसाफर नगरेरे चौके मां बिशोरो लाव; ते तैनी बुढे मैन्हे तैस पुछ़ू, “तू कोरहां च़लोरोस, ते कोट्ठां एवरोस?” तैनी जुवाब दित्तो, “अस लोक त यहूदा गोट्लेरे बैतलहम नगरे मरां एइतां एप्रैम गोट्लेरे पहाड़ी इलाकेरे पैरीं पासे च़लोरेम मेरू घर त तैड़ी आहे; ते यहूदारे बैतलहमे तगर जेवरो थियो, ते हुनी यहोवारे भवने जो च़लोरोईं, पन कोई मीं अपने घरे रात कटने न दे। असन कां त दूई गधां केरे लेई भूंस ते दानो भी आहे, ते मेरे ते तेरी एस नौकरानी ते एस मैन्हेरे लेई भी ज़ै तेरे नौकरन कां साथी, रोट्टी ते दाछ़रो रस भी आहे; असन कोन्ची चीज़री कमी नईं।” तैखन बुढे ज़ोवं, “तेरू भलू भोए; ज़ैन चीज़ां केरि ज़रूरत तीं भोल्ही तैन सैरी चीज़ां केरो इंतज़ाम अवं केरेलो; पन रात चौके मां न कट।”
तैखन तैनी तै अपने घरे नेव, ते गधन दानो दित्तो; तैखन तैना पव धोइतां खाने-पीने लगे। तैना खुशी मनेई राहोरे थिये, कि नगरेरे लुच्चेईं घर घेरी छ़डू, ते दार गुड़केई गुड़केइतां घरेरे तैस बुढे मालिके सेइं ज़ोने लगे, “ज़ै मड़द तेरे घरे मां एवरोए, तैस बेइर आन, कि अस तैस सेइं भोग केरम।” घरेरो मालिक तैन कां बेइर गेइतां तैन सेइं ज़ोने लगो, “नईं, नईं, हे मेरे ढ्लाव, एरी बुराई न केरा; ई मड़द ज़ै मेरे घरे एवरोए; इस सेइं एरी बेवकूफी न केरा। हेरा, इड़ी मेरी कुवारी कुइये, ते तैस मड़देरी रखैल भी आहे; तैन अवं बेइर आनेलो। ते तैन सेइं ज़ैन चाथ त केरा, पन इस मड़दे सेइं एरू बेवकूफरू कम न केरा।” पन तैन मैन्हेईं तैसेरी न मन्नी। तैखन तैनी मड़दे अपनि रखैल ट्लेइतां तैन कां बेइर दित्ती; ते तैनेईं तैस सेइं कुकर्म कियो, ते पूरी रात तैस सेइं बुरो बर्ताव केरते राए। ते झ़ेझ़ भोंते तै छ़ेडी दित्ती। तैखन तै कौन्श निक्की लौ भोंते गेइतां तैस मैन्हेरे घरेरे दारे पुड़ ज़ैस मां तैसेरो मुन्श थियो बिछ़ड़ी जेई, ते लौ भोने तगर तैड़ी पेवरी राई।
झ़ेझ़ां ज़ैखन तैसेरे मुन्शे उठतां घरेरू दार खोल्लू, ते अपने बत्तां गानेरे लेई बेइर जेव, त कुन हेरू, कि तैसेरी रखैल घरेरे दारे पुड़ हथ फैलेइतां पेवरीए। तैनी तैस सेइं ज़ोवं, “उठ अस च़लम।” ज़ैखन कोई जुवाब न मैल्हो, किजोकि तै मेरि जेवरी थी, तैखन तै तैस गधे पुड़ लेदतां अपने घरे जो जेव। ज़ैखन तै अपने घरे पुज़्ज़ो, तैखन छ़ुरी नेइतां रखैलरे अंग-अंग केरतां कट्टे; ते तैसेरे 12 टुक्ड़े केरतां इस्राएलेरे हर एक्की गोट्ले कां भेज़े। ज़ेत्रेइं तैन हेरू, तैना सारे एप्पु मांमेइं ज़ोने लगे, “इस्राएली लोकां केरे मिस्र मुल्खेरे निसनेरे मौके करां लेइतां अज़्ज़ेरे दिहाड़े तगर एरू कधे नईं भोवरू, ते न हेरू जेवरूए; एल्हेरेलेइ एस पुड़ सोचतां सलाह केरा, ते ज़ोथ।”
Source notes (2)
- Footnote व्यभिचार केरतां इसेरो मतलब नराज़ भोइतां भी भोइ सकते।
- Footnote यबूस यरूशलेमेरू दूइयोवं नवं
Bhadrawahi Bible. Copyright © Beyond Translation. Licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Open.Bible. Typeset from the source files; no intended changes to scripture wording. BibleKenya is not endorsed by the rights holder.
Full source notice & licence · CC BY-SA 4.0 · SourceEdition imported 2026-11-09.