मीखा 7

इस्त्राएलना आचरनना पतन

1कोण शे हाई मनी विपत्ति! उन्हाळामाधलं फळं काढी लेवावर जश झाडवर काही ऱ्हातस, द्राक्षसना वेलवर जश सरवा ऱ्हास, तशा मी व्हई जायेल शे; खावाले द्राक्षसना एक घोसबी राहिना नही; मना जिवले आवडी अश पहिला बारना अंजीर राहिना नही. 2पृथ्वीवरीन मना भक्त नष्ट व्हई जायेल शे; माणसंसमा कोणी उरना नही; त्या सर्वा रक्तपात कराले टपेल शेतस, प्रत्येकजण जाळा टाकीन आपला भावनी शिकार करस. 3दुष्कर्म जोरतीन करानं म्हणीन त्या आपला दोन्ही हात चालाडतस; सरदार फर्मावस ते न्यायाधीश लाच लिसन करस; वाईट माणुस आपला मनमाधला दुष्ट भाव बोलीन दखाडस; अशा त्या बठा मिळीसन दुष्टतानं जाळा इनतस. 4त्यानामाधला जो चांगला तो काटेरी झुडपासनासारखा शे; त्यानामाधला जो सरळ तो काटेरी कुंपणसपेक्षा वाईट शे; तुनी टेहाळनी करनारासनी टेहाळेल दिन, तुनी झडती लेवाना दिन ई राहिना शे; आते त्यासनी धांदळ उडी. 5सोबतीना भरवसा धरानं नही, जिवलग मित्रवर अवलंबीन रावानं नही, तुनी छातीजोडे निजनारी तुनी बायकोपाईन आपला तोंड आवरीन धर. 61कारण पोऱ्या बापले तुच्छ मानी राहिना शे, पोर आपली मायवर उठनी शे, सून आपली सासूवर उठनी शे, माणुसना घरना माणसं त्याना वैरी व्हयना शेतस.

7मी ते परमेश्वरनी मार्गनी वाट दखसु, मी आपला उध्दार करणारा देवनी वाट दखी ऱ्हासु; मना देव मनं ऐकी.

परमेश्वर उजाया पाडस अनं सुटका करस

8अगे मनी वैरीन, मनामुये आनंद करू नको; मी पडनु तरी परत उठसु; मी अंधारमा बठनु तरी परमेश्वर माले उजायागत व्हई. 9परमेश्वर मना तंटा लढीसन मना हक्क संपादन करी, तोपावत मी त्याना राग सहन करसु; कारण मी त्याना ईरोधमां पाप करेल शे; माले तो उजायामा नेई, मी त्याना न्यायीपण दखसु. 10जी माले बोलनी व्हती की तुना देव परमेश्वर कोठे शे, ती मनी वैरीन ते सर्व दखी, अनं ती लाजमा अपमानीत व्हई; मना डोया तिले दखतीन, तिले रस्तावरना चिखलनामायक चेंदतीन.

11हे यरुशलेम तुना शहरना भिंत बांधाना येळ येल शे. त्यारोज तुन्या सीमा मोठ्या व्हतीन. 12त्या दिनले अश्शूर देशमाईन, मिसर देशमाधलं नगरमाईन, मिसर देशपाईन फरात नदीपावतना प्रांतमाईन, दूरदूरना समुद्रकिनारवरीन अनं दूरदूरना पर्वतवरीन लोके तुनाजोडे येतीन. 13पण देश, आपला रहिवाशीमुये, त्यासना कृत्यंसना फळंसमुये उजाड व्हई.

परमेश्वरनी इस्त्राएलवर करूणा

14तू आकडी लिसन आपला लोकसले चार; तुना वतनमाधलं मेंढरं कर्मेलना झाडसमा एकातमा राहतस त्यासले चार; सुरवातना काळना दिननामायक बाशानमा अनं गिलादमा त्यासले चरू दे. 15तू मिसर देशमाईन बाहेर निंघनास त्या दिवसनामायक त्याले मी अद्भुत कृत्य दखाडसु. 16राष्ट्र हाई दखतीन अनं आपला सर्वा बळ दखीन लज्जित व्हतीन, त्या आपला तोंडवर हात ठेवतीन, त्यासनं कान बहिरा व्हतीन. 17त्या सापनामायक धूळ चाटतीन, पृथ्वीवरना सरपटनारा प्राणीसनामायक त्या आपला किल्लासमाईन थरथर कापीसन बाहेर येतीन. त्या भयभीत व्हईसन आपला देव परमेश्वरकडे वळतीन; त्या तुनापुढे भयभीत व्हतीन.

18तुनासमान देव कोण शे? तू अधर्मनी क्षमा करस, आपला वतनना अवशेषसना अपराध मांगे टाकस; तो आपला राग सर्वा काळ मनमा ठेवाव नही, कारण त्याले दया कराले आनंद वाटस. 19तो मांगे फिरीसन परत आमनावर दया करी; आना अपराध पायनाखाल चेंदी टाकी; तू‍ त्यासना सर्वा पापे समुद्रना डोहामा टाकशी. 20सुरवाना काळपाईन तू आमना पुर्वजसले शपथवाईन सांगेलप्रमाण याकोबनाबरोबर सत्यमा अनं अब्राहामनाबरोबर ईश्वासतीन वागशी.