मीखा 6

इस्त्राएलनासंगे परमेश्वरना वाद

1आते परमेश्वर काय सांगस ते ऐका: ऊठ पर्वतनासमोर वाद कर, डोंगरसले तुना शब्द ऐकू दे.

2पर्वतसवनं, परमेश्वरना वाद ऐका; पृथ्वीना टिकाऊ पायासवनं, तुम्हीनबी ऐका; परमेश्वरना त्याना लोकेसनीसंगे वाद शे; तो इसत्राएलनासंगे वाद करणार शे.

3हे मना लोकेसवन, मी तुमना काय करेल शे? माले उत्तर दया, मी तुमले कोनता कारनतीन दु:खं देयेल शे? 41मी तर तुमले मिसर देशमाईन बाहेर आणं, दासना कोंडवाडामाईन तुमले सोडाई लिधं, मी तुनापुढे मोशे, अहरोन अनं मिर्याम यासले धाडात. 52मनी प्रजा, मवाबना राजा बालाक यानी काय युक्ती करी, बौराना पोऱ्या बलाम यानी त्याले काय उत्तर दिधं अनी शिट्टीम अनं गिल्गाल यासना आसपास काय व्हयनं यासनी आठवण कर, म्हणजे परमेश्वरनी न्यायकृत्ये तुले समजतीन.

परमेश्वरले काय पाहिजे?

6मी परमेश्वरनासमोर काय लिसन येऊ? परात्पर देवनासमोर नमस्कार कशे घालू? होमबलि, एक वरीसना वासरू लिसन त्यानापुढे येऊ का? 7हजारो मेंढरासघाई, दहा हजार जैतुन तेलन्या नद्या यासनाघाई परमेश्वरले संतोष व्हई का? मनी पापनी किंमत म्हनीसनं मी मना मोठा पोऱ्याले देऊ का? मना जिवनी करेल पाप बद्दल मी आपला पोटना फळ देऊ का? 8हे मनुष्य, चांगलं अनी वाईट काय ते त्यानी तुले दखाडेल शे; नीतितीन वागाण, आवडतीन दया करणं अनं आपला देवना समोर नम्रभावतीन चालण यानाशिवाय परमेश्वर तुनाजोडे काय मांगस?

9परमेश्वर ह्या नगरले हाका मारी राहिना शे; जो शहाणा शे तो परमेश्वरना नाव वैखस; तुम्हीन दंडना अनं नेमनाराना ऐका. 10अजून दुष्टना घरमा अन्यायतीन मियाडेल धन शे का? दोषास्पद अशं माप त्याना घरमा ऱ्हास का? 11दगलबाजीना तागडा ठेईन, खोटा वजननी थैली वापरीन मी शुध्द ठरसु का? 12तठेना धनवान लोके जूलुम करतस, तठेना रहीवासी खोटं बोलतस, अनी त्यासनी जीभ कपटघाई भरेल शे. 13त्यामुये मी तुले मारीसनं जखमी करस, तुना पातकसमुये मी तुले उजाड करस. 14तू खाशी पण तृप्त व्हवाव नहीस; अनी तू उपाशी ऱ्हाशी, तुना ठायी कंगालपणा राही; तू धननी सारासार करशी, पण ते तुले वाचाडता येवाव नही अनं तू काही वाचाडं तर मी ते तरवारना हवाली करसु. 15तू पेरणी करशी पण कापणी करावुस नही, तू जैतून झाडना फळ तोडशी पण त्याना तेल स्वताले लावावू नही; द्राक्षसना उपज तोडशी पण तू द्राक्षरस पेवाव नही. 163अम्रीना कायदा तुम्हीन पाळतस, अहाबना घराणाना चालीरीती तुम्हीन पाळतस, अनं त्यासना रिवाजपरमानं तुम्हीन चालतस, म्हणीन तुमना नाश व्हई, हाई शहरमांसला राहानारा लोके तुमनी चेष्टा करतीन; मना लोकसनी अप्रतिष्ठा तुमले सोसना पडी.