लूक 10

सत्तर शिष्यल् द फनी आन वारद् पुनरागमन

1आन्ट्यागा प्रभुड ईंगा सत्तर जणक् निवडाशी या-या उरला वाड स्वतः फोयेतोड ऊंड्या आंद यीद्दार ईळा वारीक मनामुंदारा आमशा1. 2वाड वारणी आन्या, “धान्याम, सना ऊंडाद परंतु व्हनी शेशेतोर कडमा ऊंडार, आंटे धान्याम द्यावारा मना धान्यामक् फन्योर आमसा बेक आनकेन मीर वानद् प्रार्थना शैईना.” 3फोडा; सुडना, लांडगाल नडमा यळा मँका फिल्लाक् आमसाबेक आळा नीन मिक आमस्तान. 4थैली किंवा झोळी किंवा शप्पुल तीस्कूनाक ना आन दावाला यवारक् दंडाम शैया कुंडा.2 5मीर यवारपण ईनटल्या व्हय्यार आंद पहिल्यांदा, ही इंटल्या शांती ऊंडान ईळा. आंडा. 6जर आंद यवार शांतिप्रिय मनशी ऊंड्या तर मीद शांती वानमिंदा निलची; पण आदी लेकुन्या तर आदी मीतीक परत वस्ताद. 7मीर आद्दे ईंटल्या निलची वार येम ईच्चार आदी तीनंडा तागंडा फोंडा; कारण फन्योर मना मजुरीक योग्य ऊंडार; ईलु, ईलुक तिरगा कुंडा. 8आन मीर यापण नगरला फोयार आन वार मीक स्विकारास्तार, दांटल्या वार येम मी मुंदारा वेटतार आदी तिंडा, 9आन दांटल्या यवारद येम नस्तुंटे वारीक बागा शेईना आन वारीक शेपना, द्यावारद राज्य मी दैगारा वचीनार. 10परंतु मीर यापण नगरला फोयार वार मीद स्वागत शैयाले तर बैट्या दावा मिंदा फोई ईळा आंडा, 11मी नगरदी मनु मा कालक आंटीनाद आदी पण मीम मिविरुद्ध झाडशी येस्ताम; तरी ईदी तेलस्कोना की द्यावारदी राज्य दैगारा वचीनार. 12नीन मीक शपतान की, हा दिनामला सदोमक हा नगर पेक्षा सोपा फोई3.

13“हे खोराजिना, नीक हाय! हे बेथसैदा, नीक हाय कारण मीदांट्ल्या आवी सामर्थल फनील आताय आवी जर सोर आन सिदोन वीरदांटल्या आईंनी ऊंड्या तर वार येनका के फईमिंदा तुस्कुनी, राखला कुसनी पश्चात्ताप शेशींतुन्डीर. 14आनकेन न्यायम दिवशी सोर आन सिदोन वारिक जास्त सोपा व्हई.4 15हे कफर्णहुमा, नु आकाश पर्यंत येत्ती फोयाव येम? नु नरक दनका दिग्याव.5

16यवाड शिष्यल् द इन्टाड वाड नाद ईन्टाड आन यवाड शिष्यल क नाकारास्तार वाड नाक नाकारास्ताड वाड यवाड नाक आमशीनाड वानिक नाकाडास्ताड.”

17हा सत्तर मंदि आनंद गोन वचीर आन आनीर “प्रभू, नी फेरगोन दैयाल पण वश अवताद!” 18आप्पुड वाड वारीक आन्या, “नीन शैताननी आकाशनेळ वीजलेका फडेतापुड सुस्तीन!6 19सूडना, नीन मिक फाम आन विंचूलकतुडवा शेद आन शत्रुन हांता सामर्थमिंदा, अधिकार ईच्चीनान आन यमटीगोनच मिक एमी हानी काकाफोई.7 20तरी पण मीक दुष्ट आत्माल वश आताय दिन्द आनंद शय्याकना तर मिद फेर स्वर्गला राशिंद ऊंडाय दींदी आनंद शयंडा.”

येशुड शेशिनेद उपकार मानसकाम

मत्तय 11:25-27

21आ क्षणला वाड पवित्र आत्म्याला आनंदीत आय्या आन आन्या, “हे आब्बा, स्वर्ग आन पृथ्वी द प्रभू स्तुती शेस्थान, कारण नु इवी गोष्टी ल् ज्ञानी आन बुद्धिमान मनशी तिकेळ दाशी व्हटी हा शीन्ना बिडा क प्रकट शेशीनाव. आऊ, आब्बा कारण नीक येम योग्य वाटाशा आदी नु शेस्तु. 22ना आब्बाड हांनी गोष्टील नाईचागा ईचीन्या आन कोडकु यवार ऊंडाड ईदी आब्बानशिवाय यवारकच येरका लेद आन कोडकूशिवाय आब्बाड. यवार ऊंडाड यवारक् च येरका लेद आन यवारक् आदी प्रकट शेशेद कोडकुद ईच्छा ऊंडी वानिकच फक्त यरका आय्यी.”

23आन शिष्यलतीकुड तीरगी वाड एकांतला आन्या, “मीर येम सुस्तार आवी सुशेय कडन्ल धन्य. 24नीन मीक शपतान, शेंगेम राजाल आन संदेष्ट्याल मीर येम सुस्तार आदी सुशेद ईच्छा शेशतीर, परंतु वार आदी सुडाले आन मीर येम ईनटार आदी ईनेद ईच्छा, बाळगायाशिर, परंतु वार आदी ईनाले.”

शाश्वत जीवन येळा प्राप्त शेशेद?

मत्तय 22:34-40; मार्क 12:28-34

25यंकसार वगा नियमशास्त्रलोंट्योड शिक्षक निला व्हड्या आन वाड येशुनदी परीक्षा तुस्कुणेद प्रयत्न शेशा. वाड आन्या, “गुरुजी, अनंतकाळदी जीवन शिक्केईच्चागा नीन येम शैयाबेक?” 26आप्पुड येशुड आन्या, “नियमशास्त्रला येम लिवाशिनार? नु दांटल्या येम वाचास्ताव?” 27वाड आन्या, “नु नी परमेश्वर मिंदा पूर्ण अंतकरणता, पूर्ण आत्माता, पूर्ण शक्ती गोन प्रिती शैई.” आन स्वतः मिंदा यळा प्रिती शेस्ताव आळा मना शेजार्यालमिंदा प्रिती शैई.8 28आप्पुड येशुड वारीक आन्या, “नु बरोबर उत्तर यीस्तू, ईदीच शैई आंटे नु बतक्याव.”9 29पण मनाम योग्य प्रश्न आडगीनाम ईदी दुसरावरक सुबेईच्चागा वाड येशुन आडग्या, “आंटे ना शेजारी यवाड?”

शिंगार शोमरोंदी दृष्टांत

30येशुड उत्तर ईच्चा, “वगा मनशी यरुशलेम ऊरनेळ यरीहोक यळीन्या आन वाड दोंगाल शेतल्या शिक्या. वार वानी बंटाल तिशी वानिक मत्तीर आन आरधाम ससिनेन इडशी फोईर. 31आप्पुड हाचवेळी वगा याजक हा रस्तागोन यळीन्या. याजकाड वानिक सुशा, पण दावा दुसरा बाजुनेळ यळी हो. 32हाच दावानेळ वगा लेवीड वानिक सुशा. आन वाडपण दावा दुसरा बाजुक येळी फो. 33आन वगा शोमरोनी हाच दावानेळ यळीन्या वाड ऊंड्या आंद वचा इ मनशीन सुशी वानिक वानदी कळवळा वच्या 34वाड वानदैगारा वच्या वान जखम मींदा नुन्या आन द्राक्षालदी रस फोशी आदी कट्या आन वान स्वता गाडदीमींदा कुसनामती उतारशाळाला येतकावचा आन वानद सेवा शेशा. 35दुसरा दिनामला वाड रोंड चांदीई नाणल् तिशा आन उतारशाळालोन मालकनक ईच्चा आन आन्या, ‘विनदी बागा काळजी तुस्को आंटे दिनपेक्षा जास्त खर्च जर नु शेस्तु आदी नीन नीक परत वचीनेन्का निक ईचान.’ 36दोंगाल शेटल्या या मनशी शिक्कीन्या, वानद् हा मुग्गुरलोंट्योर यवार खेरेम शेजारीऊंड्या ईळा निक वाटास्ताद?”

मार्था इंगा मारिया

37हा नियमशास्त्रटोळ शिक्षक आन्या, “यवाड वानमिंदा दया शेशा वाड,” आप्पुड येशुड वारीक आन्या, “फो आन नु पण आले शैई.”

38यंकसार येशुड आन वान शिष्यल् वान मार्गनेळ व्हयेतापूड, वाड वगा ऊरला वंच्चा. आंद मार्था फेरद आंती वानद स्वागत शेशी आदरातिथ्य शेशा. 39दानिक मरिया फेरूद शेल्याल ऊंड्या, आदी द्यावार काळादैगारा कुसन्या आन वाड येम आंटाड आदी ईनटून्या. 40पण मार्थाद जास्त फनीगोन तारांबळ आय्या. आदी येशुन दैगारा वच्या आन आन्या, “प्रभू, ना शल्याल आंता फनी नामिंदा येशा दीनदी काळजी निक लेद येम? तर नाक मदत शेशेदेंक दानिक शप्प.” 41प्रभुड उत्तर ईच्या, “मार्था, मार्था, नु संगेम माटलाविषयला दगदग शेस्ताव. 42पण ओकाटे माटा आवश्यक ऊंडाद. ईदी नीन शपतान आन मरीयाद दान ईचांग बागा वाटा निवडाशिनाद. आदी दानतिकेळ तिशी तीस्कोनदेंक दाद.”