Zǝbur 64

64-küy •••• Amanliⱪ tilǝx duasi

1Nǝƣmiqilǝrning bexiƣa tapxurulup oⱪulsun dǝp, Dawut yazƣan küy: —

I Huda, aⱨlirimni kɵtürgǝndǝ, meni angliƣaysǝn!

Ⱨayatimni düxmǝnning wǝⱨxilikidin ⱪuƣdiƣaysǝn!

2Ⱪara niyǝtlǝrning yoxurun suyiⱪǝstliridin,

Yamanliⱪ ǝyligüqi ⱪaƣa-ⱪuzƣunlardin aman ⱪilƣaysǝn.

3-4Ular tillirini ⱪiliqtǝk ɵtkür bilidi;

Mukǝmmǝl adǝmni yoxurun jaydin etix üqün,

Ular oⱪini bǝtligǝndǝk zǝⱨǝrlik sɵzini tǝyyarlidi.

Ular ⱪilqǝ ǝymǝnmǝy tuyuⱪsiz oⱪ qiⱪiridu.

5Ular bǝtniyǝttǝ bir-birini riƣbǝtlǝndürüp,

Yoxurun tuzaⱪ ⱪuruxni mǝsliⱨǝtlixip,

«Bizni kim kɵrǝlǝytti?» — deyixmǝktǝ.

6Ular ⱪǝbiⱨlikkǝ intilip: —

«Biz izdinip, ǝtrapliⱪ bir tǝdbir tepip qiⱪtuⱪ!» — dǝydu;

Insanning iq-baƣri wǝ ⱪǝlbi dǝrwǝⱪǝ qongⱪur wǝ bilip bolmas bir nǝrsidur!

7Lekin Huda ularƣa oⱪ atidu;

Ular tuyuⱪsiz zǝhimlinidu.

8Ular ɵz tili bilǝn putlixidu;

Ularni kɵrgǝnlǝrning ⱨǝmmisi ɵzini neri tartidu. 1

9Ⱨǝmmǝ adǝmni ⱪorⱪunq basidu;

Ular Hudaning ixlirini bayan ⱪilidu,

Bǝrⱨǝⱪ, ular uning ⱪilƣanlirini oylinip sawaⱪ alidu.

10Ⱨǝⱪⱪaniylar Pǝrwǝrdigarda huxal bolup,

Uningƣa tayinidu;

Kɵngli durus adǝmlǝr roⱨlinip xadlinidu.