Zebur 116

116-küy •••• Xudaning iltipatigha guwahliq bérish

1Men Perwerdigarni söyimen,

Chünki U méning awazimni, yélinishlirimni anglighan.

2Chünki U quliqini manga saldi,

Shunga men barliq künlirimde Uninggha iltija qilip chaqirimen.

3Ölüm asaretliri méni chirmiwaldi;

Tehtisaraning derdliri méni tutuwaldi;

Men péshkellikke yoluqtum, elem tarttim; 1

4Shuning bilen men Perwerdigarning namigha toxtimay nida qildim: —

«Sendin ötünimen, i Perwerdigar,

Jénimni qutuldurghaysen!

5Shepqetliktur Perwerdigar, heqqaniydur;

Xudayimiz rehimdildur.

6Perwerdigar nadanni saqlaydu;

Men xarab ehwalgha chüshürüldum, U méni qutquzdi.

7Hey jénim, qaytidin xatirjem bol;

Chünki Perwerdigar séxiylik, méhribanliq körsetti; 2

8Chünki Sen jénimni ölümdin, közlirimni yashlardin,

Ayaghlirimni putlishishtin qutquzghansen.

9Men Perwerdigar aldida tiriklerning zéminida mangimen;

10Ishen’ginim üchün mundaq söz qilghanmen: —

«Men qattiq xar qilin’ghanmen». 3 4

11Jiddiyleshkinimdin: — «Ademlerning hemmisi yalghanchi!» — dégenmen. 5

12Manga körsetken barliq yaxshiliqlirini men néme bilen Perwerdigargha qayturimen?

13— Nijatliq qedehini qolumgha alimen,

We Perwerdigarning namini chaqirip iltija qilimen;

14Men qilghan qesemlirimni Perwerdigar aldida ada qilimen;

Berheq, Uning barliq xelqi aldida ularni ada qilimen.

15Perwerdigarning neziride,

Öz mömin bendilirining ölümi qimmetlik ishtur!

16Ah Perwerdigar, men berheq Séning qulungdurmen;

Men Séning qulungdurmen, dédikingning oghli ikenmen;

Sen méning asaretlirimni yeshkensen;

17Men Sanga teshekkür qurbanliqlirini sunimen,

Perwerdigarning namini chaqirip iltija qilimen; 6

18Men qilghan qesemlirimni Perwerdigar aldida ada qilimen;

Berheq, Uning barliq xelqi aldida ularni ada qilimen;

19Perwerdigarning öyining hoylilirida,

Séning otturungda turup, i Yérusalém,

Qesemlirimni ada qilimen!

Hemdusana!