Зәбур 52

52-күй •••• Қараңғу дуния

1-2Нәғмичиләрниң бешиға тапшурулуп оқулсун дәп, Махалат аһаңида Давут язған «Масқил»:

Ахмақ киши көңлидә: «Һеч бир Худа йоқ» — дәйду.

Улар чириклишип,

Нәпрәтлик қәбиһ ишларни қилишти;

Уларниң ичидә меһриванлиқ қилғучи йоқтур. 1 2

3Худа әрштә туруп, инсан балилирини күзитип:

«Бу инсанларниң арисида, инсапни чүшинидиған бирәрси бармиду?

Худани издәйдиғанлар бармиду? 3

4Һәммә адәм йолдин чиқти,

Һәммә адәм чириклишип кәтти,

Меһриванлиқ қилғучи йоқтур, һәтта бириму.

5Нанни йегәндәк Мениң хәлқимни жутувалған,

Қәбиһлик қилғучиларниң билими йоқмиду?» — дәйду.

Улар Пәрвәрдигарға һеч бир илтиҗа қилмайду.

6Қорққидәк һеч иш болмисиму,

Мана уларни ғайәт зор қорқунуч басти;

Чүнки Худа сени қоршавға алғанларниң устиханлирини парчилап чечивәтти;

Сән уларни хиҗиллиққа қойдуң;

Чүнки Худа уларни нәзиридин сақит қилди.

7Аһ, Исраилниң ниҗатлиғи Зиондин чиқип кәлгән болса еди!

Худа Өз хәлқини асаритидин чиқирип, азатлиққа ериштүргән чағда,

Яқуп шатлиниду,

Исраил хошал болиду!