Зәбур 40

40-күй •••• Ағриқниң дуаси

1-2Нәғмичиләрниң бешиға тапшурулуп оқулсун дәп, Давут язған күй: —

Ғериб-аҗизларға ғәмхорлуқ қилған киши нәқәдәр бәхитлик-һә!

Еғир күнләрдә Пәрвәрдигар униңға панаһ болиду. 1

3Пәрвәрдигар уни қоғдап, уни аман сақлайду;

У зиминда туруп бәхитияр яшайду;

Сән уни дүшмәнлириниң ихтияриға чүшүрмәйсән!

4Орун тутуп зәиплишип ятқинида, Пәрвәрдигар униңға дәрман болиду;

Сән униң ятқан орун-көрпилирини раслап түзәштүрүп турисән. 2

5Мән илтиҗа қилип: — «И Пәрвәрдигар, маңа меһриванлиқ көрсәткәйсән,

Җенимға шипалиқ бәргәйсән;

Чүнки мән алдиңда гуна қилдим» — дедим. 3

6Дүшмәнлирим мән тоғрилиқ: —

«У қачанму өлүп, нами-нәсли қуруп кетәр?» — дәп маңа яманлиқ тиләйду.

7Бириси мени көргили кәлгән болса,

У алдап-салдап дамчи сөзләйду;

Улар кәйнимдин көңлидә шумлуқ топлап,

Андин сиртларға чиқип шу ишларни тарқитип по атиду;

8Маңа өч болғанларниң һәммиси маңа қарита өз ара кусурлишиду,

Улар маңа зиянкәшлик қәстидә болиду.

9Улар: «Униң бешиға җин-шәйтандин бир кесәл чаплашти;

Әнди у орун тутуп йетип қалди;

У қайтидин туралмайду» — дейишиду.

10Һәтта сирдишим дәп ишәнгән қәдинас достум,

Мән билән һәмдәстихан болуп тузумни йегәнму маңа пут атти. 4 5

11Бирақ Сән Пәрвәрдигар, маңа рәһим қилғайсән;

Дүшмәнлиримдин интиқам елишқа,

Мени турғузғайсән;

12Дүшминимниң үстүмдин ғәлибә қилип шатланмиғинидин,

Сени мәндин сөйүниду, дәп билимән.

13Бирақ маңа кәлсәк, дурус болғанлиғимдин, сән мени йөләйсән;

Сән мени мәңгү Өз һозуруңда қәд көтириткүзүп турғузисән.

14Исраилниң Худаси Пәрвәрдигарға әбәдил-әбәткичә тәшәккүр-мәдһийә қайтурулғай!

Амин! Амин!