Зәбур 35

35-күй •••• Гунакар инсан вә Худаниң меһриванлиғи

1-2Нәғмичиләрниң бешиға тапшурулуп оқулсун дәп, Пәрвәрдигарниң қули Давут язған күй: —

Рәзил адәмниң асийлиғи мениң қәлбимдә бир бешарәтни пәйда қилиду: —

«Униң нәзиридә Худадин қорқидиған иш йоқтур!». 1

3Чүнки у өз-өзини махтайдуки,

У өз-өзигә: — «Мәндә гуна тепилмас, қилғиним жиркиничлик иш әмәстур!» — дәйду. 2

4Ағзидики сөзләр қәбиһлик вә һейлигәрликтур;

Пәзиләтлик иш қилиш параситидин у аллибурун мәһрумдур.

5У орнида ятқандиму гунани көзләйду;

У дурус болмиған йолға меңишни ирадә қилиду;

Яманлиқтин һеч нәпрәтләнмәйду.

6И Пәрвәрдигар, өзгәрмәс муһәббитиң әршләргә тақишиду;

Һәқиқәт-садиқлиғиң булутларға йетиду! 3

7Һәққанийлиғиң бүйүк тағлардәк,

Һөкүмлириң тилсиматлиқ чоңқур деңизлардәктур.

И Пәрвәрдигар, Сән адәмләр вә һайванларни сақлиғучидурсән;

8Сениң өзгәрмәс муһәббитиң нәқәдәр қиммәтликтур, и Худа!

Шуңа инсан балилири қанатлириң сайисидә панаһлиниду.

9Улар өйүңдики мол дәстихандин тойғичә бәһримән болиду;

Сән уларға һозур-һалавәтлириңниң дәриясидин ичкүзисән.

10Чүнки Сәндила бардур һаятлиқ булиқи;

Нуруңда болуп нурни көримиз.

11Аһ, Өзүңни тонуп, билгәнләргә муһәббитиңни,

Көңли дурусларғиму һәққанийлиғиңни көрситишни давамлаштурғайсән.

12Тәкәббурларниң путиниң маңа һуҗум қилишиға йол қоймиғайсән;

Рәзилләрниң қоли мени орнумдин қоғливәтмисун;

13Мана, яманлиқ қилғучилар жиқилди!

Ғулитиветилди, орнидин қайта туралмайду!