Зәбур 32

32-күй •••• Пәрвәрдигарниң меһриванлиғи җаһанға толған

1Әй һәққанийлар, Пәрвәрдигар үчүн тәнтәнә қилиңлар!

Мәдһийиләш дуруслар үчүн гөзәл иштур. 1

2Раваб билән Пәрвәрдигарни мәдһийиләңлар;

Онтарға тәңкәш болуп, Униңға күйләрни ейтиңлар. 2

3Униңға атап йеңи бир мунаҗат-нахшини ейтиңлар;

Маһирлиқ билән челип, авазиңларни жуқури яңритиңлар. 3

4Чүнки Пәрвәрдигарниң сөзи бәрһәқтур;

Униң барлиқ ишлири вәдилиригә садақәтликтур.

5У һәққанийәт һәм адаләтни яхши көргүчидур;

Йәр-зимин Пәрвәрдигарниң меһриванлиғи билән толғандур. 4

6Пәрвәрдигарниң сөзи билән асманлар яритилған,

Униң ағзидики нәпәс билән уларниң барлиқ қошунлириму яритилғандур; 5 6

7У деңиздики суларни бир йәргә жиғип догилайду;

У океанларни амбарлар ичидә сақлап туриду; 7

8Пүткүл йәр йүзидикиләр Пәрвәрдигардин әймәнсун;

Дуниядики пүтүн җан егилири Униңдин қорқуп, һөрмәтлисун;

9Чүнки Униң бир сөзи биләнла иш пүттүрүлгән еди;

Униң бир әмри биләнла дегәнлири бәрпа қилинған еди.

10Пәрвәрдигар әлләрниң планини тосуветиду;

У қовмларниң хияллирини бекар қиливетиду. 8

11Пәрвәрдигарниң несиһәти мәңгүгә туриду;

Қәлбидики ойлири дәвирдин-дәвиргә ишқа ашурулиду. 9

12«Пәрвәрдигар бизниң Худайимиздур» дәйдиған қовм бәхитликтур!

Йәни Өз мираси болушқа таллиған хәлиқ бәхитликтур! 10

13Пәрвәрдигар әрштин йәргә нәзәр салиду,

У пүткүл инсанларни көрүп туриду.

14Туралғусидин йәр йүзидикиләрниң һәммисигә қарайду;

15У уларниң һәр бириниң қәлблирини Ясиғучидур;

Уларниң барлиқ ишлирини дәңсәп чиққучидур.

16Падиша болса қошунлириниң көплүги билән ғалип болалмайду;

Палван өзиниң зор күчи билән өзини қутқузалмайду;

17Тулпарға тайинип хәвп-хәтәрдин қутқузулуш беһудиликтур,

У зор күчи билән һеч кимни қутқузалмайду;

18-19Мана, уларниң җенини өлүмдин қутқузуш үчүн,

Қәһәтчиликтә уларни һаят сақлаш үчүн,

Пәрвәрдигарниң көзи Өзидин әйминидиғанларниң үстидә туриду,

Өзиниң өзгәрмәс муһәббитигә үмүт бағлиғанларниң үстидә туриду. 11

20Бизниң җенимиз Пәрвәрдигарға тәлмүриду;

Бизниң ярдәмчимиз,

Бизниң қалқинимиз У болиду.

21Шуңа Униң билән қәлбимиз шатлинип кетиду;

Чүнки Униң муқәддәс намиға тайинип ишәндуқ.

22И Пәрвәрдигар, биз Саңила үмүт бағлиғинимиздәк,

Сениң өзгәрмәс муһәббитиңму үстимиздә болғай!