Зәбур 137

137-күй •••• Шәпқәткә рәхмәтләр

1Давут язған күй: —

Пүтүн қәлбим билән Саңа тәшәккүр ейтимән;

Барлиқ илаһлар алдида Сени күйләймән. 1

2Пак-муқәддәслигиңниң ибадәтханисиға қарап баш уримән,

Өзгәрмәс муһәббитиң һәм һәқиқәт-садақитиң үчүн намиңни тәбрикләймән;

Чүнки Сән пүтүн нам-шөһритиңдинму бәкрәк, вәдәңдә туридиғиниңни улуқ қилғансән. 2

3Саңа нида қилған күнидә, маңа җавап бәргәнсән;

Җенимға күч киргүзүп, мени риғбәтләндүргәнсән.

4Ағзиңдики сөзләрни аңлиғанда, и Пәрвәрдигар,

Җаһандики барлиқ шаһлар Сени мәдһийиләйду;

5Улар Пәрвәрдигарниң йоллирида жүрүп нахша ейтиду,

Чүнки улуқдур Пәрвәрдигарниң шан-шәриви.

6Чүнки Пәрвәрдигар алийдур;

Бирақ У һали бошларға нәзәр салиду;

Тәкәббуларни болса У жирақтин тонуп йетиду. 3

7Зулмәт-мушәққәтләр арисида маңған болсамму,

Сән мени җанландурисән;

Дүшмәнлиримниң ғәзивини тосушқа қолуңни узартисән,

Оң қолуң мени қутқузиду.

8Пәрвәрдигар маңа тәвә ишларни пүткүзиду;

Меһир-муһәббитиң, и Пәрвәрдигар, мәңгүлүктур;

Өз қоллириң ясиғанни ташлап кәтмигәйсән!