Аюп 41

1Мана, «уни бойсундуримән» дегән һәр қандақ үмүт беһудиликтур;

Һәтта уни бир көрүпла, үмүтсизлинип йәргә қарап қалиду әмәсму?

2Униң җениға тегишкә петиналайдиған һеч ким йоқтур;

Ундақта Мениң алдимда турмақчи болған кимдур? 1

3Асман астидики һәммә нәрсә Мениң турса,

Мениң алдимға ким келип «маңа тегишлигини бәргинә» дәп баққан екән,

Мән униңға қайтурушқа тегишликму? 2 3

4Левиатанниң әзалири,

Униң зор күчи,

Униң түзүлүшиниң гөзәллиги тоғрилиқ,

Мән сүкүт қилип туралмаймән.

5Ким униң савутлуқ тонини салдуруветәлисун?

Ким униң қош еңиги ичигә киривалалисун? 4

6Ким униң йүз дәрвазилирини ачалалисун?

Униң чишлири әтрапида вәһимә ятиду.

7Қасирақлириниң сәплири униң пәхридур,

Улар бир-биригә чиң чаплаштурулғанки, 5

8Бир-биригә шамал кирмәс йеқин туриду.

9Уларниң һәр бири өз һәмраһлириға чаплашқандур;

Бир-биригә зич йепиштурулған, һеч айрилмастур.

10Униң чүшкүрүшлиридин нур чақнайду,

Униң көзлири сәһәрдики қапақтәктур.

11Униң ағзидин отлар чиқип туриду;

От учқунлири сәкрәп чиқиду.

12Қомуш гүлханға қойған қайнаватқан қазандин чиққан һордәк,

Униң бурун төшүгидин түтүн чиқип туриду;

13Униң нәпәси көмүрләрни туташтуриду,

Униң ағзидин бир ялқун чиқиду.

14Бойнида зор күч ятиду,

Вәһимә униң алдида сәкришип ойнайду.

15Униң әтлири қат-қат бирләштүрүлүп чиң туриду;

Үстидики қасирақлири йепиштурулуп, мидирлимай туриду.

16Униң жүриги бәәйни таштәк мустәһкәм туриду,

Һәтта түгмәнниң асти тешидәк мәзмут туриду.

17У орнидин қозғалса, палванларму қорқуп қалиду;

Униң толғинип шавқунлишидин алақзадә болуп кетиду. 6

18Бириси қилични униңға тәккүзсиму, һеч үнүми йоқ;

Нәйзә, атарнәйзә вә яки чаңгақ болсиму бәрибир үнүмсиздур.

19У төмүрни самандәк,

Мисни пор яғачтәк чағлайду.

20Оқя болса уни қорқутуп қачқузалмайду;

Салға ташлири униң алдида пахалға айлиниду.

21Тоқмақларму пахалдәк һеч немә һесапланмайду;

У нәйзә-шәшбәрниң тәңлинишигә қарап күлүп қойиду. 7

22Униң асти қисми болса өткүр сапал парчилиридур;

У лай үстигә чоң тирна билән татилиғандәк из қалдуриду. 8

23У деңиз-океанларни қазандәк қайнитиветиду;

У деңизни қазандики мәлһәмдәк варақшитиду;

24У маңса маңған йоли пақирайду;

Адәм бужғунларни көрүп чоңқур деңизни аппақ чачлиқ бовай дәп ойлап қалиду.

25Йәр йүзидә униң тәңдиши йоқтур,

У һеч қорқмас яритилған.

26У бүйүкләрниң һәр қандиқиға җүръәт билән нәзәр селип, қорқмайду;

У барлиқ мәғрур һайванларниң падишасидур». 9