Аюп 20

Зофарму яманларниң ақивити үстидә сөз қилиду

1Андин Нааматлиқ Зофар җававән мундақ деди: —

2«Мени беарам қилған хияллар җавап беришкә үндәватиду,

Чүнки қәлбим беарамлиқта өртәнмәктә. 1

3Мән маңа һақарәт кәлтүрүп, мени әйипләйдиған сөзләрни аңлидим,

Шуңа мениң роһ-зеһним мени җавап беришкә қистиди.

4Сән шуни билмәмсәнки,

Йәр йүзидә Адәм атимиз апиридә болғандин бери,

5Рәзилләрниң ғалипә тәнтәниси қисқидур,

Ипласларниң хошаллиғи бирдәмликтур. 2

6Ундақ кишиниң шан-шәриви асманға йәткән болсиму,

Беши булутларға тақашсиму,

7Йәнила өзиниң поқидәк йоқап кетиду;

Уни көргәнләр: «У нәдидур?» дәйду.

8У чүштәк учуп кетиду,

Қайта тапқили болмайду;

Кечидики ғайипанә аламәттәк у һайдиветилиду.

9Уни көргән көз иккинчи уни көрмәйду,

Униң турған җайи уни қайта учратмайду.

10Униң оғуллири мискинләргә шәпқәт қилишқа мәҗбурлиниду;

Шуниңдәк у һәтта өз қоли билән байлиқлирини қайтуруп бериду.

11Униң устиханлири яшлиқ мағдуриға толған болсиму,

Бирақ униң мағдури униң билән биллә топа-чаңда йетип қалиду.

12Гәрчә рәзиллик униң ағзида татлиқ тетиған болсиму,

У уни тил астиға йошурған болсиму,

13У уни жутқуси кәлмәй меһрини үзәлмисиму,

У уни ағзида қалдурсиму, 3

14Бирақ униң қарнидики тамиғи өзгирип,

Кобра иланниң зәһиригә айлиниду.

15У байлиқларни жутуветиду, бирақ уларни яндуриду;

Худа уларни ашқазинидин чиқириветиду.

16У кобра иланниң зәһирини шорайду,

Чар иланниң нәштири уни өлтүриду.

17У қайтидин ериқ-өстәңләргә һәвәс билән қаралмайду,

Бал вә сериқ май билән ақидиған дәриялардин һозурлиналмайду.

18У еришкәнни жуталмай қайтуриду,

Тиҗарәт қилған пайдисидин у һеч һозурлиналмайду.

19Чүнки у мискинләрни езип, уларни ташливәткән;

У өзи салмиған өйни егиливалған.

20У ачкөзлүктин әсла зерикмәйду,

У арзулиған нәрсилиридин һеч қайсисини сақлап қалалмайду. 4

21Униңға жутувалғидәк һеч нәрсә қалмайду,

Шуңа униң баяшатлиғи мәңгүлүк болмайду.

22Униң тоққузи тәл болғанда, туюқсиз қисилчилиққа учрайду;

Һәр бир езилгүчиниң қоли униңға қарши чиқиду.

23У қосиғини тойғузуватқинида,

Худа дәһшәтлик ғәзивини униңға чүшүриду;

У ғизалиниватқанда ғәзивини униң үстигә яғдуриду.

24У төмүр қуралдин қечип қутулсиму,

Бирақ мис оқя уни санҗийду.

25Тәккән оқ кәйнидин тартип чиқиривелгинидә,

Ялтирақ оқ учи өттин чиқиривелгинидә,

Вәһимиләр уни басиду. 5

26Зулмәт қараңғулуқ униң байлиқлирини жутуветишкә тәйяр туриду,

Инсан пүвлимигән от уни жутувалиду,

Униң чедирида қелип қалғанлириниму жутуветиду. 6

27Асманлар униң қәбиһлигини ашкарилайду;

Йәр-зиминму униңға қарши қозғилиду.

28Униң мал-дунияси елип кетилиду,

Худаниң ғәзәплик күнидә кәлкүн улғийип өй-бисатини ғулитиду. 7

29Худаниң рәзил адәмгә бәлгүлигән несивиси мана шундақтур,

Бу Худа униңға бекиткән мирастур». 8