Йәшая 41

Худаниң әл-милләтләргә бәргән тәкливи

1— «И араллар, сүкүт қилип Мениң алдимға келиңлар;

Хәлиқләрму күчини йеңилисун!

Улар йеқин кәлсун, сөз қилсун;

Тоғра һөкүм қилиш үчүн өз ара йеқинлишайли!»

Әлләрниң мәсилиси — бутпәрәсликтур •••• Худа Өзини испатлаш үчүн бәргән бир бешарәт

2«Ким шәриқтики бирисини ойғитип,

Уни һәққанийлиқ билән Өз хизмитигә чақирди?

У әлләрни униң қолиға тапшуриду,

Уни падишалар үстидин һөкүмранлиқ қилдуриду;

Уларни униң қиличиға тапшуруп топа-чаңға айландуриду,

Уларни униң оқяси алдида шамал учурған пахал-топандәк қилиду. 1

3У уларни қоғливетип,

Путини йәргә тәккүзмәй дегидәк маңиду, аман-есәнлик ичидә өтүвериду; 2

4Әлмисақтин тартип дәвирләрни «Барлиққа кәл» дәп чақирип,

Буларни бекитип ада қилған ким?

Мән Пәрвәрдигар Авал Болғучидурмән,

Ахири болғанлар биләнму биллә Болғучидурмән;

Мән дегән «У»дурмән. 3 4

5Араллар шу ишларни көрүп қорқишиду;

Җаһанниң чәт-четидикиләр титрәп кетиду;

Улар бир-биригә йеқинлишип, алдиға келиду;

6Уларниң һәр бири өз хошнисиға ярдәм қилип,

Өз қериндишиға: «Жүрәклик бол!» — дәйду.

7Шуниң билән нәққашчи зәргәрни риғбәтләндүриду,

Метални япилақлап болқа ойнатқучи сәндәлни базған билән соққучини риғбәтләндүрүп: «Кәпшәрлигини яхши!» дәйду;

Шуниң билән уни лиңшип қалмисун дәп бутниң путини миқлар билән бекитиду. 5

Худаниң Исраилға илһам бериши

8Бирақ сән, и қулум Исраил,

И Өзүм таллиған Яқуп,

Ибраһим Мениң достумниң әвлади: — 6

9Мән җаһанниң қәридин елип кәлгән,

Йәрниң әң чәтлиридин чақириғиним сән екәнсән;

Мән саңа «Сән мениң қулумдурсән,

Мән сени таллиған,

Сени һәргиз чәткә қақмаймән» — дегән едим. 7

10— Қорқма; чүнки Мән сән билән биллидурмән;

Уян-буян қарап һодуқмаңлар;

Чүнки Мән сениң Худайиңдурмән;

Мән сени күчәйтимән,

Бәрһәқ, Мән саңа ярдәмдә болимән!

Бәрһәқ, Мән Өзүмниң һәққанийлиғимни билдүргүчи оң қолум билән сени йөләймән.

11Мана, саңа қарап ғалҗирлишип кәткәнләрниң һәммиси хиҗил болуп шәрмәндә болиду;

Саңа шикайәт қилғучилар йоқ дейәрлик болиду, һалак болиду. 8

12Сән уларни издисәң, һеч тапалмайсән;

Сән билән дәвалашқучилар —

Саңа қарши уруш қилғучилар йоқ дейәрлик, һеч болуп бақмиғандәк туриду.

13Чүнки Мән Пәрвәрдигар Худайиң оң қолуңни тутуп туруп, саңа: —

«Қорқма, Мән саңа ярдәмдә болимән!» дәймән.

14Қорқма, сән қурут болған Яқуп,

Исраилниң балилири!

Мән саңа ярдәмдә болимән!» — дәйду Пәрвәрдигар, йәни сениң Һәмҗәмәт-Қутқузғучиң, Исраилдики Муқәддәс Болғучи. 9

15Мана, Мән сени көп һәм өткүр чишлиқ йеңи бир дан айриғучи тирна қилимән;

Сән тағларни янчип, уларни парә-парә қиливетисән,

Дөңләрниму көкүм-талқанға айландуруветисән. 10

16Сән уларни соруйсән,

Шамал уларни учуруп кетиду,

Қуюн уларни тарқитиветиду;

Вә сән Пәрвәрдигар билән шатлинисән,

Исраилдики Муқәддәс Болғучини иптихарлинип мәдһийәләйсән.

17Бозәкләр вә йоқсуллар су издәйду, лекин су йоқ;

Уларниң тили уссузлуқтин қағҗирап кетиду;

Мән Пәрвәрдигар уларни аңлаймән;

Мән Исраилниң Худаси улардин ваз кәчмәймән. 11

18Мән қақас егизликләрдә дәрияларни,

Җилғилар ичидә булақларни ачимән;

Далани көлчәккә айландуримән,

Татираң йәрдин суларни урғутуп су билән қаплап беримән. 12

19Далада кедир, акатсийә, хадас вә зәйтун дәрәқлирини өстүрүп беримән;

Чөл-баяванда арча, қариғай вә боксус дәрәқлирини биргә тикимән; 13

20Шундақ қилип улар буларни көрүп, билип, ойлинип: —

«Пәрвәрдигарниң қоли мошуларни қилған,

Исраилдики Муқәддәс Болғучи уни яратқан!» дәп тәң чүшинишиду.

Худаниң бутпәрәсләрни қутқузуш тоғрисидики йәнә бир сөзи

21— Муһакимилириңларни оттуриға қоюңлар, дәйду Пәрвәрдигар;

— Күчлүк сәвәплириңларни чиқириңлар, дәйду Яқупниң Падишаси.

22— Бутлириңлар елип кирилсун,

Бизгә немиләрниң йүз беридиғанлиғини ейтсун;

Илгәрки ишларни, уларниң үҗүр-бүҗүрлиригичә көз алдимизда көрсәтсун,

Шундақла булардин чиқидиған нәтиҗиләрни бизгә билдүрүш үчүн ейтип бәрсун;

— Яки болмиса, кәлгүсидики ишларни аңлап биләйли;

23Силәрниң илаһлиқ екәнлигиңларни билишимиз үчүн,

Кейинки йүз беридиған ишларни бизгә баян қилиңлар;

Қандақла болмисун, Бизни һаң-таң қилип уни тәң көридиған қилиш үчүн,

Бирәр яхши иш яки яман бир ишни қилиңлар! 14

24Мана, силәр йоқниң арилиғида,

Ишлигиниңларму йоқ иштур;

Силәрни таллиғучи бир ләнитидур.

Бешарәт тәкрарлиниду; Худа барлиқ әл-жутларға «Мениң қулумни тонуңлар» дәп тонуштуриду

25Бирисини шимал тәрәптин қозғидим, у келиду;

У күнчиқиштин Мениң намимни җакалап келиду;

У бириси һак лайни дәссигәндәк, сапалчи лай чәйлигәндәк әмәлдарларниң үстигә һуҗум қилиду; 15

26Бизгә уқтуруш үчүн, ким муқәддәмдин буян буни ейтқан?

Яки Бизни «У һәқиқәттур» дегүзүп бу иштин бурун уни алдин-ала ейтқан?

Яқ, һеч ким ейтмайду;

Бәрһәқ, һеч ким баян қилмайду;

Сөзүңларни аңлалиғучи бәрһәқ йоқтур!

27Мән дәсләптә Зионға: — «Мошу ишларға көз тикип туруңлар! Көз тикип туруңлар!» дедим,

Йерусалимға хуш хәвәрни йәткүзгүчини әвәтип бәрдим.

28Мән қарисам, шулар арисида һеч ким йоқ —

Мәслиһәт бәргидәк һеч ким йоқ,

Шулардин сорисам, җавап бәргидәк һеч кимму йоқ. 16

Давами

29Қараңлар, улар һәммиси қуруқ;

Уларниң ясиғанлири йоқ иштур,

Қуйма мәбудлири қуруқ шамалдәк мәнасиздур.