Йәшая 25

Худани мәдһийиләйдиған, ахирқи замандики нахша

1Пәрвәрдигар, Сән мениң Худайим;

Мән Сени үстүн дәп мәдһийиләймән,

Мән Сениң намиңни мубарәкләймән,

Чүнки Сән карамәт ишларни,

Садиқлиқ вә һәқиқәт ичидә қедимдин буян қәлбиңгә пүккәнлириңни беҗа кәлтүргәнсән.

2Чүнки Сән шәһәрни харабилик,

Қәлъә-қорғанлиқ жутни харап,

Ятларниң ордисини шәһәр болалмас қилғансән,

У иккинчи һәргиз қурулмайду. 1

3Шуңа һелиқи күчлүк хәлиқ Сени улуқлайду,

Әшәддий әлләрниң һелиқи шәһири Сәндин қорқиду;

4-5Чүнки Сән мискинләргә қорған,

Йоқсулларниң дәрди-һаҗитигә қорған,

Боранға далда,

Иссиққа сайә болғансән;

Чүнки әшәддийләрниң зәрбә долқуни тамға урулған борандәк,

Қағҗирақ йәрни басқан иссиқ һавадәк болди.

Бирақ иссиқ һава булут сайиси билән тосулғандәк,

Сән ятларниң чуқан-сүрәнлирини пәсәйтисән;

Әшәддийләрниң ғәлибә нахшиси пәс қилиниду.

6Вә мошу тағда самави қошунларниң Сәрдари болған Пәрвәрдигар барлиқ қовмлар үчүн зияпәт қилиду —

Майлиқ йемәкликләр,

Сүздүрүлгән кона шараплар,

Жилиги тоқ майлиқ йемәкликләр,

Сүздүрүлгән, яхши сақланған кона шараплардин болған зияпәт болиду; 2

7Вә У мошу тағда һәммә қовмларни япидиған чүмпәрдини,

Барлиқ әлләрни япидиған япқучни йоқитиду;

8У өлүмни мәңгүгә жутуп йоқитиду!

Рәб Пәрвәрдигар һәр бир йүздики яшларни сүртүветиду;

Пүткүл йәр-зимин алдида Өз хәлқиниң шәрмәндилигини елип ташлайду;

Чүнки Пәрвәрдигар шундақ ейтқан. 3

9Вә шу күнидә дейилидуки: —

«Мана, Худайимиз мошу, биз Униңға тәлмүрүп кәлгән,

У бизни қутқузиду;

Мана, мошу Пәрвәрдигардур, биз Униңға тәлмүрүп кәлгән,

Биз шатлинип Униң ниҗат-қутулдурушидин хурсән болимиз».

10Чүнки мошу таққа Пәрвәрдигарниң қоли қонуп туриду;

Вә саман азгалда тезәк билән чәйләнгәндәк, Моаб Униң путлири астида чәйлиниду; 4

11Моаб әшу тезәклик азгалдин үзүп чиқиш үчүн қолини кериду,

Бирақ униң қоли чевәр болғини билән, Рәб униң тәкәббурлуғини пәс қилиду. 5 6

12У сепиллириңниң егиз мудапиәлик қорғанлирини ғулитип,

Йәр билән йәксан қилип,

Топа-чаңға айландуриду.