Йәшая 12

Исраилниң ахирқи замандики бир нахшиси

1— Вә шу күни сән: —

— И Пәрвәрдигар, мән Сени мәдһийиләймән;

Сән маңа ғәзәпләнгиниң билән,

Ғәзивиң мәндин йөткилип кәтти,

Вә сән маңа тәсәлли бәрдиң.

2Мана, Тәңри мениң ниҗатимдур;

Мән Униңға тайинимән, қорқмаймән,

Яһ Пәрвәрдигар мениң күчүм вә нахшамдур;

У йәнә мениң ниҗатим болди, — дәйсән. 1

3— Шатлиқ билән силәр ниҗатлиқ қудуқлиридин су тартисиләр. 2

4Шу күнидә силәр: —

«Пәрвәрдигарға рәхмәт ейтиңлар,

Униң намини чақирип нида қилиңлар;

Униң әмәллирини хәлиқләр арисида аян қилиңлар,

Униң наминиң зор аброй тапқанлиғини җакалаңлар. 3

5Пәрвәрдигарға күйләр ейтиңлар,

Чүнки У улуқ ишларни қилған;

Мана бу пүткүл җаһанға аян қилинсун!

6Зиондикиләр, тәнтәнә қилип җар селиңлар;

Чүнки араңларда турған Исраилдики Муқәддәс Болғучи бүйүктур!» — дәйсиләр.