Matta 3

Yahya yolu hazırlıyor

(Markos 1:2‑8; Luka 3:1‑18)

1Bir süre sonra Vaftizci Yahya Yahudiyeʼnin ıssız yerlerine gidip vaaz etmeye başladı. 2Şöyle diyordu: “Tövbe edin, çünkü Göklerin Krallığı1 yaklaştı.” 3Allahʼın Peygamber Yeşaya aracılığıyla haber verdiği kişi Yahyaʼdır. Yeşaya şöyle demişti:

“Issız yerlerde sesini yükselten biri,

‘Rabbin yolunu hazırlayın,

geçeceği yerleri düz yapın!’ diyor.”2

4Yahya deve tüyünden elbise giyerdi ve belinde deriden bir kayış vardı. Yemek olarak çekirge ve yaban balı yerdi. 5O vakit Yeruşalimʼden bütün Yahudiyeʼden ve Şeria3 ırmağının çevresinden halk ona akın etti. 6Onlar günahlarını açıkça söyleyip Yahyaʼnın eliyle Şeria ırmağında vaftiz oldular.

7Ferisilerden ve Sadukilerden de bir sürü kişi vaftiz olmak için Yahyaʼya geldi. Yahya bunu görünce onlara şöyle dedi: “Ey yılan soyu!4 Allahʼın vereceği cezadan kaçabileceğinizi kim söyledi? 8Bunun için tövbenize layık meyve verin. 9Kendi kendinize, ‘Atamız İbrahimʼdir’ demeye kalkmayın. Ben size diyorum ki, Allah şu taşlardan bile İbrahimʼe çocuklar yaratabilecek güçtedir. 10Balta artık ağaçların köküne dayandı. İyi meyve vermeyen her ağaç kesilip ateşe atılacak. 11Tövbe edesiniz diye ben sizi suyla vaftiz ediyorum. Ama benden sonra gelen benden daha güçlü. Ben Oʼnun ayaklarından sandaletlerini çıkarmaya layık değilim. O sizi Kutsal Ruhʼla ve ateşle vaftiz edecek. 12Küreği elindedir. O kürekle harman yerini temizleyip buğdayını ambara toplayacak.5 Ama samanı hiç sönmeyen ateşle yakacak.”

İsaʼnın vaftizi

(Markos 1:9‑11; Luka 3:21,22)

13O sırada İsa Celile bölgesinden Şeria ırmağına, Yahyaʼnın yanına, onun eliyle vaftiz olmak için geldi. 14Ama Yahya Oʼna şu sözlerle engel olmak istedi: “Benim senin tarafından vaftiz edilmem lazım. Yine de sen bana geliyorsun!”

15Ama İsa ona şöyle cevap verdi: “Şimdilik buna razı ol! Çünkü doğru olan her şeyi bu şekilde yerine getirmemiz lazım.” Bunun üzerine Yahya İsaʼnın dileğine razı oldu.

16Vaftiz olur olmaz İsa sudan çıktı. O anda gökler açıldı ve İsa, Allahʼın Ruhuʼnun bir güvercin gibi inip kendi üzerinde durduğunu gördü. 17Gökten bir ses şöyle dedi: “Bu benim sevgili Oğlumʼdur. Oʼndan memnunum.”