โยบ 17

1“วิญญาณ​ผม​หมด​สิ้น

วัน​เวลา​ของ​ผม​ดับ​ลง

หลุมศพ​พร้อม​รอ​ผม

2มี​แต่​คน​เยาะ​เย้ย​อยู่​กับ​ผม

ตา​ผม​เฝ้า​มอง​การ​ยั่วยุ​ของ​พวกเขา

3“ขอ​พระองค์​วาง​หลักประกัน เป็น​ผู้ค้ำประกัน​ข้าพเจ้า​ต่อ​พระองค์​เอง

ใคร​จะ​จับมือตกลง​กับ​ข้าพเจ้า?

4พระองค์​ปิด​ใจ​พวกเขา​ไม่​ให้​เข้าใจ

จึง​จะ​ไม่​ยก​พวกเขา​ขึ้น

5คน​ที่​กล่าว​โทษ​เพื่อน​เพื่อ​เอา​ทรัพย์

แม้แต่​ตา​ของ​ลูก​เขา​ก็​จะ​มืด​ดับ

6“แต่​พระองค์​ทำให้​ผม​กลาย​เป็น​ขี้ปาก​ของ​ผู้คน

พวกเขา​ถ่ม​น้ำลาย​ใส่​หน้า

7ตา​ผม​มัว​เพราะ​ความเศร้า

ร่างกาย​ทุก​ส่วน​เป็น​เหมือน​เงา

8คน​ซื่อตรง​จะ​ตก​ตะลึง​กับ​เรื่อง​นี้

คน​บริสุทธิ์​จะ​ลุก​ขึ้น​ต่อต้าน​คนไม่ยำเกรง​พระเจ้า

9แต่​คน​เที่ยงธรรม​จะ​ยึดมั่น​ใน​ทาง​ของ​ตน

คน​มือสะอาด​จะ​แข็ง​แรง​ขึ้น​เรื่อยๆ

10ส่วน​พวกคุณ​ทุก​คน กลับ​มา​เถอะ

ผม​จะ​ไม่​พบ​คน​มี​ปัญญา​ใน​หมู่​พวกคุณ​เลย

11วัน​เวลา​ของ​ผม​ผ่าน​ไป​แล้ว

แผน​ของ​ผม​พัง​ลง

ความคิด​ใน​ใจ​ก็​เช่น​กัน

12พวกเขา​เปลี่ยน​กลางคืน​เป็น​กลางวัน

พูด​ว่า ‘แสง​ใกล้​มา​แล้ว’ ทั้ง​ที่​ยัง​มืด

13ถ้า​ผม​หวัง​ให้​เชโอล1​เป็น​บ้าน

ถ้า​ปู​ที่นอน​ใน​ความมืด

14ถ้า​ผม​บอก​ความเน่าเปื่อย​ว่า ‘ท่าน​เป็น​พ่อ​ของ​ผม’

บอก​หนอน​ว่า ‘แม่​ของ​ผม’ และ ‘พี่น้องหญิง​ของ​ผม’

15แล้ว​ความหวัง​ของ​ผม​อยู่​ที่ไหน?

ใคร​จะ​เห็น​ความหวัง​ของ​ผม?

16มัน​จะ​ลง​ไป​กับ​ผม​สู่​ประตู​เชโอล2

หรือ​เรา​จะ​ลง​สู่​ฝุ่น​ด้วย​กัน?”