1 พงศ์กษัตริย์ 9

1เมื่อโซโลมอน​สร้างพระวิหาร​ของพระยาห์เวห์ วังของกษัตริย์ และทุกสิ่งที่พระองค์​ตั้งใจจะทำจนเสร็จ 2พระยาห์เวห์​ทรงปรากฏแก่โซโลมอน​เป็นครั้งที่สอง เหมือนที่เคยปรากฏแก่พระองค์​ที่กิเบโอน 3พระยาห์เวห์​ตรัสว่า “เราได้ยินคำอธิษฐานและคำวิงวอนที่เจ้าทูลต่อเราแล้ว เราทำให้พระวิหาร​ที่เจ้าสร้างนี้ศักดิ์สิทธิ์ เพื่อให้พระนามของเราอยู่ที่นั่นตลอดไป ตาและใจของเราจะอยู่ที่นั่นเสมอ 4ส่วนเจ้า ถ้าเจ้าดำเนินต่อหน้าเราอย่างดาวิดบิดาของเจ้า ด้วยใจซื่อตรงและความเที่ยงธรรม ทำตามทุกสิ่งที่เราสั่งเจ้า และรักษากฎเกณฑ์กับข้อกำหนดของเรา 5เราจะทำให้บัลลังก์​แห่งอาณาจักรของเจ้าเหนืออิสราเอล​มั่นคงตลอดไป ตามที่เราสัญญากับดาวิดบิดาของเจ้าว่า ‘เจ้าจะไม่ขาดผู้สืบเชื้อสายนั่งบนบัลลังก์​อิสราเอล’ 6แต่ถ้าเจ้าหรือบุตรหลานของเจ้าเลิกติดตามเรา ไม่รักษาพระบัญญัติและกฎเกณฑ์ที่เราวางไว้ต่อหน้าเจ้า แล้วไปรับใช้และกราบไหว้พระอื่น 7เราจะตัดอิสราเอล​ออกจากแผ่นดินที่เราประทานแก่พวกเขา และจะขับพระวิหาร​ที่เราทำให้ศักดิ์สิทธิ์สำหรับพระนามของเราให้พ้นจากสายตาเรา อิสราเอล​จะกลายเป็นคำเปรียบและคำเยาะเย้ยในหมู่ชนทุกชาติ 8แม้พระวิหาร​นี้จะสูงเด่น แต่ทุกคนที่ผ่านไปจะตกตะลึงและส่งเสียงเยาะ แล้วถามว่า ‘ทำไมพระยาห์เวห์​จึงทรงทำเช่นนี้ต่อแผ่นดินและพระวิหาร​นี้?’ 9คนทั้งหลายจะตอบว่า ‘เพราะพวกเขาทอดทิ้งพระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของตน ผู้ทรงนำบรรพบุรุษออกจากอียิปต์ แล้วไปยึดถือพระอื่น กราบไหว้และรับใช้พระเหล่านั้น พระยาห์เวห์​จึงทรงนำภัยพิบัติทั้งหมดนี้มาสู่พวกเขา’”

10เมื่อครบยี่สิบปีที่โซโลมอน​สร้างอาคารสองหลัง คือพระวิหาร​ของพระยาห์เวห์​และวังของกษัตริย์ 11ฮีรามกษัตริย์​แห่งไทระได้จัดหาไม้ซีดาร์ ไม้ไซเปรส และทองคำให้โซโลมอน​ตามที่พระองค์​ต้องการ กษัตริย์​โซโลมอน​จึงยกเมืองยี่สิบเมืองในแคว้นกาลิลีให้ฮีราม 12ฮีรามออกจากไทระไปดูเมืองที่โซโลมอน​ยกให้ แต่ไม่พอใจเมืองเหล่านั้น 13เขาพูดว่า “พี่น้องของข้า เมืองที่ท่านให้ข้านี้เป็นเมืองอย่างไรกัน?” เขาจึงเรียกเมืองเหล่านั้นว่าดินแดนคาบูล1 ซึ่งยังเรียกเช่นนั้นจนถึงทุกวันนี้ 14ฮีรามส่งทองคำหนึ่งร้อยยี่สิบทาเลนต์2 ให้กษัตริย์

15กษัตริย์​โซโลมอน​เกณฑ์แรงงานเพื่อสร้างพระวิหาร​ของพระยาห์เวห์ วังของพระองค์ มิลโล กำแพงเยรูซาเล็ม ฮาโซร์ เมกิดโด และเกเซอร์ 16ฟาโรห์​กษัตริย์​แห่งอียิปต์​เคยยกทัพขึ้นไปยึดเกเซอร์ เผาเมือง และฆ่าชาวคานาอันที่อาศัยอยู่ที่นั่น แล้วมอบเมืองนี้เป็นของขวัญแต่งงานแก่ธิดาซึ่งเป็นภรรยาของโซโลมอน 17โซโลมอน​ทรงสร้างเกเซอร์ เบธโฮโรนล่าง 18บาอาลัท และทามาร์ในถิ่นทุรกันดาร 19รวมทั้งเมืองคลังเก็บเสบียงทั้งหมดของพระองค์ เมืองสำหรับรถรบ เมืองสำหรับพลม้า และสิ่งก่อสร้างที่โซโลมอน​ทรงปรารถนาจะสร้างเพื่อความพอพระทัยในเยรูซาเล็ม เลบานอน และทั่วดินแดนที่พระองค์​ปกครอง 20ประชาชน​ที่เหลืออยู่จากชาวอาโมไรต์ ชาวฮิตไทต์ ชาวเปริสซี ชาวฮีไวต์ และชาวเยบุส ซึ่งไม่ใช่ชาวอิสราเอล 21คือบุตรหลานของคนเหล่านั้นที่ยังอยู่ในแผ่นดิน และชาวอิสราเอล​ไม่สามารถทำลายจนหมด โซโลมอน​เกณฑ์คนเหล่านี้เป็นแรงงานทาส ซึ่งยังเป็นเช่นนั้นจนถึงทุกวันนี้ 22แต่โซโลมอน​ไม่ได้ทำให้ชาวอิสราเอล​เป็นแรงงานทาส พวกเขาเป็นทหาร ผู้รับใช้ ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ แม่ทัพ และผู้บัญชาการรถรบกับพลม้า 23หัวหน้างานของโซโลมอน​ที่ควบคุมแรงงานก่อสร้างมีห้าร้อยห้าสิบคน

24ธิดาของฟาโรห์​ย้ายจากนครดาวิดขึ้นไปอยู่ในวังที่โซโลมอน​สร้างให้นาง หลังจากนั้นพระองค์​จึงสร้างมิลโล

25โซโลมอน​ถวายเครื่องบูชา​เผาทั้งตัวและเครื่องบูชา​สันติสุขบนแท่นบูชาที่พระองค์​สร้างถวายพระยาห์เวห์​ปีละสามครั้ง และเผาเครื่องหอมร่วมกับเครื่องบูชา​บนแท่นบูชาต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์ ดังนี้พระองค์​ก็ทรงทำพระวิหาร​จนเสร็จ

26กษัตริย์​โซโลมอน​สร้างกองเรือที่เอซีโอนเกเบอร์ใกล้เอโลท บนชายฝั่งทะเลแดงในดินแดนเอโดม 27ฮีรามส่งข้ารับใช้ของตนซึ่งเป็นลูกเรือชำนาญทะเลไปกับกองเรือร่วมกับข้ารับใช้ของโซโลมอน 28พวกเขาไปโอฟีร์ ขนทองคำสี่ร้อยยี่สิบทาเลนต์3 จากที่นั่นมาถวายกษัตริย์​โซโลมอน