โรม 2

การ/พิพากษา/อัน/ชอบธรรม/ของ/พระเจ้า

1เหตุฉะนั้น/ท่าน/ที่/ตัดสิน/คน/อื่น ท่าน/ก็/ไม่มี/ข้อแก้ตัว/เลย เพราะ/ไม่ว่า/ท่าน/ตัดสิน/ผู้/อื่น/ด้วย/ประเด็น/ใด ท่าน/ก็/พิพากษา/ลงโทษ/ตนเอง/ด้วย เพราะ/ท่าน/ผู้/เป็น/คน/ตัดสิน/ก็/ยัง/ทำ/อย่าง/เดียวกัน 2เรา/รู้/อยู่/ว่า/พระเจ้า/ทรงตัดสิน/ลงโทษ/ผู้/ที่/ทำ/เช่นนี้/ตาม/ความ/เป็น/จริง 3ดังนั้น/เมื่อ/ท่าน/ผู้/เป็น/เพียง/มนุษย์/ปุถุชน/ตัดสิน/คน/อื่น แต่/ตัว/เอง/ยัง/ทำ/แบบเดียว/กับ/เขา ท่าน/คิด/หรือว่า/จะ/พ้น/จาก/การ/พิพากษา/ลงโทษ/ของ/พระเจ้า/ได้? 4หรือ/ท่าน/หมิ่นประมาท/พระ/กรุณาคุณ ความ/อดกลั้น และ/ความ/อดทน/อัน/ล้นเหลือ/ของ/พระองค์ ท่าน/ไม่รู้หรือ/ว่า/พระ/กรุณาคุณ/ของ/พระเจ้า/มุ่ง/ชักนำ/ท่าน/ให้/กลับใจ/ใหม่?

5แต่/เพราะ/ท่าน/ใจแข็ง/ดื้อด้าน/และ/ไม่ยอม/กลับใจ ท่าน/จึง/ส่ำสม/พระ/พิโรธ/ให้แก่/ตนเอง/ไว้/สำหรับ/วัน/แห่ง/พระ/พิโรธ/ของ/พระเจ้า เมื่อ/พระองค์/ทรง/สำแดง/การ/พิพากษา/อัน/ชอบธรรม 6พระเจ้า “จะ/ทรงตอบ/แทน/แต่ละคน/ตาม/การ/กระทำ/ของ/เขา”1 7สำหรับ/ผู้/ที่/พากเพียร/ทำ/ความดี คือ/คน/ที่/แสวงหา/ศักดิ์ศรี เกียรติ และ/ความ/เป็นอมตะ/นั้น พระองค์/จะ/ประทาน/ชีวิต/นิรันดร์ 8แต่/ผู้/ที่/มุ่ง/หา/ประโยชน์/ใส่/ตัว/และ/ผู้/ที่/ปฏิเสธ/ความจริง/และ/ติดตาม/ความชั่ว/จะ/ได้รับ/พระ/อาชญา/และ/พระ/พิโรธ 9ความ/ทุกข์ร้อน/ลำเค็ญ/จะ/มี/แก่/ทุกคน/ที่/ทำชั่ว พวก/ยิว/ก่อน แล้ว/คน/ต่างชาติ/ด้วย 10แต่/ศักดิ์ศรี เกียรติ และ/สันติสุข/จะ/มี/แก่/ทุกคน/ที่/ทำดี พวก/ยิว/ก่อน แล้ว/คน/ต่างชาติ/ด้วย 11เพราะ/พระเจ้า/ไม่ได้/ทรงเลือก/ที่รัก/มัก/ที่ชัง

12คน/ทั้งปวง/ที่/ไม่มี/บทบัญญัติ/และ/ได้ทำ/บาป/จะ/พินาศ/โดย/ไม่ต้อง/อ้างถึง/บทบัญญัติ และ/คน/ทั้งปวง/ที่อยู่/ภายใต้/บทบัญญัติ/และ/ได้ทำ/บาป/จะ/ถูกตัดสิน/ตาม/บทบัญญัติ 13เพราะ/ผู้/ชอบธรรม/ใน/สาย/พระเนตร/พระเจ้า/ไม่ใช่/ผู้/ที่ได้ยิน/ได้ฟัง/บทบัญญัติ แต่/ผู้/ที่/ทำ/ตาม/บทบัญญัติ/ต่างหาก/ที่พระเจ้า/จะ/ทรง/ประกาศ/ว่า/เป็น/ผู้/ชอบธรรม 14(อันที่จริง/เมื่อ/คน/ต่างชาติ/ผู้/ไม่มี/บทบัญญัติ/ได้ทำ/สิ่ง/ที่/บทบัญญัติ

กำหนดไว้/โดยปกติ/วิสัย/ของ/เขา เขา/ก็/เป็น/บทบัญญัติ/ให้/ตนเอง/แม้ว่า/เขา/ไม่มี/บทบัญญัติ 15เพราะ/เขา/แสดง/ให้เห็นว่า/ข้อกำหนด/ต่างๆ ของ/บทบัญญัติ/ได้/จารึก/อยู่ในใจ/ของ/เขา จิตสำนึก/ของ/เขา/ก็/เป็น/พยาน/ด้วย/และ/ความคิด/ของ/เขา/นั่นแหละ/ที่/ฟ้องร้อง/หรือ/ปกป้อง/เขา) 16สิ่งนี้/จะ/เกิดขึ้น/ใน/วันที่/พระเจ้า/จะ/ทรง/พิพากษา/ความลับ/ของ/มนุษย์/โดยทาง/พระเยซู/คริสต์ ตามที่/ระบุ/ไว้/ใน/ข่าว/ประเสริฐ/ซึ่ง/ข้าพเจ้า/ประกาศ

พวก/ยิว/และ/บทบัญญัติ

17แต่ถ้า/ท่าน/เรียก/ตนเอง/ว่า/ยิว ถ้า/ท่าน/พึ่ง/บทบัญญัติ/และ/โอ้อวด/ว่า/ท่าน/มี/ความ/สัมพันธ์/ใกล้ชิดกับ/พระเจ้า 18ถ้า/ท่าน/รู้/พระประสงค์/ของ/พระองค์/และ/เห็นชอบ/ใน/สิ่ง/ที่/ยอดเยี่ยม เพราะ/ท่าน/ได้รับ/การ/สั่งสอน/จาก/บทบัญญัติ 19ถ้า/ท่าน/มั่นใจ/ว่า/ตน/เป็น/ผู้/นำทาง/ให้/คน/ตาบอด เป็น/แสงสว่าง/แก่/ผู้/ตกอยู่ใน/ความมืด 20เป็น/ผู้/สอน/คน/โง่ เป็น/ครู/สอน/เด็ก เพราะ/ท่าน/มี/ความรู้/และ/ความจริง/ทั้งมวล/ที่อยู่/ใน/บทบัญญัติ 21แล้ว/ท่าน/ผู้/สอน/คน/อื่น ท่าน/ไม่/สอน/ตัวเอง/บ้าง/หรือ? ท่าน/ผู้/เทศนา/ว่า/ไม่ควร/ลักขโมย ท่าน/ลักขโมย/หรือไม่? 22ท่าน/ผู้/กล่าว/ว่า/อย่า/ล่วงประเวณี ท่านเอง/ล่วงประเวณี/หรือไม่? ท่าน/ผู้/รังเกียจ/รูปเคารพ ท่าน/ปล้น/พระวิหาร/หรือไม่? 23ท่าน/ผู้/โอ้อวด/ใน/บทบัญญัติ ท่าน/เอง/ลบหลู่/พระเจ้า/โดย/ละเมิด/บทบัญญัติ/หรือไม่? 24ตามที่/มี/เขียน/ไว้/ว่า “พระนาม/ของ/พระเจ้า/ถูกลบหลู่/ท่ามกลาง/ชน/ต่างชาติ/ก็/เพราะ/พวก/ท่าน”2

25การเข้า/สุหนัต/มี/คุณค่า/ถ้า/ท่าน/รักษา/บทบัญญัติ แต่ถ้า/ท่าน/ละเมิด/บทบัญญัติ ท่าน/ก็/จะ/เหมือน/ไม่ได้/เข้าสุหนัต/เลย 26ถ้า/ผู้/ที่/ไม่ได้/เข้าสุหนัต/ทำตาม/ข้อกำหนด/ของ/บทบัญญัติ/จะ/ไม่/ถือ/เสมือน/ว่า/พวก/เขา/ได้/เข้าสุหนัต/แล้ว/หรือ? 27ผู้/ที่/ไม่ได้/เข้าสุหนัต/ทางกาย/แต่/ยัง/ทำตาม/บทบัญญัติ/นั่นแหละ/จะ/ปรับโทษ/ท่าน/ผู้/ซึ่ง/ทั้งๆ ที่มี3/บทบัญญัติ/เป็น/ลายลักษณ์อักษร/และ/ได้/เข้าสุหนัต/แล้วก็/ยัง/เป็น/ผู้/ละเมิด/บทบัญญัติ

28ผู้/ที่เป็น/ยิว/แท้ ไม่ใช่/คน/ที่เป็น/ยิว/แต่เพียง/ภายนอก ทั้ง/การ/เข้า/สุหนัต/แท้/ก็/ไม่ใช่/การเข้า/สุหนัต/แต่เพียง/ภายนอก/และ/ทาง/ร่างกาย/เท่านั้น 29แต่คน/ที่เป็น/ยิว/แท้/คือ/คน/ที่เป็น/ยิว/ภายใน และ/การ/เข้าสุหนัต/แท้/คือ/การ/เข้าสุหนัต/ทาง/ใจ/โดย/พระวิญญาณ ไม่ใช่/โดย/บทบัญญัติ/ที่เป็น/ลายลักษณ์อักษร คำ/สรรเสริญ/ที่/คน/เช่นนี้/ได้รับ/ไม่ได้/มาจาก/มนุษย์/แต่/มาจาก/พระเจ้า