สุภาษิต 1

จุดประสงค์/และ/หัวใจ/ของ/สุภาษิต

1สุภาษิต/ของ/กษัตริย์/โซโลมอน/แห่ง/อิสราเอล โอรส/ของ/ดาวิด

2เพื่อ/บรรลุ/ปัญญา/และ/คำ/สั่งสอน

เพื่อให้/เข้าใจ/ถ้อยคำ/แห่ง/วิจารณญาณ

3เพื่อ/รับฟัง/คำ/สั่งสอน/ที่/ทำให้/เกิด/ไหวพริบ/ปฏิภาณ

ทำ/สิ่ง/ที่/ถูกต้อง ยุติธรรม และ/เที่ยงธรรม

4เพื่อให้/คน/อ่อน/ต่อ/โลก/รู้ทัน/เล่ห์เหลี่ยม

ให้/เยาวชน/มี/ความรู้/และ/ความ/เฉลียว/ฉลาด

5ให้/ผู้/ที่/ฉลาด/รับฟัง/และ/เพิ่มพูน/ความรู้

ให้/ผู้/ที่/มี/ความ/เข้าใจ/ได้รับ/การ/ชี้แนะ

6เพื่อให้/เข้าใจ/สุภาษิต/และ/คำอุปมา

คำสอน/และ/คำ/ปริศนา/ของ/ปราชญ์1

7ความ/ยำเกรง/องค์พระผู้เป็นเจ้า/เป็น/บ่อเกิด/ของ/ความรู้

ส่วน/คน/โง่2ดูหมิ่น/ปัญญา/และ/คำ/สั่งสอน

บทนำ

8ลูกเอ๋ย จง/ฟัง/คำ/สั่งสอน/ของ/พ่อ/เจ้า

และ/อย่า/ละเลย/คำสอน/ของ/แม่/เจ้า

9เพราะ/สิ่ง/เหล่านี้/เป็น/มาลัย/ประดับ/เกล้า

เป็น/สร้อย/ประดับ/คอ/ของเจ้า

10ลูกเอ๋ย หาก/คน/บาป/มา/ชักชวน/เจ้า

อย่า/คล้อยตาม/พวกเขา

11หาก/พวกเขา/กล่าว/ว่า “มา/กับ/เรา/เถิด

ให้/เรา/ซุ่มคอย/เอา/เลือด/คน

ให้/เรา/ดัก/ทำร้าย/คน/บริสุทธิ์/เล่น/เถิด

12ให้/เรา/เป็น/เหมือน/หลุม/ฝัง/ศพ/ที่/กลืน/พวกเขา/ทั้งเป็น

กลืน/พวกเขา/ทั้งตัว/เหมือน/คน/ตก/ลง/ไป/ใน/หลุม/ลึก

13เรา/จะ/ยึด/ของ/มีค่า/ทุก/ชนิด

เอา/ของ/ที่/ปล้น/มา/เก็บไว้/ให้/เต็ม/บ้าน/ของเรา

14มา/เป็น/พวกเรา/สิ

จะ/ได้/ใช้/เงิน/กระเป๋า/เดียวกับ/เรา”

15ลูกเอ๋ย อย่าไป/ร่วมทาง/กับ/พวกเขา

อย่า/เดิน/ใน/ทาง/ของ/พวกเขา/เลย

16เพราะ/เท้า/ของ/พวกเขา/วิ่งไป/หา/ความ/หายนะ

พวกเขา/จะ/เสีย/เลือด/เสีย/เนื้อ/ใน/ไม่/ช้า3

17เปล่า/ประโยชน์/ที่/จะ/ขึง/ตาข่าย

เพราะ/นก/ทุก/ตัว/มองเห็น!

18คน/เหล่านี้/ซุ่มคอย/เอา/โลหิต/ของ/ตัวเอง

เขา/ดัก/เอา/ชีวิต/ตัวเอง!

19นั่นแหละ/คือ/จุดจบ/ของ/บรรดา/ผู้/หา/กำไร/มา/โดย/ทุจริต

มัน/ย่อม/คร่า/ชีวิต/ตัว/เขา/เอง

คำเตือน/ไม่ให้/ปฏิเสธ/ปัญญา

20ปัญญา/ป่าวร้อง/อยู่/บน/ท้องถนน

เปล่ง/เสียง/ใน/ที่/ชุมชน

21นาง/ร้องเรียก/อยู่/บน/ยอด/กำแพง4

นาง/ร้องบอก/ที่/ประตู/เมือง/ว่า

22“พวก/อ่อน/ต่อ/โลก/เอ๋ย เจ้า/จะ/รัก/ความโง่/ไป/นาน/แค่ไหน?

คน/มัก/เยาะเย้ย/จะ/หลงใหล/การ/เยาะเย้ย/ไป/นาน/เพียงไร?

คน/โง่/จะ/ชัง/ความรู้/ไป/นาน/สัก/เท่าใด?

23จง/กลับตัว/กลับใจ/มา/ฟัง/คำเตือน/ของเรา!

เรา/จะ/เท/ความคิด/จิตใจ/ของเรา/แก่/เจ้า

และ/จะ/ให้/เจ้า/เข้าใจ/คำ/สั่งสอน/ของเรา

24แต่/เนื่องจาก/เจ้า/ปฏิเสธ/เมื่อ/เรา/ร้องเรียก

ไม่มี/ใคร/ใส่ใจ/เมื่อ/เรา/กวักมือ

25เพราะ/เจ้า/ไม่แยแส/คำแนะนำ/ทั้งสิ้น/ของเรา

ไม่/ยอมรับ/คำ/ตักเตือน/จาก/เรา

26ดังนั้น/เรา/ก็/จะ/หัวเราะ/เยาะ/เจ้า/เมื่อ/ภัยพิบัติ/โจมตี/เจ้า

เรา/จะ/เยาะเย้ย/เจ้า/เมื่อ/ความ/หายนะ/มาถึง/เจ้า

27เมื่อ/ความ/หายนะ/มาถึง/เจ้า/ดั่ง/พายุ

เมื่อ/ความ/พินาศ/ถาโถม/เข้ามา/ดั่ง/พายุหมุน

เมื่อ/ความ/เดือดร้อน/ลำเค็ญ/ท่วมท้น/เจ้า

28“เมื่อนั้น/พวกเขา/จะ/ร้องเรียก/เรา แต่/เรา/จะ/ไม่ตอบ

พวกเขา/จะ/เสาะ/แสวงหา/เรา แต่/จะ/ไม่/พบ

29เพราะ/พวกเขา/ได้/ชัง/ความรู้

และ/เลือก/ที่/จะ/ไม่/ยำเกรง/องค์/พระผู้เป็นเจ้า

30เพราะ/พวกเขา/ไม่/ยอมรับ/คำแนะนำ/ของเรา

ไม่/ไยดี/ต่อ/คำตักเตือน/ของเรา

31พวกเขา/จะ/ได้รับ/ผล/จาก/วิถีทาง/ของ/ตัวเอง

และ/เต็มอิ่ม/กับ/ผล/จาก/แผนร้าย/ของ/ตน

32เพราะ/คน/อ่อน/ต่อ/โลก/จะ/ฆ่า/ตัวเอง/ด้วย/การ/หัน/ออก/นอก/ลู่/นอก/ทาง

และ/คน/โง่/จะ/ทำลาย/ตัวเอง/ด้วย/ความ/เฉยเมย/ของ/พวกเขา

33แต่/ผู้/ใด/รับฟัง/เรา/จะ/อยู่/อย่าง/ปลอดภัย

จะ/สุขสบาย ไม่/หวั่น/เกรง/ภยันตราย/ใดๆ”