ผู้วินิจฉัย 5

บทเพลง/ของ/เดโบราห์

1ใน/วัน/นั้น/เดโบราห์/กับ/บาราค/บุตร/อาบีโนอัม/ร้องเพลง/บทนี้/ว่า

2“สรรเสริญ/องค์/พระผู้เป็นเจ้า!

เมื่อ/เหล่า/เจ้านาย/ใน/อิสราเอล/นำหน้า

เมื่อ/เหล่า/ประชากร/เต็มใจ/อุทิศ/ตน

3“ฟัง/เถิด กษัตริย์/ทั้งหลาย! ฟัง/เถิด บรรดา/เจ้านาย!

ข้าพเจ้า/จะ/ร้องเพลง/สดุดี/แด่1องค์พระผู้เป็นเจ้า/ข้าพเจ้า/จะ/ขับร้อง

จะ/บรรเลง/เพลง/ถวาย2พระยาห์เวห์/พระเจ้า/แห่ง/อิสราเอล

4“ข้าแต่/องค์พระผู้เป็นเจ้า/เมื่อ/พระองค์/เสด็จ/ออกมา/จาก/เสอีร์

เมื่อ/ทรง/ยาตรา/จาก/ดินแดน/เอโดม

โลก/ก็/สั่นสะท้าน ท้องฟ้า/หลั่ง/ริน

เมฆ/เท/ฝน/ลงมา

5ภูเขา/สะเทือน/เลื่อน/ลั่น/ต่อหน้า/องค์/พระผู้เป็นเจ้า

แม้แต่/ภูเขา/ซีนาย/ก็/สั่นคลอน/ต่อหน้า/พระยาห์เวห์/พระเจ้า/แห่ง/อิสราเอล

6“ใน/ยุค/ของ/ชัมการ์/บุตร/อานาท

ใน/สมัย/ของ/ยาเอล/ถนน/หนทาง/ถูกทิ้ง/ร้าง

ผู้/สัญจร/ไป/มา/ใช้/เส้นทาง/คดเคี้ยว

7วิถี/ชาวบ้าน3ใน/อิสราเอล/ก็/หยุดลง

หยุด/จนกระทั่ง/ข้าพเจ้า4เดโบราห์/ขึ้นมา

ดั่ง/มารดา/คน/หนึ่ง/ของ/อิสราเอล

8เมื่อ/พวกเขา/เลือก/พระ/อื่นๆ

สงคราม/ก็/มา/ประชิด/ประตู/เมือง

และ/ไม่มี/โล่/ไม่มี/หอก/ให้/เห็น/เลย

ท่ามกลาง/ชายฉกรรจ์/สี่หมื่น/คน/ใน/อิสราเอล

9จิตใจ/ของ/ข้าพเจ้า/ชื่นชม/บรรดา/เจ้านาย/ของ/อิสราเอล

และ/เหล่า/อาสาสมัคร/ใน/หมู่/ประชาชน

สรรเสริญ/องค์/พระผู้เป็นเจ้า!

10“ท่าน/ผู้/ขี่ลา/สีขาว

นั่งอยู่/บน/อาน/พรม

และ/ท่าน/ผู้/เดินตาม/ถนน

จง/ใคร่ครวญ 11เสียง/ของ/เหล่า/นักร้อง5ที่/แหล่งน้ำ

เขา/เล่าขาน/ถึง/พระ/ราชกิจ/อัน/ชอบธรรม/ของ/องค์/พระผู้เป็นเจ้า

ถึง/พันธกิจ/อัน/ชอบธรรม/ของ/นักรบ6ของ/พระองค์/ใน/อิสราเอล

“แล้ว/ชนชาติ/ของ/องค์/พระผู้เป็นเจ้า

ลงมา/ที่/ประตู/เมือง

12‘ตื่นเถิด/เดโบราห์/เอ๋ย ตื่นขึ้น/เถิด!

ตื่นเถิด ตื่นขึ้น เปล่ง/เสียง/ร้องเพลง!

บาราค/เอ๋ย ลุกขึ้น/เถิด!

บุตร/แห่ง/อาบีโนอัม/เอ๋ย จง/นำ/เชลย/ของ/ท่าน/ไป’

13“ครั้งนั้น/บรรดา/ผู้/ที่/เหลือ/อยู่

ลงมา/ต่อสู้/เหล่า/เจ้านาย

ประชากร/ของ/องค์/พระผู้เป็นเจ้า

มา/ร่วม/กับ/ข้าพเจ้า/ต่อสู้/ผู้/เกรียงไกร

14บางคน/มา/จาก/เอฟราอิม/ซึ่ง/เคยเป็น/ดินแดน/ของ/ชาว/อามาเลข

เบนยามิน/อยู่/กับ/เหล่า/ประชากร/ที่/ติดตาม/ท่าน

เหล่า/แม่ทัพ/ลง/มา/จาก/มาคีร์

บรรดา/ผู้/ถือ/คทา/ของ/แม่ทัพ/มา/จาก/เศบูลุน

15เจ้านาย/แห่ง/อิสสาคาร์/ไป/กับ/เดโบราห์

อิสสาคาร์/สมทบ/กับ/บาราค

เร่งรุด/ติดตาม/เขา/เข้า/สู่/หุบเขา

แต่/ใน/แว่นแคว้น/แห่ง/รูเบน

พา/กัน/ใคร่ครวญ/อย่างหนัก

16ทำไม/ท่าน/จึง/พำนัก/อยู่/รอบ/กอง/ไฟ7

เพื่อ/ฟัง/เสียง/ผิวปาก/เรียก/ฝูงแกะ?

แต่/ใน/แว่นแคว้น/แห่ง/รูเบน

พา/กัน/ใคร่ครวญ/อย่างหนัก

17กิเลอาด/อยู่/ฟาก/ข้างโน้น/ของ/แม่น้ำ/จอร์แดน

และ/ดาน/ทำไม/ยัง/มัว/อ้อยอิ่ง/อยู่/ข้างๆ เรือ?

อาเชอร์/เอ้อระเหย/อยู่/ที่/ชายฝั่ง

นั่ง/เฉย/อยู่/ริมทะเล

18ประชากร/ของ/เศบูลุน/เสี่ยงชีวิต/ของ/ตน

นัฟทาลี/ก็/อยู่/ใน/สมรภูมิ8เช่นเดียวกัน

19“เหล่า/กษัตริย์/มา/สู้รบ/กัน

เหล่า/กษัตริย์/แห่ง/คานาอัน/ได้/สู้รบ/กัน

ที่/ทาอานาค ใกล้/ห้วงน้ำ/แห่ง/เมกิดโด

แต่/ไม่ได้/ริบ/เงิน/ริบ/ข้าวของ/ใดๆ เลย

20ดวงดาว/จาก/ฟ้าสวรรค์

ออก/จาก/วงโคจร/มา/ต่อสู้/สิเสรา

21แม่น้ำ/คีโชน แม่น้ำ/สาย/โบราณ

กวาดล้าง/พวกเขา/ออกไป

จิตวิญญาณ/ของ/ข้าพเจ้า/เอ๋ย จง/เดินหน้า/ต่อ/ไป จง/เข้มแข็ง/เถิด!

22และ/แล้ว/เสียง/เกือกม้า/ก็/ดังกระหึ่ม

ม้าศึก/ของเขา/ควบห้อ/ออกไป

23ทูต/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/กล่าว/ว่า ‘จง/สาปแช่ง/เมโรส

สาปแช่ง/ชาว/เมือง/นั้น/อย่างหนัก

เพราะ/เขา/ไม่ได้/มา/ช่วย/องค์/พระผู้เป็นเจ้า

ช่วย/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ต่อสู้/ผู้/เกรียงไกร’

24“หญิง/ผู้/น่ายกย่อง/มาก/ที่สุด/คือ/ยาเอล

ภรรยา/ของ/เฮเบอร์/ชาว/เคไนต์

เป็น/ผู้/ที่/น่าชมเชย/ที่สุด/ของ/บรรดา/หญิง/ที่อาศัย/อยู่/ใน/เต็นท์

25เขา/ร้องขอ/น้ำ นาง/ก็/ให้/น้ำนม

นาง/นำ/นมข้น/ใส่/ชาม/ที่ใช้/กับ/เหล่า/เจ้านาย/มา/ให้/เขา

26นาง/เอื้อม/มือ/หยิบ/หลักหมุด/เต็นท์

มือขวา/คว้า/ค้อน/ของ/ช่างไม้

ตอก/ทะลุ/ขมับ/ของ/สิเสรา หัว/เขา/แหลกเหลว

นาง/ตอก/หลักหมุด/ทะลุ/ขมับ/ของเขา

27เขา/ทรุดลง/ที่/เท้า/ของ/นาง

เขา/ล้มลง/ตรงที่/เขา/นอนอยู่

เขา/ฟุบ/ลง/แทบเท้า/ของ/นาง

เขา/ล้มลง/ตาย/ตรง/นั้น

28“มารดา/ของ/สิเสรา

เฝ้ามอง/ลอด/ลูกกรง/หน้าต่าง/และ/ร่ำร้อง/ว่า

‘ทำไม/รถรบ/ของเขา/จึง/มา/ช้า?

ทำไม/ล้อ/ของ/รถม้าศึก/ของเขา/แล่น/ช้า/นัก?’

29ผู้/ฉลาด/ที่สุด/ใน/หมู่/สตรี/ของ/นาง/ก็/ตอบ/นาง

อันที่จริง/นาง/เฝ้าบอก/ตัวเอง/ว่า

30‘พวกเขา/ยัง/หา/และ/แบ่ง/ของ/เชลย/กัน/ไม่เสร็จ/หรือ/ไร?

แต่ละคน/ได้/หญิงสาว/หนึ่ง/คน/บ้าง สอง/คน/บ้าง

สิเสรา/ริบ/ได้/เสื้อผ้า

ปัก/สี/สด/สวย

ผ้าพันคอ/ปัก/ลวดลาย/สำหรับ/ฉัน

ทั้งหมด/นี้/เป็น/ของ/ที่/ริบ/มา’

31“ข้าแต่/องค์/พระผู้เป็นเจ้า! ขอให้/ศัตรู/ทั้งปวง/ของ/พระองค์/พินาศไป/เช่นนั้น

แต่/ขอให้/บรรดา/ผู้/ที่รัก/พระองค์/เป็น/เช่น/ดวงอาทิตย์

ที่/โผล่/ขึ้น/ด้วย/พลัง”

แล้ว/แผ่นดิน/ก็/สงบสุข/อยู่/ตลอด/สี่สิบปี