โยบ 30

1“แต่/เดี๋ยวนี้/ผู้/ที่/อ่อน/อาวุโส/กว่า/ข้า เย้ยหยัน/ข้า

ซึ่ง/บิดา/ของเขา/เหล่านั้น/ข้า/ยัง/รังเกียจ

ไม่ให้/มา/อยู่/กับ/สุนัข/เลี้ยงแกะ/ของ/ข้า

2มือ/อัน/เปี่ยม/พลัง/ของ/พวกเขา/มี/ประโยชน์/อัน/ใด/สำหรับ/ข้า

ใน/เมื่อ/กำลังวังชา/เสื่อมถอย/จาก/พวกเขา/แล้ว

3พวกเขา/ผอมโซ/เพราะ/หิวโหย/และ/ขาด/อาหาร

ซัดเซพเนจร/ไป/ใน/ถิ่น/กันดาร/ยาม/ค่ำคืน

4พวกเขา/เก็บ/ผัก/ตาม/พุ่มไม้

และ/เก็บ/รากไม้/เป็น/อาหาร1

5พวกเขา/ถูก/ขับไล่/ไส/ส่ง/จาก/เพื่อน/พ้อง

ผู้/คน/ตะโกน/ไล่หลัง/ราวกับว่า/เขา/เป็น/ขโมย

6พวกเขา/ถูก/บังคับให้/อาศัย/อยู่/ใน/พื้น/ลำธาร/ซึ่ง/แห้งขอด

ตาม/โพรง/หรือ/ตาม/ซอกหิน

7พวกเขา/ส่ง/เสียงร้อง/อยู่/กลาง/พุ่มไม้

และ/ซุก/ตัว/กัน/ใต้/พุ่มหนาม

8พวกเขา/เป็น/คน/ถ่อย/ด้อย/สกุล

ถูกขับไล่/จาก/แผ่นดิน

9“และ/บัดนี้/ลูกๆ ของ/พวกเขา/ร้องเพลง/เย้ย/ข้า

ข้า/ตก/เป็น/ขี้ปาก/ของ/พวกเขา

10พวกเขา/รังเกียจ/ข้า/และ/ไม่ยอม/เข้ามา/ใกล้/ข้า

พวกเขา/ถ่ม/น้ำลาย/รด/หน้า/ข้า/อย่าง/ไม่/ลังเล

11ใน/เมื่อ/พระเจ้า/ทรง/ปลด/ธนู/ของ/ข้า/และ/ทำให้/ข้า/ทุกข์ยาก

พวกเขา/ไม่มี/ความ/ยับยั้ง/ชั่ง/ใจ/ต่อหน้า/ข้า

12ข้า/ถูก/พวกเขา2จู่โจม/เข้ามา/ด้านขวา/มือ

พวกเขา/วาง/กับดัก/หลุมพราง/ไว้

และ/โอบล้อม/เข้ามา/ต่อสู้/กับ/ข้า

13พวกเขา/ปิดกั้น/ทางหนี/ของ/ข้า

และ/ทำลาย/ล้าง/ข้า

พวกเขา/กล่าว/ว่า ‘ไม่มี/ใคร/ช่วย/เขา/ได้/เลย’3

14พวกเขา/ตรง/รี่/เข้า/มา/หา/ตาม/รอย/แยก

ทะลัก/เข้ามา/ท่ามกลาง/ซาก/ปรักหักพัง

15ความ/อก/สั่น/ขวัญ/แขวน/จู่โจม/ข้า

ศักดิ์ศรี/ของ/ข้า/สูญสิ้น/เหมือน/ถูก/ลมพัด/ไป

สวัสดิภาพ/ของ/ข้า/ลอย/ลับ/ไป/ดั่ง/เมฆ

16“บัดนี้/ชีวิต/ของ/ข้า/ตกต่ำ/ไป

วันคืน/อัน/ทุกข์/ทรมาน/ยึด/ข้า/ไว้

17ค่ำคืน/ทิ่มแทง/กระดูก/ของ/ข้า

ความ/เจ็บปวด/กัด/กิน/ข้า/ไม่/หยุดหย่อน

18โดย/ฤทธิ์/อำนาจ/อัน/ยิ่งใหญ่ เสื้อผ้า/ของ/ข้า/ถูก/กระชาก/ออก4

ข้า/ถูก/คว้า/ที่/คอ/เสื้อ

19พระองค์/ทรง/เหวี่ยง/ข้า/ลงใน/โคลน

ข้า/กลายเป็น/เหมือน/ฝุ่น/และ/ขี้เถ้า

20“ข้าแต่/พระเจ้า ข้าพระองค์/ร้อง/ทูล/พระองค์ แต่/พระองค์/ไม่/ทรง/ตอบ

ข้าพระองค์/ยืนขึ้น พระองค์/ก็/เพียงแต่/ทอดพระเนตร

21พระองค์/กลับ/โหดร้าย/ต่อ/ข้า/พระองค์

และ/ทรง/เล่นงาน/ข้าพระองค์/ด้วย/พระหัตถ์/อัน/ทรงฤทธิ์

22พระองค์/ทรง/ฉวย/ข้าพระองค์/ขึ้น/และ/ให้/ลมพัด/พา/ข้าพระองค์/ไป

และ/ทรง/เหวี่ยง/ข้าพระองค์/ไป/มา/ใน/พายุ

23ข้าพระองค์/ทราบ/ว่า/พระองค์/จะ/นำ/ข้าพระองค์/ไป/สู่/ความตาย

ไป/ยัง/ที่/ซึ่ง/กำหนด/ไว้/สำหรับ/ทุก/ชีวิต

24“แน่/ทีเดียว ไม่มี/ใคร/ยื่น/มือ/เข้ามา/ช่วย/คน/ที่/แตก/สลาย

เมื่อ/เขา/ทุกข์ยาก/และ/ร้อง/ขอ/ให้/ช่วย

25ข้า/ไม่ได้/ร่ำไห้/เพื่อ/ผู้/ตกทุกข์/ได้/ยาก/หรือ?

จิตวิญญาณ/ของ/ข้า/ไม่ได้/เศร้า/เสียใจ/เพื่อ/ผู้/ยากไร้/หรือ?

26ถึงกระนั้น/เมื่อ/ข้า/มุ่งหวัง/สิ่ง/ที่ดี/กลับ/ได้/สิ่ง/ที่/เลวร้าย

เมื่อ/ข้า/มอง/หา/ความ/สว่าง/กลับ/ได้/ความ/มืดมน

27จิตใจ/ของ/ข้า/ทุกข์ร้อน/ไม่/หยุดหย่อน

พานพบ/แต่/วัน/คืน/อัน/ทุกข์/ทรมาน

28ผิว/ข้า/หมอง/คล้ำ/แต่/ไม่ใช่/เพราะ/กรำแดด

ข้า/ยืนขึ้น/ร้องขอ/ความ/ช่วยเหลือ/ต่อ/ชุมชน

29ข้า/ถูก/มองว่า/เป็น/พี่น้อง/กับ/หมาป่า

และ/เป็น/เพื่อน/กับ/นกเค้าแมว

30ผิว/ของ/ข้า/ดำ/และ/ตกสะเก็ด

กาย/ข้า/ร้อนรุ่ม/ด้วย/พิษไข้

31เสียงพิณ/ของ/ข้า/กลายเป็น/เสียง/คร่ำครวญ

และ/เสียง/ปี่/ของ/ข้า/กลายเป็น/เสียง/โหยไห้