เยเรมีย์ 38

เยเรมีย์/ถูก/ทิ้ง/ไว้/ใน/บ่อ

1ฝ่าย/เชฟาทิยาห์/บุตร/มัทธาน เกดาลิยาห์/บุตร/ปาชเฮอร์ เยฮูคัล1บุตร/เชเลมิยาห์ และ/ปาชเฮอร์/บุตร/มัลคียาห์ ได้ยิน/ถ้อยคำ/ที่/เยเรมีย์/กล่าว/แก่/ประชากร/ทั้งปวง/ว่า 2“องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัส/ว่า ‘ใครก็ตาม/ที่/ยัง/คง/อยู่/ใน/เยรูซาเล็ม/จะ/ตาย/เพราะ/สงคราม การ/กันดาร/อาหาร และ/โรคระบาด แต่/ใครก็ตาม/ที่/ยอมแพ้/แก่/ชาว/บาบิโลน2จะ/รอดชีวิต เขา/จะ/มี/ชีวิต/อยู่’ 3องค์พระผู้เป็นเจ้า/ตรัส/ว่า ‘เรา/จะ/ยก/เมือง/นี้/ให้/กองทัพ/ของ/กษัตริย์/บาบิโลน/อย่าง/แน่นอน/และ/เขา/จะ/ยึด/เมือง/ได้’ ”

4ขุนนาง/เหล่านี้/ก็/มา/ทูล/กษัตริย์/ว่า “ชายคน/นี้/สมควร/ตาย เขา/พูด/ทำลาย/ขวัญ/ของ/ทหาร/ซึ่ง/ยัง/เหลืออยู่/ใน/กรุง/นี้/ตลอดจน/ประชาชน/ทั้งปวง ชายคน/นี้/ไม่ได้/คิดถึง/ประโยชน์/สุข/ของ/ประชาชน แต่/บ่อนทำลาย”

5เศเดคียาห์/ตรัส/ตอบว่า “เขา/อยู่/ใน/มือ/ของเจ้า/แล้ว กษัตริย์/ไม่อาจ/ทำ/อะไร/ที่/ขัด/พวกเจ้า/ได้”

6พวกเขา/จึง/จับตัว/เยเรมีย์ ใช้/เชือก/หย่อนลง/ใน/บ่อ/ซึ่ง/อยู่/ใน/ลาน/ทหาร/รักษา/พระองค์ เป็น/บ่อ/ของ/มัลคียาห์/ซึ่งเป็น/โอรส/กษัตริย์ บ่อ/นั้น/ไม่มี/น้ำ มี/แต่/โคลน เยเรมีย์/ก็/จมลงใน/โคลน

7เมื่อ/เอเบดเมเลค/ชาวคูช3เจ้าหน้าที่4คน/หนึ่ง/ของ/ราช/วัง/ได้ยิน/ว่า/เยเรมีย์/ถูก/หย่อนลง/ใน/บ่อ ใน/ขณะที่/กษัตริย์/ประทับ/อยู่/ที่/ประตู/เบนยามิน 8เอเบดเมเลค/ได้/ออก/จาก/วัง/มา/กราบ/ทูล/พระองค์/ว่า 9“ข้าแต่/กษัตริย์/เจ้านาย/ของ/ข้าพเจ้า คน/เหล่านี้/ทำ/สิ่ง/เลว/ร้าย/ต่อ/ผู้เผยพระวจนะ/เยเรมีย์ พวกเขา/ทิ้ง/เยเรมีย์/ไว้/ใน/บ่อ เขา/จะ/ต้อง/อดตาย/เมื่อ/ไม่มี/ขนมปัง/เหลืออยู่/ใน/กรุง/นี้/อีก”

10กษัตริย์/จึง/ตรัส/สั่ง/เอเบดเมเลค/ชาวคูช/ว่า “ให้/นำ/คน/สามสิบ/คน/ไป/ช่วยกัน/ดึง/เยเรมีย์/ขึ้นมา/จาก/บ่อ/ก่อน/ที่/จะ/ตาย”

11ดังนั้น/เอเบดเมเลค/ก็/นำ/คน/ไป/ยัง/ห้อง/หนึ่ง/ใต้/คลัง/ของ/พระราชวัง เอา/ผ้าขี้ริ้ว/และ/เสื้อผ้า/ที่/ไม่/ใช้/แล้ว/มา/จาก/ที่นั่น และ/ผูก/เชือก/หย่อนลง/ไป/ให้/เยเรมีย์/ใน/บ่อ 12เอเบดเมเลค/บอก/เยเรมีย์/ว่า “เอา/ผ้าขี้ริ้ว/กับ/เสื้อผ้า/เก่า/นี้/รอง/ใต้/รักแร้/กัน/เชือก/บาด” เยเรมีย์/ก็/ทำ/ตาม 13แล้ว/พวกเขา/ก็/ดึง/เยเรมีย์/ขึ้นมา และ/พา/กลับ/ไป/ที่/ลาน/ทหาร/รักษา/พระองค์ เขา/ก็/ถูก/คุมตัว/ไว้/ที่นั่น

เศเดคียาห์/ตรัส/ถาม/เยเรมีย์/อีก

14ต่อมา/กษัตริย์/เศเดคียาห์/ให้/คน/ไป/นำตัว/ผู้เผยพระวจนะ/เยเรมีย์/มา/เข้าเฝ้า/ตรง/ประตู/ที่สาม/ของ/พระวิหาร/ของ/องค์/พระผู้เป็นเจ้า กษัตริย์/ตรัส/ว่า “เรา/อยาก/ถาม/อะไร/เจ้า อย่า/ปิดบัง/สิ่งใด/จาก/เรา/เลย”

15เยเรมีย์/ทูล/ว่า “หาก/ข้าพระบาท/ตอบ/ฝ่าพระบาท ฝ่าพระบาท/จะ/ไม่ฆ่า/ข้าพระบาท/หรือ? ถึงแม้/ข้าพระบาท/ให้/คำ/ปรึกษา/หารือ ฝ่าพระบาท/ก็/จะ/ไม่/ฟัง/ข้าพระบาท”

16แต่/กษัตริย์/เศเดคียาห์/ก็/สาบาน/เป็น/การ/ลับ/กับ/เยเรมีย์/ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า/ผู้/ประทาน/ลมหายใจ/แก่/พวกเรา/นั้น/ทรง/พระชนม์/อยู่/แน่/ฉันใด เรา/จะ/ไม่ฆ่า/เจ้า/หรือ/มอบตัว/เจ้า/แก่/ผู้/หมาย/เอาชีวิต/ของเจ้า/เลย/ฉันนั้น”

17เยเรมีย์/จึง/ทูล/เศเดคียาห์/ว่า “พระยาห์เวห์/พระเจ้า/ผู้/ทรงฤทธิ์ พระเจ้า/แห่ง/อิสราเอล/ตรัส/ว่า ‘หาก/เจ้า/ยอมแพ้/ทหาร/ของ/กษัตริย์/บาบิโลน ทั้ง/เจ้า/กับ/ครอบครัว/จะ/รอดชีวิต/และ/กรุง/นี้/จะ/ไม่/ถูก/เผา 18แต่/หาก/เจ้า/ไม่/ยอมแพ้/ทหาร/ของ/กษัตริย์/บาบิโลน กรุง/นี้/จะ/ถูก/มอบ/แก่/ชาว/บาบิโลน/และ/พวกเขา/จะ/เผา/มัน/ทิ้ง ตัว/เจ้าเอง/ก็/จะ/ไม่/รอด/จาก/เงื้อมมือ/ของ/พวกเขา’ ”

19เศเดคียาห์/ตรัส/กับ/เยเรมีย์/ว่า “เรา/กลัว/ชาวยิว/ซึ่ง/เอา/ใจ/ออก/ห่าง/และ/ไป/เข้า/กับ/พวก/บาบิโลน ชาว/บาบิโลน/อาจ/มอบ/เรา/ไว้/ใน/มือ/ของ/คน/เหล่านั้น และ/เขา/จะ/ปฏิบัติต่อ/เรา/อย่าง/ทารุณ”

20เยเรมีย์/ตอบว่า “เขา/จะ/ไม่/มอบ/ฝ่าพระบาท/หรอก จง/เชื่อฟัง/องค์พระผู้เป็นเจ้า/โดย/ทำ/ตาม/ที่/ข้าพระบาท/ทูล แล้ว/จะ/เป็น/ผลดี/แก่/ฝ่าพระบาท/และ/ฝ่าพระบาท/จะ/รอดชีวิต 21แต่/หาก/ฝ่าพระบาท/ไม่/ยอมแพ้ องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/สำแดง/แก่/ข้าพระบาท/ไว้/แล้ว/ดังนี้ 22ผู้หญิง/ทุกคน/ที่/อยู่/ใน/วัง/ของ/กษัตริย์/ยูดาห์/จะ/ถูกนำ/ตัว/ออกมา/ให้/เจ้านาย/ของ/กษัตริย์/บาบิโลน ผู้หญิง/เหล่านั้น/จะ/กล่าว/แก่/ฝ่าพระบาท/ว่า

“ ‘เหล่า/สหาย/ที่/ฝ่าพระบาท/ไว้/เนื้อ/เชื่อใจ

ก็/ลวง/ฝ่าพระบาท/ให้/หลง/และ/เอาชนะ/ฝ่าพระบาท

เมื่อ/พระบาท/จมลงใน/โคลน

เหล่า/สหาย/ก็/ทิ้ง/ฝ่าพระบาท/ไป/หมด’

23“ส่วน/มเหสี/และ/โอรส/ธิดา/ทั้งปวง/ของ/ฝ่าพระบาท/จะ/ถูกนำ/ออกมา/ให้/ชาว/บาบิโลน ฝ่าพระบาท/เอง/จะ/หนี/ไม่/พ้น/เงื้อมมือ/ของ/พวกเขา แต่/จะ/ถูก/กษัตริย์/บาบิโลน/คุมตัว/ไว้/และ/กรุง/นี้/จะ/ถูกเผา5”

24เศเดคียาห์/จึง/ตรัส/กับ/เยเรมีย์/ว่า “อย่า/แพร่งพราย/สิ่ง/ที่/เรา/พูดกัน/นี้/เป็น/อัน/ขาด มิฉะนั้น/เจ้า/อาจ/ต้อง/ตาย 25ถ้า/พวก/ข้าราชการ/ได้ยิน/ว่า/เรา/ได้/พูดกับ/ท่าน/และ/พวกเขา/มา/หา/และ/กล่าว/กับ/ท่าน/ว่า ‘จง/บอก/เรา/ว่า/เจ้า/พูด/อะไร/กับ/กษัตริย์/และ/พระองค์/ตรัส/อะไร/กับ/เจ้า อย่า/ปิดบัง/อะไร/เรา/เลย มิฉะนั้น/เรา/จะ/ฆ่า/เจ้า’ 26จง/บอก/แต่เพียง/ว่า ‘เรา/อ้อนวอน/กษัตริย์/ไม่ให้/ส่ง/เรา/กลับไป/ตาย/ที่/บ้าน/ของ/โยนาธาน’ ”

27แล้ว/บรรดา/ข้าราชบริพาร/ก็/มา/ไต่ถาม/เยเรมีย์/จริงๆ และ/เขา/ก็/บอก/คน/เหล่านั้น/ตามที่/กษัตริย์/ตรัส/สั่งไว้/ทุกอย่าง คน/เหล่านั้น/จึง/ไม่ได้/พูด/อะไร/กับ/เขา/อีก เพราะ/ไม่มี/ใคร/ได้ยิน/ถ้อยคำ/ที่/เขา/กับ/กษัตริย์/สนทนา/กัน

28และ/เยเรมีย์/ก็/ยังคง/ถูก/คุมตัว/อยู่/ใน/ลาน/ทหาร/รักษา/พระองค์/จวบจน/วันที่/เยรูซาเล็ม/ถูก/ยึด