เยเรมีย์ 32

เยเรมีย์/ซื้อ/ที่ดิน

1นี่/เป็น/พระดำรัส/จาก/องค์พระผู้เป็นเจ้า/มาถึง/เยเรมีย์/ใน/ปี/ที่/สิบ/ของ/รัชกาล/กษัตริย์/เศเดคียาห์/แห่ง/ยูดาห์ ซึ่งเป็น/ปี/ที่/สิบแปด/ของ/กษัตริย์/เนบูคัดเนสซาร์ 2ขณะนั้น/กองทัพ/ของ/กษัตริย์/บาบิโลน/กำลัง/ล้อม/กรุง/เยรูซาเล็ม ส่วน/ผู้เผยพระวจนะ/เยเรมีย์/ถูก/กักตัว/ไว้/ใน/ลาน/ทหาร/รักษา/พระองค์/ใน/พระราชวัง/ของ/กษัตริย์/ยูดาห์

3กษัตริย์/เศเดคียาห์/แห่ง/ยูดาห์/ให้/คุมขัง/เยเรมีย์/ไว้/ที่นั่น พระองค์/ตรัส/ว่า “เหตุใด/เจ้า/จึง/พยากรณ์/เช่นนั้น? เจ้า/พูด/ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า/ตรัส/ดังนี้/ว่า เรา/กำลัง/จะ/มอบ/กรุง/นี้/ให้/กษัตริย์/บาบิโลน/ยึดครอง 4กษัตริย์/เศเดคียาห์/แห่ง/ยูดาห์/จะ/หนี/ไม่/พ้น/เงื้อมมือ/ของ/ชาว/บาบิโลน1 แต่/จะ/ตกอยู่ใน/เงื้อมมือ/ของ/กษัตริย์/บาบิโลน/อย่าง/แน่นอน เขา/จะ/ได้/เห็น/เนบูคัดเนสซาร์/กับ/ตา/และ/จะ/ได้/พูด/กัน/ซึ่งๆ หน้า 5เนบูคัดเนสซาร์/จะ/นำตัว/เศเดคียาห์/ไป/ยัง/บาบิโลน และ/เขา/ต้อง/อยู่/ที่นั่น/จวบจน/วันที่/เรา/จัดการ/กับ/เนบูคัดเนสซาร์’ องค์พระผู้เป็นเจ้า/ประกาศ/ว่า ‘ถ้า/เจ้า/ต่อสู้/กับ/ทัพ/บาบิโลน เจ้า/จะ/ไม่ชนะ’ ”

6เยเรมีย์/กล่าว/ว่า “พระดำรัส/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/มาถึง/ข้าพเจ้า/ดังนี้/ว่า 7ลูกพี่ลูกน้อง/ของเจ้า/คือ/ฮานัมเอล/บุตร/ชัลลูม/จะ/มาหา/เจ้า/และ/กล่าว/ว่า ‘ขอให้/ท่าน/ซื้อ/ที่นา/ของ/ข้าพเจ้า/ใน/เมือง/อานาโธท ท่าน/มี/สิทธิ/และ/หน้าที่/ที่/จะ/ซื้อ/เอาไว้/ใน/ฐานะ/ญาติ/ที่/สนิท/ที่สุด’

8“แล้ว/ฮานัมเอล/ลูกพี่ลูกน้อง/ของ/ข้าพเจ้า/ก็/มาเยี่ยม/ข้าพเจ้า/ที่/ลาน/ทหาร/รักษา/พระองค์/ตามที่/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ตรัส/ไว้ และ/กล่าว/ว่า ‘ขอให้/ซื้อ/ที่นา/ของ/ข้าพเจ้า/ใน/อานาโธท/เขต/เบนยามิน/เถิด เพราะ/ท่าน/มีสิทธิ์/ไถ่/และ/ครอบครอง ขอให้/ซื้อ/ไว้/เป็น/ของ/ท่าน’

“ข้าพเจ้า/รู้แน่/ว่า/นี่คือ/พระดำรัส/ของ/องค์/พระผู้เป็นเจ้า 9ดังนั้น/ข้าพเจ้า/จึง/ซื้อ/ที่ดิน/ผืนนั้น/จาก/ฮานัมเอล/ลูกพี่ลูกน้อง/ของ/ข้าพเจ้า และ/ชั่งเงิน/หนัก 17 เชเขล2ให้/เขา 10ข้าพเจ้า/ลง/ชื่อ/และ/ประทับ/ตรา/ใน/สัญญา/ซื้อขาย/ต่อหน้า/พยาน แล้ว/เอา/เงิน/มา/ชั่ง/จ่ายให้/เขา 11แล้ว/ข้าพเจ้า/หยิบ/สัญญา/ที่ประทับ/ตรา/แล้ว/ซึ่ง/ระบุ/เงื่อนไข/และ/ข้อ/กำหนด/ต่างๆ พร้อมทั้ง/สำเนา/ซึ่ง/ไม่ได้/ประทับ/ตรา 12ข้าพเจ้า/ยื่น/เอกสาร/เหล่านี้/ให้แก่/บารุค/บุตร/เนริยาห์/ซึ่งเป็น/บุตร/ของ/มาอาเสอาห์ ต่อหน้า/ฮานัมเอล/ลูกพี่ลูกน้อง/ของ/ข้าพเจ้า/และ/พยาน/ทั้งหลาย/ที่/ได้/ลงนาม/ใน/สัญญา และ/ต่อหน้า/ชาวยิว/ทั้งปวง/ที่นั่ง/อยู่/ใน/ลาน/ทหาร/รักษา/พระองค์

13“แล้ว/ข้าพเจ้า/กล่าว/กำชับ/บารุค/ต่อหน้า/คน/เหล่านั้น/ว่า 14‘พระยาห์เวห์/ผู้/ทรงฤทธิ์ พระเจ้า/แห่ง/อิสราเอล/ตรัส/ว่า จง/นำ/เอกสาร/เหล่านี้/ทั้ง/สัญญา/ซื้อขาย/ที่ประทับ/ตรา/แล้ว/กับ/สำเนา/เก็บไว้/ใน/ไห/เพื่อ/จะ/คงทน/อยู่/ได้/นาน 15เพราะ/พระยาห์เวห์/ผู้/ทรงฤทธิ์ พระเจ้า/แห่ง/อิสราเอล/ตรัส/ดังนี้/ว่า บ้านเรือน ที่นา และ/สวนองุ่น/จะ/มี/การ/ซื้อขาย/กัน/อีก/ใน/แผ่นดิน/นี้’

16“หลังจากที่/มอบ/สัญญา/ซื้อขาย/ให้แก่/บารุค/บุตร/เนริยาห์/แล้ว ข้าพเจ้า/อธิษฐาน/ต่อ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ว่า

17“ข้าแต่/พระยาห์เวห์/องค์เจ้าชีวิต/พระองค์/ได้/ทรงสร้าง/ฟ้าสวรรค์/และ/แผ่นดิน/โลก/ด้วย/ฤทธานุภาพ/อัน/ยิ่งใหญ่/และ/ด้วย/พระ/กร/ที่/เหยียด/ออก ไม่มี/สิ่งใด/ยาก/เกิน/ไป/สำหรับ/พระองค์ 18พระองค์/ทรงแสดง/ความรัก/ต่อคน/นับพัน แต่/ทรงนำ/โทษทัณฑ์/เพราะ/บาป/ทั้งหลาย/ของ/บิดา/ให้/ตก/อยู่/แก่/ลูกหลาน/ของเขา ข้าแต่/พระเจ้า/ผู้/ยิ่งใหญ่/และ/ทรง/ฤทธานุภาพ ผู้/ทรง/พระนาม/ว่า/พระยาห์เวห์/ผู้/ทรงฤทธิ์ 19พระ/ดำริ/ของ/พระองค์/ยิ่งใหญ่ พระ/ราชกิจ/ของ/พระองค์/เกรียงไกร ทุก/วิถีทาง/ของ/มนุษย์/ก็/ประจักษ์/แจ้ง/ต่อ/พระเนตร/ของ/พระองค์ ทรง/ปูนบำเหน็จ/แก่/ทุกคน/ตามควร/แก่/ความ/ประพฤติ/และ/การ/กระทำ/ของเขา 20พระองค์/ทรง/กระทำ/หมาย/สำคัญ/และ/ปาฏิหาริย์/ต่างๆ ใน/อียิปต์/และ/ยัง/ทรง/กระทำ/มา/จนถึง/ทุกวันนี้/ทั้ง/ใน/อิสราเอล/และ/ท่ามกลาง/มวล/มนุษยชาติ ทำให้/พระ/กิตติศัพท์/ของ/พระองค์/เลื่องลือ/จวบจน/ทุกวันนี้ 21ทรงนำ/อิสราเอล/ประชากร/ของ/พระองค์/ออก/จาก/อียิปต์/ด้วย/หมาย/สำคัญ/และ/การ/อัศจรรย์ ด้วย/พระหัตถ์/อัน/ทรงฤทธิ์/และ/พระ/กร/ที่/เหยียด/ออก ด้วย/ความ/น่า/สะพรึง/กลัว/ยิ่งนัก 22พระองค์/ประทาน/ดินแดน/นี้/แก่/อิสราเอล/ตามที่/ทรง/ปฏิญาณ/ไว้/กับ/บรรพบุรุษ/ของ/พวกเขา เป็น/ดินแดน/ที่/อุดม/สมบูรณ์/ด้วย/น้ำนม/และ/น้ำผึ้ง 23อิสราเอล/เข้ามา/ครอบครอง/ดินแดน/แห่งนี้ แต่/ไม่ได้/เชื่อฟัง/พระองค์ ไม่ได้/ปฏิบัติ/ตาม/บทบัญญัติ/และ/คำบัญชา/ของ/พระองค์ ฉะนั้น/พระองค์/จึง/ทรงนำ/ภัยพิบัติ/ทั้งหมด/นี้/มา/เหนือ/พวกเขา

24“ดูเถิด เชิงเทิน/ถูก/สร้าง/ขึ้น/เพื่อ/เข้า/ยึด/เมือง เนื่องจาก/สงคราม การ/กันดาร/อาหาร และ/โรค/ระบาด กรุง/นี้/จะ/ตก/เป็น/ของ/ชาว/บาบิโลน/ซึ่ง/กำลัง/โจมตี/เมือง เป็น/ไป/ตาม/ที่/พระองค์/ตรัส/ไว้ ดังที่/ทรง/ทอดพระเนตร/เห็น/อยู่/ขณะนี้ 25แต่/ถึงแม้/กรุง/นี้/จะ/ตก/เป็น/ของ/ชาว/บาบิโลน พระองค์/ผู้/ทรงเป็น/พระยาห์เวห์/องค์เจ้าชีวิต/ก็/ยังคง/ตรัส/กับ/ข้าพระองค์/ว่า ‘จง/จ่าย/เงิน/ซื้อ/ที่ดิน/ต่อหน้า/พยาน’ ”

26แล้ว/พระดำรัส/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/มาถึง/เยเรมีย์/ว่า 27“เรา/คือ/พระยาห์เวห์/พระเจ้า/ของ/มวล/มนุษยชาติ มี/สิ่งใด/ยาก/เกิน/ไป/สำหรับ/เรา/หรือ? 28ด้วยเหตุนี้/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ตรัส/ดังนี้/ว่า เรา/กำลัง/จะ/ยก/กรุง/นี้/ให้แก่/ชาว/บาบิโลน/และ/กษัตริย์/เนบูคัดเนสซาร์/แห่ง/บาบิโลน/ซึ่ง/จะ/พิชิต/กรุง/นี้ 29ชาว/บาบิโลน/ซึ่ง/มา/โจมตี/จะ/เข้ามา/จุดไฟ/เผา/กรุง/และ/เผาผลาญ/บ้านเรือน/ที่/ผู้/คน/เคย/ใช้/ดาดฟ้า/เป็น/ที่/เผา/เครื่อง/หอม/ถวาย/พระบาอัล และ/เป็น/ที่/เท/เครื่องดื่ม/บูชา/สังเวย/พระ/อื่นๆ อัน/เป็น/การยั่วยุ/โทสะ/ของเรา

30“ชาว/อิสราเอล/และ/ยูดาห์/เอาแต่/ทำชั่ว/ต่อหน้า/ต่อ/ตา/เรา/นับตั้งแต่/เยาว์วัย แท้จริง/ประชากร/อิสราเอล/ไม่ได้/ทำ/สิ่ง/อื่น/ใด/เว้นแต่/ได้/ยั่ว/โทสะ/เรา/ด้วย/สิ่งชั่วร้าย/ที่/พวกเขา/ทำ องค์พระผู้เป็นเจ้า/ประกาศ/ดังนั้น 31นับ/ตั้งแต่/วันที่/สร้าง/ขึ้น/จวบจน/บัดนี้ กรุง/นี้/ได้/ยั่ว/โทสะ/เรา/จน/เรา/ต้อง/กำจัด/ให้/พ้น/หน้า/เรา 32ประชากร/อิสราเอล/และ/ยูดาห์ ไม่ว่า/กษัตริย์ ข้าราชบริพาร ปุโรหิต ผู้เผยพระวจนะ ชาวยูดาห์/และ/ชาว/กรุง/เยรูซาเล็ม/ล้วนแต่/ยั่ว/โทสะ/เรา/ด้วย/ความชั่วช้า/ทั้งสิ้น/ที่/เขา/ทำ 33เขา/หันหลัง/ให้/เรา ไม่ใช่/หันหน้า/มาหา/เรา แม้/เรา/สอน/เขา/ครั้ง/แล้ว/ครั้ง/เล่า เขา/ก็/ไม่/ยอม/ฟัง ไม่/ยอมรับ/การตี/สั่งสอน 34เขา/ตั้ง/เทวรูป/อัน/น่า/สะอิดสะเอียน/ไว้/ใน/นิเวศ/ซึ่ง/ใช้/ชื่อ/ของเรา ทำให้/นิเวศ/นี้/เป็น/มลทิน 35เขา/สร้าง/สถาน/บูชา/บน/ที่สูง/สำหรับ/พระบาอัล/ใน/หุบเขา/เบนฮินโนม เพื่อ/บูชายัญ/ลูกชาย/ลูกสาว/ของเขา3แก่/พระโมเลค ทั้งๆ ที่/เรา/ไม่เคย/สั่ง/และ/ไม่เคย/อยู่/ใน/ความคิด/ของเรา/ว่า/เขา/จะ/ทำ/สิ่ง/ที่/น่า/เกลียด/ชัง/ถึง/เพียงนั้น และ/ทำให้/ยูดาห์/ทำ/บาป

36“พระองค์/ตรัส/ถึง/เมือง/นี้/ว่า ‘เรา/จะ/ให้/มัน/ตก/เป็น/ของ/กษัตริย์/บาบิโลน/ด้วย/สงคราม การ/กันดาร/อาหาร และ/โรค/ระบาด’ แต่/พระยาห์เวห์/พระเจ้า/แห่ง/อิสราเอล/ตรัส/ดังนี้/ว่า 37เรา/จะ/นำ/ประชากร/ของเรา/จาก/ดินแดน/ต่างๆ ซึ่ง/เรา/เนรเทศ/เขา/ออกไป/ด้วย/ความ/โกรธกริ้ว/และ/ด้วย/โทสะ/แรงกล้า เรา/จะ/นำ/พวกเขา/กลับมา/ที่นี่ และ/ให้/เขา/ยังชีพ/อยู่/ด้วย/ความ/ปลอดภัย/อย่าง/แน่นอน 38เขา/จะ/เป็น/ประชากร/ของเรา และ/เรา/จะ/เป็น/พระเจ้า/ของเขา 39เรา/จะ/ให้/เขา/ร่วม/กาย/ร่วมใจ/เป็น/หนึ่ง/เดียว/ที่/จะ/ยำเกรง/เรา/เสมอ เพื่อ/ประโยชน์/สุข/ของเขา/เอง/และ/ของ/ลูกหลาน/ที่/สืบต่อมา 40เรา/จะ/ตั้ง/พันธสัญญา/นิรันดร์/กับ/เขา คือ/เรา/จะ/ทำ/สิ่ง/ที่ดี/งาม/แก่/เขา/อย่าง/ไม่/ลด/ละ เรา/จะ/ดลใจ/เขา/ให้/ยำเกรง/เรา เพื่อ/เขา/จะ/ไม่/หัน/หนี/จาก/เรา/อีก/เลย 41เรา/จะ/ชื่นชม/ยินดี/ที่/ได้/ทำ/ดี/ต่อเขา และ/จะ/ปลูก/เขา/ไว้/ใน/ดินแดนนี้/ด้วย/สุดจิต/สุดใจ/ของเรา/อย่าง/แน่นอน

42“องค์พระผู้เป็นเจ้า/ตรัส/ว่า เช่น/เดียว/กับ/ที่/เรา/ได้/นำ/หายนะ/ร้ายแรง/ทั้งปวง/มา/เหนือ/ชนชาติ/นี้ เรา/ก็/จะ/อำนวย/ความ/เจริญ/รุ่งเรือง/ทั้งปวง/ที่/เรา/สัญญา/ไว้/กับ/พวกเขา 43จะ/มี/การ/ซื้อขาย/ที่ดิน/กัน/อีก/ครั้ง/ใน/ดินแดน/แห่งนี้/ซึ่ง/พวกเจ้า/กล่าว/กัน/ว่า ‘ดินแดนนี้/เป็น/ที่/ถูก/ทิ้งร้าง ไม่มี/มนุษย์/หรือ/สัตว์/อาศัย/อยู่ เพราะ/ตกอยู่ใน/มือ/ของ/ชาว/บาบิโลน’ 44จะ/มี/การ/จ่ายเงิน/ซื้อ/ขาย/ที่ดิน จะ/มี/การลงนาม/ประทับ/ตรา/และ/มี/พยาน/รับรอง/สัญญา/ใน/เขต/แดน/เบนยามิน ใน/หมู่บ้าน/ต่างๆ รอบ/กรุง/เยรูซาเล็ม ใน/หัวเมือง/ต่างๆ ของ/ยูดาห์ ใน/ดินแดน/เทือกเขา เชิงเขา/ด้าน/ตะวันตก/และ/ใน/เนเกบ เพราะ/เรา/จะ/ให้/พวกเขา/กลับสู่/สภาพดี/ดังเดิม4องค์พระผู้เป็นเจ้า/ประกาศ/ดังนั้น”