อิสยาห์ 57

1คน/ชอบธรรม/พินาศ/ไป และ/ไม่มี/ใคร/ใส่ใจ

คน/ที่/ดำเนิน/ใน/ทาง/ของ/พระเจ้า/ถูก/คร่า/ไป

และ/ไม่มี/ใคร/เข้าใจ

ว่า/คน/ชอบธรรม/ถูก/รับ/ไป

เพื่อให้/พ้น/จาก/ความ/เลวร้าย

2บรรดา/ผู้/ที่/ดำเนิน/ชีวิต/อย่าง/เที่ยงธรรม/เข้าสู่/สันติสุข

พวกเขา/ได้/พัก/สงบ/เมื่อ/พวกเขา/ตาย

3“ส่วนเจ้า จง/มา/ที่นี่ เจ้า/ลูก/แม่มด/หมอ/ผี

เจ้า/ผู้/เป็น/เลือด/เนื้อ/เชื้อ/ไข/ของ/คน/ล่วง/ประเวณี/และ/หญิง/โสเภณี!

4เจ้า/เย้ยหยัน/ใคร?

เจ้า/หัวเราะ/เยาะ/ใคร?

เจ้า/แลบ/ลิ้น/ปลิ้น/ตา/ใส่/ใคร?

เจ้า/เป็น/เทือก/เถา/เหล่า/กอ/ของ/คน/ทรยศ

และ/เป็น/วงศ์วาน/ของ/คน/โกหก/ไม่ใช่หรือ?

5เจ้า/เร่าร้อน/ด้วย/ราคะ/ใน/หมู่/ต้นโอ๊ก

และ/ใต้/ต้น/ไม้/ใบ/ดก/ทุก/ต้น

เจ้า/สังเวย/ลูก/ของเจ้า/ใน/หุบเขา/ลึก

และ/ใต้/ชะง่อน/ผา

6รูปเคารพ/ท่ามกลาง/หิน/เรียบ/ใน/หุบเขา/ลึก/เป็น/ส่วน/ของเจ้า

พระ/เหล่านั้น/เป็น/ส่วน/ของเจ้า

ใช่ เจ้า/ได้/ถวาย/เครื่องดื่ม/บูชา

และ/เครื่อง/ธัญ/บูชา/แก่/พวก/มัน

เพราะ/สิ่ง/เหล่านี้ เรา/ควรจะ/ยกโทษ/ให้/เจ้า/หรือ?

7เจ้า/ได้/ตั้ง/เตียง/ไว้/บน/ภูเขา/สูงเด่น

เจ้า/ขึ้นไป/ถวาย/เครื่อง/บูชา/ของเจ้า/ที่/นั่น

8ข้างหลัง/ประตู/และ/เสาประตู/ของเจ้า

เจ้า/ได้/ตั้ง/สัญลักษณ์/นอก/ศาสนา/ไว้

เจ้า/ละทิ้ง/เรา เจ้า/เปิด/ผ้า/คลุม/เตียง

เจ้า/ขึ้นไป/บนเตียง/และ/เปิดกว้าง

เจ้า/ทำ/สัญญา/กับ/บรรดา/เจ้า/ของ/เตียง/ที่/เจ้า/รัก

และ/มองดู/ความ/เปลือยเปล่า/ของเขา

9เจ้า/ไป/หา/พระโมเลค1พร้อมกับ/น้ำมัน/มะกอก

และ/เพิ่ม/น้ำหอม/ของเจ้า

เจ้า/ส่ง/คณะทูต2ของเจ้า/ไป/ไกล

ถึงขนาด/ลง/ไป/ยัง/แดน/ผู้ตาย!

10เจ้า/อ่อน/ระโหย/ไป/เพราะ/วิถีทาง/ของเจ้า

แต่/เจ้า/ก็/ไม่เคย/พูดว่า ‘หมดหวัง’

เจ้า/ฟื้น/กำลัง/ตัวเอง

เจ้า/จึง/ไม่/อ่อนเปลี้ย/ไป

11“เจ้า/เกรงกลัว/ใคร/หนักหนา?

จึง/ได้/ไม่/ซื่อสัตย์/ต่อ/เรา

ไม่/นึกถึง/เรา

และ/ไม่ใคร่/ครวญ/สิ่ง/นี้/ใน/ใจ

เป็น/เพราะ/เรา/นิ่งเงียบ/อยู่/นาน/อย่างนั้น/หรือ

เจ้า/จึง/ไม่/ยำเกรง/เรา?

12เรา/จะ/เปิดเผย/ความ/ชอบธรรม/และ/การ/กระทำ/ทั้งหลาย/ของเจ้า

แต่/มัน/จะ/ไม่/เป็น/ประโยชน์/อัน/ใด/แก่/เจ้า

13เมื่อ/เจ้า/ร้องขอ/ความ/ช่วยเหลือ

ก็/ให้/รูปเคารพ/ทั้งหลาย/ของเจ้า/ช่วย/เจ้า/สิ!

ลม/จะ/หอบ/เอา/พวก/มัน/ไป

แค่/ลมหายใจ/วูบ/เดียว/ก็/พัด/พวก/มัน/ปลิวไป/ได้

แต่/ส่วน/ผู้/ที่ลี้ภัย/ใน/เรา

จะ/ได้รับ/ดินแดน/นั้น/เป็น/กรรมสิทธิ์

และ/มีสิทธิ์/ครอบครอง/ภูเขา/ศักดิ์สิทธิ์/ของเรา”

การ/ปลอบโยน/ผู้/สำนึกผิด

14และ/จะ/มี/เสียง/กล่าว/ว่า

“จง/สร้าง/ขึ้น จง/สร้าง/ขึ้น/เถิด จง/เตรียม/ทาง/ไว้!

จง/ขจัด/อุปสรรค/ต่างๆ ออก/จาก/วิถีทาง/ของ/ประชากร/ของเรา”

15เพราะ/พระองค์/ผู้/สูงเด่น/ซึ่ง/ดำรง/อยู่/นิรันดร์

ผู้/ทรง/พระนาม/ว่า/บริสุทธิ์ ตรัส/ว่า

“เรา/อาศัย/อยู่/ใน/ที่สูง/ส่ง/และ/บริสุทธิ์

แต่ก็/สถิต/กับ/คน/ที่/สำนึกผิด/และ/ถ่อมใจ/ลง

เพื่อ/ฟื้น/จิตวิญญาณ/ของ/คน/ที่/ถ่อมใจ

และ/ฟื้น/ใจ/คน/ที่/สำนึกผิด

16เรา/จะ/ไม่/กล่าวโทษ/เนืองนิตย์/หรือ/โกรธเคือง/อยู่/ร่ำไป

มิฉะนั้น/แล้ว/จิตวิญญาณ/ของ/มนุษย์/จะ/สิ้นแรง/ต่อหน้า/เรา

ลมหายใจ/ของ/มนุษย์/ที่/เรา/สร้าง/ขึ้น/จะ/ขาด/รอน

17เรา/โกรธ/เพราะ/ความโลภ/ที่/เป็น/บาปหนา/ของเขา

เรา/ลงโทษ/เขา/และ/หันหน้า/หนี/ด้วย/ความโกรธ

แต่/เขา/ก็/ยังคง/ทำ/ตาม/ใจ/ชอบ/ของ/ตน

18เรา/ได้/เห็น/วิถีทาง/ของเขา/แล้ว แต่/เรา/จะ/รักษา/เขา/ให้/หาย

เรา/จะ/นำ/เขา/และ/ปลอบโยน/เขา/อีก/ครั้งหนึ่ง

19ให้/ริมฝีปาก/ของ/บรรดา/ผู้/ไว้ทุกข์/ใน/อิสราเอล/กล่าว/คำ/สรรเสริญ

สันติสุข สันติสุข/แก่/ทั้ง/คน/ที่/อยู่/ไกล/และ/อยู่/ใกล้

เพราะ/เรา/จะ/รักษา/พวกเขา” องค์พระผู้เป็นเจ้า/ตรัส/ดังนั้น

20แต่/คน/ชั่วร้าย/เหมือน/ทะเล/ปั่นป่วน

ซึ่ง/ไม่อาจ/สงบนิ่ง

คลื่น/ของเขา/กวน/เลน/และ/โคลน/ขึ้นมา

21พระเจ้า/ของ/ข้าพเจ้า/ตรัส/ว่า

“ไม่มี/สันติสุข/สำหรับ/คน/ชั่ว”