2 พงศาวดาร 18

มีคายาห์/พยากรณ์/เกี่ยวกับ/อาหับ

(1พกษ.22:1-28)

1กษัตริย์/เยโฮชาฟัท/ทรง/มั่งคั่ง/และ/มี/เกียรติ/มาก ทรง/เจริญ/สัมพันธไมตรี/กับ/อาหับ/โดย/การ/อภิเษก/สมรส 2ต่อมา/เยโฮชาฟัท/เสด็จ/ไป/เยือน/อาหับ/ที่/เมือง/สะมาเรีย อาหับ/ล้ม/แกะ/และ/วัว/มากมาย/เพื่อ/รับรอง/เยโฮชาฟัท/กับ/คณะ แล้ว/ตรัส/ชวน/เยโฮชาฟัท/ไป/โจมตี/เมือง/ราโมทกิเลอาด 3อาหับ/แห่ง/อิสราเอล/ตรัส/ถาม/เยโฮชาฟัท/แห่ง/ยูดาห์/ว่า “ท่าน/จะ/ช่วย/ข้าพเจ้า/รบ/กับ/ราโมทกิเลอาด/ไหม?”

เยโฮชาฟัท/ตรัส/ตอบว่า “เรา/สอง/เป็น/พวก/เดียวกัน คน/ของ/ข้าพเจ้า/ก็/เหมือน/เป็น/คน/ของท่าน เรา/จะ/ออกรบ/ร่วมกับ/ท่าน” 4แต่/เยโฮชาฟัท/ตรัส/กับ/กษัตริย์/อิสราเอล/อีก/ว่า “เรา/ควร/ทูลถาม/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ก่อน”

5กษัตริย์/อิสราเอล/จึง/ทรงเรียก/ผู้เผยพระวจนะ/ราว/สี่ร้อย/คน/มา/เข้าเฝ้า และ/ตรัส/ถามว่า “เรา/ควรจะ/ไป/รบ/กับ/ราโมทกิเลอาด/หรือ/เรา/ควรจะ/ยับยั้ง/ไว้?”

เขา/เหล่านั้น/ทูล/ว่า “ไป/เลย/พระเจ้า/ข้า เพราะ/พระเจ้า/จะ/ทรงมอบ/ดินแดน/นั้น/ไว้/ใน/พระหัตถ์/ของ/ฝ่าพระบาท”

6แต่/เยโฮชาฟัท/ตรัส/ถามว่า “ที่นี่/ไม่มี/ผู้เผยพระวจนะ/ของ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ให้/ถาม/เลย/หรือ?”

7กษัตริย์/อิสราเอล/ตรัส/ตอบ/เยโฮชาฟัท/ว่า “ยังมีอยู่/คน/หนึ่ง/ซึ่ง/เรา/จะ/ทูลถาม/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ผ่านทาง/เขา/ได้ แต่/ข้าพเจ้า/เกลียด/เขา เพราะ/เขา/ไม่เคย/พยากรณ์/เรื่องดีๆ เกี่ยวกับ/ข้าพเจ้า/เลย มี/แต่/เรื่องร้ายๆ เขา/คือ/มีคายาห์/บุตร/อิมลาห์”

เยโฮชาฟัท/ตรัส/ว่า “พระองค์/อย่า/ตรัส/เช่นนั้น/เลย”

8ดังนั้น/กษัตริย์/อิสราเอล/จึง/ทรงเรียก/มหาดเล็ก/คน/หนึ่ง/มา/และ/สั่งว่า “จง/นำ/ตัว/มีคายาห์/บุตร/อิมลาห์/มา/เดี๋ยวนี้”

9ทั้ง/กษัตริย์/อิสราเอล/และ/กษัตริย์/เยโฮชาฟัท/แห่ง/ยูดาห์/ทรง/ฉลองพระองค์/เต็มยศ/ประทับ/อยู่/บน/พระที่นั่ง/ใน/ลาน/นวด/ข้าว/ใกล้/ประตู/เมือง/สะมาเรีย ใน/ขณะที่/กลุ่ม/ผู้เผยพระวจนะ/ก็/กล่าว/พยากรณ์/ไป/ต่อหน้า 10ฝ่าย/เศเดคียาห์/บุตร/เคนาอะนาห์/ได้/ทำ/เขา/เหล็ก/ขึ้นมา/และ/ประกาศ/ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า/ตรัส/ว่า ‘เจ้า/จะ/ขวิด/พวก/อารัม/ด้วย/เขา/เหล็ก/นี้/จน/พวกเขา/ย่อยยับ/ไป’ ”

11ผู้เผยพระวจนะ/คนอื่นๆ ทั้งหมด/ก็/กำลัง/พยากรณ์/อย่าง/เดียวกัน/ว่า “จง/บุกเข้า/โจมตี/ราโมทกิเลอาด/และ/มี/ชัยชนะ/เถิด เพราะ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/จะ/ทรงมอบ/เมือง/นั้น/ไว้/ใน/พระหัตถ์/ของ/ฝ่าพระบาท”

12คน/ที่/ไป/ตาม/ตัว/มีคายาห์/ได้/กล่าว/กับ/เขา/ว่า “ดูเถิด ผู้เผยพระวจนะ/คนอื่นๆ ล้วนแต่/ทำนาย/เป็น/เสียง/เดียวกัน/ว่า/กษัตริย์/จะ/ชนะ ขอให้/ท่าน/กล่าว/ไป/ใน/ทาง/ที่ดี/เช่น/เดียว/กับ/พวกเขา”

13แต่/มีคายาห์/กล่าว/ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/พระชนม์/อยู่/แน่/ฉันใด ข้าพเจ้า/จะ/พูด/แต่/สิ่ง/ที่/พระเจ้า/ของ/ข้าพเจ้า/ตรัส/ฉันนั้น”

14เมื่อ/เขา/มาถึง กษัตริย์/ตรัส/ถามว่า “มีคายาห์/เอ๋ย เรา/ควร/จะ/ไป/รบ/กับ/ราโมทกิเลอาด/หรือ/เรา/ควร/จะ/ยับยั้ง/ไว้?”

มีคายาห์/ทูล/ว่า “จง/บุกเข้า/โจมตี/ราโมทกิเลอาด/และ/มี/ชัยชนะ/เถิด เพราะ/พวกเขา/จะ/ถูก/มอบไว้/ใน/พระหัตถ์/ของ/ฝ่าพระบาท”

15กษัตริย์/ตรัส/ว่า “เรา/จะ/ต้อง/ให้/เจ้า/สาบาน/กี่/ครั้ง/กี่/หน/ว่า/จะ/บอก/แต่/ความจริง/แก่/เรา/ใน/พระนาม/พระยาห์เวห์?”

16มีคายาห์/จึง/ทูล/ตอบว่า “ข้าพเจ้า/เห็น/อิสราเอล/ทั้งปวง/กระจัดกระจาย/ไป/ตาม/ภูเขา/ต่างๆ เหมือน/แกะ/ไม่มี/คน/เลี้ยง และ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ตรัส/ว่า ‘คน/เหล่านี้/ไม่มี/นาย ให้/ทุกคน/กลับ/บ้าน/โดย/สวัสดิภาพ/เถิด’ ”

17กษัตริย์/อิสราเอล/ตรัส/กับ/เยโฮชาฟัท/ว่า “ข้าพเจ้า/บอก/ท่าน/แล้ว/ไม่ใช่หรือ/ว่า เขา/ไม่เคย/พยากรณ์/เรื่องดีๆ เกี่ยวกับ/ข้าพเจ้า/เลย มี/แต่/เรื่อง/ร้าย/ทั้งนั้น?”

18มีคายาห์/กล่าว/ต่อไป/ว่า “ฉะนั้น/จง/ฟัง/พระดำรัส/ของ/องค์/พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้า/เห็น/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ประทับ/บน/พระที่นั่ง/ของ/พระองค์ ทูตสวรรค์/ทั้งปวง/ยืน/เฝ้า/ทั้ง/ซ้าย/และ/ขวา 19แล้ว/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ตรัส/ว่า ‘ใคร/จะ/หลอกล่อ/กษัตริย์/อาหับ/แห่ง/อิสราเอล/ให้/ไป/โจมตี/ราโมทกิเลอาด/และ/ตาย/ที่นั่น?’

“มี/ผู้/ทูล/เสนอ/ต่างๆ นานา 20ใน/ที่สุด/มี/วิญญาณ/ดวง/หนึ่ง/ก้าว/ออกมา/ยืน/ต่อหน้า/องค์พระผู้เป็นเจ้า/และ/กราบทูล/ว่า ‘ข้าพระองค์/จะ/หลอกล่อ/เขา’

“องค์พระผู้เป็นเจ้า/ตรัส/ถามว่า ‘ทำ/อย่างไร?’

21“วิญญาณ/นั้น/ทูล/ว่า ‘ข้าพระองค์/จะ/ไป/เป็น/วิญญาณ/มุสา/ใน/ปาก/ของ/ผู้เผยพระวจนะ/ทุกคน/ของ/อาหับ’

“พระองค์/จึง/ตรัส/ว่า ‘เจ้า/จะ/หลอกล่อ/เขา/สำเร็จ ไป/ทำ/ตามนั้น/เถิด’

22“ดังนั้น/องค์พระผู้เป็นเจ้า/จึง/ทรง/ใส่/วิญญาณ/มุสา/ใน/ปาก/ผู้เผยพระวจนะ/เหล่านี้/ของ/ฝ่าพระบาท องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรงมี/ประกาศิต/ให้/ฝ่าพระบาท/ถึง/แก่/หายนะ/แล้ว”

23แล้ว/เศเดคียาห์/บุตร/เคนาอะนาห์/จึง/เข้ามา/ตบหน้า/มีคายาห์/และ/ถามว่า “พระวิญญาณ/จาก1องค์พระผู้เป็นเจ้า/ออก/จาก/ข้า/ไป/พูด/กับ/เจ้า/ได้/อย่างไร?”

24มีคายาห์/ตอบว่า “ท่าน/จะ/รู้/คำตอบ/ใน/วันที่/ท่าน/ไป/หลบซ่อน/ตัว/อยู่/ใน/ห้อง/ชั้น/ใน”

25กษัตริย์/อิสราเอล/จึง/ตรัส/สั่งว่า “จง/คุมตัว/มีคายาห์/กลับไป/หา/อาโมน/ผู้/ว่า/การ/ของ/เมือง/นี้/และ/โยอาช/บุตร/ของเรา 26บอก/สอง/คน/นั้น/ว่า ‘กษัตริย์/ตรัส/ดังนี้/ว่า/จง/ขัง/ชาย/ผู้/นี้/ไว้/ใน/คุก ให้/แต่/ขนมปัง/และ/น้ำ/ประทัง/ชีวิต จนกว่า/เรา/จะ/กลับมา/อย่าง/ปลอดภัย’ ”

27มีคายาห์/ประกาศ/ว่า “หาก/ฝ่าพระบาท/กลับมา/อย่าง/ปลอดภัย ก็/แสดงว่า/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ไม่ได้/ตรัส/ผ่านทาง/ข้าพเจ้า” แล้ว/เขา/ก็/กล่าว/อีก/ว่า “ทุกคน/จง/จำ/คำพูด/ของ/ข้าพเจ้า/ไว้!”

อาหับ/ถูก/สังหาร/ที่/ราโมทกิเลอาด

(1พกษ.22:29-36)

28ดังนั้น/กษัตริย์/อิสราเอล/และ/กษัตริย์/เยโฮชาฟัท/แห่ง/ยูดาห์/จึง/เสด็จ/ไป/ยัง/ราโมทกิเลอาด 29กษัตริย์/อิสราเอล/ตรัส/กับ/เยโฮชาฟัท/ว่า “ข้าพเจ้า/จะ/ปลอมตัว/ไป/ออกรบ ส่วน/ท่าน/แต่ง/เครื่องทรง/กษัตริย์/ของ/ท่าน/เถิด” แล้ว/กษัตริย์/อิสราเอล/ก็/ทรง/ปลอม/พระองค์/และ/เสด็จ/ออกรบ

30ฝ่าย/กษัตริย์/อารัม/ได้/ทรง/บัญชา/ผู้/บัญชาการ/รถรบ/ของ/พระองค์/ว่า “อย่า/ต่อสู้/กับ/ใคร ไม่ว่า/ผู้/ใหญ่/หรือ/ผู้/น้อย แต่/จง/ต่อสู้/กับ/กษัตริย์/อิสราเอล/เพียง/องค์เดียว/เท่านั้น” 31เมื่อ/ผู้/บัญชาการ/รถรบ/เหล่านั้น/เห็น/เยโฮชาฟัท พวกเขา/ก็/คิดว่า “นี่/เป็น/กษัตริย์/อิสราเอล” จึง/หันมา/โจมตี แต่/เยโฮชาฟัท/ร้อง/ขึ้นมา/และ/องค์พระผู้เป็นเจ้า/ทรง/ช่วย/ไว้ พระเจ้า/ทรงให้/พวกเขา/ถอย/ห่าง/ไป/จาก/กษัตริย์ 32เพราะ/เมื่อ/ผู้/บัญชาการ/รถรบ/เหล่านั้น/เห็นว่า/ไม่ใช่/กษัตริย์/อิสราเอล ก็/เลิก/ไล่ล่า/พระองค์

33แต่/มี/คน/หนึ่ง/ยิง/ธนู/สุ่ม/ไป/ถูก/กษัตริย์/อิสราเอล/ตรง/ช่วง/รอยต่อ/ของ/เสื้อเกราะ พระองค์/จึง/ตรัส/กับ/พลขับ/ว่า “จง/กลับรถ/พา/เรา/ออก/จาก/สนามรบ เรา/บาดเจ็บ/แล้ว” 34สงคราม/ดำเนิน/ไป/อย่าง/ดุเดือด/ตลอด/ทั้ง/วัน กษัตริย์/อิสราเอล/ทรง/ประคอง/พระองค์/เอง/ไว้/ใน/รถม้าศึก ให้/ประจัน/หน้า/กับ/ชาวอารัม/จน/ตกเย็น เมื่อ/ดวงอาทิตย์/ตก/ก็/สิ้น/พระชนม์